6020 resultaten.
Diefstal
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.819 Liever niet, en ik loop door
Maar was het niet míjn fiets
Die ik daar zo ineens verloor?…
Herfstmuziek
poëzie
3.0 met 24 stemmen
3.886 De herfstwind zingt van een verloren ding,
Bij u weent hij aan een gebroken klavier,
Uw ogen zijn goud van zijn gulden vier,
Om uw mond is een tinteling, -
De vlam die in u school
Is uit uw open hart gevaren -
Verlaten kind, keer tot de mensen weer!
Het herfstlied beklaagt u, o sterveling!
Ach! lees niet in zijn geel geworden brevier.…
Zelfkritiek
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.452 laat mij het even voor je lezen
----------------------------------
Vergeten
liefdes die verloren gaan
komen later terug met spijt
de dag dat je als veteraan
kunt kijken in de vroeger tijd
Je mag je schepen wel verbranden
genietend van het vluchtig laaien
Maar elke kiel zal vroeg of laat
intact het stof weer op doen waaien
----…
Ouder worden
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.159 Verloren in jezelf, zit je te staren,
naar wat of wie, dat weet alleen jij.
Je geheugen besloot met je op de loop te gaan,
en je bent vergeten van ons bestaan.
Je leeft voort in je eigen kleine wereld,
is groot genoeg blijkbaar.
Laat 't maar rustig zijn in je hoofd,
je leven was tenslotte al zo zwaar!…
'K zit, wachtend heerser, in mijn vleugelwagen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.805 Diep uit de wereld spoot in macht'ge stralen
De kracht, die door de storm de schroef doet malen,
Dat hij, wazige schijf, schijnt stil te staan;
Mij, boven lichtende aarde in 't zwart verloren,
Zal 't sterrenlicht groeten met meteoren.
Het dreunt. - De aarde zinkt weg. - Vooruit, mijn zwaan!…
Vaarwel aan 't woud
poëzie
2.8 met 22 stemmen
3.141 Gij hebt mij God het Leven horen noemen, -
Gij kent mijn hart, en weet wat ik verloor....
't Verloorne zal naast ú voor 't ziels-oog doemen!…
Kleinood
poëzie
3.4 met 30 stemmen
3.955 De derde ging verloren,
Men wist niet waar ze was -
Mijn liefste - o mijn blijde meid!
Ik vond jou in het gras!
Jouw hartje was de zonne,
Die scheen de hemel uit, -
Scheen uit jouw blauwe ogen,
Mijn mooie kleine bruid!
Ik leid jou naar de heide,
Dan door het korenland -
Leid jij mij naar de hemel,
Leid jij mij bij de hand!…
Zend je wat zinnen, zand en zon
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.826 ik stuur je stil wat kleine woordjes
stop ze zachtjes in een envelop
verzend het richting zand en strand
daar vang jij ze misschien wel op
waar schelpen ooit mijn voeten kusten
de dag geluidloos overging in de nacht
ik verdriet verloor en niet kon berusten
in wat mij de duisternis ooit bracht
zonsopgang bracht plots nieuw licht…
Sinds ik het weet...
poëzie
3.4 met 20 stemmen
4.953 togen,
Het is of ieder zintuig en vermogen
Nog fijner werd en scherper dan weleer,
Sinds ik het weet, treed ik, wie ik ontmoet,
De vreemden en de vrienden op mijn wegen,
Ontroerder en vertrouwelijker tegen,
En 'k groet ze met een vriendelijker groet,
Sinds ik het weet, is God mij meer nabij
En vaak, in d'ernst van 't aardse spel verloren…
Verliefd
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
2.348 Vertwijfeld kijkt zij om zich heen
Wereld die zij liefhad stortte ineen
Wie wat kon haar nog redden
Alles kapot verloren leven voorbij
Tranen doorboorden ziel en hart
Alles viel uiteen gedroogde klei
Hoe moest alles verder heel alleen
Waar kon zij nog ooit die liefde vinden
Zoals hij haar kon geven alleen gaf
De gedachte ik wil niet meer…
Mascarade..
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.157 Vol vertouwen was ik dan ook
Dat het je ooit lukken zou
Te doen wat je altijd al wilde
En wat ik wenste voor jou
Maar ik heb mij blind gestaard
Op al jouw mooie dromen
Ik had moeten weten dat op een dag
De werkelijkheid zich zou tonen
Lichaam en ziel compleet bevroren
Gevangen in een innerlijk gevecht
Deze strijd was al reeds verloren…
11 September..
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.157 Ze was haar vader verloren..
Zonder een simpel afscheid..
Nog altijd blijft zij denken aan die zwarte dinsdag..
Die dag..
Dat zij haar vader nooit meer zag...…
Verliefd
netgedicht
3.2 met 27 stemmen
2.696 grachten werden schilderijen van Monet
en ik hoorde Mozart in 't stadsrumoer
Met storm en drang schiepen we gelegenheid
voor 't samenzijn, verstrengeld inhaleerden
we elkaar, ging op in een liefdeskind
toch ging de liefde over in 'n vaarwel
Wie deze geestelijk orgasme niet meemaakt
heeft het leven niet doorleefd
mist zoete weemoed van verloren…
Mijn leven loopt door
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.381 Zonder hoop is elke dag verloren.
Daarom loop ik elke dag gewoon door.
Luister naar de geluiden van de natuur.
Daar hoor ik weer een klein vogelkoor.
Ja, mijn leven loopt door elke dag heen.…
Olga
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.428 Olga lachte ondeugend en lonkte naar Serge
Wetende hij was verloren door haar gefleurd
Vele mannen geilden zich op als zij blikte
Dan wel zij sensueel aan haar glas likte
Zij was een vrouw zoals mannen het wilden
Rondborstig slank en hoog in de heupen
Haar billen zichtbaar onder satijnen rokken
Bewoog zij ritmisch om menigeen te lokken
Maar…
KLEINOOD
poëzie
3.9 met 13 stemmen
4.246 De derde ging verloren,
Men wist niet waar ze was -
Mijn liefste - o mijn blijde meid!
Ik vond jou in het gras!
Jouw hartje was de zonne,
Die scheen de hemel uit, -
Scheen uit jouw blauwe ogen,
Mijn mooie kleine bruid!
Ik leid jou naar de heide,
Dan door het korenland - -
Leid jij mij naar de hemel,
Leid jij mij bij de hand!…
Het donkere licht
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
3.581 meer doet stralen
Slechts tranen in het tranendal
En het donkere licht
Waarin jouw aura mij verheft
Naar het land der liefde
Mijn verborgen Utopia
Zullen wij samen reizen
over velden van smeltend ijs
Naar het diepste der aarde
Totdat het vuur jou doet herrijzen
Stijgend tot daar waar niemand komt
Maar waar ik kan zien
Ons verloren…
Lentemei
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
879 de kersenboom staat volop in zijn bloei
met bloesems wit en fel
de lucht langzaam verstikkend
en in de hemel eerste wolken
een wissel tussen licht en schaduw
en ‘k weet ik hou van jou
Lenteavond in een mei
natuur verbloeit van bont naar bruin
maar morgen draagt zij nieuwe bloemen
de lucht is koel zelfs koud bijna
en heeft zijn geur verloren…
aan het strand
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.362 Verloren met z’n twee
De golven namen onze gedachten mee
Ik dacht, waar zou hij aan denken
Jij dacht, wanneer mag ik haar mijn liefde schenken
Maar we bleven beiden stil
Denken over wat de ander wil
We wandelden terug naar de parkeerplaats
Daar vertelde je me zonder haast
Wat je wilde betekenen voor mij
Je was vol aandacht wat…
't Afscheid
poëzie
3.2 met 10 stemmen
3.446 eeuwig deed verteren
Die eerste kus was als een bloem
Met felle rode blaren
Ik zal die bloem mijn leven lang
Aanbidden en bewaren
Uw kussen zijn zo goed gezind
En zonder mededogen
O kus me met je lieve mond
Weer leven in mijn ogen
O kus me, kus me telkens weer
Laat me je kussen horen
Want bij de laatste die ik krijg
Gaat mijn geluk verloren…
Hoop kind!
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
1.254 ik honger had en dorst
voelde mijn lippen bijtend kloven
ik ken je al zo lang lief kind
heb jou heel stil gedroomd
vroeger toen ik dertien was
bij sfeermuziek die treurig toonde
in een deuropening gekluisterd
kon ik in klank impressies horen
leefde ik in jouw vrees en pijn
ervoer hoe het is alleen te zijn
en had als jij elk thuis verloren…
Het gevecht van groen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.489 Het groen heeft zijn strijd verloren
Weekhartig vervallen de geurpapillen
Door geruisloos aroma´s te verstoren
veranderen alle bekende stillen
Okeren bruinen de geur van uien
Brandranzig smeulen houten klossen
Natte winterse sneeuwwitte buien
Lavendelkleurig verre mistige bossen.…
Parijs ( voor Voznesenski )
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
1.369 Andrei,
hield zijn eigen hoofd in de hand
en heldere woorden schonk
met zijn grote antimond:
Ave verlorene!
In alles wat een richting heeft
verafschuw ik de waarheid
in alles dat onbewegelijk is
haat ik de leugen...
kom hier kleine acrobate,
ik wil met je spelen,
je ruggenmerg ombuigen
in een paraplu, architectuur !…
De kracht van licht
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.983 mijn lieve zoon
kon ik je nu maar slechts heel even
heel dicht tegen mij aandrukken
dan zou ik nu zoveel liefde voelen stromen
krachtiger dan de ergste stormwind
maar jij bent nu ver van hier
vele mooie herinneringen kan ik koesteren
maar ik mis je meer en meer
een zee van tranen en mijn hart gebroken
loop steeds weer verloren…
verdriet
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
1.342 Aan zijn diepe wonden
Heel stilletjes ben ik zomaar van mezelf vervreemd
Mijn hart, zo passievol, was alleen maar uitgeleend
Hoop is verloren in een mist van tranen en verdriet
En welke pose ik ook aanneem jij ziet het niet.....
Als een eenling in niemandsland voel ik me alleen
Mijn leven is een doolhof…vertel me waar moet ik heen!…
De Herdersstaf
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.806 Ik boog mij zingend tot hem over,
die kloeke telg van de oude es,
en ras verloor hij schors en lover
onder het knarsen van mijn mes.…
nakend
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
626 zie ik dan jouw borsten
zoals ze werkelijk zijn
ontwaar ik dan jouw
verjaarde buik na het baren
of het verborgen zachte
van glanzende venusharen
durf je mij
je ziel te tonen
het diepste van jouw zijn
ervaar ik dan nog
heilige iconen,
als het ware,
zo pril geschapen
waarvan een kind
nog kan dromen
of zal ik de pijnlijke
verloren…
Moederhart
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
4.459 Sinds ik jou, mijn dochter, ben verloren.
Mijn moederhart huilt.
Vanaf het moment dat jou man jou heeft mee genomen.
Mijn moederhart huilt.
Daarna zijn wij jou niet meer tegen gekomen.
Mijn moederhart huilt.
Zelfs mijn verjaardag ben je vergeten en dat doet pijn
Mijn moederhart schreeuwt.
Het had zo heel anders kunnen lopen en zijn.…
ONZE MEESTER
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.171 Onze meester zegt ons:
Lieve vrienden, zegt hij,
Later zult gij’t, zegt hij,
Ondervinden, zegt hij,
Wie de leertijd, zegt hij,
Niet verloor, zegt hij,
Komt alomme, zegt hij,
vóór en door!…
labyrint
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
642 zich koudweg in
een huivering,
tastbaar zwellen mijn vochtige ribben tot dikke tralies
en benemen me de adem
Dit verstikkend grijs verwordt me tot een gevangenis
het steenkoude lijkengewaad van de drenkeling
Het bloed onder mijn ribben krampt en pompt,
vermengt zich met het slib der aarde
voor een heilig onderkomen
Ik lijk hopeloos verloren…