12342 resultaten.
Dwalen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
819 Vol met stemmen die me zoeken als ik
verder dwaal op hetzelfde koord
en evenwicht zoek maar niet weet of ik mag vallen
met de woorden die breken omdat
ze mij alleen nog de pijn van stiltes
gunnen.
Want ik ben jou en jij bent mij maar we
delen alleen een
verdwaalde werkelijkheid.…
nachtgedicht
netgedicht
4.8 met 122 stemmen
1.928 Weer laat de nacht
een zandloper vol
gedachten stromen
een reis door de tijd
die te langzaam
wegtikt
minuten dromen
zich een eeuwigheid
en het donker
raakt de tel kwijt
in het zwarte niets
dat anderen laat slapen
maar mij genadeloos
wakker houdt
tot de ochtend
de zon op laat gaan
als een zachte deken
over het bestaan
van licht…
Verzuring?
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
479 Open veld vol zuring, het
groene rood, het rode groen
de bittere smaak van toen,
bood ze me in alle wijdte,
de verte, de tijd in armen
verstrengelt, kon wat
haar verwijten, die weide
waar je de deugd in legt, in
de schoot van jeugd, een
smaak tot aan onze horizon,
een onvoorspelbaar hurken
in de wind van een ongelijke
bloeiwijze van beider…
Ansichtkaart van Lente
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
601 Gefotografeerde bomen
vertalen jouw zwijgen
energieker in de knoppen
dan mijn eigen loze woorden
Lente groeit in oerbos
jouw leven bloeit in mij
hoopvol en verwachtend
als een veulen in de wei
ik laat je niet meer los
in mijn innerlijke zon
overgoten droomrivier
tot aan de doordeweekse einder
komen sprookjes tot bloei
vol bloesemen…
Gewoon gras
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
426 groene gras
de zon kan hier
niet omheen draaien
de aarde wil hier
niet stil blijven staan
met dit groen kan
het alle kanten opgaan
als de lucht is vervuld
met engelen geduld
kruipt de zon je voelt
aan alles dat zij
terrein heeft veroverd
dan wordt de natte
grasmat betoverd
in een veld smaragd
schitterlicht graast
er nu rustig vol…
DE OUDE
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
558 ver voordat ik dichter werd
Wat moet ik met haar
Ze ziet er goed uit, lijkt gelukkig
Heeft verwerkt, keert versterkt terug
Niet langer gedwarsboomd
Droomt zij een voormalig paar bij elkaar
Waar was je vraag ik, ik had niet verwacht
Je ooit nog terug te zullen zien
Diep weggeborgen zegt ze, zwart gemaakt
In een uithoek van een ziel vol…
De grote zeeën
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
647 Vol hooghartigheid en moed spreekt zij:
“O grote zeeën, niets van U schaadt mij.”…
mijn vleugels in jouw handen
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
858 in elke vezel van mijn lijf
ben jij als adelaar ontvangen
diepe zielentonen roepen- blijf
mijn vleugels leg ik vol verlangen
vertrouwend in jouw adellijke handen
laat ons vliegen naar de maan
en verre ongekende landen
om nooit meer in gemis te gaan
wat is- dat is - wat was raakt nooit verloren
want wij bewonen zonne- uren
de eeuwigheid…
Je glossyt in foto's
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
567 je glossyt
in foto’s en verhalen
laat mannequins in
tijdschriften verdwalen
prijst glamour
en de glitter van
mooie ogen lange benen
in hun trendy vol bestaan
verpakt de
pagina’s met topic story’s
kiest kleuren en dessins
in jaren tachtig of alterno prints
altijd haasten
naar je wekelijkse coming out
beslaat de spiegel van succes…
De terreur van het ochtendhumeur
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
799 dat gewassen lijkt met schoonmaakazijn,
is goed op dreef met bekritiseren
en alles op haar af te reageren
Ze weet het al, negeert zijn woorden van zuur
verstopt haar vrolijkheid 't eerste uur
kruipt veilig in haar onzichtbaar cocon
tot verdwenen is als sneeuw voor de zon
de dagelijkse bui van zwartgalligheid
altijd opgevolgd door een gezicht vol…
Reuzengom
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
1.432 In deze tandenloze tijd
verbijten wij het oude zeer
tot diepe afgronden bereid
zoekend naar sterke ommekeer
wij staan op de kleinste markten
met ons geestelijk eigendom
perkjes die we samen harkten
bruut uitgevlakt door reuzengom
zo verteerd tot blanco vellen
ooit vol integer ingevuld
zullen wij elkaar bestellen
in hopen, liefde en geduld…
ontwaken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
627 toen een roodborst riep dat het morgen was
verdween de vage kleur van dromen
mijn hart barstte haast,
door overgaan vol nieuwe adem
in gestrekte ledematen kwam dit lijf op gang
goedemorgen wereld
je bent ingeluid door hoop, gezongen
door de zuiverheid van dauw, op oude nacht
ik vertrek nu naar de dag -en wacht
tot aan de stille overdracht…
Het ziekenhuis.
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
2.067 Hier tussen de witte lakens
liggen de zieken gevangen
in hun bed, hun graf
naar vrijheid te verlangen
Wetend dat vrij zijn
nooit meer kan
want in het huis vol pijn
en verdriet, kan men dat niet
en tot het einde
zien zij alleen nog maar
het wit van de dekens
en elkaar
de zusters met pillen
en hun woorden die
hun verlangen
willen…
Begrensde vrijheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
550 stilzwijgend
is het de traditie
die haar steels
volwassen heeft geschopt
blonde lokken verhullen
haar contouren, zo blijft
de kans op thuisbrengen miniem
welke inherent is aan
de onschuld vermoorden
zodat het stamhuis in achting zal stijgen
spreekt zij met verdraaide stem
al die vrouwen toe, die monddood
lijken, in begrensde vrijheid
vol…
waar was ik gebleven?
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
907 ongewassen
en weet mij te verrassen
door stom geouwehoer
het oog waardoor ik kruip
is blind en reeds gevallen
en wentelt zich in wallen
draait mij steeds een loer
de mond waar ik in kijk
is lippendienst verwachtend
en zo tandloos smachtend
dat ik hem handig snoer
het hoofd waar ik door maal
is duizelingwekkend hol
en toch uitgelezen vol…
Bijna Kerst
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.595 De kou zit in mijn botten
de kachel staat nu hoog
Het sneeuwen lijkt niet te stoppen
maar is een lust voor het oog
Buiten slentert een man
zijn kraag hoog opgetrokken
Wiebelend door de gladheid
een schim tussen de vlokken
Stralende lampjes langs de ramen
kerstbomen weer in de verkoop
Het jaar loopt bijna ten einde
van lief en leed vol…
vlokken
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
818 De kou zit in mijn botten
de kachel staat nu hoog
Het sneeuwen lijkt niet te stoppen
maar is een lust voor het oog
Buiten slentert een man
zijn kraag hoog opgetrokken
Wiebelend door de gladheid
een schim tussen de vlokken
Stralende lampjes langs de ramen
kerstbomen weer in de verkoop
Het jaar loopt bijna ten einde
van lief en leed vol…
Duisternis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
661 Duisternis, ik weet het
er is zoveel over getwijfeld
ik kon de ingang niet vinden
was in de worsteling te wrang
voor eenzijdig niet beminnen
en ik hield het beetje licht ook vast
in mijn grijpgrage vrouwenvuisten
vol onbegrip, maar met vertrouwen
dat onze vergissing niet blijvend was
of weg zou kwijnen in de tussentijd
ik hield immer jouw…
Thans
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
825 morgen zal zich
spiegelen aan vandaag
maar het heden nog aan gister
zo komt het
dat ik thans een herinnering draag
waarop ik teer;
een dunne laag
zo licht als een veer
maar wel met een gouden rand;
handjes vol geluk
wil voor even gedragen worden
in geborgen gedachten
die zichzelf zalig aaneenrijgen
en niet op uitstel willen wachten…
Winehouse (+)
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
554 rookte joints van ruim een meter
Snoof echt kilometers coke
Neukte suf wat los en vast zat
En niet zo zuinig ook
Dronk van alles zonder grenzen
Iedere avond total-loss
Reed ik spook
En at veel paddo´s
Zelf gevonden in het bos
Slikte hele strippen pillen
Nam ik cocktails voor de lol
Het is gelukt, ik ben een rockstar
Alleen hield ik het niet vol…
Utopie der Liefde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 Vol wanhoop kijk je me aan
want de realiteit wil
dat we onbeholpen gissen naar liefde.
Verlangend naar de ander
echter in eenzaamheid heen zullen gaan.…
aan mijn zoon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
761 naar vrijheid
- dat te doen wat je verkiest -
elke dag weer nieuw ontdekken
zodat je morgen niet verliest
je wenst
vandaag te leven
want gisteren
moet soms worden schoongeveegd
misschien is daarna morgen
een dag die ooit eens minder weegt
je krijgt
als die dag van morgen samenkomt
met de vrijheidswens van heden
een toekomst, mooi en vol…
REQUIEM AETERNAM
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
688 Een mooie volle DODENMIS
zet de dooi in van 't verdriet
van alle angsten in 't verschiet
daarop te rouwen, te vertrouwen
leer je weer vol te houwen
van dat, wat het LEVEN IS
REQUIEM ERTEGENAAN!…
In stilte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
657 niet meer was
in stilte nam je afscheid
van allen die je dierbaar waren
het deed meer pijn
dan je wilde in het echt ervaren
je voelde zekerheid
in het verlopen van de tijd
maar merkte dat de banden
van het leven naar je handen grepen
jij maakte eenzaamheid tot strop
maar die knoop ging steeds kapot
zij keken niet naar boven maar
vol…
Ik wil zijn..
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
656 als een natuurlijk blad
vlinderen op de wind
in de zwaarste storm
het sneeuwklokje
dat zich een weg weet te banen
door de ondoordringbare aarde
als de merel, de klanken,
de reikwijdte van haar toverfluit
verstaanbaar, vol van waarde
de sierlijke schelp
een symbool van vertrouwen
voor wie haar treft
als de rietkragen
wuivend in…
Maagdelijk in verwachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 de verf is verdroogd
penselen hard geworden
in een liefdeloze tijd
het palet vol stof
de felle kleuren
somberen een zielloos dof
het linnen
is nog onberoerd
maagdelijk in verwachten
dan schetst het licht
weer voor het eerst
kruipt schaduw uit de nachten
een compositie
van zwart wit
waarin al kleuren groeien
de winterslaap…
Danse macabre
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
542 de mens zwoegt hangend aan
de touwen van de tijd
in hulpeloos verwarren
zijn vruchteloze strijd
gevangen in het taaie web
wordt hemel slechts tot aarde
geboeid het diep verlangen
verkwanseld dat van waarde
als in een danse macabre
in het theater van de dood
jaagt hij die eens een god was
dat na wat god verbood
vol droefheid slaat…
In eeuwige slaap
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
540 Door doornen getergd
in onwetend bestaan
vloeide 'n druppel bloed
achter donkerraam
een hof 'lijke slaap
van eeuwige nacht
sluipt
in brocanten gewaad
onverwacht
lippen rozenrood
ogen als smaragd
onsterf'lijke dood
wachtend vol smacht
honderd jaar geduld
nevel drijft voorbij
in zilv'ren gedachten gehuld
kust hij haar vrij…
UIT EN VOORBIJ
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.032 Een opgetogen gebaar;
een wind harteloos stil
Ik ben nu met jou klaar
en doe weer wat ik wil
Een onwezenlijk koel;
een toorn in mijn hart
Weg is ‘t liefdesgevoel
pijn week uit mijn hart
Een nacht vol kommer
ligt nu niet meer klaar
Ik vind je nòg stommer
na al welhaast een jaar
Een herinnering week
als schaduw voor licht
Toen die…
Het gevaarlijke vals plat
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
568 wat zijn woorden
als je in handen reiken
respect kunt laten blijken
bij een blik die
vol vertrouwen oogt
in samen weten
in een kleine hint
die uit vergeten
weer herinnering oogst
met een lach die
doorbreekt als de zon
en warmte geeft rondom
als een kus die
liefde laat ontwaken en
steeds naar meer gaat smaken
woorden zijn een…