9635 resultaten.
Open raam
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
491 als ik 's nachts niet slapen kan
probeer ik mijn geest te doden
duizend schapen, duizend stemmen
de geluiden van de verdwenen dag
is het steeds dezelfde mug of
komt stilte met honderden tegelijk
in de verte hoor ik kikkers kwaken en
in het donker zijn alle uitlaten kapot
duizend engelen, duizend demonen
's ochtends ken ik er niet één…
Hoogpolig herfsttapijt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
474 beelden uit
voorgaande seizoenen
die nog lente dansen in
het naar de zomer groenen
geen afval uit
voorbije tijd maar
kleurrijke herinneringen aan
toen bomen nog vol hingen
nu dwarrelend gedragen
en bijeen gescharreld
door de droge lucht
op hun laatste vlucht
zacht uitgespreid
tot een schitterend
hoogpolig herfsttapijt
waarin stilte…
Vogelveertje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 Welk een stilte kan de aardkloot regeren
als de drempelwacht de koningszaal ontruimt,
terugbrengt tot een museum van afgeworpen affectie,
vervallen kamer met een vogelveertje als afscheid.…
Goed volk hier
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 zij wisten de
deur op een kier
maar het goed volk hier
had in geen jaren geklonken
het werd te vroeg donker
gestommel beneden
gekraak van de trap
de deurknop bewoog
maar gaf geen entree
aan wie er ook was
verschrikt in stilte
keken zij elkaar aan
onbeweeglijk lieten zij
de minuten gaan in
hun angstig verblijven
de gast was verdwenen…
Sneeuweenzaam
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
951 wie omarmt de donkere stilte?
vertel me over witte winters
de warmte in de kamers
van het huis. begraaf me
in de kleuren van de liefde
die ik zomaar kreeg
van jou, mooi rood omstrikt.…
Spraakwaterval
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
432 praten gaat te snel
zijn spraakwaterval
verslist in klanken
waarbij klinkers hun
mooie volheid verliezen
het is geen
kabbelend beekje
dat lieflijk stroomt
langs meanderende
lichtgroene oevers
het hutst en blutst
spet en sputtert
in speelse kolkjes
die klaterend
rollen en dollen
in jeugdig
enthousiasme
is hij uitverteld
stilte…
Alleen in samenzijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
517 Soms wanneer ik mijn gevoelens toon
om al het geroezemoes te ontlasten
verder in de stilte, eenzamer in het tumult
weg van de mensen
bedenk ik me bijtijds
dat we samen zo alleen zijn
omdat we niemand anders kennen
in dit niemandsland vol wensen
eenzaam is het goede woord niet
want we kennen elkaar door en door
maar het is dat ene woord…
zoveel meer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 kleiner
dan de woorden
vanzelf minderen
ze met me mee
ik groei dichter
naar de aarde
zoveel dichter
dan voorheen
ik word ruimer
dan de woorden
ze ruimen rustig
met me mee
ik leef lichter
op de aarde
zoveel weidser
dan voorheen
ik word stiller
dan de woorden
ze ademen geruisloos
met me mee
even leef ik in
vertraagde stilte…
Herenigd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
637 De eenzaamheid hangt
rond mijn gesloten ogen
dat een glimlach toont
waar stilte accentueert
tot aanraking van een bries.…
het einde der dagen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
529 geheel onverwacht
geen tijd meer voor vragen
want opeens viel de nacht
alle dromen vervlogen
en de hoop werd gesmoord
naar de afgrond gezogen
het geklaag niet gehoord
want in tijden van nood
verliest alles zijn waarde
en het licht van de dood
verkleurt hemel en aarde
in die bittere kilte
vroeg ik luidkeels om leven
maar de tergende stilte…
Rood in de regen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
669 ik heb de mensen gezien
hun lach en kracht
in geestdriftig betogen
een lucht vol kleur
in samen plezierig
de vrijheid weer dopen
pas toen gingen
zij langzamer lopen
geschrokken door schoten
angst verlamde geluid
hoorde ontzetting in ademen
niemand kwam meer vooruit
de stilte nam toe
van niet meer bewegen
zag schoenen rood in de…
Nevel gumt alles boven de grasvlakte uit
gedicht
2.0 met 3 stemmen
4.541 Nevel gumt alles boven de grasvlakte uit
en stilte trekt op als slaap. Geruisloosheid
zoals thuis, daar zijn bleke dames.
Ze dragen dolle kervel in hun haren, ze kolken
beneden je stuur. Flarden komen op
als een steigerend ros. In de verte zie je dat
boven in de mist een luikje opengaat.
Een mensje eruit staart.…
verplaatsen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
411 kunnen wij
in beweging komen
de liefde
voorrang geven
onze stilte
ademen
de poëzie
laten bloeien
de wraakzucht
verschroeien
kunnen wij
wortelen als een boom
de doden voort
laten leven
onze dromen
bewegen
de stormen
laten razen
de vogels
zien herrijzen
wij kunnen de
aarde koesteren
we kunnen haar
verplaatsen…
Verstilde wereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 verlichte weg
de bomen, de oud
geworden dromen, het
water, bevroren rimpels
verstillen tijd, ingeblazen
door de wind, nergens
enig geluid, het is een
wondere wereld die me
omsluit, het bruisend
bloed dat het hart van de
aarde omsluit en wat
uit mijn verdoving wekt,
de zintuigen gescherpt op
de liniaal van de horizon,
waaruit de stilte…
Gelukkig oud herboren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Wanneer je stilte in lawaai kunt horen.
Wanneer alleen vandaag bestaat.
Wanneer je orde in chaos ziet.
Zo sterft vol verwachting onze jeugd.
Zo wordt ouderdom herboren.
Gelukkig.…
wedervaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 vandaag valt in herhaling
staat de zon in kunstlicht
doden we tijd
daartussen groeit stilte
is alleen de supermarkt nog open
en verstrijkt het ogenblik tot avonduren
in een spiegel van kalm water
waarin we de toekomst zien
die op onze verte lijkt
voorlopig blijven we afstand verlengen
in overeenkomst met ons zwijgen
-steeds afweziger…
Rozige sluimer
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
454 we deinen
op de warme golven
van de zomerzon
dromen
koelte en geruis van
zee en strand rondom
het volmaakt
vakantie vieren
klotst tegen pieren
haast en stress
hebben geen vat op het
genieten van ons zonnebad
de idylle is
compleet als stilte
rozige sluimer geeft
totdat een strandbal
uit het niets keihard
knalt op ons glasservies…
Loes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 op jouw fiets naar het feest
lange lokken speelden
langs jouw gezicht
vrienden ontmoet
in stilte afscheid genomen
met vastberadenheid onder jouw arm
fietste je door het maanlicht
op weg naar nergens
verdween zij achter de wolken
al tijden opzoek naar de sleutel
bleek je gevangen
in een doolhof zonder uitgang
dit leek dit de enige…
Het flamboyante
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
418 soms zag ik
je hand wat vaags
wegwuiven in een
bijna achteloos gebaar
waar je ook ging
nooit hing er
iets van schaduw
rond je verschijnen
ogen en lach
waren alles in contact
dat hart en ziel
volledig presenteerden
de donkere kant
van de balans was
nauwelijks zichtbaar
in transparante openheid
pas de stilte van
ontspanning…
Vriendschap dichter
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
564 Wanneer de stilte valt.
Zo verdicht zich vriendschap.
Zo worden vrienden dichter.…
k versus k
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
770 de strijd begint
waar je loopt, slaapt,
eet
wat en wanneer
staat op de lijst
het agressieve blootleggen
beheerst
het lijf
omzwachteld door
zwart
MRI's in, scans uit -en
gangen door de grauwe
stilte
en wat nog rest
alles is wat rest:
het hoofd en de geur
van angst
die opnieuw scharrelen door aders
en kamers van het huis…
Het oude woud
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 Stilte antwoordt,
geeft de beek stroming,
maakt de boom vol blad,
vult de wilde raat met honing.
Hier lopen wij,
vrij van stenen,
vrij om stil te staan
bij het oude woud
dat voortleeft
in deze groene long
tussen twee wijken.…
Ongekend geluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
573 vaak kwasten
penselen randjes
verf tot eenmalig
ongekend geluk
waar verf onopzettelijk
pigmenten raakt
die altijd al contact
hebben gemeden
die nu onbekende
kleuren laten zien in
een onvoorspeld
schitterend vermengen
dat zijn de kleine
wondertjes die zich
op het witte doek in
alle stilte manifesteren
er zijn geen
tweede…
LAIS CCXXIX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
408 Het hoort de stilte toeslaan op zijn lied
met leed dat het verweesd toen achterliet.
’t Wordt ook omstandigheid van zijn bestaan.
Het ziet zijn schaduw in de volle maan:
leegte loopt leeg in wat al leegte was.
Zij had voor het haar kleed pas uitgedaan,
en ’t danste alsof het levend was. ’t Was.…
Onze onweerlegbare puzzle
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Totdat mijn ziel in stilte spreekt:
Het is helemaal genoeg hier.
Jouw aardse puzzle is nu àf.
Vertrouw en wees gerust.
Boven wordt die puzzle,
en al jouw aardse spelen,
fantastisch verklaard.
Jouw twijfel en jouw puzzel,
onweerlegbaar uitgelegd.…
Even weg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 De trein zit vol met gekken vandaag
er zit een robot in het dak
een spook in de lijn en
de wielen zijn van staal
Ik hoor muziek waar stilte is
ik zie gezichten op het water
hoor mijn naam als niemand spreekt
en fluister mijn gedachten
Hier sta ik, kaal gestript
ontdaan van alle onzin
je zei dat je zou wachten
tot ik terugkwam, ooit, later…
Talend graan
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
656 Het land wacht
in stilte
op bevloeiïng,
bewerking
van de akkers.…
Craquelé
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 huis zonder steen
bloemloos gebrandneteld tot eikenhout
langzaam verandert een gesprek
in roddels bij de koffieautomaat
blijkt perkament papier te zijn
en een testament zonder wil
voorlopig is voortijdig maar eigenlijk nooit
wel opnieuw steenloos, alleen gedachte
eenparig en op een plek zonder plaats
er ratelt iets omringd door stilte…
tot jij weer bloemen spreekt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
509 wanneer het blad verkleurt
een einde maakt aan uren
onwetend
wanneer de winter komt
het slissend likken van golven
tot stilte maant
wanneer een sneeuwjacht het vuur dooft
en de laatste schaduw
van een lange zomer verdwijnt
in een stilgevallen zee
verwarmen wij elkaar
tot de levenloze souvenirs
te gronde gaan en jij
weer bloemen spreekt…
Dansten de stofjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
442 ik zag de
flits steeds
weer dwars
door de
kamer schieten
in de zachte
trek openden
gordijnen
voor even een
lichtende plek
waar stofjes
zich opwerkten
in de lucht
beschenen door
zon op hun rug
juist daar
waar stilte was
en tijd vergleed
in generaties lange
immobiliteit
dansten de
stofjes in een
totaal bewegen
enkel…