Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

misverstand

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Zo kwam het woord organisme en spijsvertering ter sprake na het drinken van veel rood en wit. Maar dat was al bij het dessert en lang na de champagne. Nonkel zei plots in volle overtuiging wel duidelijk te verstaan, over zijn problemen met spijsverteringsorgasmes. Dat zorgde natuurlijk voor de slappe lach.…

Opgestaan uit de dood

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 536
zij hadden hem geschoond en met witte doeken omwikkeld zacht in het graf gelegd in stilte baden handen met ongezegde woorden van liefde en trouw harten vol verlies en rouw toen zij in de vroegte weer verschenen bleek de grafsteen verdwenen de tombe was leeg in schrik en verwarring zijn zij teruggelopen de mare was hen vooruitgesneld…

Einde van het pad

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
Starend naar wolken en blauwe lucht Naar zon en schaduw En zien het verschil tussen leven en dood Waar verdriet zich verschanst Achter kransen van kleurrijke bloemen Tussen velden vol witte kruisen.…

in mededeleven

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 506
vandaag ben ik stil ik wil de bloemen kussen die sussend wit, met gouden harten alle slechtheid tarten langs de openbare weg vandaag loop ik in de zon die aan hun jeugd wreed is ontnomen liefde kon het niet voorkomen dat zijn hart een moordkuil was maar langs onze weg naar vrede bloeien liefdevolle bloemen die vechten, tegen dat…

De prijs van chaos

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
verloor hij zicht en voor krullige tierelantijnen is hij nooit gezwicht zijn perspectief wist enkel dag en uur want morgen was vol onbekende zorgen hij kende de prijs van chaos door teveel impulsen tegelijk de medicatie voor ontwarren leeft nu in eigen tinten grijs die ondanks alles zijn hart met kleuren vullen in plaats van het wit-zwart…

lentewoorden

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
bijna bezweken onder karrevrachten sneeuw spraken we met vederlichte schone lentewoorden de kleine krokus schudde het laatste restje winter van zich af een sprankelende ontsnapping aan witte winterlagen gesmolten en verstijfd dropen winterwoorden af geurige lentewoorden openden onze bevroren zielen zoveel lentes later toen onze…
J.Bakx19 oktober 2017Lees meer >

koolmees

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 788
het kleine vogeltje altijd zingend weer zwarte kop met witte wangen het lijfje groen en geel huisde jaar na jaar in ons tuintje zijn gezin zo - acrobatisch toerend graag gezien als gast struinend door heg en gras nijver hoedend voor gevaar vloog hij kroost voedend met zijn vrouwtje af en aan zo kleurde hij de dagen ongestoord en…

Witruimte

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 554
En neem het tussenrijk mee, het wit waarin ze zijn gevangen, want geen verhaal kan bestaan als niet met zicht en gehoor een hart de dingen verbindt. Laat mij ook toe tot jouw stilten, lief, laat mij daar scheppend in de sneeuw jouw diepere sporen ontdekken, onttrekken aan bevroren grond.…
Ludy Bührs8 december 2017Lees meer >

winterlicht

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 478
van het volgende pad geen weet dolende in het rond zij heeft zich in het wit gekleed als stilzwijgend verbond naderend in het doffe licht maagdelijk zelfs, nog onbetreden gebukt onder vers gewicht zomaar uitgegleden wat doet eigenlijk nog zeer?…
Iniduo10 december 2017Lees meer >

koolmees vetpot

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
wit de wereld toverend valt sneeuw gestaag over tuin en terras een dekbed vormend voor het raam achter glas de koude neerslag schuilend kijkt groen en geel gejast als bedelt hij de koolmees staand zijn kopje scheef kralen mij vragende oogjes waar toch is die vetpot die gisteren nog hier stond als later weer verdreven koning winter…

Te winter toen het had gesneeuwd

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.097
Te winter toen het had gesneeuwd, Wit op de zwarte kiezellaan, Was het zo heerlijk, zonder geluid, Op onze rubberzolen gaan. We hebben toen 't geluk beseft Te gaan door het leven, stil en rein, Het goede te doen, zonder gehoord, Zonder herkend te zijn.…

alles wat ik jou kan geven.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 674
ik zou zo graag willen, dat jij je hart geeft aan mij, ik zou geen dag meer verspillen, want alles wat ik wil ben jij, maar toch ben ik bang, om jou kwijt te raken en te verliezen, want ik ben geen rijke man, die jou alles kan geven wat jij uit zou kunnen kiezen, alles wat ik jou kan geven, en dat staat nu zwart op wit, is de toekomst…
j.m.hofman25 december 2017Lees meer >

Onbegonnen denken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 625
geen vorm en geen kader geen begin en geen einde geen zwart en geen wit geen goed en geen slecht geen waken en geen slapen geen geven en geen ontvangen fluisterend deze regels dromend drijvend op de gewichtsloze stilte denk ik aan de naamloze gedachten die wapperen in de wind loze wereld het ontstaan moet nog worden bedacht in het…
J.J.v.Verre15 januari 2018Lees meer >

Mensdier

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
Wat wereld genoemd wordt ligt hier in volstrekte verlatenheid voor mij - Wat carpool heet baadt in het zonlicht van deze nieuwe dag - In het midden prijkt het kruis dat rood is van vergeten vruchtbaarheid, Iets over het midden een hand vol rubbers rijkelijk gevuld met Het witte goud dat makkelijk een nieuwe stam verwekken kan -…

Oerbron van Leven

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 623
Uit het bloed van Uw wonden zijn rozen ontsprongen die groeien op groene stengels van nieuwe hoop zij bloeien met een groot hart rood als Uw liefdesvuur en voeden zich met ‘t zuiverste water uit de Oerbron van alle leven, waar de witte vlinders zweven doorheen het zacht - blauw van ‘n lentehemel waar een gouden paaszon stralend…

Selfie in Venetië

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 475
Een heilige van steen heeft zijn nek gebroken omarmd door een jongen Zijn hoofd ligt in het midden van het plein, tussen de linten rood-wit zoals de ambulance voor de baldadige toerist die goed voor de dag wilde komen met een unieke achtergrond zonder benul van kunst of oog voor het vakmanschap van Bernardo Falconi laat staan enig…
Zywa15 juli 2019Lees meer >

Gewijde stilte

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 459
zag in kleuren al het verhaal van de stukjes puzzel op het grote bord heb ze bij elkaar gelegd met de rechte delen apart voor de lijn rond het hart in gewijde stilte zocht ik de realiteit van het vlak waarbij alleen de vorm volmaakt past zonder woorden groeide het verhaal onder mijn handen een vergezicht met boten en witte…
wil melker7 september 2019Lees meer >

Kleurden halveringstijd

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
jouw passen waren zo licht dat zelfs in sneeuw geen enkel spoor zichtbaar bleef steken ongerept bloeide je glimlach zon op smetteloos wit dat schoonheid weerkaatste uit zover het kon fonkelende kristallen kleurden halveringstijd door intense straling in kraakhelder blauw smolt warmte uit kou toen de laatste sneeuw verdwenen…
wil melker21 november 2019Lees meer >

Simpel kerstgedicht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
Rond Kerst hangt er een soort grote stille wolk Het is er voor en door het hele wereldvolk Het is geen mist of nevel of een witte waas Onzichtbaar krachtig hangt het als een stille Baas We kunnen dingen voelen, binnenkomen, stromen Niets hoeven we ervoor te doen of ervoor te laten niets geloven in wijzen uit het oosten of in sterren die over…
Ralameimaar23 december 2019Lees meer >

Schaakmat?

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 474
Ik ben in een film geboren regie heb ik niet nodig, ik speel een soevereine held in elk verhaal, een script is overbodig , isolement van de verbeelding deel ik met mijn lief zonder haar gretigheid te verliezen, balancerend op de raakvlakken van zwart en wit , vrees de samenloop van ieder stuk op het schaakbord van haar Muze,herken…
Pama2 januari 2020Lees meer >

Winter in Groningen

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 539
niet hun schuld is dat het onze fout is dat er geen sneeuw meer valt Zeg het tegen de struiken in het Noorderplantsoen dat zij geen sneeuw meer dragen geen mens hoeft hen te vragen hoe laat het wel niet is Vertel het aan het gras hoe na een hete zomer de sneeuw drie meter hoog lag hoe in het hoge noorden de barre winter wit…
Maxim13 januari 2020Lees meer >

Juist in contrast

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 413
zonder recept zijn woorden zinloos die zwart witte toetsen trachten te raken op een piano die geen muziek wil maken niet eens een melodie zonder ritme en klank in een zielloos slaan zonder ooit noten te kunnen kraken zelden klinkt genialiteit in de ijlte van grote concerten juist in contrast geeft de meester gas om uitmuntend…

Multatuli

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
Hij was heus niet gemakkelijk hoor, dat geef ik zwart op wit toe, maar nog steeds vindt hij een schappelijk oor: hij doorbrak immers ieder taboe.…

Mars in allemaal tinten bruin

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 470
nog nooit een mens gezien van wie de huid gitzwart is en eerlijk gezegd het tegenovergestelde ook nooit iemand van wie de huid spierwit is ik heb echt alleen mensen gezien in allerlei gradaties van natuurlijk bruin bruinverbrand soms in de zomer eigenlijk zijn alle mensen dus gewoon bruin voor velen is dit vervelend niet zwart of wit…

Kleur bekennen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 401
Noem ze wit of zwart de wolken mooie woorden en verzwijgingen waarin ik gemakshalve blijf staan terwijl een stap dichterbij eenvoudig is Ik hoef niet veel misschien wel niets van jou te weten om kleur te durven bekennen: bruin mijn gedachten, bont mijn gevoel, zonder roze schaamte – mijn allerhoogste en mooiste, eerlijke…
Zywa10 augustus 2020Lees meer >

tranenflesjes

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
de tranenvangers vangen tranen in flesjes om te koesteren te verzamelen de tranen van verdriet aan een draad te rijgen het boek der tranen verhaalt over echte en onechte tranen mannen en vrouwen witte en zwarte water- landers van mensen ook dierentranen van krokodilachtige aard soms een traan die emotioneel is een olifantentraan…
J.Bakx22 november 2020Lees meer >

Kleine amourette

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 484
we kasteelden speelden met nat zand op strand middeleeuwen met hoge torens een slotgracht de ophaalbrug met lange schelpen torenkamers met uitzicht op zee voor jonkvrouwen die wachtten op hun prins aanvarend op golvenwit of in galop op strand met spattend zand in witte herinnering zakdoekjes die vrolijk fladderend hun afscheid…
wil melker27 november 2021Lees meer >

Naschrift van leven

netgedicht
4.9 met 26 stemmen aantal keer bekeken 383
intens raakten vingers en handen elkaar sprongen vonkjes over van huid op huid en in bewegen golfden statische elektra in laden en ontladen blikken kruisten hun boodschappen in frequentieloos wit licht uit een jeugdig gezicht met een diepte van vele generaties tijd en ervaring in tal van gewoontes zonder groeven van ellende…

Schemering

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 601
Kleine witte wolkjes drijven langs de hemelboog. De ondergaande zon kleurt ze hier en daar wat roze tegen het zachte blauw. Het wordt avond. De zon zakt achter de huizen aan de overkant. Nog even, en de schemer verdeelt zich over bos en veld De merel zingt nog zijn jubelend lied.…

Remmende voorsprong

netgedicht
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 576
ik heb klanken geschreven stukjes textiel ermee in gewreven het laten drogen aan de lucht die in kleur haar dankbaarheid drukt in de wollige melodie van de windregenbogen kleurt het mystieke spel van lichte tonen waarbij het totaal aan frequentie wit is en decibellen stilte benaderen waar in het aardse extremen elkaar naderen…