177412 resultaten.
Donkeren gedachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
455 ik heb mijn hele leven
tegen zwart gestreden
omdat alleen in wit
perspectief wordt uitgelicht
wel heb ik het donker
van schaduw meegenomen
zoals ieder mens die in
ruimte en licht wil komen
alle jaren en dagen
balanceer ik tussen
wit en zwart en leer
het kleuren van samen
maar als...
De roetveegmarokkaan
snelsonnet
3.1 met 11 stemmen
669 Hij moet weer voor de rechters gaan verschijnen.
Vijfduizend Euro hoorde hij als eis.
Hij zei: “Ze zijn bij het OM niet wijs,
waarom is dat bedrag niet in Florijnen?”
We moeten richting “roetveegmarokkaan”.
Wellicht wil Geert die wél als onderdaan
Ik herinner me niets
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.111 Ik herinner me niets
en zelfs dat niet,
zelfs niet de wereld
en zoals ik de wereld
niets meer te zeggen heb
heeft de wereld mij
op zijn beurt niets meer te zeggen
en toch blijven woorden uit mij stromen
even nutteloos en even belachelijk.
Vergeet die woorden nu
onmiddellijk.
Ik wil door n...
zomaar...
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
492 een vallende ster
ik sluit mijn ogen en wens
liefde voor elk mens!
Koolstof
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
866 Vriendschap
kan waardevol zijn
als een mooie diamant,
met vele geslepen facetten.
Toch dient
men er op te letten
dat zo’n kostbaar kleinood
nooit in laaiend vuur belandt.
Geloof het of niet,
van iets wat ooit waardevol was
blijft niets meer over, ook geen as;
hooguit een vleugje gra...
Kruin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Nog is
mijn kruin van herfst
is het laatste blad
niet naast m'n stam gevallen
Mijn figuur
krijgt dan
dat zotte, malle
de scherts van winter
Een kaalheid...
die me niet staat
mij ouder maakt
zo zonder enig jong blaadje
Ik krijg
een oud, bedaagd maatje
glans maakt plaats
voor dof...
Lichtplooi
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
596 Een aarzelende glimlach
plooit de lippen, een
lichtend spoortje
van het denken.
de tijdgeest verdampt
de treden
de ruimte vult zich
met gebroken stemmen
vermomt in watten
een blik die oplicht
onvoltooide herkenning
er kleven beelden
aan haar handen,
album van de geest,
b...
Aan de avond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Aan de avond van deze mooie dag
Wil ik U danken, Heer, voor het goede
Dat U mij vandaag weer hebt gegeven
Blij dat ik U hiervoor danken mag.
Aan de avond van mijn aardse leven
Als ik oud geworden ben, zwak en moe
Mij niet meer goed kan voortbewegen
Wilt U mij Heer, dan bijstand geven?
Ee...
Het wonder van de verwondering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Opstaan bij het goede ochtendlicht
op een dag met zo vele mogelijke
gezichten; kijkt het verlangen met
iets van plicht of er iets in
verandering kan worden aangericht dat
het wonder van morgen kan verrichten.
Het wonder van de verwondering over
de verbijzondering te mogen leven
met de gen...
De Achterdochtbestrijding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Gegroet, verzuurde sceptici
Thans kunt u zich verblijden
Kijk naar de horizon en zie
Welk voertuig aan komt rijden
Na jaren vol van argwaan volgt hier een mooie tijding
Want het betreft de wagen van De Achterdochtbestrijding
Menigeen in o...
Duizend naakte bloesems 8
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Tenzij de richting mij verraad,
Met een kus, een trapeze,
Het woest geweld, de natuur
Der dingen, het hete, het zachte.
Ik strek mij, tot de verbeelding
Waar ik tot spreek, hoek
Voor hoek, en oppervlakte,
Voor oppervlakte, ook neig ik,
Struikel ik, bid ik zonder ophouden,
Door Hem ...
Je redt me
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Door me toe te staan
elke morgen
de slaap van je ochtendziel
te kussen
red je me
door je ogen te laten vlinderen
bij elk weerzien
een omhelzing te delen
bij elk overbodig afscheid
red je me
je redt me
met elke streling
elke zucht op mijn huid
elk hoofdhaar dat me toewuift in de wind...
Vluchtig passeren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 ik keek om me heen
raakte steen en cement
maar voelde op dat moment
geen enkele vibratie
zag wolken en zon
in hun herfstig gaan
de wereld vluchtig passeren
alleen ik bleef daar staan
tot een beweging mij riep
in het verstoren van stilte
door een paar ogen met
de soepele gang van genie...
In de sluis
poƫzie
4.0 met 2 stemmen
1.313 Lief, ontwaak: de late sterren doven
In de koele morgenzucht,
En de leeuwrik uit onzichtbre hoven
Voer al door de lage lucht.
Met het binnenstuwend water rijzen
We in de alomme klaart:
Al de tekenen der heemlen wijzen
Op een gunstge vaart.
Moedeloos als ballingen vernachten,
Meerden we in v...
Opvoeden
snelsonnet
3.3 met 9 stemmen
786 Om ons voor opvoedfouten te behoeden,
Te zorgen dat de boel niet wordt verknald
En redden wat er nog te redden valt,
Komt er een cursus ‘Hoe je op moet voeden’.
Voor opvoedfouten geldt goddank verjaring -
Hier spreekt er een met levenslang ervaring.
wat ook ik doe - vecht voor mij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
655 wat ook ik fout doe
zeg het mij
maar sla mij niet
wat ook ik verkeerd doe
toon het mij
maar straf mij niet
wat ook ik gebrekkig doe
leer het mij
maar pest mij niet
wat ook ik doe
verlies mij niet
opdat ik mij koud voel
verlaten en alleen
wat ook ik doe
wees niet zo hard
dat i...
Samen eenzaam zijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
642 Iedere keer wanneer ik het gevoel heb
dat ik dieper in het rumoer moet duiken
verder in de commotie, dwazer in het tumult
weg van de stilte
bedenk ik me bijtijds
dat er iets meer is dan jij alleen
die mij gezelschap houdt
in samen eenzaam zijn
want het zijn niet de anderen
die er net...
Plaatsbepaling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 Plaatsbepaling van belang en zegen
voor wie niet altijd in de regen
wil staan. Voor diegene die ook
eens wil genieten als er een zon
van die persoon aan de hemel mag staan.
Die zon die plaats biedt onder
de erkenning van de wolken;
die ondanks al die anderen iets van
een positieve verander...
Nevelig?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 Ragfijne werelden
elke druppel huilt
in zeeën van beloften
alles is beschreven
uit liefde van de stof
gedachten anders gevormd
gebundelde ziele
rust om in te schuilen
watervleugels uit
nevels onvoltooide verhalen
soms hoopvol
soms ontluisterend
fantasie onwrikbaar, alleen
v...
Kunstwerk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 hoe, dit te evenaren
een gratis kunstwerk
in miljoenenvoud
kleurstelling en vorm
in volkomen harmonie
als natuurlijke gratie
juist vergankelijkheid
geeft extra glans
aan deze dag
Als de taal niet meer bestaat
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
481 Woordloos en blind zullen
We elkaar weten te vinden,
Ook als
De taal niet meer bestaat,
De zon opgehouden is
Met schijnen,
Het licht zich
Niet meer kennen laat
Met pijn in m'n hart zeg ik vaarwel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
553 Nooit meer: goeiemorgen,
nooit meer: eet ze
nooit meer: tot zo
nooit meer...
Nooit meer welterusten
nooit meer: goeie nacht
nooit meer tot strakjes
nooit meer.
Het enige wat rest is:
Vaarwel.
Najaarsnachten (haiku)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
693 De maansikkel maait
de zieke zomerblaren
in najaarsnachten.
Een vis, een vogel of...
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
587 Staande bij de vijver denk ik:
'k zou een vis willen zijn
zwemmend in 't water,
heen en weer, zou dat even
geweldig zijn?
Niet te mopperen op regen
want nat: dat ben ik al
dus een beetje regen
zie 'k dan als extra waterval.
De reiger op de kant, geef
ik gewoon geen kans, sla
met m'n vin...
Verborgen leven
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
486 Er is één groots ondergronds omarmen
één diep, altoos verlangen
door te geven aan nieuw leven
helpen, leren, ondersteunen,
in elkaar grijpende systemen,
wortelend en ongezien
om te groeien, rijpen, evolueren,
processen die, als begrepen,
ons hart, ons hele wezen
alleen maar willen voed...
Verdwalen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
491 ik verdwaal in jou
evenals jij in mij
kleuren verkleuren
dansen lieflijk om mij heen
omringd door schoonheid
bevrijdt de westenwind mij
van dagelijkse
beslommeringen
zonlicht streelt zachtjes
door mijn haar
zo verdwaal jij in mij
evenals ik in jou
Treurig tooi
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
518 Grauwe luchten over het land,
Straten bedekt met vallend blad,
Natuur stervend in treurig tooi
Van rotbruin, schimmelgrijs.
Je dagen worden korter,
Maar duren steeds te lang,
Slepen zich droevig voort
In mist van nevelige gedachten.
Het lichtfeest, de ommekeer,
Verborgen door jouw lucht...
Grote principes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
513 Hoogmoedige bomen
zijn van hun grote principes genezen
en fluisteren nog slechts
hun strijdliederen in wintersereniteit.
Alsof in deze troosteloze ravage
levensvaardigheden hen onbekend zijn en
ze krampachtig wortelen
in de onzekerheid van het leven.
Een ondergronds vlechtwerk in angstgr...
Spirituele stilte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
487 ik heb de bloemen
van de geest zien bloeien
in een buitenaards boeket
diepe schoonheid
lichtte op en gaf rede
aan een andere werkelijkheid
spirituele stilte
droeg woorden die
nog nooit gesproken waren
maar raakten
aan de fijnste snaren
van het menselijk hart
nooit meer alleen i...
De engelen des doods willen mij vergezellen
poƫzie
4.0 met 4 stemmen
1.137 De engelen des doods willen mij vergezellen,
een helder ver gezang en nimmer stil gebed
is immer rondom mij, waar ik mijn schreden zet,
steeds langzamer om mij te weer te stellen.
Ik strijd bij dag; ik worstel in mijn slaap;
al te vergeefs, 't onsterfelijke leven
omringt mij en wil mij geen s...