8651 resultaten.
misverstand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
538 Zo kwam het woord organisme en spijsvertering
ter sprake na het drinken van veel rood en wit.
Maar dat was al bij het dessert
en lang na de champagne.
Nonkel zei plots in volle overtuiging
wel duidelijk te verstaan,
over zijn problemen met
spijsverteringsorgasmes.
Dat zorgde natuurlijk voor de slappe lach.…
Opgestaan uit de dood
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
536 zij hadden hem
geschoond en met
witte doeken omwikkeld
zacht in het graf gelegd
in stilte baden
handen met ongezegde
woorden van liefde en trouw
harten vol verlies en rouw
toen zij in de vroegte
weer verschenen bleek
de grafsteen verdwenen
de tombe was leeg
in schrik en verwarring
zijn zij teruggelopen
de mare was hen vooruitgesneld…
Einde van het pad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 Starend naar wolken en blauwe lucht
Naar zon en schaduw
En zien het verschil tussen leven en dood
Waar verdriet zich verschanst
Achter kransen van kleurrijke bloemen
Tussen velden vol witte kruisen.…
in mededeleven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
506 vandaag ben ik stil
ik wil de bloemen kussen
die sussend wit, met gouden harten
alle slechtheid tarten
langs de openbare weg
vandaag loop ik in de zon
die aan hun jeugd wreed
is ontnomen
liefde kon het niet voorkomen
dat zijn hart een moordkuil was
maar langs onze weg naar vrede
bloeien liefdevolle bloemen
die vechten, tegen dat…
De prijs van chaos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
584 verloor
hij zicht en voor
krullige tierelantijnen
is hij nooit gezwicht
zijn perspectief wist
enkel dag en uur
want morgen was vol
onbekende zorgen
hij kende de prijs
van chaos door
teveel impulsen tegelijk
de medicatie voor ontwarren
leeft nu in eigen tinten
grijs die ondanks alles
zijn hart met kleuren vullen
in plaats van het wit-zwart…
lentewoorden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
489 bijna bezweken onder
karrevrachten sneeuw
spraken we met vederlichte
schone lentewoorden
de kleine krokus schudde het
laatste restje winter van zich af
een sprankelende ontsnapping
aan witte winterlagen
gesmolten en verstijfd
dropen winterwoorden af
geurige lentewoorden openden
onze bevroren zielen
zoveel lentes later toen
onze…
koolmees
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
788 het kleine vogeltje
altijd zingend weer
zwarte kop met witte wangen
het lijfje groen en geel
huisde jaar na jaar
in ons tuintje zijn gezin
zo - acrobatisch toerend
graag gezien als gast
struinend door heg en gras
nijver hoedend voor gevaar
vloog hij kroost voedend
met zijn vrouwtje af en aan
zo kleurde hij de dagen
ongestoord en…
Witruimte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
554 En neem het tussenrijk mee,
het wit waarin ze zijn gevangen,
want geen verhaal kan bestaan
als niet met zicht en gehoor
een hart de dingen verbindt.
Laat mij ook toe tot jouw stilten,
lief,
laat mij daar
scheppend in de sneeuw
jouw diepere sporen ontdekken,
onttrekken aan bevroren grond.…
winterlicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
478 van het volgende pad geen weet
dolende in het rond
zij heeft zich in het wit gekleed
als stilzwijgend verbond
naderend in het doffe licht
maagdelijk zelfs, nog onbetreden
gebukt onder vers gewicht
zomaar uitgegleden
wat doet eigenlijk nog zeer?…
koolmees vetpot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 wit de wereld toverend
valt sneeuw gestaag
over tuin en terras
een dekbed vormend
voor het raam achter glas
de koude neerslag schuilend
kijkt groen en geel gejast
als bedelt hij de koolmees
staand zijn kopje scheef
kralen mij vragende oogjes
waar toch is die vetpot
die gisteren nog hier stond
als later weer verdreven
koning winter…
Te winter toen het had gesneeuwd
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.097 Te winter toen het had gesneeuwd,
Wit op de zwarte kiezellaan,
Was het zo heerlijk, zonder geluid,
Op onze rubberzolen gaan.
We hebben toen 't geluk beseft
Te gaan door het leven, stil en rein,
Het goede te doen, zonder gehoord,
Zonder herkend te zijn.…
alles wat ik jou kan geven.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
674 ik zou zo graag willen,
dat jij je hart geeft aan mij,
ik zou geen dag meer verspillen,
want alles wat ik wil ben jij,
maar toch ben ik bang,
om jou kwijt te raken en te verliezen,
want ik ben geen rijke man,
die jou alles kan geven wat jij uit zou kunnen kiezen,
alles wat ik jou kan geven,
en dat staat nu zwart op wit,
is de toekomst…
Onbegonnen denken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
625 geen vorm en geen kader
geen begin en geen einde
geen zwart en geen wit
geen goed en geen slecht
geen waken en geen slapen
geen geven en geen ontvangen
fluisterend deze regels dromend
drijvend op de gewichtsloze stilte
denk ik aan de naamloze gedachten
die wapperen in de wind loze wereld
het ontstaan moet nog worden bedacht
in het…
Mensdier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Wat wereld genoemd wordt
ligt hier in volstrekte
verlatenheid voor mij -
Wat carpool heet baadt
in het zonlicht van deze
nieuwe dag -
In het midden prijkt
het kruis dat rood is
van vergeten vruchtbaarheid,
Iets over het midden
een hand vol rubbers
rijkelijk gevuld met
Het witte goud dat
makkelijk een nieuwe
stam verwekken kan -…
Oerbron van Leven
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
623 Uit het bloed van
Uw wonden zijn
rozen ontsprongen
die groeien op
groene stengels
van nieuwe hoop
zij bloeien met een
groot hart rood
als Uw liefdesvuur
en voeden zich met
‘t zuiverste water
uit de Oerbron van
alle leven, waar
de witte vlinders
zweven doorheen
het zacht - blauw
van ‘n lentehemel
waar een gouden
paaszon stralend…
Selfie in Venetië
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Een heilige van steen
heeft zijn nek gebroken
omarmd door een jongen
Zijn hoofd ligt in het midden
van het plein, tussen de linten
rood-wit zoals de ambulance
voor de baldadige toerist
die goed voor de dag wilde komen
met een unieke achtergrond
zonder benul van kunst
of oog voor het vakmanschap
van Bernardo Falconi
laat staan enig…
Gewijde stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
459 zag in
kleuren al
het verhaal van
de stukjes puzzel
op het grote bord
heb ze bij
elkaar gelegd
met de rechte
delen apart voor
de lijn rond het hart
in gewijde stilte
zocht ik de
realiteit van het vlak
waarbij alleen de
vorm volmaakt past
zonder woorden
groeide het verhaal
onder mijn handen
een vergezicht met
boten en witte…
Kleurden halveringstijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
445 jouw passen
waren zo licht
dat zelfs in sneeuw
geen enkel spoor
zichtbaar bleef steken
ongerept bloeide
je glimlach zon
op smetteloos wit dat
schoonheid weerkaatste
uit zover het kon
fonkelende kristallen
kleurden halveringstijd
door intense straling
in kraakhelder blauw
smolt warmte uit kou
toen de laatste
sneeuw verdwenen…
Simpel kerstgedicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Rond Kerst hangt er een soort grote stille wolk
Het is er voor en door het hele wereldvolk
Het is geen mist of nevel of een witte waas
Onzichtbaar krachtig hangt het als een stille Baas
We kunnen dingen voelen, binnenkomen, stromen
Niets hoeven we ervoor te doen of ervoor te laten
niets geloven in wijzen uit het oosten
of in sterren die over…
Schaakmat?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
474 Ik ben in een film geboren
regie heb ik niet nodig, ik
speel een soevereine held
in elk verhaal, een script
is overbodig , isolement
van de verbeelding deel ik
met mijn lief zonder haar
gretigheid te verliezen,
balancerend op de raakvlakken
van zwart en wit , vrees de
samenloop van ieder stuk op het
schaakbord van haar Muze,herken…
Winter in Groningen
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
539 niet hun schuld is
dat het onze fout is
dat er geen sneeuw meer valt
Zeg het tegen de struiken
in het Noorderplantsoen
dat zij geen sneeuw meer dragen
geen mens hoeft hen te vragen
hoe laat het wel niet is
Vertel het aan het gras
hoe na een hete zomer
de sneeuw drie meter hoog lag
hoe in het hoge noorden
de barre winter wit…
Juist in contrast
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
413 zonder recept
zijn woorden zinloos
die zwart witte toetsen
trachten te raken op
een piano die geen
muziek wil maken
niet eens een
melodie zonder
ritme en klank in
een zielloos slaan
zonder ooit noten
te kunnen kraken
zelden klinkt
genialiteit in de ijlte
van grote concerten
juist in contrast
geeft de meester gas
om uitmuntend…
Multatuli
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
543 Hij was heus niet gemakkelijk hoor,
dat geef ik zwart op wit toe,
maar nog steeds vindt hij een schappelijk oor:
hij doorbrak immers ieder taboe.…
Mars in allemaal tinten bruin
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
470 nog nooit
een mens gezien van wie de huid
gitzwart is en eerlijk gezegd
het tegenovergestelde
ook nooit iemand van wie de huid
spierwit is ik heb echt alleen
mensen gezien in allerlei
gradaties van natuurlijk bruin
bruinverbrand soms in de zomer
eigenlijk zijn alle mensen
dus gewoon bruin voor velen is
dit vervelend niet zwart of wit…
Kleur bekennen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
401 Noem ze wit of zwart
de wolken mooie woorden
en verzwijgingen
waarin ik gemakshalve blijf
staan terwijl een stap
dichterbij eenvoudig is
Ik hoef niet veel
misschien wel niets
van jou te weten
om kleur te durven
bekennen: bruin
mijn gedachten, bont
mijn gevoel, zonder roze
schaamte – mijn allerhoogste
en mooiste, eerlijke…
tranenflesjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 de tranenvangers
vangen tranen in flesjes
om te koesteren
te verzamelen
de tranen van verdriet aan
een draad te rijgen
het boek der tranen
verhaalt over echte en
onechte tranen
mannen en vrouwen
witte en zwarte water-
landers van mensen
ook dierentranen
van krokodilachtige
aard soms een traan die
emotioneel
is een olifantentraan…
Kleine amourette
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
484 we kasteelden
speelden met nat
zand op strand
middeleeuwen
met hoge torens
een slotgracht
de ophaalbrug
met lange schelpen
torenkamers met
uitzicht op zee
voor jonkvrouwen
die wachtten op hun
prins aanvarend op
golvenwit of in
galop op strand
met spattend zand
in witte herinnering
zakdoekjes die vrolijk
fladderend hun afscheid…
Naschrift van leven
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
383 intens raakten
vingers en
handen elkaar
sprongen vonkjes
over van huid
op huid en in
bewegen golfden
statische elektra in
laden en ontladen
blikken kruisten
hun boodschappen
in frequentieloos
wit licht uit een
jeugdig gezicht
met een diepte van
vele generaties
tijd en ervaring in
tal van gewoontes
zonder groeven
van ellende…
Schemering
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
601 Kleine witte wolkjes
drijven langs de hemelboog.
De ondergaande zon kleurt ze
hier en daar wat roze
tegen het zachte blauw.
Het wordt avond.
De zon zakt achter de huizen
aan de overkant.
Nog even, en de schemer
verdeelt zich over bos en veld
De merel zingt nog
zijn jubelend lied.…
Remmende voorsprong
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
576 ik heb klanken
geschreven
stukjes textiel
ermee in gewreven
het laten drogen
aan de lucht
die in kleur haar
dankbaarheid drukt
in de wollige
melodie van de
windregenbogen
kleurt het mystieke
spel van lichte tonen
waarbij het totaal
aan frequentie wit is en
decibellen stilte benaderen
waar in het aardse
extremen elkaar
naderen…