14959 resultaten.
van gevoel ontheemd
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
809 indien ik mij slechts ken
als schaduw van de dood
geen weet heb
van een levend ven
of gedesemd brood
en mijn armen
niet kunnen reiken
naar de hoop
van een nabije oase
dan zwem ik
in troebel water
of vecht mij uit
een zuigend moeras
er is dan geen later
of nieuw groen gras
de ander is mij vreemd
met telkens weer
die angstige…
Een steek van jaloezie
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
974 momenten
boordevol geluk
de lucht
en bomen
zon en wolken
niets kan stuk
laat gras
en groen
maar bij mij
komen
een steek
van jaloezie
de blik
van schrik
het zaaien
van de twijfel
de onlust
in de lucht
het is de rust
die vlucht
stemmingsval
is groot
de oorzaak
wel te duiden
het zijn gewoon
hormonenbuien
waar liefde ademt…
Carpe diem
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.806 bevangen met het oog
en de soepelheid van kleuren zien
schoonheid proeven de mens ontroeren
lijnen volgen in ontdekkingsreis en er is
nog zoveel meer nog zoveel meer te doen
mijn leunstoel kraakt jasmijn neemt jaren
terug wat een hart tentoon spreidde
de dag licht in elke voelspriet lippen bevoelen
kreukels in de zomer is geborgenheid van groen…
De herfst bedekt hun kale lijven
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 De ramen spatten eenzaamheid
spiegelen de dood als vanzelfsprekend
en zaaien vergif over het ongewenste groen
zodat het leven de kans krijgt
om weer als maagd
te worden herkend
maar niet wanneer kleuters
hun verleden boetseren
in een ongewenste infrastructuur
zodat hun jonge leven te vroeg
zal worden gerijpt
tot het moment dat de herfst…
geluk zo dichtbij
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
552 voordat ik ontzield
me achter wit en blauw
schijnvleugelig beweeg
wees ik graag
vandaag en morgen
in mijn immer groene streek
met zicht op wei
restheuvels eroderend vrij
veldbloemen langs holle wegen
glinsterend blauwgroene beken
in ’t bos kabouter spelend
en zelfs ben ik
de speeltijd voorbij
er is altijd geluk zo dichtbij
je…
Worldisme
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
990 Glob' is van ons allemaal
Bedenk dit nou toch eens een keer
Gun elkaar
Licht en gun elkaar
Ruimte met heel veel groen
't Is mog'lijk
't Moet kunnen…
februari
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
749 verborgen onder
glinsterende kralen
aan natte takken
nog niet groen
zitten knoppen
verscholen
in een jasje
van lentegroen
na natte sneeuw
hagel hard
gure westenwind
en grauwe lucht
komt met stralen
licht en
warm de zon
een lentezucht
tinten teer
nog nooit gevangen
waaieren uit
brengen geur
alles komt
tot leven
een groot…
Het adagio laat trillen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
551 wie kent
de dirigent
van het windconcert
dat lentes tonen
preludeert in
pril ontluikend groen
het adagio laat
trillen aan de horizon
van zomers warme dag
finaleert in oogst
van geurig donkerrode
klanken in volle herfstlach
pas als de laatste toon
bevroren is klaart vorst
de twinkelende sterren
zien we hemel
in de ogen van…
Poëzie als prooi
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 ganzenveer
het dubbelloopse jachtgeweer
ogen waakzaam wachtend
op poëzie als prooi verschijnend
door schrijvers van divers allooi
hij schiet en raakt
de minsten uit de rij
vleugellam of dood ze zijn erbij
geen hond die apporteert
wel ratten gieren en hyena’s
zij ruimen zijn arena’s
struinen verder op het net
naar weerloos en nog groen…
Uitwissen uit mijn geheugen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.181 Ik kijk naar het water en het vermengt zich met de wateren en verdwijnt in de groene diepte.
Ik richt mijn aandacht op de vogelzang en alles wat je gezegd hebt wordt vergeten.
Je keert terug naar de oblivion.…
EX-LIEFDE
hartenkreet
3.9 met 24 stemmen
1.393 Het marmer is groen uitgeslagen
aangetast door jaren
gebrek aan onderhoud
je liet je gevoelens los
verzonk in zelfmedelijden
kwam in een neergaande spiraal,
die je rechtstreeks bracht
daar waar geen toekomst is
toch hield je van me
ik weet het maar al te goed,
waarom keerde het leven zich tegen je,
terwijl mijn helpende hand er was…
bemoediging
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
765 wat me al dagen belaagde leek opeens
vervlogen toen ik zo licht als een veer
door het warmend geel van volgroeide
zonnebloemen werd opgenomen bijna
dronken in het groen van parelend gras
boven water kwam
en wat me bedrukte plots verdwenen was
terwijl ik naar ‘t weidse van helderblauwe
luchten staarde er 'n vleugje vertrouwen…
Een koude witte kerst
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
1.058 zacht zingt
het jingle bells
door dennengeur uit
stenen met een ecokeur
de natuur
is niet belazerd
de kluit krijgt
regelmatig water
geen kaarsen
in de boom maar
licht gesluierd
met groene stroom
een stal
met dubbel glas
spuitbussneeuw
zonder gevaarlijk gas
een koude witte kerst
die ons nog lang zal heugen
alleen de co2 uitstoot…
In haar laatste kwartier
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
526 ik schijn maan
op je goudblonde haar
zij is in haar laatste kwartier
pluk stralende sterren
en twinkel het licht
in je groen blauwe ogen
jij ademt bloemen
wijst mij hun kleuren
in bedwelmende geuren
in het kwijnend licht
van de dalende zon kus ik
teder je bloedrode mond
jij bent mijn hemel
en ik jouw heelal
onze liefde gedijt…
Je bloesemde fel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
520 je ademde
warm en zacht
ik ging mee in je kracht
ontdooide de grond
waar ik in lente
het prille groen vond
je bloesemde fel
bloeide je bloemen
veelkleurig en snel
we zomerden samen
oneindige dagen wisten ons
nachts met koelte te laven
oogsten in roze de vrucht
die enkel de herfst kon geven
het eerste liefdeskind van ons leven…
Witte Ziel
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
701 De bloem die me gaf
pootte in mijn tuin
op jouw manier
zo stevig en krachtig
kijkt naar mij zo lief
zo zachtig
teer diep helder wit
groen haar hart als het jouwe
geel ingebed in het mijne
Bloeit temidden van zaaddozen
Deze winter zullen zij gerijpt
mijn tuin bevruchten
Zo hier dat wel
Zo daar wij niet
Zo lang mijn tranen
mijn me kunnen…
nachtvorst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
541 nu kou de adem nam van zachte bloesems
twijfelt leven of ze verder kan, de
kille dood neemt kleur uit welig groen
de lente wacht
alsof ze stilletjes vertellen wil dat
uit één nacht
geen gram valt te behalen
over zeven weken bloeit april in witte jacobsladders
tree voor tree beklimt mijn spijt
langs bloemen die er niet toe doen…
Lichtmuziek
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
719 Het is mooi dat helmgras op de duinen
als het door de dag heen
verkleurt van groen naar blauw
om kwart voor zeven begint de vloed al te bedaren
de dageraad te dagen, alsook de dauw
en lijkt ook de samenspraak
van scholeksters over de zandbanken
het meest op Mozart, in zijn vroege jaren.…
Onneembaar onderhout
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
486 ik zie de bomen groeien
struiken dichten donker
in onneembaar onderhout
op open plekken
grijpen groene vingers
in snel tempo licht en zicht
schaduwen
schieten omhoog
reiken naar het nachtelijk duister
angstaanjagend is de stilte
geluidloos het gillen
als ik langzaam ingesloten word
zal nooit meer een bos betreden
want ik ken…
Dronken sonnet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 De avond wankelde om mij heen
ik praatte en liep uiteen
viel om mijn eigen as
en wist hoe ver het was
Blauw en groen waren de kleuren
ik ging door kamers en deuren
plots zag ik mij voor een spiegel staan
rechtlopend ben ik weggegaan
Zo kwam ik tot bedaren
er was een trap
zelfs de laatste stap
Lukte en ik ging voorbij
pilaren die nuchter…
Wie kon vermoeden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
890 een zonovergoten dag
verwarmt hen, die haar
zo ontberen
stilletjes ontluikt het
vers groene landschap met
roze en witte bloesems
vlinders dansen
om elkaar heen op
de tinten van de wind
wie kon vermoeden
dat jij plots werd
opgewacht door
degenen die jou
liefhebben aan de
gene zijde
als wel wij jou hier
omringden met al…
Mijn stille plek ( A. )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
722 En dan ging ik naar die stille plek, tussen al
het groen. Die plek, mijn plek, tussen
al het hout en gebergte,
waar de zon blijft hangen.
Alsof je mijn geliefde was.
Ik wilde enkel bij jou thuiskomen.
Me ooit ergens thuis voelen: veilig en geborgen.…
Zwarte auto’s
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.476 De zwarte auto’s in het groene land
Ik zal het nooit vergeten
op mijn netvlies staat het gebrand
honderden mensen aan de kant
Een lichte trots vervult mijn hart
thuiskomen in een land van vrede
de realiteit is bikkelhard
geen toekomst meer, alleen verleden
Door herinneringen
voor altijd verbonden
‘t is balsem op een open wond
Zij gaan…
C'est mourir un peu.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
790 in duistere zwarte nachten
is het gele licht niet mijn
de wind zal blijven waaien
door de bomen, over het gewas
de krakende zwiepende takken
vertellen hoe het eens bij mij was
het water zal blijven vallen
uit de donkere wolkenlucht
het leven duurt maar even
in gedachten waarvoor ik vlucht
de zon zal blijven schijnen
op de mooie groene…
Striptease
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.124 hun stapel kleding
belandt in bladerbakken
of op de grond
daar slordig weggesmeten
omdat dat harde groen
geen mode is.
Nog even pakt ze
dan die rode jurk
daarna een bruine
maar gooit ook die
wanhopig weg
zodat ze in haar
blote takken staat.…
Tussen piek en kruis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.014 groen zijn zinnen
woorden geuren
vleugjes dennenboom
strofen kleuren
in licht onderscheid
de kerstfeestdroom
tussen piek en kruis
huist nog de nostalgie
van vroeger dagen
ooit bracht een ster
het licht van ver
met vrede en het kind
maar de stal
is al lang opgeruimd
herders met de schapen klaar
kerst kan beginnen
maar diep…
Bondgenoot
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
557 lente
ze gaf pijn
ze troost
in tere kleuren
in het kwetsbare
van spikkeltjes
op vogeleitjes
lente
ze laat tranen
ze droogt
met zachte wind
ontvouwt, plooit
haar helder licht
over een winterhuid
lente
ze laat sterven
ze laat leven
een nieuw begin
groene blaadjes
uitlopers slingerend
langs de steen
lente
ze bezingt
ze omringt…
vakantie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
848 Vage rafel strepen wit
drijven op waterverf blauw
boven verre bergen waas
en groene sinaasappelbomen.
Zuchtjes zoete geur
zweven in de lucht,
en een zalig Zen gevoel
doordringt me.
Onthecht ,onttrokken aan het dagelijks bestaan
ben ik.…
Hoogpolig herfsttapijt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
474 het zijn geen
vlaagjes wind
die spelen met
afgevallen bladeren
maar beelden uit
voorgaande seizoenen
die nog lente dansen in
het naar de zomer groenen
geen afval uit
voorbije tijd maar
kleurrijke herinneringen aan
toen bomen nog vol hingen
nu dwarrelend gedragen
en bijeen gescharreld
door de droge lucht
op hun laatste vlucht…
DE VROUW AAN HET VENSTER
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.976 't Raam is zo hoog
Dat zij eerst de aarde ziet in wijde verte:
De stroom omarmt het bos in blauwe boog;
Door 't groen gaan rode vogels, ranke herten.
Niets weet zij van het levensspel daartussen;
Maar het moet schoon zijn, want zij mist het zeer.…