8256 resultaten.
NIEMAND WEET WAAROM
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.587 ontredderd, angst en verdriet
er was geen terugkeer mogelijk
ze zweefde in een vrije val
daags daarvoor was hij gestorven
die haar nu vangen zou
groot was haar liefde
in de brief die ze achterliet
waarop stille getuigen aanwezig
haar tranen, haar verdriet
niemand had haar kunnen redden
wie doorgrondt de ziel
waar het hart verscheurd…
eendjes in de kast
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
853 ook nooit dag
of vlammend rood; het geschreeuw
verdween samen met
de stemmen
van voortbewegende ramen die wolken
droegen, ver weg van mijn witte lelie dromen
en het maagdenvlies
dat zich verborgen hield
onder de gescheurde kousjes en jurkjes
van mijn pop
klaverblaadjes, ter nagedachtenis
werden kleine planeetjes
als tranen…
een vorm van sterven
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.197 zo ver zijn wij gegaan
het is voorbij
jij draait je op je zij
jouw blote rug
is als een koude muur
- was het zo-even nog
dat wij ons falen celebreerden
woordeloos, zo pijnvol woordeloos -
wat later stond je op
en ging de kamer uit
jouw warmte bleef
heet broeierig
en zelfs de laatste tranen
die de liefde schreef
voelden aan als ijs…
Ik hou zo van je...
hartenkreet
3.0 met 15 stemmen
2.325 Mijn zielemaatje, mijn dierbare vriend
Onze zielen waren als een
Onze vriendschap is voor altijd verdwenen
Nu sta ik in onze liefde moederziel alleen
Ik wil je troosten met mijn woorden
Je omhelzen met mijn armen
Je tranen doen verdwijnen
Je aan mijn hart verwarmen
Je naam staat in mijn hart gegrift
Je gezicht op mijn netvlies gebrand…
De wereld in herkenning
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
779 door het mos
liet de lampen branden op wat hout
Ik zie grote walmen zwart
een zee met gebroken water
te veel gesnoeide bomen
het wordt alsmaar later
Schoffelde in het zand
naar sporen uit ’t verleden
’k vond slechts lege flessen wijn
en hier en daar een mammoettand
Warmde mij aan ’t vagevuur
schuilde voor de storm
filterde mijn tranen…
Jouw hart kleurde jong in’t groen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
656 Tranen vielen in een grote leegte.
Een gevoel dat nimmer verdween.
05-04-2008…
Gebroken hart
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
2.623 meer
Maar mijn hart vraagt nog steeds
Waarom ik niet terug keer
Opnieuw begonnen ben ik al
Probeer liefde te forceren
Bang dat ik opnieuw val
Het opnieuw weer wil proberen
Verstand zegt mij, het was niet goed
Ja, ’t verstand dat weet het wel
En als mijn hart zegt het was toch goed
Trekt verstand snel weer aan de bel
Toch huil ik tranen…
paring van de os
netgedicht
2.1 met 16 stemmen
2.822 kaalslag hoedde
het lelijk naakt
verhuld in woede
zich schreeuwend
met de angstdroom voedde
en paarde met een os
hoe krom de weg
is heen gegaan
en voorttrekt
in verdwazing
waar gekke bekken
in genot
zich zoeken in de maan
nog even en
gelijken staan
in rijen vol verbazing
en dorst nog slechts
een enkeling
zijn leegte met een traan…
verdriet
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
1.360 Verdriet het moet slijten
je hoeft jezelf niets te verwijten
emoties niet iedereen heeft ze in bedwang
gevoelens ze komen in het gedrang
het is ook moeilijk om het verlies te verwerken
soms laat je het ook niet merken
maar dan heb je weer van die dagen
dat het weer aan je gaat knagen
dan zit je weer te dromen
en voel je de tranen weer komen…
Zoekend naar leven.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.606 Te lang heb ik gehoopt op tranen die niet kwamen.
Te lang heb ik gehoopt op gevoelens zonder licht.
Het licht aan het einde van de tunnel is gedoofd, genadeloos.
Het licht in mijn ogen evengoed.
Maar ooit zal het weer branden, als vlammen zonder zorg.…
Maanvogels
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.628 In het aanzien van de wolven
drijft nog op de laatste traan
het galjoen van stille dromen
dat zich krakend in de stromen
mee laat deinen op de golven
die het zeegat willen gaan
Waar gebalde luchten wachten
op de vogels in de maan
die met zongebrande veren
langs de kraaiennesten scheren
om daarna met alle krachten
uit de as weer op te staan…
Gaza
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.214 rennende kinderen
op een steenworp
van elkaar
Behalve dan
zoals nu
met een bestand
dat houdt
Een ademtocht
van verlichting
een zucht
naar meer
dan een dag
Voor de dag die
weer lijkt op
een gewone dag
Een dag van gewone zorgen,
van gewone blijdschap
van gewone mensen
onder dezelfde zon,
warm genoeg om
je tranen…
Heerlijk lachen
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.213 maag, langzaam omhoog kruipend naar
mijn middenrif, zich een weg zoekt
naar mijn keel langzaam met een
bulderend geluid zich openbaart
vanuit mijn mond, het niet meer
kunnen stoppen er een onuitgesproken
slappe lach aan overhouden, die zodra
je de beelden in je hoofd oproept,
weer opnieuw ontaard in een kwartiertje,
of meer, tranen…
Poëet
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
623 Het pad waarover hij zijn stappen zet
ligt afgezonderd
ver van stemmen anders dan de zijne
eenzaamheid is metgezel lijkt het wel
voor al degenen die in eigen zwijgen
niets kunnen verstaan
maar hij ademt verwondering
wanneer een lelie - badend in de maan -
liefdevol het water kust
of het nijgend zware graan
vergoten tranen draagt
van…
Leg geen bloemen
hartenkreet
3.8 met 36 stemmen
2.816 Leg op mijn graf geen bloemen
enkel een bedje madeliefjes
laat ook geen tranen achter
of zelfgeschreven briefjes
Zeg me alleen hoeveel je van me hield
en ga dan weer je eigen gang
je zult me eenmaal weerzien
dus lieverd wees niet bang
Want mocht ik eerder gaan dan jij
wat niemand ons nog kan voorspellen
dan zal ik ook aan jou nog eens…
nieuw
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
622 tolken van ver
iedereen is welkom
bij de oplevering van het kasteel
de weg is lang
maar als u goed kijkt
heel ver daar aan de horizon
ziet de toren al blinken in het zonlicht
de toren van kasteel de torendroom
waar sprookjes lopen
naast de werkelijkheid
strijd nog niet verloren
de strijd van bestaan en hier zijn
met de lach
en bekende traan…
Jij bent het
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
2.522 Ik schrik
Ben blij
Geëmotioneerd
Tranen in mijn ogen
Een dubbel gevoel
Ik wil naar je toe
Daal langzaam af
Het gezicht op jou gericht
Maar…
Tijdens een onvermijdelijke
Knippering van mijn ogen
Verdween je weer
Onverwacht
-
Net als toen…
Een boompje aan een paal
netgedicht
4.7 met 29 stemmen
1.017 Het boompje zwiept weerbarstig stilte
en heel de lucht weent tranen grijs.
De paal heeft wel geen wortelwaarde
maar maakt het boompje aardewijs.…
de afgelegde weg
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
719 ik werd gisteren
naar een stoel verwezen
om heel even te ervaren
hoe leven zou zijn, zonder
ze namen mij
het struikelen af, met
vallen en opstaan
om het onvermogen
zelf te beleven, zonder
ik zag lager
hoe eng de wereld
ruimtes bouwt, hoe hoger
het doel leek, alsof tranen
en een lach zwaarder waren
van gewicht, zonder
gaven…
Vogelvrij
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
1.822 een vogel die het nest verlaat
zingt hoog zijn mooiste lied
vanaf vandaag staat hij op straat
een huisje heeft hij niet
zijn koffertje met goede raad
een traan die niemand ziet
vertrouwen, maar geen ruggegraat
een echte zielepiet
toch vliegt hij dapper ´s avonds laat
alleen in grensgebied
en controleert met regelmaat
of hij…
Drama om gisteren
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.194 nacht was er een van de meest sombere uren
zo zwart en onpeilbaar diep, een ven waarin een verdwaalde
reiziger verdronk
moeizaam verscheen de ochtend en aan de keukentafel
zat ik lange tijd met verkrampte handen
de hele dag -gisteren- was immers verdwenen
vaak blijft er iets achter, een voetstap in de sneeuw
een lach in een kamer of de tranen…
De herfstweg
gedicht
3.6 met 12 stemmen
7.124 En het oog is hol en vol tranen.
Bomen lozen bladeren, ik haar,
schaduw en nagels. Kort ben ik
op aarde, korter dan een sjaal.
Steeds verlaat mij weer de ochtend.
Steeds lokt mij weer de laan.
Tot ik door het dwarse tuinhek ga.
Dicht is het huis. Ik loop maar om.
Stokrozen koppen naar de zon.
Een hoge zee spat de maan nat.…
Als ijs adert in bevroren ogen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.127 koude angst wurgend
alle liefde dood
Wanneer afgrijzen en weerzinwekkende voel
brandt als vuur in een gesloten hart
en prikkeldraad de huid omvelt
Als haat opzwelt en de keel dichtsnoert
Dan zie je beiden
ieder een kant op gaan
Was eens de liefde mooi en bloeiend
Teloorgang gedoemd
Zwarte bloemen ijzen
in gebroken harten
Bloedrode tranen…
Niets te zeiken
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.100 geloofd
Ik voel mij als gevat in klemmen
Het leven leek zo simpel
Zo vrolijk en zo vrij
Ik had vertrouwen in de mensen
Vertrouwen had men niet in mij
Wat mij nu plots is overkomen
Dat had geen mens toch echt verwacht
Ik lig te woelen in mijn kussen
Oneindig lang is nu de nacht
Er valt mij echt niets te verwijten
Toch vallen steeds de tranen…
LIEVE MAMA
hartenkreet
4.0 met 118 stemmen
8.347 Ook voor de tranen die je soms eens laat,
Als het door mij soms niet zo goed meer gaat.
Voor elk verkeerd woord en alle verspilde tijd,
Wil ik dat je weet dat het me elke dag meer en meer spijt.
Ik word ouder en besef elk jaar,
Dat we steeds verder weg groeien van elkaar.…
De dood omarmen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.018 loslaten beginnen
Een lichaam dat geboren is
Uit de schoot van de moeder
Wordt weer teruggegeven
Aan de schoot van moeder aarde
In diepe angst geworteld
Niet wetend wat zal gaan komen
Glijdt het lichaam langzaam
Door de sluiers van de dood
Ogen vechten tegen het zwart
De dood sluit geduldig het licht
In diepe stilte gehuld
Laten tranen…
het vragen in je oogopslag
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.847 sprookje als ik lastig was
klonk schuchter toen
je vroeg, wie ben je
ik draaide om, je ogen
zogen me naar binnen
ik zag een vonk herkenning
toen je zei, zal ik een
liedje voor je zingen
je streelde zacht mijn wang
je nam mijn hand en
fluisterde verdwaalde woorden
voelde dat ik bij je hoorde
maar herkende me niet meer
toen je in tranen…
je wapende met haat
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.027 ik voelde de orkaan
die in je stormde en joeg
proefde de agressie
die hij in zich droeg
je schuilde in het oog
en huilde zijn ontwrichting
maar je tranen waren droog
gaven donker geen verlichting
je wapende met haat
sloeg terug met argumenten
bijna kwam herstel te laat in de
luwte van de woeste elementen
het kind in je was bang
voelde…
Windstil
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
935 Ik kijk naar mijn gezicht
wroetend in de tijd,
verborgen hoekjes en kantjes,
ongrijpbaar voor mezelf
ik verdwaal af en toe,
verlies mezelf uit het oog,
mijn tranen heb ik nog steeds
in een zakdoek geknoopt
geen enkel geluid beweegt,
het zout kleeft aan mijn dromen,
ik gom de windstilte weg,
de tijd heeft mijn benen gebroken
ik stapel…
DAN ZIJN ER MENSEN......
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
2.035 Dan stromen tranen langs je wangen
het lijkt of je borst wordt ingedrukt
maar als je alles van je af hebt geschreven
dan weet je: het is je toch gelukt.
En dan zijn daar weer die mensen
die proberen om je op te beuren
die jij jouw vrienden noemen mag
omdat ze je dag weer kleuren.…