43508 resultaten.
Vincero
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
746 Telkens als ik de nacht in vlieg
overwin ik de zwaartekracht
de donkere gedachten die
mijn leven naar beneden trekken.
Ik bezit een innerlijke kracht
waarvan ik zelf geen weet heb
een gedrevenheid zonder vragen
die alle twijfel wegneemt.…
In jouw ontwakende ogen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
556 Diep-blauwe oceanen
die al het bestaande
ontluisteren van zijn
donkerste weemoed
die al het bestaande
mooier maken
Het wolkeloze zenit
van het noorden
en het zuiden
elk leven voedend
met een azuren gloed
paarlemoeren rivieren
die het lied aanschouwen
der ontwaakten,
nimmer bewust
van de duistere nacht…
Kristallisatie
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
753 het is maar een kleine ijskristal
gevormd door afstand te nemen van
meer dan pilaren konden dragen
sterk en vastberaden
bereid om wat te smelten
maar niet meer tot een plas
de kristallen om haar heen
bewaken de oplossing
gerijpt door ondervinding
haar druppels vallen ’s nachts
onzichtbaar voor de vrieskou
en sterven een warme dood…
Melpomene
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
689 Vroeg in de morgen
Heb ik je getroffen
Nevel in de haren
Door herfstgeur omringd
Spinrag rond je ogen
Jouw lieve blik gedoofd
Klanken uit je oren
Gedachten ijzig koud
Diep in de nacht
Liet jij me achter
Mijn beminde muze
Voor eeuwig altijd stil…
een
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.912 de maan verheft onze nacht
tot blauwzilveren statigheid
bomen rusten in de nevel
onder silhouetten van kant
de sterren vertellen verhalen
van orion sirius en cassiopeia
zwarte koepel met flonkering
vol wonderen en eeuwigheid
we zijn hier in de mist
kijkend naar oneindigheden
een in de kosmos…
De laatste droom
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.314 Duistere nachten
Beklemmen mijn oude ziel
Angst voor het moment
Wanneer er niemand weer zal wachten
Mijn vleugels spreid ik nog één maal
Zwevend naar die mythische plaats
Zonder angst of ademnood
Waar ik kan wachten op de dood
Wakker worden voor de laatste keer
Mijn dromen herinner ik me niet meer…
Het rond archief voor Isabella Blanca
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
2.210 Ik noem je blank en rond
je heupen en je mond
je heet Isabelle en je blankheid
verlicht de nacht
De maan zegt daar niets over
de wolken halen hun schouders
daarover op, verdoezelen
je borsten, die opvliegen
tussen blad van bos
loofwoud in winter
dat zichzelf verliest
droomt van maretakken…
Te mooi
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
743 Rillend kruip ik in mijn bed
De stilte heeft plaatsgemaakt
voor een nieuwe stilte
De stilte zonder jou
Eindeloze vluchten
naar de allermooiste heuvels
Daar loop ik
met jou
voor eventjes
in de nacht
Rillend kruip ik uit mijn bed
De eerste stralen zonneschijn
Het is koud,
zo zonder jou
maar het was gewoon te mooi
om waar te zijn…
Een kloof te diep
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
978 ik voel het scheuren van de lucht
nog voor een siddering mijn lijf
kan laten verstijven
het broeide al langer, sluimerde in stilte
zeilde regelrecht af op een ontlading
-je ogen bliksemen-
gedonder schudt wakker
een lichtflits opent ogen
en deze keer
breekt de nacht
in meer stukken
dan ik lijmen kan…
Ongehoord
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
801 Ik schrijf voor jou
in het midden van de nacht
en staar naar mijn gedachten
op het plafond.
Soms doorbreek ik de stilte
met verwarrende dromen;
en word ik wakker,
dan staar ik weer naar jou
achter het plafond.
En de seconden worden letters,
de minuten een woord,
en de uren vormen zinnen;
maar ze blijven ongehoord.…
levensroos
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.104 waar de zwarte roos
haar blaadjes krult
ingetogen, niets verhult
mysterieus
in donkere kleuren
mij bedwelmt
door intense geuren
verovert ze zacht
dit hart gegeven
straalt ze bij nacht
kleurt mijn leven
weerspiegelt in hoop
de duisternis
door liefde omgeven
een roos
voor het leven…
Biografie
gedicht
2.5 met 54 stemmen
16.628 We hadden een muis.
’s Nachts kwam hij ritselen in de papieren
zak vol hondenbrood die eens vergeten
op de keukenvloer was blijven staan.
Vanmorgen was de zak leeg.
Tussen de kruimels was hij blijven zitten.
Hij keek ons aan door de geknaagde gaten,
Zuchtte zwaar, was dood.…
zelfportret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.114 ik ben een dichter, geen mens
van vlees en bloed
de goede moordenaar
de tand des tijds
een zigeunerkoning
Geronimo
in ’t diepst van mijn gedachten,
als een eerstejaarshopliet
spring ik over woorden
smoor de regels van de spraakkunst
hoogmoed eist haar tol
in het holst van de nacht
(4…
ontstaan in een lach
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.524 waar het beeld van mijn dromen
in liefde vervaagt
schoonheid ontwaakt
in teder gelach
hervind ik verlangen
in sterren verloren
vertelt mij de nacht
waar liefde dwaalt
op zoek naar dromen
de schreeuw van een hart
waar schoonheid verborgen
ontstaat in jouw lach…
Zo Kwaad,
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
2.920 Me fiets is gejat
ben zo kwaad
ben het zo zat
want
Ze hebben me fiets gejat
Wanneer blijven ze eens
met hun poten van mijn spullen af
Nee,
Kom als een dief in de nacht..
da's pas laf
Den Haag klote stad
ben het zo moe
ben het zo zat
want
Ze hebben voor de 2x mijn fiets gejat…
Eenzaam buitenspel
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.027 Dagelijks ben je in mijn gedachten,
elke nacht in hartstochtelijke dromen,
maar hoelang ik ook zal wachten,
ik weet dat het er nooit van zal komen.
Jij eet mijn verlangen,
en drinkt mijn tranenval,
ik voel mij gevangen,
in mijn eigen niemandsdal.…
Intiem
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
865 Als mijn huid blozend
jouw handen raakt
tintelt minne
strelend
nachten licht
jij ademt mijn naam
in vallende sterren
en zacht penseel ik je gezicht
waar elke lijn
leven tekent
teder voelt thuis
ja, in jou wil
ik wonen…
Geboorte
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
872 Het maagdelijk stof ons aller begin
Verzamelde rest van miljarden sterren
Geperst gebald tot blauwe planeet
Gaf en geeft het leven van verre
En gedreven willen wij geloven
Altijd zoekend iets van daar boven
Wat zich nimmer aan ons ontbloot
Ontgaat ons 's nachts de moederschoot…
tussenspel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
833 gemurmel van gebeden
weerklinkt in vlugge schreden
gezien door het oog van de nacht
vergaan schuifelend hun stappen
verlangen tekent in geheime kracht
vaag uitgewiste lijnen
laat zachtjes zwijgen verdwijnen
waar levenloos gefluisterd is
komt de dromenman niet wiegen…
Elama
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
723 Zwarte lange krullen dansen
passioneel klinkt de muziek
blote voeten voelen aarde
ritmisch in de donkere nacht
wijn schenkt alle bekers vol
hout knettert in het vuur
ogen kijken toekomst in
onder het licht van volle maan…
de rode spiegel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
734 achteloos alwetend
zijn ogen grijs nietsziend
stapt hij door de spiegel heen
het blinde kind van licht
maar juist in zijn gesloten blik
ligt wat wij niet weten
als spookstad uitgestorven stil
die ruimten van herinnering
langs het bevroren dromensnoer
wordt nu de nacht zacht afgeteld…
Anderland
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
731 Slaap
onbewust
onderbroken wakker
uit
anderland
donker buiten binnen
kaars
vlam van vuur
zuurstof en vaste stof
licht
nacht verzwakt
in schaduw verborgen
storm
stroom door druk
hoog naar laag verplaatsing
hier
is het stil
bewegingloze schijn…
In de ban
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.220 laat me je strelen met zonnestralen
je omarmen met mijn lach
laat me de mooiste gedichten vertalen
zoals je nog nooit eerder zag
ik neem je mee op de golven van woorden
betover je langzaam in de nacht
ontvoer je naar exotische oorden
waar ik jouw lippen kus zo zacht…
broze wijsheid
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
753 ik droomde van een vrouw
uit zachte voile
op een wijze die haar
lijf en haar verleden
vlam deed vatten
maar de broze wijsheid
van mijn lichaam liet haar leven
met een hunker in contrast
liefdevol sloot ik de ramen
deed stil haar kleren uit
en legde haar zonder gedachten
op haar zij, te slapen voor de
nachten zonder weelderigheid…
Vertrokken ?
netgedicht
3.8 met 26 stemmen
1.995 Niet de citroenboom,
niet de absint
en de nacht,
maar haar absentie:
de witte jurk over
de krans van een
oude muur; de lelie
omkranst de herinnering
aan slanke handen,
gescheiden van de
aarde en haar gezicht,
de boom is haar stem, de
rozen zijn in haar gesticht,
vertrokken om het zoet
der liefde te verspreiden
en naar eigen inzicht…
duizelend bellen blazen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
766 in haar smalle gezicht
het teken van de vogel
of het vermoeden van vleugels
dat wonderen verricht
zoals het ontspringen
van de dans
in bleke dagen
het logen
van woorden
in de witte kamer
van de avonden
het duizelend
bellen blazen
in de blauwe ruimte
van de nacht
waar wij de lakens uitdelen…
Klaproos
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.611 De oostenwind verleidt
het zaad, de nacht waakt
over gesloten knoppen
en jij, het landschap
van schoonheid strekt
zich uit over verlangende toppen.
Teder kroon je mij
met je lenteadem, dicht
je ons blad tot het inkt
langs ontwakende nerven vloeit.
Het is je scharlaken kelk
waar mijn bewondering naar groeit.…
en de zee zweeg
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
869 nu mijn adem zo sterk
de jouwe wordt
moet ik
wat uit mij geboren is
verlaten
nog eenmaal
zal ik slapen in de duinen
en de nacht
laten kijken
naar de golvende dansers
op een wolkenrij
uit mijn ogen
zal ruimte fluisteren
naar de zeewind
waarin jij bent gekomen
nu mijn stem moet zwijgen
zal ik nog eenmaal slapen
in de onverwisselbare…
De lach in je sproetjes
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.777 -
ach, wat heb ik toch een geluk
dat jij naast mij slaapt
dan kan ik de hele nacht kijken
naar de lach in je sproetjes…
Carpe Diem
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
2.108 Slierten mist kruipen
als bleke naaktslakken
door de wijngaard,
een druipende zon
rijst op en likt
de paarse vruchten van de nacht.
Zinnelijk zingen rode monden
onder
grote strooien hoeden,
gretige vingers plukken het licht
en uit verrukte vuisten
spat de ochtend op.…