8372 resultaten.
De boodschap van dit alles
gedicht
3.3 met 17 stemmen
18.285 Moet dan de betekenis nog worden opgezocht
als de lucht over de messen waait
en moeder rokend in de keuken staat
als een braambos, als de slag bij Waterloo?…
Een nieuw verhaal
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
904 verhaal te schrijven
poog met woorden tederheid om te zetten
tot innige daden zonder mezelf te verraden
maar ver weg is hij
die mijn dromen bewandeld
het pad van moraal nog steeds zuiver
heel graag zou ik wat dichter willen komen
zonder verstrikt te geraken in eigen gevoelens
zonder ook maar iemand pijn te doen
wat zou ik graag de lucht…
Pernis
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.560 Het landschap is een treurig aquarel
Uit schoorsteenpijpen vluchten vreemde kleuren
Die ongenood het zwarte zwerk besmeuren
De dood heeft hier een ijzeren gestel
Signalen van de schepen klinken schel
De lucht is zwanger van ontstegen geuren
Er valt geen dierlijk leven te bespeuren
Dit is het voorgeborchte van de hel
De duivel kon geen beter…
Gebruiksaanwijzing
gedicht
2.6 met 94 stemmen
49.785 Wie op een berg wordt bijgezet,
wil nog jongleren met de sterren,
snakt nog belachelijk naar lucht
met al de roofzucht van zijn lijk.
Wanneer men mij per se begraven wil,
dan liefst niet al te ver van zee,
deemoedig bij een koeienvlaai
of ergens bij een ezelsdrol.…
De Wandeling
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
942 Blauwe lucht met witte wolken
Doorboord door zonnestralen
Loop ik in de wind
Gedachten door elkaar te halen
Het zand vindt haar weg
De wind voert ze mee naar zee
Golven klinken dreigend
Ik loop gewoon maar mee
Voetafdrukken van weleer
Door het water uitgewist
Zie ik voor me in gedachten
Verzanden in dikke mist
De wijdsheid van de…
hijgende vlucht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
781 bladeren
aan de huid
bevriest het levenssap
rond de ziel
stokt de adem
in een wezenloos geluid
zo beschrijft zich
de uitgeholde lach
nog slechts verkrampt
waar te nemen
naast diepe kassen
een afdruk van
voorbij verleden
die vergeefs
de vermeden gebeden
van uitzichtloze hoop
tracht af te tasten
maar zwalkend door
de ijle lucht…
de klank van mijn hart
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.469 voorbij het vervaagde landschap
richt ik mijn blik naar het zuiden
terwijl dromen hun glans verliezen
grauwe wolken razen door de lucht
nemen de gedachten met zich mee
het gevoel verbergt zich achter mij
niet onzichtbaar, slechts beschermd
te kwetsbaar voor de openheid
deze weg voert naar oneindigheid
ver van wat ik nu nog weten kan
zelfs…
Psalm 23 : 4
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
855 Soms wordt het leven mij een last
en is de somberheid niet van de lucht
en voor mijn naasten ben ik dan een plaag.
Toch hinkel ik op tegels in mijn straatje
en speel de blues en jazz en spiritual
en dank ik God en speel soms een psalm.…
kunst
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.474 een zwoeger zwelgt in diepe droefenis
verhult zijn leed in stevige kritiek
waar blijft de echte voetbalheroïek
de geur van gras, de lach of ergernis
nu openbaart zich wat ik node mis
en grijnst men om mijn stroeve motoriek
de lucht van plastic sprieten maakt me ziek
zo’n veld is altijd groen en lentefris
de technicus kent geen ontsteltenis…
Hope.
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.302 De lucht is net iets minder blauw,
ik zal je nooit kennen, maar toch hou ik van jou...
Aan "Hope", mijn kleine neef of nicht,
heb ik opgedragen dit gedicht.…
Vlinderen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
763 Twee vlinders van formaat
fladderen met elkaar
ruimte is de hemel
lucht het paradijs
een gaat links
maakt een draai
ander zwenkt naar rechts
dansen in een vast patroon
ook vlinderen blijkt heel gewoon
op het alleronverwachts
ontmoeten zij elkaar
kort en luchtig
puur intens
een zucht
een rust uit op groen-en-blad
ander strijkt…
Dromen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
442 Dromen komen uit zodra
je een landschap in je hart voelt
groeien waarin bloemen groen licht
geven voor waar je hart op doelt
Dromen komen uit zodra
vlinders je buik laten spreken
in woorden die de boventoon
in stilte doorbreken
Dromen komen uit zodra
die blik je beantwoordend gevangen
zet in een ruimte gevuld met
een lucht vol passioneel…
Vrij
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
2.062 schaduw
Als hij een blok op het vuur gooit
Is zij het droge hout
Als hij de gordijnen sluit
Is zij de stille nacht
Als zij naar bed gaat
Is hij de sleutel in de deur
Alles kunnen ze zijn
Terwijl de sterren stralen
In een donkere nacht
Zij denkt aan morgen
En hij is de trap naar boven
Zij zet een raam op een kier
En hij is de frisse lucht…
Meeuwen.
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.554 boven de zee in de zilte lucht
meeuwen in hun zijlende vlucht
duikend met veel geschreeuw
brullend als een zeeleeuw
de zandplaat is droog gevallen
met vele aangespoelde kwallen
zeehonden aan het zonnebaden
op de nieuwe wadden kade
strand in grillig wadden water
tijdelijk eiland met veel gesnater
de natte vloedlijn vol voedsel
voor…
De veerman
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
4.951 op het water
naar spiegels zonder lijn
ontrafel ik de aanblik
van ogen zonneschijn
die spelen op het water
met de jouwe en de mijn
die zoeken naar de eenheid
een blik te kunnen zijn
Kijkend op het water
dat zich rimpelt in de strijd
weerklinkt mijn drijvend spiegelbeeld
in klotsen dat zich wijd
als een uitgestrekte echo
voorbij de luchten…
Maar hij vergat
gedicht
3.4 met 42 stemmen
21.883 Maar hij vergat haar te kussen
en toen hij het kasteel verliet was het stil
achter hem,
de lucht was grijs,
de rozenhagen hoog en stijf,
er scharrelden wat mussen rond,
maar hij had haast, wist niet waarom,
en toen iemand hem staande hield en vroeg
of het al donker was
wist hij ook dat niet
en zei dat het waarschijnlijk nog licht was
en dat…
koelte
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
736 kom bij me, liefste
onder m’n warmende jas
dan zullen we ons laven
aan bedwelmende wijn
op de heuvel gaan we praten
praten.. tot vermoeiens toe
tot ogen in elkaar verzinken,
verstrengeld onze handen
een zucht antwoordt de zucht
monden vinden elkander
traag donkert de nacht hierboven,
en koeler wordt de lucht
alleen nog wuivende varens…
kwestie van weer in blazen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
914 bewoners balen
inblazen kan en lubbers zegt niet dralen
bovendien met die loze ruimte onder de grond
zeg je tegen CO2 importen toch geen nee
goed voor de vastigheid en de portemonnee
bos geeft aan de zorg die wordt weer gezond
de vlag kan meteen uit in barendrecht
als ze op de rest van het land willen voorlopen
hoeven ze hun huizen niet op lucht…
Dondergod
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 In verste verte zie ik
Fel klievende bliksemschichten
Stapelwolken aan de horizon
Witomrand verlichten
Hemels, stil inferno
Woest in de lucht verscheurd
Mijn hart diep getroffen
Mijn gezicht grimmig wit blauw
Door flitsen ingekleurd
In dreigende kalmte
Levert Thor zijn gevecht
Nog kan ik zijn donder niet horen
Zij gaat met mijn stille…
Aanleggen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.121 Zij oogt iets log en lijkt wat sloom zo
uit de hoogte aan `t plafond van ruim en lucht
De lijn van sop moet kokend zijn geen schuit
met slib. Zo`n ton raakt niet op stoom.
Behalve tobben dansen snerpen over
lieren, bollen joelend op de vlucht
als ze aan de vallen plukt of te lang
blijft dollen bij het trossen werpen.…
Minnezuchten
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.698 Vertroosters van de minnesmarte,
Die door mijne aders vloeit op een bezielde lucht,
Volmaaktste kinderen van 't allerziekste harte
Dat immer in het rijk der liefde heeft gezucht!…
Cocon
gedicht
2.2 met 42 stemmen
15.943 Wat er blijven
zijn spikkels, stof dat warrend wolk moet worden,
vlokkenpilaar die in de wind zal stijven,
groevend nog de lucht die mij omgordde,
krassend nog naar adem die niet bleef
maar verder, langer kwam dan aders waren,
opgeheven boven handgestreef,
uitgegaan waar bot niet zal bezwaren,
wakken latend - wonden uitgeleefd
door wat…
Vuur en hout
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
761 Het is tijdens
het laatste donker
dat elke seconde telt
en oudjaarskou gesloten
vitrage laat dansen
op een enkele vuurpijl na,
die nacht en gezicht verlicht
terwijl knieën stuk en blauw
knielen in oneindig jou
en slag twaalf de cirkel
weergeeft in zeven witte rozen,
blijft de lucht zwart
in de grote glazen vaas kan zij
sterke groene…
ik ben als mens geweest
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.658 ik voelde hoe
het landschap mij verliet
de aarde zo genadig was
me terug te geven aan de
ruimte die ik in me had
de lucht werd ijler in
het ademen van mijn geest
handen kenden geen verlangen
mijn lichaam voelde
hoe ik vroeger was geweest
materie loste op
in stilte die zacht
fluisterde van eeuwigheid
aan randen van de tijd
ik was…
Ver van huis
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
883 Ik spreek zonder mond,
mijn stem draagt geen naam
de nacht valt uit de hoogte,
bedekt me met gestolde lucht,
in duisternis probeer ik verder te gaan.
Ik luister zonder balanceren,
spreek zonder taal
zinloos zijn mijn woorden
zolang het doodszweet
in de straten zal bestaan.…
dat verenschuddend fluit
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
807 jij pluizenbol
een handvol zwart
dat verenschuddend fluit
af en toe het nest af duikt
in woeste lentevluchten
kijkt me aan uit groen
dat pas ontloken is
vliegt en flitst naar
prooien die zich levend
plooien in jouw bek
je schaart de wind
knipt in lucht je vleugels uit
probeert een steile klim
hoogte zit er nog niet in en
duikelt…
Florence
gedicht
2.3 met 366 stemmen
68.261 Bij de cipressen van een lustwarande
stond je te lachen om het bronzen zwijn
toen je uit de lucht in mijn blikveld landde
aangeschoten, door een teveel aan wijn
snel zouden we in dat hotel belanden
het oud palazzo van een Florentijn
die ooit als monnik tot de vuurdood brandde
we gloeiden er na, omringd door jasmijn.…
Gril
netgedicht
2.5 met 22 stemmen
6.993 Wij rennen ras naar het altaar
onze honger kan niet wachten
vleselijke liefde te betrachten
boterbrief daarvoor, aldaar
Leg sintelstenen openbaar
bid wiens ook hoger machten
om dit kippetje te slachten
eer de schrans met huid en haar
Rook likt lucht vol ziltekruid
wit van maagd`lijkheid berooid
als ze zacht door sluier sist…
Eens heb ik de dalende zon gevraagd
poëzie
4.0 met 27 stemmen
3.604 Eens heb ik de dalende zon gevraagd
te wachten,
eens heb ik van dichte nacht-schaduw
het luchte, vluchtige vlieden beklaagd -
en nu! - en nu! -
Nu glijden de tijden zo langzaam aan,
de dagen, de tragen, ze willen niet gaan
en lang - lang - lang zijn de uren der nachten.…
Vrouwen, de gevulde van veertig
gedicht
3.0 met 101 stemmen
27.437 Gevangen in hun nest, genesteld
in hun vlees - mijden ze de lucht,
missen ze alles maar
komen ze niets te kort.
-------------------------------------------------------------
Uit: 'De luwte van het late middaguur' (2002).…