6044 resultaten.
Vruchtvlees?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 In het vruchtvlees van het vergeten
huist de pit van de herinnering, de
zachte kern die ik nu eenmaal ook ben
van het lot, deinst terug maar schikt zich
in een vrije kiem, valt in goede aarde.
onderzoek de sporen in de oorsprong
van een verklaring waar het begin begon
van oorzaak en gevolg vertolkt in feiten
vervlogen in zilte stemmen…
Als ik voorbij kwam lopen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Als ik voorbij kwam lopen
hielden de kletswijven zich
opeens oorverdovend stil.
Als ik doorliep ving ik
nog net op dat ik dat jong
was dat zijn vader niet kende,
dat ik dat jong was
dat voor zijn leven getekend was -
en dat was zo, door hun tongen
was ik getekend.…
gesloten afdeling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 het kost hem moeite dit allemaal op een rij te krijgen
ware het niet dan toch waarschijnlijk
zoiets vormt zich organisch, dus zonder agenda
zwalkend tussen aangeharkte reservaten
dat heeft iets bevrijdends, maar voorziet ook in
beperkte huiver, want waar moet hij beginnen?
dan telt hij de muren, altijd een even getal
terwijl zijn beloften…
Huizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Hier
huizen de goden
in loden luchten
Hier
hullen de halfgoden
zich in wolken van sinister zwijgen
Hier hebben we
heel wat te duchten:
onheil en 'wee-je-gebeente'
Het is hier
dat de wraakgodinnen
op zoete wraak zinnen
Hier kun je
of slaag
of 'n pak rammel krijgen
Het is hier
dat 'een goed beginnen'
uit den boze is…
alle goeds
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 in mijn blote hand
blijft zacht jouw warmte achter
voelbare liefde…
Soms
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Soms kijken onze gezichten
elkaar aan en lachen ze naar
elkaar. Andere momenten bijten
ze naar elkaar, beide gezichten
doortrokken van oorlog en pijn.
Nu zit ze op de bank met een
glimlach op het gezicht, voor
dit moment lijkt het vrede te zijn.…
Bert groet de dingen, de planten en de dieren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
533 t Is elke dag kerst
in dit leven van mij
het licht wordt elke
morgen opnieuw in mij geboren
zo ook deze ochtend
waarop ook andere mensen
kerstmis vieren,
ik wandel met de hond,
adem de frisse lucht
en ik groet de planten,
de dingen en dieren -
vrolijk kerstfeest
zeg ik tegen de schapen
die bij de voerbak
langs het fietspad…
robes van klimop
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 een ongehinderde dag
waarop vrouwen hoogstemmig
zingend wel en wee vereeuwigen
hun barensnood vol woorden
als vlinders rond het dak
waar kleine kindjes smakkend vragen om een
tepel melk, zo’n dag
dat mannen hitsig tegen muren plassen
gemak zit in de wassen neus
van ruwe taal vol krachtige beweging
want ze dragen hun zachtheid in vereelte…
Wat nu?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
497 toen ik het niet meer wist
ging ik naar de strekdam
wachten op de vloed
als altijd dreven wolken
boven mijn hoofd voorbij
in onaangedaanheid
ik luisterde naar golven
die beukten op de blokken
zij droegen mij
ik vroeg de vogels
die naar voedsel doken: "Wat nu?"
Zij schreeuwden slechts: "Mens, Leef!"…
Als ik tijd van leven heb
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 Als ik tijd
van leven heb,
zeg je,
Wil ik naar
het buitenland,
op wereldreis
Naar Brazilië, Amerika
en minstens één
van beide polen -
Jammer alleen dat
je geen tijd hebt
om te leven in het nu,
Dat je geen tijd
voor leven hebt…
nabij het sacrament van mirakel
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
822 zij ziet de straten vollopen
en weer leeg
in de donkerte verdwijnen
neonlicht knippert
tegen de koude decemberavond
-vandaag zal er geen wonder gebeuren-
ze praat zachtjes verder tegen de oude katten
in de reeds kaalgeplukte kamer
elf uur
misschien is dit niet genoeg om te leven
en misschien is dit leven
een onversierde werkelijkheid…
Mijn veulens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 Alles wat geweest is heeft mijn
tijd beweend, het scherpste
bit verminderde mijn greep achter
wapperende manen en in de beugels
van de onbedwingbare veulens
van vermetelheid, aangelijnd in
strak gelid, gaf ik ze de sporen
van tegenstrijdigheid, ruimte
om te smoren in een tijdstraf
van ruimhartigheid bestijg
ik opnieuw de beugels…
uitkijken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
514 voorbij de gekte
kijk ik naar een kleine stal
ik zie een kind
en het verval
van menselijke dromen
treed naar buiten
in de aangevreten vredigheid
van een goede wens
ach
we zijn maar marionetten
in de danse macabre van
het welzijn
van de mens…
Opnieuw beginnen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
526 Opnieuw beginnen bewust van
hoe het tijdelijke iedere
keer weer in ons geheugen
wordt bewaard.
Bewust van het gevaar dat
we te veel willen in de
wetenschap dat ons verleden
nog niet geheel kan worden
verklaard. Onze ziel zoekt
met visie, maar is nog steeds
in revisie. Al wat haar tekende
kent nog die angst waar zij
soms dagelijks mee strijdt…
Levenshonger
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 Uit de stilte van verwachtingen
waarvan we zijn doordrongen,
om elke vezel te verleiden tot
het bloed druist door de longen
uit het uurwerk van de ziel, komt
de tijd voor wie de tijd is gekomen,
het vorige is al bijgezet, wordt het
jaar opnieuw in kaart gebracht, om
weg en doel te laten samensmelten, in
de revisie van het hart lijkt…
Pas op!
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
514 Pas maar op, want er staan overal
kwakzalvers en charlatans aan het roer,
die het niet zo nauw nemen met
de mensenrechten
of de rechten van het kind.
Deze betweterige, omhooggeschoten,
giftige klimplanten overwoekeren
het liefste de zuivere zielen,
omdat ze daar jaloers op zijn.
Deze psychische en rampspoedige
criminelen rusten niet…
Waarom de tijd niet stolt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
579 Gestolde tijd
noem jij het moment
waarin alles samenkomt
waarop te lang al is gewacht,
waarin al wat beweegt
tot stilstand komt -
Maar tijd stolt niet,
Loopt als duinzand
tussen mijn vingers door,
Een zandloper die nooit
ophoudt met lopen,
die ontelbare korrels
laat voortbewegen op
de golven van de altijd
aanrollende tijd…
Zinvol gesprek
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
570 Tijdens een popconcert in de Ziggo Dome
viel mijn oog op een kaarsrechte man met
een grote rugzak, die zich irriteerde aan
de omliggende, dansende, springende en
extatische fans van The Rolling Stones.
Hij bleef maar stokstijf staan en zenuwachtig
om zich heen kijken, terwijl Mick Jagger een
magische versie van 'Satisfaction' zong.
Ik tikte…
moordwijf
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
490 evenzogoed heel graag gezien
haar hakjes - klikklak monogaam in hun geluid -
gehoord nog voor ze langs
de randen van bewustzijn loopt
uitgerekend nu
uiteraard geen mens die er aan denkt
een blik waardig gunnen is
de bodem van fatsoen verkennen, maar
stiekem leeft er de nieuwsgierigheid van op
wauw...
kruipt uit de ogen van verlangen…
Er kruipen wormen door dit brein
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
531 Alleen in mijn gedachten
kan ik wonen, niets daarbuiten
geeft mij onderdak -
Ook al kruipen er wormen
door dit brein, en weet ik
niet wat ik ben vandaag -
zeiksnor of twijfelaar,
misschien wel zanger zonder
luisterend publiek.
Er kruipen wormen door dit brein
en misschien ben ik wel gewoon ziek,
wie zal 't zeggen?
Ik loop…
zwerver
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
688 de dag is vaal
en de steen van stuurloos water
net zoals ik heeft hij
nog veel te ontvangen
maar net zoals ik
leeft hij van oude gedachten
ik kijk naar hem
en naar de tegenspraak
hij zwerft al een eeuwigheid
het is een lang verhaal
maar op een of andere manier
kom ik tot rust
flinterdun valt het zwarte zand
in het ijle
hij…
De verganklijkheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.527 Het boompje laat zijn blaadjes vallen,
Aan 't Einde van de zoete tijd,
Gedurig enige van allen,
Zo raakt hij ook het laatste kwijt.
Dat doet verhevene gedachten,
(Terwijl haar naaste daalt in 't graf)
Ook deze zelve gang verwachten,
Want Adams blaad'ren vallen af.
De Wereld kan haar lievelingen,
Die met haar herts genegenheid,
Wel…
GELUK?
poëzie
4.0 met 1 stemmen
994 In gouden avond enden
niet alle gouden dagen.
't Valt zwaar, om zonder schenden
Geluk te dragen.
Geluk!.... Wie daarop roemen,
het allerbrooste en teerste!....
Ach, volle bloesembloemen
vallen het eerste.…
De vuurtoren
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.454 schets van ontwaken
Ik ben wakker aan 't worden als een toren aan zee -
De lieflijke lamp van mijn dromen
Verbleekt in de weifelende dag.
Vannacht hebben beelden van licht
Gedraaid door een duistere wereld
Over de grillige zee;
Nu sta ik pal in de lucht
Met rode en witte strepen
Als een vissersjong in een trui.
En de wind…
Toen de taal nog mens was
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
765 Toen de taal nog mens was,
Klanken werden aangeblazen
Door adem die uit de diepten
Van een levend lichaam werd
Voortgebracht,
Er woorden werden gesproken
Met toon en klank en kleur -
Toen het leven nog mens was
En ogen zagen wat er gebeurde
Was er een taal met
Reuk en smaak en geur,
Was ze onvergelijkbaar
Met die van vandaag…
Paranoia
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
518 Ik zak weg in het moeras het leven.
Daarboven scheer ik als een panische,
hysterische gierzwaluw door de lucht.
Ik ben beide manifestaties niet.
Ik ben volgens mij veel meer,
maar ik heb het niet zwart op wit.
In een manisch schilderij van Liu Lui
herken ik even mijn wanhoop, maar
de sempexbombrief, die ik vanmorgen
kreeg, scheert…
Alleen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
539 vandaag was ik alleen
neen, niet alleen,
maar met mijn gedachten
ik was op weg
naar beelden in het verwachten
dichtbij een einder
die ook best nog veraf kan zijn,
dat is aan de machten
ik volgde de hoop in haar facetten
zij voedt de aderen
kan de geest verdraaien
de toekomst achteruitzetten
met de wind meewaaien
de adem pletten
maar…
Je naam heb ik in het zand geschreven
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
567 Je naam heb ik vandaag
In het zand geschreven,
Kind van voorbij, lief
Mensenkind van nu -
Je naam zal daar
Altijd blijven staan,
Geen wind of regen
Zal haar vervagen
Omdat ze geschreven
Is in het zandcement
Van de liefde
Die je kreeg,
Die je krijgt
En altijd krijgen zal…
Wat er nog van over is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Mijn moeder had
Een stenen kind
Gebaard, dus moest ik
Het leven door met
Een hart van steen -
Nu mijn leven
Aan het einde komt
Is er van het
Innerlijk gesteente
Niet veel meer over,
Het is uitgebikt
Met woorden als beitels
En aangevreten door
De tand van de tijd…
heers en verdeel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 waar schone schijn spiegelt
kooit roddels zaaiend
heerszuchtig de leider
waarheid pikkend
bedriegt hij leugenend
de een met de ander
hooghartig en zwart
speelt hij zijn mensen
op tegen en uit elkaar
zo touwtjes trekkend
speelt koning heers
het marionet verdeel
waar zijn succes kraait
nestelt dit koekoeksjong
zich met andermans…