5887 resultaten.
Voor als het tegen zit
netgedicht
3.0 met 29 stemmen
4.741 Ik liep eens ‘s avonds in het woud
en zag tussen het kreupelhout
een kabouter staan,
-hij was niet groot, zijn muts fel rood-
met bruine laarzen aan.
Zijn boezeroen
in Jadegroen
kleurde goed bij 't mos
en zijn broek van ruw katoen
leek op eikenschors.…
Avond aan ‘t strand
poëzie
3.8 met 25 stemmen
7.478 Nu is ’t of alles rusten wil,
De hemel wijd en de duinen stil,
En ’t dorpje in ‘t duin gezeten,
Wat nestjes bruin, ‘t kerkje in hun schoot,
En wat venstertjes blozend nog van rood,
Door zonne in ‘t west vergeten.…
vuurgordel
netgedicht
3.4 met 284 stemmen
33.018 De Halve Maan licht rood op na een luchtaanval
Doden en gewonden hopen zich op,
worden een beroerde vleesberg.…
Op dezelfde dag
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
1.805 Op een dag lag
Je laatst bij ons in de straat
Zomaar op de stoep
Iets voorbij de hoek:
Een pop met gele haren
En een rode broek
Die omhoog kijkt naar de blauwe lucht
Kind waar ben je
En kom toch tot bedaren
Je mammie troost je wel
En je vindt die pop weer snel
Als je thuiskomt
Bij de voordeur op de grond
Zit hij trots te wachten
In de…
Vera’s glimlach
netgedicht
4.1 met 174 stemmen
50.641 Het mutsje is wat scheefgezakt
maar siert haar smalle hoofdje rood
kan slechts gedeeltelijk verhullen
dat er geen haren onder krullen
het onbedekte schemert bloot
De chemo liet de lokken vallen
blond dwarrelden ze op de grond
en in het duister van de nacht
bidt hoopvol kleine Vera zacht
Lieve God, maak me gezond.…
Suikertante
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.468 Zij is rood van de spataders en geeuwt.
Fronsend verbergt ze haar laatste woord.
Haar huid leek op een geploegd veld.…
17-07-02
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.981 Prachtig rode luchten
Langzaam gaat de dag
Zinkend zonder zuchten
Over in de koele nacht
Vier ogen vol ontzag gericht
Wachtend op wat komen gaat
De zon verliest haar felle licht
Slechts nog een dunne draad
Een dag als alle andere dagen
Miljoenen mensen keken reeds
met evenveel wensen als vragen
Niet beantwoord zoals steeds
Een dag…
Tegenvoeter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
4.842 poehäzie verpoogde los te laten
zodat ik ledig `t evenredig blauw zat in en aan te blaten
alsof ik net die ochtend hete pieperballen had ontbeten
Als jij iets langer in je gouden koets was blijven steken
was `t diamantje kwijt geraakt in die luxe limowagen
zonder ooit in muil gevallen tot je woedend onbehagen
grimmig hinkte als een vloeken op de rode…
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.023 Rust
Klein bloemetje kwetsbaar en teer
Je staat daar zo eenzaam in het bos
Korenblauw met roze gekleurd
Jij maakt zoveel emoties in me los
Rode krullen dansend in de storm
Slanke handen teder en zo fijn
Een trui onhandig omgeslagen
Trieste ogen vervuld met pijn
De rust van de natuur zo mooi en zacht
Het gefluister van de wind in mijn…
Fata Morgana
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
3.193 In een wenk was de vloek voltooid
Je zag rode bosmieren over het parket kruipen
In een steile mars over de schoorsteenmantel
Naar het gebinte dat knarst tot we sluipen
-Onder de gedempte hamerslagen van wind-
Naar het tuinpad van snijdend grind
Je verroerde geen vin
Alhoewel de buurvrouw lijkbleek
In een hoek van jouw blikveld
De straat…
TRAGIEK triptiek
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.245 II
Op Tweede Kerstdag eten we in
klein familieverband, ontspannen
social talk met glaasje rode wijn.
Pas na thuiskomst registreer ik
de doodklap die Moeder Aarde
uitdeelt aan de andere kant van
de wereld. In toenemende mate
verbijsterd door het stijgende
aantal slachtoffers: talloze doden,
gewonden, vermisten.…
Ecce homo
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
837 Nietsvermoedend treedt hij binnen,
in zijn rechterhand de rode wijn
in zijn linkerhand het platte brood
dat hij weldra voor hen zal breken.
Zijn vrienden stoten elkaar stiekem aan,
onrustig schuifelend met hun sandalen
in het zand onder de cederen tafel.
Ze fluisteren achter geheven hand en
durven hem niet aan te kijken.…
Passie in stilte
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
3.179 schitteren
woorden verstommen, als muziek plotseling stopt
voel ik zijn hand in de mijne, ik zwijg, geef me over,
verdwaal in een web van hevige emotie
vermijd afkeurende blikken, en stap binnen
in een schijnwerkelijkheid waar gevoel overheerst
gulzig omarm ik warmte, overlaad hem met kussen
door lust bevangen verslind ik mijn gewillige prooi
rode…
Het kind in mij
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.977 kreeg langzaam in de gaten
vrijheid kwijt en ingesoesd
geen zin meer om te praten
miste Schwung in mijn bestaan
zelfs verbondenheid ontbrak
keek je nauwelijks nog aan
en als je me weersprak
kon dat me niet echt raken
alles was me om het even
wist dat ik af moest haken
ben veel te lang gebleven
op een dag, ik weet nog goed
mijn rode…
Kerst 2ooo
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
3.386 Waar rozenbottels,rode bessen en klimop moest prijken
staat nu een verkeerd kleurenboeket.
de kerstboom die kan het niet begrijpen
die vindt dit maar een raar gezicht.
Die houdt meer van glinsterende ballen
van sneeuw, sterren en engelenhaar
mandarijntjes mogen er wel tussen hangen
en kleine pakjes niet te zwaar.…
aan een kindeke
poëzie
3.3 met 34 stemmen
4.084 Maar toch, 't en zegt geen windeken,
hoe 't leven u zal gaan;
Gij zijt zo'n klein bros droppelken
Op rode roze-blaân.
Ontluiken zal uw herteken
En lieven, zoals ik;
En lieven in een lachje, kind,
en lieven in een snik.
O! Mocht alleen om zieleschoon
Dat hertje bloeiend zijn
En mocht uw zon, o kindeken,
niet sterven als de mijn.…
lieve simson
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.744 slechts met de moed der wanhoop
schrijf ik je deze brief
mijn leven is een puinhoop
sinds jij verdween, mijn lief
ik moet steeds aan je denken
en huil mijn ogen rood
jij wou mij alles schenken
maar ik… ik schaam mij dood
dat ik jouw lieve liefde
verraden heb voor geld
geheimen overbriefde
van jou, mijn sterke held
je haren in mijn…
Wereldleiders
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
774 Het bloed zal rijkelijk gaan vloeien,
en de vele straten rood gaan kleuren.
De wereldleiders willen niet leren,
want ze zijn machtig, ze zijn groot.
Hoeveel er vallen zal ze niet boeien,
zij zitten veilig achter gesloten deuren.
Maar wat vertel ik later aan mijn kind,
als hij oud genoeg is om het te weten?…
Mono radio
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.350 boven geborgen op zolder
staat glimmend te wachten
opa`s oude mono radio
de lampen werken maar
missen energie
vergeelde toetsen wachten
geduldig op contact
en ik wacht terwijl haar beeld zo
helder staat
naast hem binnen handbereik
zacht rustend op warm
rood perzisch tapijt
nostalgie gevoel
nog één keer die tijd
luisteren en laten de…
De zak van Zuid- Beveland
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
689 rechte rijen lage boompjes
vol met doorstooft rood,
ritme in stammen
met blauw omwoeld gaas,
het oude hout in kisten bestemd
voor de winterse openhaard
van de stadse fietser op het land.…
De dageraad
netgedicht
4.6 met 30 stemmen
578 In het kleurenparadijs van de opkomende zon
dansen wit, rood, oranjegeel en parelmoerblauw.
Verdwaasd nog, volgen mijn ogen de zwaluwdans,
laag scherend over 't akkerveld.
Benevelend hangt de mist over ontwakend aardoppervlak.
Ik groet de geboorte van een nieuwe dag,
op mijn huid de ochtendkou.…
- Native spirit -
netgedicht
4.3 met 47 stemmen
771 Indianenland
verentooi, geesten en visioenen
rode uitgestrekte krijgershand
bebloed niet de strijd om eigen land
Native spirit
moet donker in de vallei passeren
langs de vredespijp
van wilde rivieren,
grijze onafzienbare beproeving,
die langs dorre grasvlakten wegtrekt
rook, verteld in wolken leed
schildert het indianenkleed
Native…
A la recherche du temps perdu *)
gedicht
2.4 met 16 stemmen
6.722 Ze klopt
het stof van zijn kleren, betast zijn hoofd,
lacht om de rode veeg naast zijn mond.
Een stem stuift op. Steigert in het donker.
Ze schrikt. Draaft ontzet haar wereld rond.
Het tuinpad wijkt. De deur gaat dicht.
Wat achter ligt, krimpt weer tot vergezicht.…
Avond aan de Amstel
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.595 Een rand van flauwend rood omzoomt de kimmen;
Hoog wijkt de lucht in eindloos ambergrauw;
De vlakte zwijmt; de vochte neevlen klimmen,
En overvloeien de landouw.…
- Gedachtenstroom -
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
653 Gedachten als charmante bloemenwinkel,
een combinatie van rode,
paarse en gele tulpen
rustig en bewegelijk
op de trap van eindeloos ontroerend gepieker
met haast onbeheersbare drang en wil.…
BURGEMEESTER WUITEWEG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
949 rustig maar arbeidzaam leven
aan de gemoedelijke weg
genoemd naar
Smallingerlands geliefde burgervader
oude bezadigde woningen
staan broederlijk en zelfbewust
naast huizen waarin vernuftig geld heerst
steeds stuwend daadkrachtig denkwerk zetelt
de grote voormalige boerderij
herboren als spijshuis De Wilgenhoeve
noodt met zijn warme wit-rode…
de heerlijke aardbeien van mevrouw berkhoff
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
623 zij heeft dezelfde groenteman als ik
en koopt ook dezelfde gezondheden
behalve dan haar befaamde aardbeien
die kweekt ze zelf achter ’t huis
niet op plastic maar op droog stro
lekkerder aardbeien bestaan nergens
die gekochte zijn nooit zo rood
en zeker nooit zo sappig en zoet
en helemaal nooit zo reusachtig
bovendien pluk je ze al in…
Zomertooi
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
553 geluiden
vol geritsel
zij zit daar maar
het was warm
verkoelend is de schaduw
ze weet elders is een kabbelend beekje
daar zal ze even met haar vermoeide voeten
verkoeling zoeken
straks……want nu is er de fluister
van de wind tussen het gebladerte
dat haar ogen doet sluimeren
heel even mee neemt
in droomland
een warme blos keurt wangen rood…
Koortsdromend
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
562 eigen angsten staren, duikelen, vallen,
en onbekend, ongekend verdwijnen in bodemloze aarde
je heldere ogen zijn verworden tot gevoelloze kooltjes,
en je zachte vlees is verrimpeld tot stug, gebarsten eelt,
je tedere handen zijn veranderd in vliezige vleermuisvleugels,
en je scherp gepunte, zilveren nagels
bekrassen mijn zachte huid met rode…
A Marechiare
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
876 lichterlaaie meebewoog
op de laagte van hun stemmen
uitbarstte in de eerste toren, aangestreken
door een rechterhand
ze versmolten passie en hartstocht
met wrede smart, intiem en zonder rust
omdat zij beiden wisten
te zullen sterven, steeds bleker
en verder weg van de maan
met een raamloze serenade, noodlottig verborgen
achter de rode…