7023 resultaten.
plotseling
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.492 ineens
bam het was gebeurd
weg was je
je zat er wel
maar ook weer niet
4 dagen lang
wachtend op ontdekking
het is hard
maar het hoort erbij
niemand ontkomt eraan
vroeg of laat
vandaag of morgen
of over een poosje
maar niet op deze manier
tenminste, dat hoop ik niet
ik heb helemaal niks van jou
nog niet een klein fotootje…
soms...
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.854 Soms voelt het alsof je aan de kant gezet wordt,
soms alsof je een pluisje stof bent dat er eigenlijk niet toedoet..
zo makkelijk, hoe je wordt aangepakt,..
zo makkelijk aan de kant,...
Weet je,...als je dieper van binnen kijkt,
zie je dat sommige mensen eigenlijk niet zijn wie ze zijn,..
Je ziet dat er iets is wat jouw gevoelens dan breekt…
DE JONGGESTORVENE
poëzie
3.9 met 8 stemmen
1.258 Gij moest zo vroeg van deze wereld scheiden
Die gij beminde schoon haar smaad u sloeg,
Van al de dromen die uw jong verblijden
Nog ongerept en woordloos in zich droeg.
En toch toen dood u 't koele bed kwam spreiden
Sprak gij geen woord dat om een troostwoord vroeg, -
Bereid als een die lang en schoon mocht strijden
Zeidet gij zacht:…
in mijn armen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
866 ogen die langzaam breken
een lijf dat nog steeds
de dagelijkse gang gaat
zo ging het toch, altijd ?
kom in mijn armen en
laat me je laatste uur
verwarmen en wiegend
eindigt hier jouw avontuur
nooit meer in mijn armen
geen kopjes
nooit meer vragend in de keuken
geen gesnor
de brandstof is op…
Voor vertrek
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.054 Een uur voor het weggaan
staan de koffers klaar
gevuld met wat nodig is
Wij kijken naar buiten
wachten op de bestelde taxi
Ons verlangen naar nooit meer
vertrekken groeit en toch
gaan we wanhopig weer…
Denk aan mij
hartenkreet
3.6 met 25 stemmen
2.152 Denk eens aan mij
wanneer ik niet meer op deze aarde ben
denk aan mij met een glimlach
op een mooie dag
als de zon dan eens schijnt
en pas laat achter de horizon verdwijnt
denk aan mij
op die dagen wanneer
de regen tegen de ramen tikt
en de bloemen verkwikt
denk aan mij
in die mooie nachten
als de maan
en de sterren lachen
denk…
Een met het laken
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.065 zomers blauw met een groen tintje
bleekt het grijs naar wit zoals
het laken één is met je gezicht,
slechts je mond grijnst nog
in vormen die ik zo goed herken
het lijkt dood te zijn, maar
bewegingloosheid is geen grens
zelfs bloemen blijven mooi
in een storm…
Dat het afgelopen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
879 Herinneringen
het kader staat
maar zonder mij
alsof ik nooit
was meer dan licht
en ik twijfel over nu
Vandaag bel ik D.
het voelt als
voor het laatst
in al haar broosheid
nog eenmaal haar stem
voor de stilte spreekt
Gisteren
mijn zoon van vijf
huilt bij stef bos
want na de dood
komen we elkaar
nooit meer tegen
ik beloof het
hij…
daar ga je
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.602 liever op de stoep
iemand roept
een naam
daar ga je
altijd in de tijd gegaan
de zon houdt van de maan
een naam
daar ga je
niets liep op rozen
vaarwel verhaal in mij
een naam
daar ga je
dan
daar ga je
dan
dan ga jij
een naam
zomaar
rozen op een graf
daar ga je…
zomer
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.708 een droom
als het einde
de dag voorbij
voel ik
gister
in mij
dromend
zonder einde
zijn wij
de schaduw voorbij
hou mij
hou mij vast
voor ik
voor altijd
val…
het licht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
810 nu dooft het licht
voor altijd uit
in de late lente
van een verzwakte
bruid
die zeker naar
het verleden
ziet
waarin men het
laatste leven
aan de lage
luchten liet…
Ongewenst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
700 Kilte verstilt
verstomt zomer
geen trek meer
lust struikelt
over afwijzing
wijsheid is wijken
voor misnoegen
loslaten maakt
vrij voor mettertijd.…
je herkent me niet
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
854 maskers breng ik mee
vreemde kleren
lange veren ook
en alle kleuren van de regenboog
parasols
een enkele paraplu
misschien regen
je weet maar nooit
en de maskerade kruipt
kringt zich traag
door alle kronkelstegen van de stad
die nog aan deze morgen wennen moet
naar de rivier
brug hoog gekromd
koudijzeren leuningen
en verlangen…
Van je pareltje
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.262 Tweedracht in je hart, iets wat ik veracht
Keuzes maken, een mes dat me verkracht.
Moedig toch proberen of eenvoudig totaal opgeven
De twijfels vreten aan me en blijven me verteren.
Blijven of gaan, ik bemin je nog,
Tergen, pesten, stop het toch!
Zeker heb ik die pijnen niet verdiend,
Hoop intens dat je tijdig bezint.
Jouw parel verliezen…
Pauwenstaart
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.284 Tussen keuze uit twee kwaden
verliezen wij de verenpracht
chemo om ons op te laden
voor onze allerlaatste nacht
bleekjes in het bed gelegen
dat slechts van pijnbestrijding spreekt
maakt de afscheidskus verlegen
alsof de dood de liefde wreekt
bij ons vertrek schrijf ik een kaart
aan allen die ons dierbaar zijn
in kleuren van de pauwenstaart…
Nooit voorgoed!
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.042 Eigenlijk zeg je nooit, voorgoed vaarwel
Eigenlijk zeg je nooit voorgoed adieu
Eigenlijk zeg je nooit, tot nooit
Eigenlijk zeg je nooit, tot nooit meer ziens
Want al verruil je het tijdelijke voor het eeuwige
We zien elkaar toch echt wel weer
Dus zeg ik eigenlijk, tot snel, kortom:
Tot de volgende keer!
Dus zeg maar niet, voorgoed vaarwel…
Ontmoeting
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
744 Mijn bevinding met je graf
wroet rond in je geboren zijn
spreek de morgen tegen
verzacht je koude wang
keer haar naar de mijne
houdt schuil wat zich kan verliezen
het zien kent geen oogopslag
maar koerst
met een geheime ladder naar beneden
reikend tot de wortelmond
zwanenzang ritmisch sterft
door verstikking
mijn eigen naam verstomt.…
stilte
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.635 wat als
niemand hoort
tranen
verdwijnen
in de ruimte
alsof ze
niet zijn geweest
wat als
niemand luistert
tere sterren
fluistert
in je oor
wat als
tranen
verder gaan
dan de pijn
verder
dan de zeeën
als
liefde stilte rust
ooit
de waarheid
zijn…
Genoeg = genoeg
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
845 Ik heb er genoeg van,
om altijd de eerste te moeten zijn,
ik baal ervan,
altijd het voortouw te moeten nemen,
heb schoon genoeg
van haantje de voorste te moeten zijn,
en dus besloten,
om genoegen te nemen met:
mezelf.…
alsof tijd
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.298 als ik je
in de windstilte
in de luwte
zo stil
vergeet
lijkt het
alsof
na al die tijd
tijd
niet was
terwijl
gevoel beklijft
als zij
zachtjes roept
herinner ik
en
vergeet…
Sotto voce
gedicht
3.4 met 124 stemmen
64.430 Zoveel soorten van verdriet
ik noem ze niet.
Maar één, het afstand doen en scheiden.
En niet het snijden doet zo'n pijn,
maar het afgesneden zijn.
Nog is het mooi, 't geraamte van een blad,
vlinderlicht rustend op de aarde,
alleen nog maar zijn wezen waard.
Maar tussen de aderen van het lijden
niets meer om u mee te verblijden:
mazen van…
Rode jurk
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.413 De welvende rondingen zijn nu holtes van pijn
Onrecht, je vroege verkwijn.
Donker dansende lokken herleid tot een rattennest
Je fijne geur ruikt naar ... koeienmest.
Staren en erg zwaar ademhalen, verder niets
Je heldere gelach, zomaar lol om een prettig iets.
Rijk schepsel, ik kan er even niet bij
Waarom nou jij?
Vaal, kleurloos en…
engelenspel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
707 het uur stilgelegd
de wijzers staand gehouden
schrijft ze in kinderlijk handschrift
op de achterkant van de rekening
heb je dat ooit gedaan
vraagt ze
ik kijk weg
zie regen door een maanschacht
sluimeren oneindige kringelingen
in engelenspel
heb je dat ooit gedaan
vraagt ze nog een keer
dwingender nu
voel haar ogen
als lekkende…
Morgen ben je jarig
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.964 Morgen vier ik jouw 22ste jaarfeest
alsof je er altijd bij ben geweest.
Al mocht je hier maar even op aarde zijn
je woont in mijn hart al mijn hele leven
dat te voelen verzacht de intense pijn
creeërt tussen jou en mij een speciale lijn.
Morgen zal de zon door jou schijnen
en zullen de tranen om jou verdwijnen
als de engelen je zieltje…
Ga , maar niet te ver
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.883 Als ik aan je denk mijn kind
als is het nog zo kort en gauw
voorbij, ik zal nooit vergeten
hoeveel ik van je hou
als ik droom over jou
spelend in het gras
kan ik alleen maar denken
ik wou dat jij nog bij mij was
als ik verder probeer te gaan
voorbij al mijn verdriet
word ik toch herinnerd
aan dat je mij verliet
als ik denk, ga nu…
Onverwacht ~ Voor Marije ~
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
748 in duizenden scherven
breekt liefde uiteen
daar jouw hart ophield
overmand door een
waterval aan tranen
rouwt mijn zijn
om degene die ik
liefheb met al ik ben
zal onze liefde
niet verloren gaan
maar me dragen
tot het einde der tijden
waarin wij zielsverwanten
elkaar zullen treffen
en versmelten als één…
Waar rozen doornen baren
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
961 De nacht trekt als een schim over verlaten akkers
aan het geestesoog van slapende goudaren voorbij
In het wiegelied van een geruisloze wind
spelen de bloesems met hun bladeren
en wijn morst de tijd in geleegde glazen
als de kerktoren scheidende wegen slaat
Je rekt je lichaam uit tot aan een gedroomde hemel
die alleen leeft in ongeschreven…
Vaarwel en wederzien
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.589 Vaarwel!- dat woord ligt op de lippen,
Vaarwel!- dat is zo licht gezeid.
Dat kan in stille treurigheid,
Bij kus en handdruk ons ontglippen.
Dat ligt in 't hart en op de lippen,
Wanneer men van elkander scheidt.
De tijd vervliegt, de jaren snellen,
't Verandert alles om ons heen,
Wat eenmaal eeuwigdurend scheen;
Maar wie toch kan de dromen…
schijnbaar onbekommerd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
780 schijnbaar onbekommerd
wuiven windsels van dromen
uren van de torenklok
zo ook de gulden haan
van elke tijd verlost
zich zonder vroeg gekraai
de hennen van het lijf houdt
wegen wolken schier eindeloos
elk pril licht of wind aan mijn zicht voorbij
de morgen komt niet zeg je
zoals de nacht niet was
of eerder voor de maan
geen avondvloed…
dood
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
914 laat hunkering blijven
en de zon keren opdat
de gletsjer smelt en warm bloed
de koude verjaagt uit een kerker
waar het monotone ritme
van een omfloerste trom
de tijd wil overstemmen
laat de klokken zwijgen
zet wekkers stil
want je wilt ze niet horen, niets mag
herinneren aan het moment
dat de toekomst verdwijnt
en het licht plaatsmaakt…