10603 resultaten.
Toe
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
511 neem mij mee
naar ver van hier
neem mij mee
terug naar daar waar
ik de tred herken
vogels weer hoor fluisteren
bloemen zachtjes dansen
in het schijnsel van de maan
wolken tikkertje spelen
huizen weer kleur krijgen
zand mijn voeten
liefdevol omhelst
daar waar ik gekust word
door de wind
toe neem mij mee
en hou me vast
een leven…
Misnoegen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
532 zoals een draad dat door het oog van de naald zou moeten
passen er geen punten meer achter de zinnen
kromme zinnen, die niet recht te breien zijn
zitten de tranen hoog, viert frustratie hoogtij
is het geheugen één grote gatenkaas
waar alles uitvalt, maar dan ook echt alles
namen die niet meer worden herkent
de bril die wordt neergelegd zonder…
In de hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 met mijn vlindernetje, dartel ik achter je aan
in de hoop je te kunnen vangen
vangen
op gepaste afstand, opdat ik niet in de gaten loop
in de hoop je te kunnen vangen
vangen
vrolijk dans jij door het leven, plots verdwijn je in het grijs
kijk uit, ze willen je gappen
ze willen je snaaien
hoe ik ook roep, of schreeuw, horen doe jij mij…
martelgangen
hartenkreet
4.8 met 18 stemmen
568 opgestaan en flink verschoten
kijk ik nu echt zo scheel
nee, warempel mijn oogwit... geel
het lachend mondje bleef gesloten.
de dokter zei: ik ben geen moeial
maar ga jij nog een huisje bouwen
constant sleuren en werk versjouwen
want ik zie reeds steentjes in je gal.
ja, ik heb het weer gevangen
door welvaart en van drang
gebrast en feesten…
Verstrikt
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
638 gelijk een kwal
met vele tentakels
omsingelt hij mij
speelt hij spelletjes
ongezien gumt hij
mijn geheugen uit
onzekerheid maakt
zich meester
hoe ik ook controleer
vastgrijp aan wat ik
net nog wist, versterkt
de kwal zijn greep
en raak me kwijt…
Kwijt geraken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 alsof de duvel ermee speelt
vertragen data waar ik bij sta
kunnen dagen mij gestolen worden
zo ook het dwingende advies
van hen die het, zogenaamd, beter weten
ik bepaal zelf wel, altijd al gedaan
net ontvangen pasjes krijgen benen
spelen krijgertje met mijn onzekere brein
uren lang zoeken ogen naar hetgeen
ik zojuist nog in mijn handen…
Zij huist in laaghangende wolken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 liggend in een bed dat niet langer wordt, wel klammer
danst de depressie rondom haar hoofd een pas de deux
in de sluimering belt de hersendokter om te bevestigen
dat zij zich nog even ontaard voelt gelijk de week tevoren
en die daarvoor, zelfgeschreven woorden in de agenda
raken meer verstrikt in mist, zo gaat zij rond in cirkels
en belt ze…
Insecticide
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 Prettig tijdverdrijf
tegen muggenzifterij
let op bijsluiter…
onbegrijpelijke dingen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
514 ik reisde
alleen met
een roestvrijstaal
vlindermes nooit
hoefde ik het
te gebruiken
onderweg zag
iedereen dat
mijn verenpak
niet bestand
tegen regen en
kwetsuren was
onder een verre
vlinderboom
begroef ik zonder
ophef het wapen
dat in mijn handen
dodelijk kon zijn
een oude graver
zal het gesloten
geërodeerde
artefact…
Waar muziek de voertaal is
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
626 ik verleid je tot het luisteren naar radio 4
daar waar de mooiste stukken worden gedraaid
hopend dat je de rust vindt
om je mee te laten nemen op de golven
van de snaren, die jij vroeger ook beroerde
en zou je mee willen nemen op een reis
naar ver van hier, naar daar waar kruiden geuren
bloemen ons verwelkomen, vogels je toezingen
daar waar…
Nieuwjaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Nieuwjaar
Ik wens en geef iedereen dit jaar
Een palet, met de mooiste kleuren aan
Kleur je leven (in) dit nieuwe jaar zoals je het zelf wil
Ook al kleurt het voor jou niet elke dag even mooi.
Geloof dan in jouw eigen regenboog
Poets de kleuren weg die niet samengaan.
En volg je hart dat je altijd het juiste moment in kleur laat kiezen…
Bericht aan de zuigeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 Lief kindje
de wereld is een grote bol
ge kunt hem niet goed vastpakken
hij draait rond als een tol
en alles blijft eraan plakken
er zweven
in de hemel
nog andere
bollen rond
maar
dicht bij jou
die heerlijk warme ronde dingen
steek die maar rustig
in je mond…
rotgeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
464 het geurt
want open borrelen de geheimen
en het stinkt
want bloot ligt het mysterie
en het sist:
de nijdigen vloeken
want de kans op een einde met fijne slierten en neuken tot 3 cijfers na de komma met de wulpse engeltjes van de apocalyps, blijkt al eeuwen terug onherroepelijk gemist.
de mystici lachen
want niets van wat er te zien is, is…
daar hier toen nu
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
514 wie telt de doden
in landschappen onder zand
schrijft in zwarte inkt
over wat kon gebeuren
hoe het daar toen was
hoe het hier kan gebeuren
het daar en het hier
zijn familie van elkaar
blijf spreken herhaal
ver voorbij duizend malen
over toen en nu
verwantschap met hier en daar
wie blijft verhalen
over jou en de ander
wie raakt…
arena
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 met vonkenglinster voorwerelds vuur komt.
bij sluitspierkramp einde onontkoombaar naakt,
enkelopwaarts sluipangst slingert, en de ossenpoot
veldkrabt haar letterdreiging. volksomjoeld en
teer dit lijfje
ijl te zingen
staat jouw naam
voor het uitflitst, stofwolkt bij boektoeslag
en ter aarde dwarrelt in het grijze zwijgen
van oneindigheid…
wie ben ik?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
535 een abecedarium (raadselvers)
(voor P. Holvoet-Hanssen)
ik ben de adem die lijven het leven inblaast
ik ben de bloemen die wiegen op het veld
ik ben de chaos die door orde raast
ik ben de dood die velt elke held
ik ben de eer die de dichter begeert
ik ben het falen dat angst genereert
ik ben de goesting naar meer die verzweert
ik ben de haat…
inzicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
398 buiten is daar, buiten dit hier.
een mens moet zich behelpen.
je zit in je vel als een werkende cel.
binnen is hier, vanzelfsprekend
buitengewoon. vrijheid van binnen
maakt jou en jezelf vrij van jouw hel.
buiten je liefde is niets zonneklaar.…
ontluiken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 in het prangen
wrijft het dringen
het omhelzen open
dat te knellend is, en drukt, en breekt
een leegte aan waarin de ruimte
zich ontvouwen wil, en zuchtend
zich ontvouwt.
zo herinnert zich het bloeien
dagenlang het prangen nog
in het licht dat nu
in nachtblauw open
flitst.…
zes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 zesbladige ster.
zes draadjes, solfer erop.
alles blijft zo ver.…
Idéfixus
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
501 Hoe lang reeds waart uw geest
fragiel in uw cocon, fysiek
beknot in amors zinverlangen,
schijn van eros' avontuur
kristallen water van azuur
aquamarijn licht transparant
Wie gij zocht, zocht niet u
die ideale op het witte
paard gezeten ridder
die ware chevalier
een dwaallicht in terra
incognita kennemerland
Maar waar is híj…
Geheugencel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
591 De sleutel van mijn geheugen
Had ik even weggelegd
Vergeten waar is geen leugen
Of is dat net gezegd?…
Binnenlanden
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
861 Je houdt je gebruinde gezicht schuin omhoog
Je kijkt
Nee, je kijkt niet
Je hebt je ogen bijna helemaal gesloten
Je kijkt naar de verre binnenlanden van je ziel
Waar regio’s elkaar……..
Te vuur en te zwaard
Je slaakt ‘n diepe, diepe……..
Met geloken mond roep je zacht, zonder woorden de goden aan
Wat gaat dit worden?
Wat zal ik…
Rode rozen
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
624 Suikerzoet glijden mijn schoenen
Langzaam, steeds dichterbij
En dan leg ik mijn hand
Op je schouder van opzij
Geschrokken kijk je om
En verandert in blijheid
Wanneer je mij herkent
Ik ben het: je heerlijkheid
Met mijn armen vol met rode rozen
Voor jou met wie ik wil zijn
De mooiste vrouw van allemaal
Mijn grote liefde, mijn Valentijn…
Blue Navy Blues
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
428 De jongens fietsen samen door de stad,
kriskras door elkaar gaan ze op pad.
Ze spelen meesterlijk op de pedalen,
dartele matrozen uit oude verhalen.
Ze trappen op en neer in navy blue
en malen traag en sterk op hun pedalen
en de cilinders van de scheepsmotoren.
En boven alles duidelijk te horen:
Het vrolijk gefluit van die zomerjongen
die…
Een drive als Thor (‘eclectische twintigers’)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
518 Als ik lucht heb,
zal ik vliegen op vleugels
die ik er in volle vaart bijboetseer;
de teugels van het steigerend verstand
laat ik rijkelijk vieren,
evenals de tranen
welke mogen bloeien in de blijdschap om te leven.
Als ik niet gebonden ben aan rampspoed,
aan godengeklaagde vetes, ben ik,
met een drive als Thor,
de kwiekste van de ‘…
Zie de mens
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
462 Thans gevoel ik uit 't diepst
van mijn tenen
- onlangs nog gepedicureerd
tien platbodems stil aangemeerd
sub rosa, ik moet ervan wenen
op eieren loop ik haast krom
maar ik buig niet, kom straks weerom -
de aandrang of, meer nog, urgentie
om u te wijzen op de essentie
van wat men - waar ook, wie ook maar
(behalve de sloebers en stakkers…
Onbestemd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
257 Was het om die ene jazzkenner
te jennen
nee hoor, daar wordt hij niet
door gedreven
wel door een meisje te gaan strikken
uit een nogal vreemd zeikerig wijsje
met onbestemd gevoel voor erotiek
deze herfst liet tal van bladeren vallen
in kleuren die de bospaden besmeuren
na koude regen tegen heug en meug
al zou haar preek verzonnen…
Paradoxaal
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
339 Kruip als een nar
in de huid
van een dichter
die de waarheid liegt
en niet zegt
wat er staat...
het mag van mij,
maar wees consequent
en spreek jezelf
niet tegen in wat je
zoëven nog hebt beweerd
dan denken wij,
met onze breinen
op scherp
die zot meent niets
van zijn woorden
bij hem is alles
ambigu,
multi- c.q.
non-interpretabel…
Hemel der onzichtbare coördinaten
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
784 Waar de taal van
de ander de richting
betast
spreekt verblindend
zicht
door
de ander beticht een verborgen geschiedenis
gebouwd op oude stenen
in klanken bedoeld
als muziek
woorden klonken
als vleermuizen
omgekeerd
in een donkere grot,
niet het zien
hield hen uiteen
enkel de echo welke
te laat terugkeerde
een trilling,…
de queeste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 Doorzichtig als een geest
verscheen ze. Bleek
dat het lijntje, dat
levensecht scheidt
van waarheid,
sneller breekt
in het verhitte licht
van deze aandacht.
Voor altijd zwaaiend
op de dam. Naar,
opgescheept met pijn,
werkelijk schrijnend
verdriet te kijken,
ogen waar
in het bekoelde zicht
geen verlossing wacht.…