8256 resultaten.
Max
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.018 Het doet me pijn
Je zo te zien
Ik voel tranen
Verlies mijn hoop
Jouw einde komt
Er is geen misschien
Dag maatje van me
Trouwe vriend
Zo´n roemloos eind
In een klotenschuur
Zonder zon en licht
Had ik je nooit gegund
Je had meer verdiend
Je gaat nu snel verkassen
Naar een mooi en beter oord
Waar je heupen niet meer pijn doen
Je kunt…
DROOMZICHT
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
539 In mijn droomwereld
tekent jouw naakte onschuld
lijnen van pure vrouwelijke schoonheid
waarbij elke omtrek wordt omschaduwd
door wazig diamanten stoflicht
tot de geboorte van de zon
de schatkist van de dag
in paarlemoeren licht opent
en bevroren traan ontdooit
op 't pronkend blad van de lotusbloem.…
Als een dief
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
1.376 Ik ga geen sorry zeggen
Voor 10 jaar tederheid
Mij niet schamen voor de liefde
Ook al raakten we die kwijt
Ik wil niet denken in rancunes
Daarom laat ik soms een traan
Moet ook stoppen met dat piekeren
Waarom het zo heeft moeten gaan
Een open einde is nooit leuk
Zonder uitgesproken woord
Waar vragen blijven vragen
Al wat rest aanzienlijk…
30 JAAR WORDEN!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
3.143 Laat gerust ook een traan
huil, bid en verwonder
het verlicht en vergroot
je kans op 'ouderdom'
ik bedoel oud en wijs
op z'n minst verstandig
licht en luchtig leven
ook na je dertigste!
----------------------------------
Deze hartenkreet draag ik op aan mijn Argentijnse buurman
Fernando voor zijn dertigste verjaardag.…
Gered
gedicht
3.0 met 1 stemmen
12.342 angst begon later te tanen,
vooral toen de meester eens zei:
bekeringen gaan gepaard met tranen.
Ik had gehuild, was dus gered.
-----------------------------------------------
uit: ' Wat blijft komt nooit meer terug', 2002.…
Richting zuiden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 De druppels gleden zacht van mijn hoofd,
gingen over in mijn tranen. Zo klein
tegenover het beeld. Door kou verdoofd
bleef ik daar staan. Heel vast had ik geloofd
alleen te zijn. Dat was ook zo misschien.
Nergens op straat liet een mens zich nog zien.
Hoog boven wees een grote arm gestrekt
op het zuiden. Een vrouw ervoor.…
de storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Waar gaat de wind
koud, triest en baldadig
alsof de reis pas net begint
en dan terugkerend en ongenadig
waar de wolken zo grijs
geen licht door laten
zo wreed doch wijs
verandert liefde in haten
hoop in weemoed
die kaarsen doen uitdoven
en veranderen tranen in bloed
die wanhoop beloven
tot de aanvaarding toe
pas dan, zal de storm
zijn…
Geschaakte* toekomst
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
524 Jij gedroeg je
vol begrip, als wol-
vin in schaapskleren
Jij deed alsof 't jou interesseerde
jouw hart sloeg over, bij het
idee dat de norm moest vervagen
Een verzwakte moraal doet lijden
Plots verbrak jij
in jubel, contact
Gescheurd aan flarden
trok ik aan een voltooid verleden tijd
Het heden plengde een traan
daar inmiddels geschaakte…
geef het tijd
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
640 nachten eindeloos lang
hart koud als ijs
liefkozende woorden
die herinneringen zijn
geworden
er was zoveel mis
omdat tranen zouden drogen
vanzelf alles weer zou helen
want beter tevreden en alleen
dan ongelukkig samen
liet ik je gaan
daarvan kreeg ik geen spijt
mijn hart opende zich
voor een nieuw begin
er woont opnieuw een
ander…
Al even in de schemering
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.161 verlichte leven
en aldoor liefdevol en
innig vastgehouden
rusten dag en nacht
nu naast elkaar
heeft de liefde
van pijn en hoop
een laatste gebaar geweven,
zijn laatste zucht was daar
een moeder schreeuwt
“Mijn zoon”
de vrouw weent
“Mijn lief”
het kind weet het
even niet,
heeft nog te weinig
van het leven geleend
maar voelt tranen…
geen poëzie
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
672 en karkassen
uit de zeebuik
*
zij baart het verleden
met dode vleugels terwijl oude eieren
openbarsten door regenvlagen
de stank, nog gruwelijker dan ik wist
schuift voor de wolkenhemel
kokhalst
mijn herinneringen
tot ook de laatste bakens verdwijnen
ik luister
nimmer vader-lands-loos
*
zij wordt steen, levend
met mijn tranen…
Dinsdagmorgen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.215 Roerloos als appels op een schaal
kijk ik in de leegte van het veld
en voel intens op dinsdagmorgen
een onuitwisbaar verdriet
Tot brakens toe heb
ik een torenhoog verlangen
naar de kleurrijke dagen hiervoor
Ik reik en reik maar kan niet vatten
Zonnestralen op mijn huid en haar
maken plaats voor tranen van ijs
Ik voel geen armen en benen…
Oorlog
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
674 De moeder met haar gedode kind in haar handen
Het bloed is al opgedroogd
De tranen zijn al in de gootstenen gedropen
De wonden zijn veranderd in korsten
En het verdriet is verdwenen
Gretig staar ik naar de TV
Naar het bebloede circus dat
zich afspeelt in de geluiden om mij heen.…
Warmte van omhelzen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
556 strooien hoed
en mensen die zich
aan hem vergaapten
geen sjofel type
maar een geschoolde stem
zong over haar en hem
gebroken door een scheiding
diep sneed zijn pijn
in een klassieke timing
de melodie met
liefdevolle nostalgie
tekst uit zijn verleden
het leek alsof
mijn vaders handen zo
op mijn schouders gleden
ineens kwamen de tranen…
en er vielen lelies
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
505 welke ons hart hebben geraakt
zij droegen hun eigen kleuren
over ruwe weidse velden
die niet door hen was overzien
zij hebben hun eigen blaadjes
niet zelf gesloten in het licht
dat scherper was dan de bliksem
waar de donder altijd hoorbaar blijft
tranen zijn er niet voor niets
en voeren emoties af
zolang ze af te voeren zijn
uit het…
Weg
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.047 Het is dat
ene woordje
wat slechts drie letters nietig is
en zoveel los kan maken,
zoveel aan doet raken
Dieper dan verdrietig gemis
Emoties dansen ongeleid
pirouetten in mijn maag,
terwijl haar tranen gestaag
eindelijk samenvloeien met die van mij
Liever
dacht ik aan vrijheid
Losbreken, zwerven en dwalen
op de goede weg,…
Hoe doe je dat?
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
486 Vandaag was het dus droefenis en tranen.
De cavia die ademde niet meer
en legde stil haar harig lijfje neer.
Hoe leid je kinderleed in goede banen?
Je zegt niet ~ach zij heeft de geest gegeven,
voor jou is dat natuurlijk niet zo leuk
maar door haar vlooien had ik altijd jeuk,
van mij had ze veel eerder mogen sneven~.…
Onbevangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 Ergens in de loop der jaren
Verloor ik deze brede lach
Wat is het eigenlijk gek
Vreemd dat ik dat niet zag
Met verbazing staar ik naar de foto
Ik zoom goed in op mijn gezicht
Laat beelden van momenten passeren
Tranen vertroebelen mijn zicht
Van binnen ben ik nog steeds dat meisje
Vrolijk, blij en wild
Wat is er dan veranderd
Hoe werd…
Levensweb?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
535 kust van het heengaan slaan,
en mijzelf voor de zwijnen werp,
behangen met de paarlen die
eerder werden voorgeschreven,
leer mij nog te wensen wat
ik nimmer nog, en tevens
toch altijd heb gedaan
laat mij dan van de herinneringen
eten zodat ik weet te balanceren
in een web van stilte om de levensweg
te herontdekken, zonder traan…
Dat we bestaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
787 Wij missen ongeboren geliefden niet,
voor hen janken we geen traan.
We voelen troosteloos verdriet,
wanneer mensen ons ontvallen.
We kennen de felle pijn,
wanneer een geliefde ons verlaat.
Maar wat uiteindelijk blijven moet,
is troost en is dankbaarheid.
Voor de lieve mensen om ons heen.
Voor het onbegrepen feit,
dat we bestaan.…
Te lang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
667 Rust zacht mijn lief,
een traan rolt eenzaam
naar beneden.…
Evolutie
gedicht
5.0 met 2 stemmen
5.236 dachten we niet aan later
als we geen vis meer zouden zijn,
maar wezens met twee benen
om te vallen, twee wangen om te
blozen, twee ogen om te wenen,
toen moeten we gelukkig zijn geweest
in het water, ons vlug voortbewegen
zonder vallen en zachtjes groeien
zonder steeds een kleur te krijgen
en als we huilen moesten
zag niemand onze tranen…
Hoe wankel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 Nu in alle eenvoud mijn jaren zijn gestegen
leunend op breekbare takken van het leven
mag ik opgespaarde bloederige tranen
laten vloeien over het hemelrijke paradijs
dat slechts gelijk een zucht geopend was
om direct daarop voor eeuwig leeg te blijven
ons bloed reikt als een dode zoute zee
over de gehele mensheid en niet alleen over
snikhete…
Dansen tussen vreugde en verdriet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
809 die een voorbode van het voorjaar was
het wachten was nu op de fitis zijn neef
doch hij kwam niet, evenmin het paasgevoel
de beloofde vrucht was afgebroken –
de zomer die volgde was verzengend heet,
het land dor en zonder enig teken van leven
wij leefden meer naast dan met elkaar
in de herfst bluste zoete regen het zomervuur
en zoute tranen…
Hoe lang nog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
890 Tranen
vloeibare emotie
het reinigen van de ziel
hoe lang nog?
Zee
zee van emotie
het wegvloeien
uit mijn lichaam.
Emotie
mijn emotie-lichaam ruimt op
ruimt op de pijn, het gemis
Hoe lang nog?
Maan
vanuit het duister
zij begrijpt me, zendt haar
zachte licht. Hoe lang nog?…
dramaqueen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
774 Nou,die kleindochter
van mij kan ook wel
behoorlijk stennis maken
zoals ze begint te huilen
lijkt het wel
het ergste op aarde
haar tranen een vloed
die de hele wereld overstroomt
geef ik haar een flesje
drinkt ze en is ze gelukkig
gaat ze tijdje later weer huilen
leg ik haar in bed blijft ze huilen
Mia,je bent moe…
Gesloten ogen. (Parijs 13-11-2015)
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
596 t kwaad
hebben 't oog gesloten
Met geheven glas
de vrijheid genoten
daar op 't terras
zijn ogen gesloten
Pop muziek
met kogel noten
werd bloedfabriek
die ogen sloten
Liefde is verwaaid
koelbloedig neer gemaaid
onderbroken is hun reis
in de straten van Parijs
Geef de Liefde, neem het niet
bezorg de ander geen verdriet
voor tranen…
Groeten uit
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
592 foto
uit dat
verre land
maar oh
wat een
schrik jij
zat op
de pijnlijke
rug van
die beeldschone
olifant
de begeleider
lacht stralend
hij huichelaar
martelt vantevoren
om de
wil van
dit hulpeloze
dier te
breken luguber
plan
ontspannen toeristen
weten hier
niets van
reisbureau's o.a
Thomas Cook
verdienen hieraan
tranen…
wachten bij de boom
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
677 sterk zijn zoals het witte, diepe meer
dat herinnering draagt
tot op grote hoogte
mocht ik maar, kon ik maar
de taal van het water spreken
mij kleden in deze armen van stilte
wanneer alles lijkt te draaien
de nacht
uit mijn mond nemen, elke dag
in het donker
mocht ik maar, kon ik maar
zoals jij
praten over stenen, nat van tranen…
De Dom van Keulen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Ze ziet het ongelovig aan
Ze komen uit donkere stegen
Helaas kan zij zich niet bewegen
Ze zou fel alarm willen slaan
Ze kunnen haar taal niet verstaan
De kruisridder greep ooit de degen
Streed tegen Alláh, nee veel zegen
Bracht dat niet Bijbel versus Koran
Uit roosvensters stromen de tranen
Het lichaam toch heilige tempel
Werd smerig…