6209 resultaten.
Een wit vel vol zwarte woorden
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
718 zeven het is maar om het even
Een tijdstip te geven
Van hot naar her
Ren je rot
Je gaat te ver
Woorden schieten door elkaar
En raken soms de juiste snaar
Die een streling geeft
Of een eigen leven leeft
Ontspant het verhaal
Ontspant het geheugen helemaal
Een stuk lichter
Is de dichter
Een stuk dichter
Bij zijn gedicht
Zijn verhaal
Het eind…
Gerd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
805 Eind vorig jaar ontdekte Leers o.a. dat zijn koopcontract niet deugde, een foutief huisnummer genoemd werd en aan Bulgaarse kant een verkeerde persoon getekend had.…
pinokkio
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.014 vier witte muren
één groot raam dat, nadat jij kwam,
uit de schaduw dreef en om zomerkleuren vroeg
blijmoedig het begin van de rivier liet zien
alsof er nooit een einde zou komen
aan deze eenvoud van vrede
één kamer met daarin het midden
van het leven, woorden op planken
en de warme opbrengst van rode wijnranken
met geen andere namen…
- Alsof het gisteren was -
hartenkreet
4.1 met 30 stemmen
1.344 Liefde op het eerste zicht bestaat,
wou toen dat daar geen einde aan kwam,
toen jij op die houten barkruk voor mij zat
alsof ik het leven van iemand schreef,
nog lachend en spelend op de achtergrond.
Gisteren stond ik op, zat ineens aan toen te denken
mijn blik trof die van jou, jij weet het niet.…
"Ontheemd..."
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.014 Het einde van dit verhaal
is nu bereikt ben ik bang,
ik weet dat ik nu
naar m'n nodige rust verlang.
Dus ga ik "hem" binnenkort
mijn sleutels teruggeven,
en verdwijn weer een stap verder
uit "jullie" nieuwe leven!…
DEPRESSIEF
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.110 erken ik een onbekende wetenschap
afloop is nog geen reden tot einde
Ben ik nog van deze tijd?
Naar binnen gaan en blijven
haken aan de rafels van het leven
ternauwernood kunnen kijken in evenbeeld
geremde beweging in stompzinnigheid
Ben ik nog van deze tijd?…
Bomenlandschap
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
742 de maan schijnt boven de rand
van een zwart bomenlandschap
aan het einde van de tuin
een ring van schijnbare nevel
draagt het weerkaatsend licht
tot aan flarden van pluizige wolken
de slaap wil niet vlotten
en zie in het hoge gewelf
een engel van vreugde dansen
ik lijk de vrijheid te vieren
aan geketende gedachten
en in mijn rieten…
Maria
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.779 Je volgde met angsten en b even
Zijn werk voor 'de Vader' gedaan,
todat aan het eind van Zijn leven
een zwaard door je ziel is gegaan.
Gezegende onder de vrouwen,
hoe zwaar is jouw taak en hoe schoon.
In eeuwigheid mag je aanschouwen,
jouw kind. De Verlosser. Gods Zoon.…
Met Kerst samen gelukkig zijn..
netgedicht
4.4 met 65 stemmen
3.306 Onze mooie aanloop naar het einde van 't jaar
winterse buien zo mild weten te verzachten
grenzeloos in tijd sneller vooruit willen
een warm samenspel van innerlijke krachten.…
Vrijstaat zonder Naam
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.492 ezel
groter dan zijn eigen schaduw
vreet hij liever lege lucht
is hij uitgestrooide vorst
die verre sterren nog wat wintert
is hij wat zij van hem vrezen
grote ogen
zonnerood
Broeder die hij had verlaten
door wiens bloed het nog zou stromen
lag gebonden aan het tijdwiel
van nooit meer
totdat hij sliep
hij liep vooruit tot aan het eind…
De Bij in Mij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
942 Hij jengelt met de vleugels door de blauwe lucht,
op bloemenjacht, bijna het einde van zijn vlucht.
Utopisch en mytisch is de bloem die hij vind,
van nature prachtig, één die iedereen bemint.
Altijd troostende schoonheid die haar siert,
naast magie die de Bij pleziert.…
Snaveltje toe!
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Ik verlang als iedere eenzame man aan het eind
van een moeizaam doorgeworstelde avond ook het
liefste een tedere vrouw nabij, die samen nog
even met je doucht en dan lekker samen onder de
wol, knuffelen tot de vroege ochtend, elkaar
lieve woorden schenkend en blij wakker worden.…
Tekens aan de evenaar
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
627 Dolend op de wieken van de molenaar,
schrijft de wind z’n intieme taal, beleeft
de liefde in de schaduw van een korenschoof,
ongebonden in een wolk van zuiver
haar aan het eind van elke regenboog.…
Nachtmerrie van een polemist
gedicht
2.8 met 12 stemmen
3.994 Radeloos ben ik naar mijn huisdokter gegaan
En ik bekende hem al mijn zonden:
Hoe ik de ene man had geholpen,
Hoe ik de andere misschien had vermoord,
Hoe ik hem haast je rep je had verbonden
Dat ik de twee einden van de ader
Niet meer op elkaar aan kon sluiten.
Hoe moest nu die man zijn bloedsomloop gebruiken ?
De dokter vroeg: Bloed ?…
De zee
poëzie
3.8 met 10 stemmen
5.288 De zee, het enige leven dat strekt
Van begin tot einde
- Terwijl alle andre, voor kort gewekt,
Gedwee en weerloos verdwijnen -
Geeft in eeuwige breking
De grote, zachte verzekering
Dat, wanneer allen versterven, verstijven,
Zij bevallig zal blijven.…
Souvenir
poëzie
3.4 met 5 stemmen
3.769 u dees' anders zo bekende stede
De zonnestralen sloegen hard aan d'aarde over dag
en uit het vuur van 't rosse loof persten zij die geur der aarde
daarop ons dulle zinnen de herrefst toewaarts matelik glijden
Dees' overdaad van zinnelike wondren van lichten en van geuren
is zó lauw en vol dat gij niet kunt begrijpen waarom
aan 't eind…
De speleman
poëzie
3.4 met 7 stemmen
1.615 't Lied was ten einde, en z'n harpe
trilde stervend uit en zweeg.
Dorstig greep hij naar de kan en,
smekkend trage, dronk ze leeg.
----------------------------------
uit: Van over Ouds (1905)…
Billboards
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.007 Het einde van de regenboog! Ambrosia,
verlicht en wel, wijst ons de weg.…
Terugblik
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
900 Aan het einde van dit jaar
een jaar van veel verdriet
Een jaar met grote verliezen
Met in mij innerlijk
een gevoel dat niemand ziet
wil ik voor mezelf gaan kiezen.
Meeleven ja dat ken ik
Doch ook mijn valkuil
Waarin ik stik
Met heel veel liefde
Heb ik mijn zusje en vader begeleid
Waarna ze door het hiernamaals werden bevrijd.…
je lach verdween
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
767 claim
ik wilde je gewoon één keer weer echt zien lachen
gewoon die bluesy lach, omdat die verdween
je lach verdween
je weer zien stralen omdat je lach verdween
het was nooit mijn bedoeling er alleen in het weekend te zijn
weekend vriend zijn was eigenlijk toch niet genoeg
en als ik je hart nu kon stelen deed ik dat zonder pijn
het einde…
foppe op zijn kamertje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
673 eens was hij in het huis van van gogh
in arles
en nu liggen de boeken op de grond
en maakt foppe er een boekje over
het is al zo lang geleden
en het heden is met zijn hersens
zo beperkt
maar door van gogh voelt hij zich gesterkt
van foppe tot schizofreen
en alleen in huis
is even ver weg als van gogh was
in st remy
mag zo n einde…
De roze wolk ( P.S. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
753 Mijn roze wolk naar jouw wolk te brengen,
om vreugde en verdriet te schenken,
lachen en te huilen
zon en regenboog te veroorzaken,
en zo een einde maken
aan lijden en pijn: een prettig leven
voor allereerst jou en mij,
ook vooral ieder te laten zijn!…
Muggen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 telkens net op tijd aan de haal
vermoeid en gek wordend van de jeuk, sla ik met de krant
de jacht heeft de uitwerking als een adrenaline kuur
spoedig maak ik het beestje verpletterend van kant
om zodoende te eindigen als een bloedvlek op mijn muur
zittend in een hoek, maak ik mij klaar om te pletten
met een ferme klap maak ik zijn leven ten einde…
Papa 2; Stilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
872 Ik heb het leven uit jou weg zien vloeien
Onwerkelijk menselijk fragiel wezen
Schokkend en bevend
Gelaatstrekken balanceerden tussen pijn en vrede
Over jouw leven, over hoe je het hebt geleefd
Over wat je hebt gegeven en hebt beleefd
Bang, nerveus en alleen zat ik bij je
'papa, papa, ik ben hier'
Is dit echt het einde?…
Vitrage
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
471 Maar ondertussen heb ik er iets op gevonden:
er hangt een klamboe rond de echtelijke sponde
niet ene mug heeft zo de kans
om aan het einde van haar dans
mijn vrouw en mij met haar geprik nog te verwonden.…
Opening nieuwe grutter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
512 Het begin zag ik, het einde was zoek!
Op het moment dat ook hij ziet wat ik probeer te vatten,
zegt ie, ff de kar terug brengen. Pffff wat nou crisis,
het is wel een voordelige winkel en ik ben erg blij met de komst,
maar niet blij genoeg om in een rij aan te sluiten
van een krappe tweehonderd mensen?!…
Universum van legenden?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 Apotheose van verbeelding, de beleving herhaald,
tegen het einde van het jaar worden teksten lichter
loopt een huivering door de onomwonden tijd
schuilen er valkuilen in de verzen van de dichter
in het voor – en tegenspel van z’n heerlijke zonden.…
Varen naar de grote plas
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
981 van elkanders rijzende reacties
als hoff'lijk heer roeide hij stevig
met de riem die hij had
en op dat meer haalde hij hevig
op en neer heel vrijgevig
zijn roeispaan door het waterbad
na een poosje liet zij een bloosje
en 't overkwam ook hem al ras
dat diep in het rozendoosje
van zijn lieve Doornroosje
z'n spel ook plots ten einde…
Legenden?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 Apotheose van verbeelding, de beleving herhaald,
tegen het einde van het jaar worden teksten lichter
loopt een huivering door de onomwonden tijd
schuilen er valkuilen in de verzen van de dichter
in het voor– en tegenspel van z’n heerlijke zonden.…
De liefde tuin
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
642 een zoete nacht van kamperfoeliedromen
hagen en heesters zingen een mooie melodie, ik wandel er door
het hemelse water in de vijver weerspiegelde mijn lonkende wimpers op weg
naar het mooie terras waar de rust, passie en impressie een elegant tafereel is
een paarse regen van slingerende kelkjes sieren de tafel met wonderbare rust
aan het einde…