8372 resultaten.
Koninginnehoning
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
558 van staal veracht
je kiest voor liefde
boven praal en pracht
de liefdemacht
iets dat je voelt
met de warmte van mensen
iets dat je proeft
dat smelt als koninginnehoning
op je tong
je bent door de
wereld van staal veracht
geboomte gevlochten
uit plicht en gewoonte
de schaduw die
je glimlach verbergt
een vogel
in de lucht…
De kust
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Grijs groeit de lucht
en vloeit zich aaneen
met de grijze golven
van de zee aaneen
tot aan de zichtbaar
wolkende horizon
door wind bedolven
krijsen meeuwen daar
in buitelende vlucht
kolkend en brekend
omwoelt de branding
en beukt de barrière
van de verzanding
veilig brengt de kust
voor het volk een teken
na de grote misère
het…
Vol verbazing
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
561 de woorden
hingen nog
in de lucht
na een niet
aflatende stroom
op volle sterkte
uitgesproken
heftige emoties
ik heb het
laten gebeuren
door haar niet
aan te kijken
of in te grijpen
voelde mij niet
aangesproken
in dit verhaal
het was als
een vlieger
die zichzelf bij
windstil weer
heeft opgelaten
in vieren en stijgen…
Danste zonder wolken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 de ochtendzon
scheen licht contrast
schaduwde wat
nog slaperig was
om in het proces
van ontwaken
alles nog eens extra
mooi te maken
in je lenteachtig
lief bewegen
bloeide kleur
dauwde kou het
gras met de
fijnste druppels
die edelsteenden
als kristallen van de zon
je danste
zonder wolken
het lichte blauw
al van de lucht…
Flambouwen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
457 wie durft wat nog te vertrouwen
echo's dreunen, lucht komt tot ontlading
een lethale flits schiet van het aambeeld
toortsen vlammen op, weerlichten stralen
schichtend spat de nachthemel uiteen
10 juni 2019…
Struise vogelaar
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 hutverscholen
waant zij zich nochtans bespied
bloed kruipt zienderogen weg
als adders glijdend onder gras
het zegel der betovering verbreken
en haar kleur verschiet
de tureluur was puur natuur
door de glazen van 't montuur
nu zelfs het eekhoornkleurig
notensplijtend briletui
zich vergaapt aan vogelvlucht
verbijsterd starend in de lucht…
genegenheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 boven de grijpgrage verbazing
ontwikkelde ik het sober zijn
als een estafette die geen
doel kende, slechts de uitgezette
lijnen overmeesterden mijn
tekortkomingen in een blinde
vlek dewelke mijn toekomst
in vele dromen vergaarde
niets rijpt wanneer de zon
zich zorgen maakt en de
lucht ademarm snakt naar
de klanken van elk refrein…
winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 hoe de winter zich etaleert
in het voorportaal waar alles
schreeuwt om warmte en schaatsen
als beitels worden gehanteerd om
het ijs van weerzien te kloven
vogels honen de rijp van takken
wijl hun beenderen als vloeibaar
leven zich voortbewegen met
vleugels door de tot ballast
geklonken zware luchten
niets is nog zeker, dagen schaduwen…
De eerste regens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 in
de diepste tinten rood
verglijdend in oplichten
stierven zij een zonnige dood
de vlokjes die
het langste bleven
dreven voor de zonnewind
als lieve roze schaapjes
wolkten zij in wit de kudde in
verloren kleur in
contrasterende onderkanten
waar grijs en zwart de
eerste regens droegen die
met slag de aard ontmoetten
in een lucht…
Apeldoorn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
710 Het begint lekjes te vertonen
de lucht staat in de rij,
smacht om de leegte verlossen
van opgelegde eenzaamheid.
Het ongeschreven verdrag
staat op het punt
geschonden te worden
m.a.w. ik ga mezelf opzadelen
met schuldgevoel.
Dit vacuüm is krachtiger
dan zijn omhulsel
zoals een zwart gat
ongeëvenaard in zwaartekracht.…
Roep van de uil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 Frisse lucht
De palmen ontspannen zich
Zacht licht van olielampen
Een uil roept, de slangen-
bezweerder fluit de manden
open. Tumult in de bomen
een vogelparadijs.…
Reeel gevaar
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
474 De mensen zien weer blauwe lucht
Weer vissen zwemmen in kanalen
Ze moeten daarvoor wel betalen
Soms met hun allerlaatste zucht
Het is nogal een harde les
De mensen zullen moeten kiezen
Voorkomen dat zij gaan verliezen
Hier zweeft het zwaard van Damocles
Techniek, fabriek en industrie
De arts, de wet, de zuurstoffles
De mensen moeten zich…
Uitstorting
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
606 papaver in de straten
De hofjes pronken er met roze rozen
Hoe heerlijk is het om hier te verpozen
Vermeer heeft voetafdrukken nagelaten
Er drijven waterlelies in de grachten
Zacht glijden peddels door het gladde water
Een tweede Pinksterdag; een beeld voor later
Wat leed door pandemieën zal verzachten
Van Delftsblauw porselein vandaag de luchten…
Harpenaren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
443 drijft
mij naar 't nachtelijk uur
ik voel hoe donker en wit
te voorschijn komen
in een wisselkoor van klanken
de wijnstok en de ranken
gehurkt in ootmoed
Zijn adem is levenskracht
och levensgeest, liefde mild en puur
witte zon in 't hart van de aarde
onder de wolken de wensen van mensen
Vurig klinkt het gestamp van paarden
langs lucht…
Gebed zonder eind
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
941 deur klapt
een kind lacht
De ketel fluit
de koffie loopt
papa schreeuwt
mama huilt
Een vogel danst
het water glanst
een boot zinkt
een ijsbeer smelt
De kachel brandt
de vloer kraakt
een roos bloost
het vuur laait
De koek is op
de schaal is leeg
hond in de pot
deur valt in 't slot
Ik sla een kruis
slaak een zucht
kus de lucht…
dooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 langzaam slinken witte bergen
langs de bermen van de wegen
wanneer het geglazuurde dons
onder gestrooid zout krimpend
tergend traagzaam er vergrijst
mistig wollige nevelen nu luchten
over verkeer dat treuzelig rijdend
bruingrijs met pekelregen sproeit
naar de schuifelende wandelaars
op het spiegelgladde wandelpad
waar koning winter…
Binnenstebuiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 als de lente voelbaar is
de lucht zacht
de zo gekoesterde tijd ons wacht
stemt ons goed gemoed
alsof Corona er niet meer toe doet
we willen rosé, geen associatie met bier
niet meer, nooit weer
want als de lente begint
het mooiste seizoen
als alles als toen
ooit eerder genoten
de lijven ontbloten
met zand overal
zon, zeebad, het…
Dag van de haiku
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
542 Zeventien pootjes
woorden vallen uit de lucht
't lijkt wel een haiku.
Bootje van papier
zeilend over troebel water
geen man overboord.
Lokroep van vogels
van krielkip tot de voorste haan
zet de muziek maar in.
Ik tel de stilte
in lengte van dagen
maan in het water.…
Wil je een keer komen kijken...in de Jordaan
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
519 Ik kijk uit mijn ramen tegen huizen aan
Zeg ook maar tegen de daken
Ik kan ook bij de overburen naar binnen kijken
maar gelukkig ook over de daken heen
Ik zie dan de blauwe of grauwe lucht
de wolken, de regen spetteren, voel de sneeuw
ruik het hout wat in rook opgaat ’s winters en
In de zomer uitgelaten mensen op dakterrassen
Ik zie ik zie…
Gewelfhoge pilaren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 naweeën
en stemmingen hun
delicate remmingen
onder controle hadden
wij zijn toen gaan
kerken met gezang
kaarsen walmend stil
genietend zingen op
eeuwenoude zerken
mantra’s van gebed
in al zijn opstijgingen
langs gewelfhoge pilaren
bekleed met heiligen
die hun wonderen baren
gewijde stilte
in gods flakkerende
schemering waar lucht…
Het schip der dwazen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
490 dwazen aan boord
die vrijheidsliederen zingen
en toosten op verre stranden
Ach, we verliezen koers
Het magnetische veld wordt zwakker
en de noordpool schuift weg
Havens blijven ongelezen
Zeepokken grijpen ons bij de kiel
Ze groeien ankers naar het diepe
van het onrustige water
De onbereikbare maan trekt
een zoet spoor in de zilte lucht…
ruggengraat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
480 een tram ramt een bus
sleutelbeen
ribben breken
bekken doorboord
wat blijft over
vermoord door het leven
gekluisterd aan
het Blauwe Huis
kapot lijf kapotte liefde
het verscheurde leven
op het doek de verliezen
dreigende luchten
bloed gaat over in bloemen
aderen verbinden mensen
en altijd haar intense blik
haar ogen houden…
OM JE DOOD TE LACHEN, DE FAMILIE MEILAND!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
632 Oma is dood
de moeder van Erica
nou niet echt in de wieg gestorven
93 jaar en ze was de dagen zat
De begrafenis roept vragen op
maar welke vragen
de Meilandjes zijn ondernemers
van de wieg tot het graf
Dus er wordt ook wat afgelachen
opmaat naar de begrafenis van Martin
dan zullen de lachsalvo's niet van de lucht zijn
gilt Martin zelfs…
Mystieke witte vlinder
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
1.495 Als waarheid doorzichtig
beginnen eerste zonnestralen
aan het ontbijt op aardse gronden
mist stijgt van de ronde vijver
lijkt boven een spiegel te hangen
verstillend in een droom gevangen
Een mystieke witte vlinder
danst voorzichtig in het ochtendlicht
intensief om gedachten te vertederen
een vrolijke balletles in de ijle lucht
glimlach…
Nachtpauw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 zakken vol zorgen, ik laat ze
wassen wanneer ik slaap, drogen
in het licht van de maan, ademen
Er kabbelt water in het donker
van de kloof tussen de bergen
hier en daar vuurvliegjes
die willen seksen, ze dansen
voor me uit naar de baai
het water is nog warm
zoals toen ik kind was
met mama in bad
haar zachte lichaam
de zoete lauwe lucht…
Leeg land
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 .
_________________________________
Een heilwens, amper
voor vier eeuwen
tijd van stille
schuit in trekvaart
Was als lucht
in bruiloftstaart
gezwollen taal
die me doet geeuwen
De Oost was ver -
dichtbij De Steeg
geen diligence
noch een fiets
Een kar, een postkoets -
verder niets
Het land van Rembrandt
was nog leeg…
Redeloze wispel tuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
392 alsof lagen ijs
over elkaar
schoven zo
versplinterde
het geluid
ertussen en
lichtte donker op
in denkbeeldig wit
de bui contrasteerde
met zwart het
gemêleerde wit
van de rafelige lucht
die gordijnen
optrok en openden
in kwaadwillige
tumultueuze ontlading
jij was niet bang
voor de elementen
keek met interesse
naar het immense…
Raam
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
658 Laat lucht binnen
en wijst haar angst in gedachten de deur.
Stop toch! waait ze haar armen ten hemel.
Neef ontkent, schaamt, verstopt en belooft
iets halfs voor de vrijdag die komen gaat.
Hij is nu acht en vijftig.
Tante Ans denkt erover een hondje te nemen.…
Achttien
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 heeft zijn arm er om mijn schouders
En mijn verloofde was er niet; heel naar
Was zandhaas, wel aanwezig beide ouders
Een foto, die dag achttien jaren oud
Ik staarde wat weemoedig naar de rozen
En draaide aan mijn gladde ring van goud
Ze waren rood en hij had ze gekozen
Opa's en oma waren er nog bij
Mijn vrienden wilden mij de lucht…
Achttien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 heeft zijn arm er om mijn schouders
En mijn verloofde was er niet; heel naar
Was zandhaas, wel aanwezig beide ouders
Een foto, die dag achttien jaren oud
Ik staarde wat weemoedig naar de rozen
En draaide aan mijn gladde ring van goud
Ze waren rood en hij had ze gekozen
Opa's en oma waren er nog bij
Mijn vrienden wilden mij de lucht…