10130 resultaten.
Meemaken
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
557 herfstbomen kleuren
de wereld opgetogen
en frisse wind troost
mijn melancholie
paardenkastanjes tonen
hun scherpe stekelbast
ganzen draaien warm
zonder grenzen, zonder last
spinnenpoten rusten
in een dradenwiel
een piepklein muisje
sjouwt wat takjes in een hol
de veren van de Gaai
zijn warm en puur
hier in een veld van stilte
beleef…
In mijzelf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Het kabbelen zingt
voor mij, alleen ik
ben hier, het speelt
met zichzelf en zingt
zo mooi en helder
voor mij, alles
streelt mij met kleuren
en houdt van mij
het jubelt en danst
bekoorlijkheden
boven en onder
verdwijnen
ik besta, ik kan niet meer
denken, voldaan
zak ik weg in de geur
van mijn zaad
gekleed in vlekkerig licht
van…
Verslavingsvermogen
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
370 al in het
subtielste begin
van contact
keken haar kijkers
universeel apart
nog fletsten
de eerste kleuren
maar de intensiteit
verbaasde al snel het
oogopslaggebeuren
zij legden een
fotografische plaat
op een onbewerkte
plaats van het
grote herinneringsbloc
uniek door
onvergelijkbaarheid
oogde die blik
in een charmant
volwassen…
Ons wisselgeld
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
381 woorden zijn
spaarzaam leggen
tegenwoordig
meer gewicht
op de schaal
waardoor de
balans precisiewerk
verricht deze dagen
handen en voeten
zijn al gebonden
door het verbod
elkaar normaal
te begroeten
waar blikken
speuren zie je
verlangen kleuren
alleen de lach
en stem zijn
ons wisselgeld
geworden hun
intrinsieke waarde
stijgt…
Het lied ongeduld
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
581 ik zag je
vingers trommelen
herkende het ritme
uit het lied ongeduld
waar onopgelost
nog regisseert
wordt de schuldvraag
vaak genegeerd
blijft het spel
de knikkers kleuren
omdat de uitslag nooit
overwinning zal geuren
je nadert het
slotakkoord en met
een daverende klap is
alles tot stilstand gebracht
inzicht met spoed
van het…
De ziel
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
502 je tekent
zwart glijdt
potlood over
weerbarstig papier
nog geen
markante lijnen
maar de eerste
compositie ligt hier
ook de vlakverdeling
van donker en licht
brengt wat expressie
op het gezicht
de esoterische
sfeer roept om diepte
in een eerste aanzet
door verfijning met kleur
karakter en ervaring
zijn gezet voordat
magie voorzichtig…
bloemen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
608 ik heb je
bloemen gegeven
de kleuren brengen
hopelijk het
sprankelen van je
blik weer tot leven
je werd niet wijs
van het somberste
grijs uit de dagelijkse
info waarvan zelfs
de toon ijs gewoon
laat smelten tot water
juist in het
plat gevaasde
bloemennat
weerkaatst de spirit
die wij zo graag weer
in je lach willen zien…
Een kleine seance
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 ik heb de tijd
even teruggezet
de donkere kleuren
uit de foto gehaald
je lichtte op in lach
waar het zachte
onmerkbaar in
de jaren verdwenen
was glinsterden
je ogen als vanouds
de cirkel die
jij in aanwezigheid
straalde haalde
bij menigeen het
beste naar boven
in een kleine
seance herleefden
gebaren en woorden
hoorden wij…
Avondzon
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
491 De kleuren worden langzaam trager.
Dan is er niets meer dan gedacht.
Een dromend staren over zee.
De schemer neemt me mee
en bereidt er zo mijn nacht.…
Zonsondergang
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
578 De kleuren worden langzaam trager
Dan is er niets meer dan gedacht.
Een dromend staren over zee.
de schemer neemt me mee
en bereidt er zo mijn nacht.…
Duister
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Kleuren verdwijnen.
Dikke druppels spatten uiteen.
Waar ga ik heen..?
Ik verlies zicht.
De deken van regen zo dicht.
Even verroer ik mij niet.
Wacht ik tot jij mij ziet.
De regen, de wolken, het duister.
Ik luister…
Je vingers haken zich in die van mij.
Je bent dichtbij.
Maar toch, zo ver weg.
Dat ik niks zeg……
Golfjes wit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 stralend
kwam
het vuurwerk
van de zomer de
kinderen tegemoet
hun ogen
spiegelden
de kleuren
die zij al eens
hadden ontmoet
een lieve verre
herinnering met
de onbekende
koude en grote
blauwe zee
in golfjes wit
die maakten dat
het strand draaide
je kon het aaien
zonder gezicht
zij hebben
geluiden van het
slissende water…
Agapanthuskind
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
556 Coucou ma chérie
Mooi kroonbladenkind
Je kust me met kleuren
In paars violet
Je kleurt met de zon
Drinkt van levenswater
Staat fier overend
Als een minaret
Sla je vleugels uit
Dapper en schoon
En spreid je aroma
Als liefdesbetoon
Dag agapanthus
Coucou ma chérie
Mijn liefje ik noem je
Van nu af Lylie
Voor E.W.…
Elk jaargetij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
584 Ik mis jou en mij
met blozende wangen
het voorjaar verkennen
en de lente ontvangen
Ik mis jou en mij
met honingzoete dromen
de zomer in zweven
en van nectar bekomen
Ik mis jou en mij
met zonnige humeuren
de vruchten zien rijpen
en de herfst smaakvol kleuren
Ik mis jou en mij
met verstrengelde armen
de winter trotseren
en elkander…
Gouden morgenstond
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
375 zacht is
je ontwaken
vingers zijn al
bezig stukjes
van de dag
te maken
nog heeft tijd
niet dringend
op de deur
geklopt want
alle duister is
nog niet verstopt
waar licht al
jouw contouren
schuint vallen
kleuren op hun
plaats en praat de
klok wat luider
je kunt niet
meer verdwijnen
weg van de realiteit
die uit je handen…
Johannes Vermeer
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
1.341 Het licht valt weer op
de juiste plek bij de armsten
verzacht de buskruit dampen
zijn atelier ademt sfeer
het alledaagse houdt op linnen
doet ‘t licht met kleur bestrijken
tot onze verbazing keer op keer
op het gezicht aangebracht
in lichtpunten zonder smoor
zien wij het wereldse schitteren
met een parel aan haar oor.…
Bijodiversiteit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 Wie met een kroontjespen, houtvrij papier
Een schetsboek, oliekrijt en tekenschrift
HB van Faber, kleur van Caran d'Ache
En op de schrijfplank Oost-Indische inkt
Het waagt de regenboog te imiteren
Die zal ook van een regenboog beweren
Dat honingbijen zoemend
rond hun korf
Broodnodig zijn voor bleu en karmozijn
Turquoise indigo…
eenvoudig als gras
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
566 ik wilde woorden schrijven
tekens van de taal
eenvoudig als gras
lichte woorden hebben
hun eigen leven
zijn uit de ziel ontsnapt
sober en sereen
ingetogen kleuren
op het schrijverspalet
lagen strijken fragiel
penselen op wit papier
schitterend transparant
jij pakte het schildersmes
zei dat eenvoudig als gras
onhaalbaar maar…
LAIS CCXXXIX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 Als het haar voelt, raakt de tong aan kleuren,
en ’t schrijft haar neer in bloesemgeuren.
Het is haar lijf, zintuiglijk één met haar.
Zij is als niets: spil van het gebeuren.
Haar vers is gift, van liefde het gebaar.…
Droomrijk
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
523 Een echo danst
ritmisch in leegte
dronken droomzwervers
tellen bizarre woorden
in lethargie van verveling
grootspraak van mensen
zoveel belangrijke vragen
zonder antwoorden
samengekomen voor vrede
in verleidelijke kleuren
wie heeft daar gelijk
bij de welkomstdeur
laat ons toe in oprechte vreugde
van het schaduwrijke gebied?…
Volksbevrijding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
217 Dorre kleuren
kale grens-
heuvels na de winter
kleine vlekken, gatenijs
en bevroren modder
Oefenen
om het land te verdedigen
tegen barbaren
altijd tegen barbaren
die van binnen zijn
wat wij van buiten lijken
te zijn: primitief
in takkenpakken
machtige Enzilochmannen
het klassieke lopende woud
met grote warme handen
en wapens
bewezen…
Zonsondergang
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
60 De dag legt zacht zijn kleuren neer,
het licht omarmt de wolken nog één keer.
De stad wordt stil, de hemel gloeit,
alsof er goud door alle uren vloeit.
Wat zwaar was, mag nu lichter zijn,
de avond draagt de laatste zonneschijn.
En in de warmte van dit stille uur
blijft liefde branden als een zacht vuur.…
't Is lang geleden (18)
poëzie
4.1 met 14 stemmen
1.673 J'aime le son du cor - De Pyrenaeën,
Door sneeuw witpuntig en breedzwart door pijnen,
Zag 'k flikkeren door zilv'ren Paladijnen
Onder de wolken, boven moorse armeeën.…
't Is ook áltijd wat...
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.101 Straks komen de buien, zijn er
tevéél, dat weten we nu al,
in de winter een flink pak sneeuw,
een lánge vorstperiode, een
elfstedentocht.
't Is ook altijd wat.
Lente, zomer, herfst, winter...
gezeur om elk jaargetijde, ach ja,
't is ook áltijd wat.
Maar voorlopig hebben we déze
práchtige zomer wel even mooi gehád!…
HET ELFDE SONNET VAN DE SCHOONHEID
poëzie
2.8 met 17 stemmen
4.145 O rijpe boezem wit die voor mijn ogen stadig
Zo liefelijke zweeft, gelijk de wederschijn
Van d'allerwitste sneeuw aan d'oorsprong van de Rijn -
Maar uwe schimmering, o zwakke ogen schadig!…
Sinterklaas gedicht
hartenkreet
3.1 met 75 stemmen
10.824 Die zich klaar maken voor de strijd,
Tegen sneeuw en regen,
De wind die ze laat bewegen,
Brengt nog geen warme tijd.
Ook hagel zal gaan vallen,
Soms zo groot als pingpongballen.
Soms zo groot dat het schade geeft,
Aan huizen ver over zee,
Brengt de hagel niks goeds mee,
Voor ieder die daar leeft.…
Ondergaande zon
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
862 blauwe lucht, een hoogstaande zon
Een diepe zucht, een wens dat het anders kon
Frisse zeewind, een langgerekt strand
Een eenzaam kind, spelend in het zand
Een donkere lucht, hevige regen
Iemand die vlucht, zonder te bewegen
Een weiland vol schapen, bloemen, rode en gele
Een kind met een wapen, nooit meer kunnen spelen
Een dikke pak sneeuw…
mij in jou verliezen
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.424 tussen donkere haren schemert vrolijkheid uit ogen
een staalblauw kijken ondoorgrondelijk diep
als barrière eenzaamheid blikt zonder erbarmen
tot in mijn ziel niet wetend dat ook de mijne
slagbomen van mijn ego zijn
zachtmoedigheid straalt van je huid
en zorgeloos kijken lachend rode lippen
omrand door ’t wit van sneeuw in ‘t diepste
van…
Dante in Inferno
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.166 Een uur lang hoorden zij geen getier
van drijvers maar zagen zij glashelder
de Karpaten met sneeuw bedekt.
Zij liepen op hun dooie akkertje
elk met een draagstang bestemd
niet voor tichelstenen maar voor
vijftig liter soep: met recht een pastorale.…
De Verschrikkelijke Kerstman
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
3.260 op de berg Nojin Gangzang
vele valleien gaan van Lhasa
zeven duizend meter hoog
zit witte sherpa Tabula Rasa
roerloos in de wacht
voor de verschrikkelijke
Kerstman Yeti
Eeuwig zijn Sneeuw
God vergeten stil
kwam daar een stip
steeds naderbij
yakboterlampjes
flikkerden hoog op
Tabula Rasa ratelde
onbewogen op hete kolen
met zijn gebedsmolen…