7767 resultaten.
"Bij jou"
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.069 als door een stormwind gedragen
valt de regen in vurige vlammen op mij neer
het giert het gutst het schreeuwt en gilt
en elke nieuwe dag doet het zeer
steeds dichter bij de afgrond
golven hoger dan welke zee
mijn voeten zijn te zwaar om te lopen
door dit veld van klei
voorzichtig hou ik me aan het leven vast
zodat ik niet weer…
In verzadigd water
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 koude bergstroom
met af en toe een waterval
dartelde in beekjes
langs de zomerkanten
van het bloeiend land
je verzamelde
de mooiste dingen in het
stroomgebied van jouw herinnering
het meanderen is verdwenen
keerringen verschenen
kanaliseerden brute kracht
langzaam stroom je
breeduit in verzadigd water
langs kaden en de dijk
de zee…
BOOTVLUCHTELING (3)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 De oude man, het kind kan mee
Mag wonen gaan in een kasteel
Met uitzicht op zee en struweel
Ze wennen er van lieverlee
De kleding is er informeel
Pyjama, kamerjas, oké
Hij woont nu in de U.S.A
Zijn kleindochter is een juweel
Hij mist zijn blanke vriend, dat wel
Sans Dieu maakte hij van haar naam
Ze groeit als kool, slaapt lang en diep…
bestemming
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
678 ik kijk verder
zie vreemde gezichten
ze schuiven als schaduwen voorbij
- wie speelt er met
het lijk van de maan -
onder de huid van het water
verdwijnt het geluid van de zee
ik luister, tast aan
de beweging van stilte
van golf naar golf naar de holte
van mijn hand
luister, hoor het kind
dat op meeuwen vliegt
naar jou zwaait…
elke nieuwe dag doet zeer
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
777 als door een stormwind gedragen
vallen gedachten in vurige vlammen op mij neer
het giert het gutst het schreeuwt en gilt
en elke nieuwe dag doet zeer
steeds dichter bij de afgrond
golven hoger dan welke zee
mijn voeten zijn te zwaar om te lopen
door dit veld van klei
voorzichtig hou ik me aan het leven vast
zodat ik niet weer val
het…
waarheen wij ook gaan
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
785 het is beslist
ik treed in het huwelijk
de dag geeft ons zijn zegen
terwijl een vogel zich vasthecht aan de zee
en krijst tegen het wegglijdend water
wij houden onze adem in
en willen de spiegel van de maan als getuige
waarin wij vloeibaar kunnen dromen
al dansend, rond en rond
met zwarte of gele vruchten op het hoofd
en vuurtorens…
Kom mijn liefste dans met mij
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.316 Kom mijn liefste volg mij naar ons geheime land
volgt mij naar dat dromenland
waar wij zullen dansen mijn liefste
daar op het maanverlichte strand
waar de zee onze liefde deelt
de branding onze voeten streelt
Omarmt en overlaadt mij met kussen
houdt mij vast mijn liefste
verwarmt mijn hart voor het gaat rusten
droogt die liefdevolle traan…
CAMALITEITEN & OORLOG
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
698 Als op de eerste maandag
van elke nieuwe maand
de sirenes loeien
weet iedereen
dat die nog werken
Nu de rest nog:
de politie
de brandweer
de ambulance
en natuurlijk:
ons leger, onze defensie, onze krijgsmacht
ter land, ter zee en in de lucht:
de landmacht, de marine en de luchtmacht
bij echte calamiteiten of oorlog!…
open
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 daar
bij de poorten van de zee
ontmoet ik lucht in water
aan de grens van zout en zand neem jij
me mee naar zoete golfslag, rollend als een schelp
naar later
mijn linkerwang is warm
rechts als uitgehouwen steen
waar jij me brengt, gaat niemand heen
slechts ik
in dromen boven omgewaaide bomen
leeft de hooggeheven maan
we moeten…
Painted Black
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
749 Een gedicht over de zon, zee
de liefde, leven!…
Potverteren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 Hoge zee -
mijn vluchtelementen zijn
met schraal licht bedekt.
Geen vrije luchten kenbaar in hoog gras.
Zodat uitgemergelde gemoedsdrukte
bemeestert, zonder enig naderhand.
Tot nabijgelegen massa’s voorshands
zijn samengedreven in ernstig verpauperde zalen.
Langs de besmuikte portiek van
dichtgeslibde vishokken, inpandig.…
Hier liegt de droom zo kleurloos
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
751 Ik ben de angel
het pijnlijke (ge)weten
het blinde oog dat traant
Ik ben de hitte
de dans op de vulkaan
het abracadabra op oude stenen
Ik ben de dorst
in een zee van zout water
wat het rechte krom buigt
* * *
Toen ik nog kind was
wist ik alles beter
Ik was vriendjes
met de Zon en de ether
Alle dingen waren één
* *…
uit een ander seizoen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
741 iedere dag reinig ik mijn lichaam
met zeep
ik schrob mijn huid
van wit naar roze
naar rood
tot haast bloedens toe
tot ik niets meer dan water hoor
ik draai me weg
van de nacht en van al dat sterven
waarmee ik leef
mijn ziel wil aaien, waaien, zwaaien,
schuimen naar zee
naar duinrozen
die ik kan neerschrijven
alsof…
doorschijnend
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 vraag ik me af
verborgen binnen prisma’s
licht omgebogen kracht
de macht van een illusie buigt daar mee
tot onder zee en waterweg
waar hun vorstkap smelt
als stormvloed zwelt blaas ik
zijn sprong tot grote hoogtes, zwaar
en vingerloos –en ongekend
herijkt…
Lieve Alex, beste prins...
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
957 En gebronsd in zee kunt gaan
om een keer te pootjebaaien.
Dat u fluitend op kunt staan
om een frietje te gaan happen.
En een high tea af kunt slaan
om een potje bier te tappen.
Dat u in de tuin kunt staan
om er zomaar wat te bloeien.
En een tentje op kunt slaan
om met Máxima te stoeien.…
Storm
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
689 het glas water in mijn hoofd
is inmiddels een wilde zee
kan het niet meer ontkennen
kan er ook niet aan wennen
het stormt in mijn hoofd
van hot naar her
van schots naar scheef
het doet niet meer wat ik wil
we leven in twee werelden
mijn hoofd en ik
als ik naar binnen kijk
valt er nog een wereld te winnen
op die planeet van jou
die…
Trollenhoeden*
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 (Trollhättan; Västergotland)
Aan rivier de Göta älv bij de
Waterval van Trollhättan
Ontwapenend de liefde
Mooie woorden; eerder over zee
kregen hier hun beslag, toen
mijn pijl jouw hart doorkliefde
Klim náár en daal ván Kopparklinten
uitzicht adembenemend
't Altaar met toen-geliefde
(Fietsvakantie Zweden, 1989)
*Folkloristisch…
Zwijgende vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
840 In diepe stilte
krijgt jouw zwijgen
zoete klank
rond het eiland
van jouw emoties
zwemmen dronken zinnen
misschien lukt het vanavond
om een brief te schrijven
zodra de fles leeg is
uit het woordenboek
dat je mij stuurde
vallen letters in de zee
ik rol het landschap op
in papieren gedachten
beschrijf ik een wereld
achter glas…
Mijn muze met mij
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 geen kruid
Tegen gewassen
Door rode schedel kieren
Naar binnen gedrongen
Om moedeloos van te worden
Uitgehongerd tastend zoekt hij zijn weg
Door het donkere struikgewas
Hij wil verboden vruchten plukken
Likt zijn lippen vol welbehagen met zoete tong
Voor de speech
Niet meer urenlang in stoffige kamers
Zoeken naar woorden
Een zee…
ongerust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 ik ben ongerust over
kinderen die verdrinken
en landen die niets met ons hebben
niet te vergeten de wanhopige gezichten
die verdronken uit de blauwe zee opduiken
omgeven door zwermen meeuwen
die het altijd al hebben gezegd
dit gaat niet goed met ons wie
we ook zijn weet ik niet eens
dus ik probeer iets het gaat
niet goed met ons mensen…
Ik sta erbij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
680 is de liefde nu
juist als ik het weer aandurf
merk ik je drang naar haar
vul maar in en spring
het was ook mooi bij ons,
me nog ten volle kunnen geven
kost me wat
en toch
er is iets tussen ons dat boeit, nog
steeds bloeit en diepe wortels
heeft in al wat leeft
voelen elkaar aan en vloeien
samen in diep water,
dat van de zee…
Moules Belges
gedicht
3.5 met 2 stemmen
5.786 Het schaap is de mal van het lam
De schelp is de mal van de mossel
De zee is de mal van het zout
Marcel is de mal van het beeld
De pijp is de mal van de rook
De kunst is de mal van de vondst
Het idee is de mal van Christopher
Columbus is de mal van het ei
Het ei is de mal van de kip
De kip is de mal van het ei
De mal is de mal van de mal is…
De glasblazer en de pottenbakker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
618 Er bestaat geen vaste grens
tussen zee en zand
een blinde glasblazer stuurt de golven op weg
naar adresloze bestemmingen
ongeschonden komen ze zelden aan
voor nabestellingen heeft hij lucht genoeg
warrige wolken glijden tegendraads
over het dun bevolkte strand
waar pandjesjassen in waggelgang ronddolen
- aan hun rekken ontsnapt -
de…
Glansgraad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
625 er dwarrelt iets dat blinkt
met de getijdenstromen mee
een parel die in het donker zinkt
naar de bodem van een gretige zee
het patroon van geheugen is fijnmazig
tot aan de zandige oevers van gemis
dan blijkt het achterland wazig
verdwijnt het tastbare in ongewis
ik zag een gezicht voor het jouwe aan
voelde weer de hemelstormen
over onze…
Aan de wandel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 mijn waterbeemd
aan brede stranden gelegd
naar het vasteland gedraaid
westenwind
met tussenpozen, zeearmen
mijn duinen met boombestand
groene bossen
bijnamen, vloed, waterkant
noordkust, afkalvend heden
bruine kiekendief
oostplaat, nest van gebeden
pleisterplaats voor helden
tussen eb
en eiland ligt uitgestrekt
de adem van de zee…
Berkensapwijn en avondthee
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
644 In de boomgaard van rivierenland
met de Beurre Hardy en de Beurre Lebrun
drinken we berkensapwijn en avondthee
tezamen met een heel dun koekje
de rivier daalt langzaam naar de zee
aan jou ontsnapt een duurzaam vloekje
in de boomgaard van het oeverland
met de Veurnse Reinet en de Winterramboer
drinken we avondthee en berkensapwijn
het geluk…
azuurblauw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
578 je zuurstokroze mooiste jurkje
je kleine arm steekt uit
naar verdronken dromen
onder het water je hoofdje
je ogen bron van verstilde tranen
ze zien het licht niet
in deze duisternis
in deze lange nacht
sleurde de heldere zee
jouw onschuld
naar het kille einde
ik zie je
met gesloten ogen
verder leven?…
God is zo gek nog niet...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
601 Leven ontstond ooit in zee.
Leven beweegt en verandert.
Dwazen verzetten zich.
Wijzen leven mee.
God is zo gek nog niet.…
Zwartgallig gedicht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
524 Op de prachtige bijna gezellige Oosterbegraafplaats
ligt een grafsteen te wachten
op het moment dat mijn graf wordt gedolven
nooit zo bij stilgestaan
maar nu komen de zwarte gedachten op als golven
van een onrustige zee
ze zullen wel weer verdwijnen
ik zal vooreerst niet wegkwijnen
ik hecht nog te veel aan het leven
nee,
het wordt tijd…
Ogenblik
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
571 De zee nam mijn gedachten
mee naar onbekende landen.
De wind waaide de wandeling
in een onverwachte richting
toen ik je zag.
Vanaf je strandlaken keek je me aan
met de ogen van een man,
de wimpers van een vrouw,
en het hart van een kind.
Er school meer vrouw in jou
dan je gekrulde wimpers prijs gaven.…