9929 resultaten.
heb de lucht gekraakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
820 donkere strepen
in de avondlucht
ik wil ze breken
samen op de vlucht
de horizon voorbij
dan is er eindelijk
weer ruimte voor jou en mij
samen in een wereld
voor ons beiden
zonder maatschappij
waarvan jij je al
zo lang bevrijdde maar
jouw paradijs bleef leeg
geef lente weer een veeg
ik heb de lucht gekraakt
in zachte warme zinnen…
Gloria
poëzie
2.7 met 12 stemmen
2.607 Nu is de lucht zo teder groen
Als 't ritselen der vroege lente.
Knapen plantten hun blanke tenten
In schaduw van het fors plantsoen.
Nu, na de lang genoten dag,
Liggen ze stil omhoog te staren,
En zien de sterren statig varen
En zijn vol goedheid en ontzag.…
doods
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.005 mij
weer ingehaald
de verlatenheid
tikte met
haar koude staf
turend overzag ik
het bekruiste veld
van eer
bezaaid met
versteende tranen
ik stond hier al vaker
ja, meer dan één keer
de gegraven kuil
weerspiegelt
de schaduw in mijn ziel
als onbegrepen
eenzame momenten
ik buig mijn hoofd
alsnog hopend
op een nieuwe lente…
veeg eerst je voeten
netgedicht
4.9 met 23 stemmen
1.661 weerspiegelt jouw laatste levenslicht
de wind helt over in verstrooiing van licht
de straten in bezwerende onduldbare geheimen
uitdagend in wiegend wankelende angst
levenskrachten in ongenaakbare strompeling
als net afgestroopte bladeren van bomen
het lijf in woekering, eens ongeschonden
maar nu in verzoening van de ruwe dood
de komende lente…
MERKELDAG
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.291 Wij leven door in hier en nu
Met af en toe een déjà vu
Van alles wat je hebt doorstaan
De lente swingt de bloesem uit
Een paashaas grijnst zijn tanden bloot
We lopen in een dierentuin
Een zeeotter wast er zijn snuit
Drijft op zijn rug, sterk uitvergroot
Blaast een kolos op zijn bazuin
Het Andrieskruis staat dubbel schuin…
Soms
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
868 Romantische adembenemende momenten
flitsen door mijn nog slaperige brein
geurig als een veld bloemen in de lente
opgekomen na de eerste zonneschijn
Momenten die de tijd even stil doen staan
omgeven door het gevoel intens geluk
pure oprechte liefde onder volle maan
ontspannen en bevrijd van aardse druk
Maar al die illusies, mooie…
Bloemenbed
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
673 Een voorspel herleefd in een herinnering
geraakt in dichters hart, dat elk ontving
zijn we er bij gaan zitten op het mos
en deden alle twee de schoenen los
er klonken woorden over het lenteweer,
die opstegen in de ijle atmosfeer
het kreupelhout knipoogde als teken van eros
zagen we de bomen niet meer in het bos
de lente sprong naar ons,licht…
Kinderhand
gedicht
2.5 met 20 stemmen
22.169 Omdat ze gauw gevuld is
- het dons van een kwartel
is genoeg, een herfstblad in
de lente, een blauwe knikker
in de palm -
sprong plots iets donkerroods
hem in de ogen, een vingertop,
een snee van niets,
een net te snel langs
grote grassen strijken
en wat zich opent
is zijn ogenblik.…
reiziger door de seizoenen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.091 seizoenen zijn als stations
die niet kunnen blijven
met altijd maar het komen en gaan
van doorgaande reizigers
zo heeft elk seizoen zijn uitzicht
op momenten van verwondering
de winter staat dikwijls borg
voor het maagdelijk wit
de lente voor kwetsbaar groen
en een gevoel van groei
de zomer echter geeft ons warmte
en soms iets van geluk…
Anne
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.660 in de deuropening
nemen haarverlies en dwangneurose toe
vreemd sta ik
in het gordijn van deze ontzielde morgen
als een blinde heb ik
leren spreken van dier tot dier
ik leid net bestaan van
een open autovenster op de Highway
en een leeg Cola-blik
dat daar zijn onvertaalde eindbestemming vindt
men zegt (hier en daar)
dat het de lente…
fluistert een klein dissonant
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
702 lieten me blijken
dat mijn liefde je
niet langer brandt
nog is je stem als
een veld vol met
bloemen, in de
melodie die ik proef
in je zoenen, fluistert
een klein dissonant
afstand in voelen
je lach is nog open
maar onderhuids
merk ik, wat tonen, in
harmonie gaan bedoelen
onze passie verzandt
jij wilt nog bloeien
als lente…
klinkt de branding
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.118 ik wolk weer
in mijn kleuren
schilder bloed
uit open wond
op je lippen
proef ik geuren uit
een frisse morgenstond
je haar drapeer
ik als een lente
op het doek
in je hemels-
blauwe ogen
speelt de zon
de zomer zoek
je stem blijkt
een verrassing
waait met
alle winden mee
in haar diepste
ondertonen klinkt de
branding van de…
Elke dag
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.312 Wanneer de laatste blaadjes
zullen vallen aan de overkant,
zo zal ook de lente treuren
in mijn stervend braakland.…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
960 gaat het merken
Het blad raakt stilaan weer de grond
Kortere dagen om te werken
Straks weer dampen uit mijn mond
Kan er steeds minder goed tegen
Bruin kleurt treurig heel het bos
Jas tevoorschijn, volop regen
Het maakt de gekte in me los
Ieder jaar als bladeren sterven
Regen geselt regenjas
Mijn humeur weer gaat bederven
Wou ik dat het lente…
je ziel straalt een hemel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
772 lezen
in het strelen van huid
kraste met nagels
mijn liefde voluit
je voelde de pijn in
het zien van de sporen
jouw naam werd in rood
heel langzaam geboren
ik zocht naar je ziel
in onherbergzame dalen
we slechtten de bergen
om waarheid te halen
ik peilde je ogen
in een landschap verdriet
door het grijs van vergeten
kleurde de lente…
Stop de perzen!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
800 Zo`n lapjesding
met lente in de ogen. Ik kijk en tuur en soms, ja soms
heb ik een hekel aan poezie. Ze zit daar maar te zitten
en ik zit maar te staren naar constant dezelfde vodden
tussen geritsel dat al even onveranderlijk in beweging is.
Dat opwindende schaduwspel was`t dan bijna wel.
Eén keer knipoogde ze.…
de filosoof
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
745 hij plantte een zaadje
van verlangen
in vruchtbare grond
koesterde het
voor droogte en kou
zorgzaam beschut
het groeide voorzichtig
doorstond de sei- en andere zoenen
werd trotse jonge boom
de kruin vol sappen
bruisende belofte
van schaduw en oogst
lente verraste met bloesemkroon
en zomer bracht licht
het najaar een korf vol ideeën…
Je was vol levensvreugde
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
1.628 Je kon ook zingen nog vanbinnen
al zag je aan de bomen
hoe hun laatste blad
moest losgelaten
en humus worden voor
een nieuwe lente.
Dag lieve Sarah, wees nu
helder als de zon
en straal je licht naar ons
die donker wenen
want jij ging henen
en deel met ons
jouw hoop
en oeverloos vertrouwen.…
Februari in Brunei
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
865 Alles tegelijk
De lente vond ik er in zachte geuren
in witte bloesems in de wind
De herfst bracht vallend blad
in houten kleuren
met sterke adem
van een kruidenbad
De winter was er in de kale bomen
alleen de koude werd electrisch
binnenshuis gevoed
De zomer zong haar warme krekelliedjes
de kikkers zeiden 's avonds alles na
de tjitjaks…
leven zonder spijt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
687 ik wil je snelontwaken
zomer in je woorden zien
want als de dag begint
dan kus je me misschien
je wintert in je
nachtelijke dromen
kou trekt op in een lente
die nooit is gekomen
je zorg oogstte herfst
maakte vruchten vroeger rijp
maar bent jezelf helaas vergeten
daarvoor kreeg je te weinig tijd
bent eindelijk bevrijd
hebt…
Lenteplicht
gedicht
3.5 met 15 stemmen
9.108 Overal om mij heen ligt de rottende herfst
en ik ben de lente.
Een roze jurk, bloemen in mijn oor
fiets ik door het dorre geblaarte.
Ik zou graag overal willen zijn
mijn bloemen-adem distribueren aan iedereen.…
Sublimatie
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
8 Ik woon in de wind en ik zwerf in de zee
Ik volg de getijden en dein met ze mee
Ik ken de patronen van eb en van vloed
Ze nemen me over en zo is het goed
Ik lig in de lente in knoppen van hout
Ik wals in de herfst in een wervel van goud
Ik ken de seizoenen van komen en gaan
Ze nemen me op en ze halen me aan
Ik wentel in aarde verdwijn in…
Een pril begin
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
541 mijn oogleden zo zwaar van geplengde tranen
wilde ik kijken
wilde ik proeven
van toch de lente
toch het ontwaken van de natuur
oogluikend, steels
wierp ik een blik
in mijn voortuintje
de clematis staat in knop
bijna barstensvol
kale takken
geen enkel blad
toch tel ik vijftig knoppen
mijn vingers reiken
strelen en een glimlach is er…
Het gaat zoals het gaat
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
619 ik speel geen spel
onder gespan van duim en wijsvingers
wanneer ik zucht naar de lente
heb ik de winter begraven
voor een lange tijd
zoals altijd, klinkt er een nieuw ritme
er rankt een warm requiem
dat door elk leven vleit
het oerwater ritselt aan ‘t kozijn
het gaat zoals het gaat
onder blauwe lucht
stijgt er een zuivere echo
over de…
Een nacht in Parijs, 1995
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
560 ( Een herinnering )
De stilte hangt in de Dood
van kalende takken
De vogels zingen zo frivool niet meer
Ik mis de smaak
van een nieuwe lente
en wist niet of je nog komen zou
Je foto’s zijn verkleurd
in de schemer der herinnering
De kamer is verlaten, het bed
ligt er onberoerd
Ik veeg mijn tranen
van een versteende vloer…
Achter de wolken
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
738 de handen reiken niet verder
dan het kloppen van mijn hart
de armen nog verder strekken
verlicht ook niet beklemmende smart;
ooit kon fluisteren warmte opwekken
je aangezicht verstart
verwachting vordert verwarring,
denken raakt overdadig gehard
en wordt hoop
een aftreksel van bedeling
terwijl de lente toch
blauw de aarde bedekt
vogels…
Charme en raffinement
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
595 waai mijn luchtkastelen weg
ik wil niet meer met bloemen spelen
de zon in regenbogen zien
flirten met de lente gaat vervelen
geef mij ijzer
om met eigen hand te breken
een storm met huizenhoge golven
om mijn krachten mee te meten
alles om het vrouwelijk geweld
in liefde te weerstaan
waar charme en raffinement
de dijken zijn waartussen…
negen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
542 (negen zonnen zijn gegaan
hun licht in bloedrood wenen aangezet
opent grauwe velden)
een vlinder stoeit er niet voor niets
haar tijd van wederopstanding
verjaart
waar in jonge bomen lente klaart
en snelle vogels nestelen; besef verongelukt
in koude woorden
ergens zwerft een marmeren maan
tussen sterrenhemels en de nacht
in die…
Kleine meid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 Wees niet verdrietig
Jij kleine meid
Je zorgen verdwijnen
Als de bladeren in de herfst
Zoals de sneeuw in de winter
De bloesem in de lente
En de warmte in de zomer
Wees niet verdrietig
Jij kleine meid
Je zorgen verdwijnen
Weldra dans je in de regen
Schaats je op het ijs
Pluk je bloemen in de weide
En zwem je in de zee
Zoals je ziet…
Dit zijn beslissende dagen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
616 Loslaten is zo gauw gezegd, maar kijk
nu naar de bomen die kaal worden
en toch niet treuren, die zaaien voor
weer een nieuwe lente. Leer van de
dagen die korter worden maar van
binnen alweer groeien naar licht.…