14833 resultaten.
Slechts het heden telt
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
638 gevoeld gemis
ik honger uit
als ik niet gevoed word
droog uit,
huil zonder tranen
omdat stromen bevroren
kunnen raken
neen, mij ontbreekt niets
daar niemand zo verrijkt is
met zon en schaduw
als ik, deze mens
wie haalt mijn denken in
terwijl ik slenter
als een slak
en dagenlang
daken op huizen schep,
woorden in zinnen
met bergen…
Droge tranen van de dag
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.006 tranen leverden de meeste pijn
wenen was het voor een gesloten deur
Onder het masker verdwijnt de schijn
achter haar masker..bekende zij kleur
Achter ‘t vrolijke masker van de lach
woonden grauwe wolken, zonder zon
Van het leven betaalde ze er het gelag
haar ingevroren vreugde, in het beton
Onder ‘t enkel lachen voor de schijn
lagen haar bergen…
Het Nederlands mededogen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
828 ontwikkelingslanden
Veel meer wegen moeten er komen
om teveel aan auto's door te laten stromen
zonder files, dat heeft immers prioriteit
boven primaire hulp uit humaniteit
Snoepreisjes hier, wat bonussen daar,
declaratie excessen, noemt u het maar,
het is toch te gek om daarin te snijden
om elders honger trachten te bestrijden
want 't land dat bergen…
Platvloers
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 De burgemeester zal
dit jaar tijdens Lichtjesfeest als kerstman
verkleed op het bordes verschijnen om
cadeautjes uit te delen aan speciaal
overgevlogen relaties uit Kongsberg,
niet dat King Kong daar op een berg
de kerstbomenverkoop doet, maar de
wereld is zo saaigebleven na al die
fantasieloze eeuwen.…
VERLATEN HERENWONING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
599 Het deftige huis
naast het wijde moeras
kent allang geen bewoner meer
heeft één scheve wandkast
van molm ribbelig hout
vol grijs pluizig stof
gemoedelijk nodend
tot behaag'lijk luieren
de ingezakte trappen
en vloeren met gaten
bergen lome mistroostigheid
's avonds kringelt kille poeldamp
door kapotte ramen binnen
voert heerschappij
over…
Aan hen die ik liefheb
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
545 Nu ik voor even, ja, even alleen ben
kan ik in alle rust eens goed overdenken
samen met mijn alter ego of deze mij
een antwoordt kan laten ontpoppen
ik ben wie ik ben, ammahoela
ben wie ik ben maar wie wil ik zijn
de kracht van de eigen wil oproepen
en in een positief licht plaatsen
bergen willen verzetten in zonlicht
van de lente: een…
verdorde vallei
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 Het was mooi geweest
overal groen
bloemen
water en bergen om u tegen te zeggen.
De tand des tijds
oordeelde anders.
Droogde de beddingen,
sleet de flanken
tot boosachtige schimmen.
Het water was verdwenen
de aardkorst vervelde
verloor haar vlakte
vertoonde barsten.…
Zie hier een schoon verhaal
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.004 Zij ziet de Rijn, de bergen dalwaarts glijden,
Zij speurt het Oosten af met vrome zin,
En eind'lijk, plots zij houdt de adem in,
Wie is de ridder die ginds aan komt rijden?
Keert hij thans weder uit het Heilig Land?
Zij tuurt en tuurt, dan wuift ten groet zijn hand
En daalt zij schielijk, ijlings van omhoog.…
Ik gun het je
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
832 Ik gun het je om te vliegen tot ver in 't heelal,
tot ver boven de hoogste top;
en te zweven langs berg en dal,
met een zachte landing verderop.
Genietend van het uitzicht over 'n uitgestrekt gebied
waar je alles overziet.
Starend naar de zonsondergang
waar je je levenslang naar hebt verlangd.…
Stoppel-veld
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.750 En wat geen schuur, hoe breed en hoog,
kon bergen in haar wanden,
staat veilig daar, gebermd en droog,
in mijten op de landen.
Geen halm meer wiegt; 't ligt alles kaal.
En blank en blauw van veder,
strijkt, zwenkend in een zonnestraal,
een vlucht van duiven neder.…
Craquelé-slib
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Bovenop een hoge berg
bivakkeerde ik als sneeuw
Langzaam maar zeker stroomde ik
als water op weg naar de zee
In grote hoeveelheden
door lange, diepe bedding
slijt en rond ik vele stenen
water van armen slok ik op
Craquelé-slib als in kunst
nadat water in massa verdween
door laagte getrokken, op weg
Immer.…
Symfonie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
565 Ooit zette ik een kruis over
Dingen die iedereen
Logisch leken te zijn
En zocht naar een mol die
Bewees dat mijn waarheid
De echte zou kunnen zijn
Ik dwaalde rond over
Bergen en dalen
Toen vond ik het instrument
Dat bewees dat alles
Niet zo was
Als het klonk op dat moment
Naar mijn thuisland waar
Harmonie heerste
Heb ik het toen…
Met mijn pen in de aanslag
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
895 het kind een maand vermist…
Het mes snijdt dieper dan de pijn
overdekt met schone schijn en dikke vinger
men roept meer en meer om minder
En U dichter, U wacht hier een schone taak
Slijpt Uw pen, schrijft heel gedegen
Laat hen voelen wat U denkt
door al Uw pennenvruchten
Onze kinderen schuiven door de poorten van de hel
plastic bergen…
Wintersport
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 In Oostenrijks witte winterpracht
staat prins Alexander verwonderd
op zijn houten glijlatten
vergezeld door stuivende poedersneeuw
vol mild blinkende vrieszon
schuift hij steeds sneller en bewuster voort
naar de verte der lage bergen
waar aangename rust wacht
samen met nieuwe uitdaging
de hoge reine toppen om hem heen
vertellen over de…
Moederhart
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
911 Haar zonen die haar morgen zullen bewonen;
op hun bergen hun koninkrijk zullen tronen;
hun appels zullen plukken van de levensboom;
en de moedervrucht zullen eten, die leven geeft
aan iedere zoon; zijn een beloning die wortelt
in het moederhart, dat liefde geeft vanaf
de prille start.…
De witte sneeuw
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.052 De witte sneeuw, waarvan de bergen vonken,
Wanneer de hemel stooft en staat in brand,
Die zonnelach weerkaatst, en zonnelonken,
Blijft eeuwig hoog en eeuwig diamant.…
Klimgeiten
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
555 klimgeiten gaan straks weer
de bergen op. Met racefietsen
wordt met macht om de macht
tot op grote hoogte voor de
overwinning gestreden.
Want waar eerzucht de sportmens
nimmer stopt. Wordt al klimmend
over de bergpassen langs de
Alpenweiden gereden.
Die klimgeiten uit de mensenwereld
richten zich in eerzucht met hun blik
omhoog.…
Vertrek
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.339 Ik klim als een Mohammed
3 x daags over het balkon
naar mijn berg.
De zevende dag zei hij verbaasd:
"Eindelijk dat je d'r bent!"
En hij lachte
op de rand van zijn bedgraf
beide benen in één broekspijp.
----------------------------------
uit: 'Geen hemel zo hoog', 1983.…
ADAMS ONTWAKEN.
poëzie
3.2 met 4 stemmen
839 Toen in des Heilands zwaarste lijdensstonde
De bergen spleten, de aard haar donkre schoot
En grafspelonken sidderende ontsloot,
Drong ’t licht ook door tot Adams diepe sponde.…
De hoop van morgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
864 vindt
Die gelooft
In een leven na de dood
In herrijzenis
Een verhaal zonder
Getuigenis
een overlevering
Dat in het gefluister
Onder elkaar
Blijft leven
Weder wordt het verhaal geboren
En gevierd
In de decembermaand
Gedachten hierover zijn diepgaand
vele handen houden het licht en het donker
vast
Ondanks hun last
Lopend op een berg…
Het wordt zwaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Het gaat berg af, altijd maar dieper …….
De standvastigheid onder onze voeten,
heeft plaats gemaakt voor een diepe kuil,
waar wij niet meer uit kunnen.
De zoete voorsmaak van het begin,
is weg en de bittere nasmaak,
blijft bijten op de tong.
De woorden van vroeger,
zijn nog alleen stille klanken.…
Uitzicht (Palavas-les-Flots)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 Een in nevelen gehulde berg
onscherp in de verte
achter een stad en omliggende dorpen
als een onregelmatige streep stenen
na een drooggevallen estuarium
en een drukke rotonde
als uitzicht voor
Een stel openstaande deuren
naast een zwaarbeladen kast
met een immer melodieuze radiozender
tegenover een belegen bank
waarnaast een slaapkamer…
waarom het allemaal zo moet zijn
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
449 Ik moet mijn berg vandaag beklimmen
om te weten hoe hoog de top wel wezen mag.
Van de dagen zal ik blijven spreken.
Hoe onzeker ze ook mogen zijn.
Tot ik mijn hoofd niet meer behoef te breken
over de vraag waarom het allemaal zo moet zijn…
Is alles wel liefde?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 de jaren vriendschap
in de bittere zinnen die alles beloven
alvorens dat opnieuw weer uit te vegen
als verwaaide as van de vergetelheid
dat niets ons scheiden zal tot mijn
haren zullen bleken, om uit te vallen
als bladeren van een oude boom,
om sprakeloos toe te geven dat ik
mijzelf en de omgeving nog niet ken,
wat blijft zijn bergen…
Dolen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 Te voet door berg en dal gekomen
beladen met ons toebehoren, bereikten
wij vermoeid als op, de oever van de zee
die vredig glad door zilver maanlicht
werd beschenen en wenkte, dat vanavond
lopen over water ons werd toegestaan
zó uitgenodigd verbleven wij een volle tijd
en hielden ons voldoende staande met vissen
die in ons gespannen net…
Gap
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
504 de lange straat,
waar mijn vaders laatste thuis
en ik er vaak doorheen
het avondlicht oranjig scheen
van warme zomeravond,
met de Britse kust en klif
uit film waarin een man
en een vrouw die dichtte
tussen hen hun wijze zoon,
met onze kust van duin en zand
hoe wij op strand,
hoe er meegekeken
de golven en
de cruiseschepen
die als bergen…
Vrouwe der seizoenen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
500 Drie lentes was de kleine meid
Vijf zomers de godin
Acht herfsten de groentevrouw
Tien winters de heldin
En welk seizoen of het ook was
Met bloemen of verval
Zij zong altijd haar eigen lied
Op bergen en door dal
De jaargetijden vol van kleur
Zij vlogen met haar mee
Van haar geboorte tot haar dood
Tot as en sterrenzee
Sindsdien…
OUDE SCHICHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Het kleine autootje met twee stoelen
en hoge, open kap toont trots zijn fel rood,
houdt zich ondanks ouderdom stoer en groot,
rijdt over bergen, door modderpoelen.…
OVERWOGEN BEDELING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Vader gemaakt
met gelijke aandacht en toewijding
als Hij de dieren het leven gaf
olifant kever vlinder walvis
zij werden alle geschapen
met dezelfde liefde
voor een ander doel eigen bestemming
sterke woudreuzen lage struiken
tere weidebloemen pittige kruiden
en vetplantjes op hoge rotsen
kennen elkaar onderhouden samen
de strevende berg…
Als een wachter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
602 Hij vat de zeeën in zijn hand,
weegt de bergen in een schaal.
De hemelen meet hij met een span,
zo zonder woord of taal.
Zij loven hem in stilte,
door de schoonheid van hun scheppingskracht.
Ik wil mijn stem verheffen.
Hem eren voor al zijn goedheid en zijn macht.
Zijn grootste blijk van liefde,
dat gaf hij aan de mens.…