9828 resultaten.
Zonder spoor
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.317 Ademloos van verdriet
We deelde lachen en verdriet
En nu laat je me zo alleen
Nu is er niets meer dan herinnering
Een herinnering aan je gezicht
Kijk achterom en zie de lege plek
De leegte die zo voelbaar is
Sta machteloos, tegen je besluit
Wat mij alleen achter liet
Je komt niet terug
Dat weet ik wel
Ook al doet het nog z`n pijn…
in de zon van de lente
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.474 in het stilste uur
was ik buiten met
merels die fluiten
scholektsters
schreeuwen hun
winnende lach
en ik wacht
wacht op je
antwoord
dat niet anders
kan zijn dan een
omzien in pijn
een zwaai
waarin ik verdwijn
we warmden
elkaar in de zon
van de lente
geloofden in zomer
versnoepten de
centen uit een
beurs vol met liefde…
Nadenker
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
660 als geluidloos denken te horen was
dan stormde de herrie naar buiten
als een horde wilde paarden
over de open weide
als mijn hart luidop spreken kon
dan deden je oren nu pijn
want het zou gillen en tieren
om zoveel ongeloof
maar zoals gewoonlijk
blijf je onbewogen
in bewuste onwetendheid
al is het dan uit zelfbescherming
ondertussen…
schoon en rustig
netgedicht
4.0 met 95 stemmen
13.700 van ouds voor schoon bij was gekozen
bij Toetanchamon in pyramide gevonden
'n parfumkruik lavendel in z'n tombe
is er de tuin van eden op nageplozen
adam en eva namen het struikje mee
zonder lavendel voor geur geen leven
beseften ze eenmaal buiten gedreven
in de olie tegen pijn en zielewee
twijgjes maken geesten sereen in tijd
kussens…
ik herinner mij haar lach
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.467 Herinneringen kiest men niet
toch niet bewust
maar liever dan de pijn
en het schrijnende verdriet
herinner ik me haar tanden
die, na een te brede lach,
onder de kast belandden.…
Porselein
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
753 goedbedoelde pogingen
doen mij steeds meer naar lucht happen
Ik kom ogen te kort,
maar mijn vingers zijn te bang
Misschien heb ik je wel iets te lief,
mijn lief
en misschien duurde ons eeuwig wel te lang
Waar was het, toen we vroeger dartelden,
toen er nog plaats was voor mij en het echte blij
In alles wat je zegt doe je me pijn…
Gepest
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
1.228 Gepest
Dat ene woordje, bezorgde zoveel verdriet
Gepest
Dat ene woordje, deed zo'n pijn
Gepest
Waardoor ik er niet meer wou zijn
Gepest
Waardoor ik mezelf niet durfde te zijn
Gepest
Tranen met tuiten, met veel verdriet
Gepest
En niemand die het ziet
Gepest
Houdt het dan nooit op!?…
Bevriezen woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 waar vingers dralen
handen geen warmte
kunnen halen trekt
kilte ijzig op
uit vloeren en
tocht een koude wind
door de portalen
bevriezen woorden
die gesproken zijn
doven blikken in
het kale licht van
pijn tot ijs en
geven zo het voelen
en bewegen prijs
doodgevroren tot een
schrijn van menselijk
falen om bij elkaar
wat warmte…
een eigen weg
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
893 soms voel je zover weg
als ik je bij me draag
de woorden die ik zeg
blijken dan zo vaag
hoe kan geluk groeien
als pijn zo overheerst
wanneer kunnen rode
gladiolen bloeien
als angst jou beheerst
aanvaarden wie je bent
is jezelf kennen
vertrouwen op het goede
is je echtheid erkennen
laat maar gebeuren
wat hoort
de Geest doet…
verdriet
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.619 Haar lichaam en haar ziel waren nog één,
maar haar hart klopte wanhopig en onophoudelijk,
van vrees en pijn.
Laat het ophouden,
zodat ze weer vrolijk kan zijn!…
TIDAL WAVE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.267 evenaren
schuldgevoel, mijn cultgevoel ik neem me
zo graag mee
bedolven onder golven van een nooit verstilde
zee
tranen vlokken schuim uiteen onsamenhangend
uiteengaan
kapot, verspreid
altijd terugverlangend
naar de stilte na de vloed
naar een altijd vlak gemoed
en de dingen die je schreef
noem het deinen als ik leef
noem het pijn…
Père-Lachaise
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
881 Steekt er wellicht soms iets kwaads
in het virtueel een plek aanschouwen
waar zoveel verdriet en leed
en zoveel pijn is van wat ik niet weet
van bekende en onbekende mannen en vrouwen.
Hier rusten ze de eeuwige rust.
Schoorvoetend scroll ik langs de zerken.
Mijmerend bestudeer ik zo hun werken
mij van de eindigheid meer bewust.…
en ons
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.428 verstrikt
in een web
gestrikt in jouw bed
jouw leugens
de woorden
uit je mond
verstoorde
mijn denken
de woorden
zijn waarheid
doorboorden
mijn waarheid
onwaarschijnlijk
pijnlijk
om de seconde
ruzie
een nieuwe wonde
gezonde pijn
een lijn
tussen ons
bedriegt ons
laat ons weten
wat we proberen
te vergeten
weg te stoppen
laten…
overgeleverd
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
745 maar wel overdacht
totdat ik met schrik
in onwetendheid werd gedreven
het was onverwacht
toen met een krijsend geluid
woede aan mijn woorden
ging kleven
door een duistere macht bezeten
braakte ik zurig gal
in horten en stoten
mijn hart leek gereten
het lijf gehakt
in wezensvreemde moten
het bracht mij aan de rand
van verdrongen pijn…
vertrouwen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
988 kijk de kruik bruiste van champagne
en verbrak de ongeheelde pijn
van gebroken uren in een leven heel alleen!…
Morgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
859 Woede, pijn.
Woorden helpen niet.
Niet meer.
Ik zoek je hand.
Hou je stevig vast.
Ik voel je kilte.
Je glimlacht.
Je zegt het komt goed.
Alsof jij mij wilt troosten.
Niet jezelf.
Morgen?
Morgen is er weer morgen…
zweepte voor de schijn
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
955 je amazoonde
teugels strak
dijen voelden
ingehouden paardenkracht
je liet ze vieren
ervaarde hitte
en geweld in
tomeloze spieren
in spoorslags gaan
sloten bewegingen
uit draf en tot galop
steeds naadloos aan
je zweepte
voor de schijn
voelde genot in ultiem
samen komen zonder pijn
geroskamd en gelaafd
hoefijzers weer schoon…
Ontwaken
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.028 aan te raken
wil je strelen over je natte wangen…
De angst van je droom speelt met je…
Je bent nog weg… je bent bang en…
kruipt bij me vandaan, weg, onder het laken
hulpeloos draai ik me weer op mijn rug
ik wil je troosten en zeggen dat nachtmerries
niet altijd zwarte en duistere paarden zijn…
Er zijn ook witte bij en die doen je geen pijn…
Dovenetel-date
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
487 vierkant sta je in het veld
tussen mierenzure makkers
als was je waarlijk een gelijke
in hun netelige strijd
jouw dreigen met een felle pijn
is toch niets dan pure schijn
zie je zacht fluwelen lippen
rode blosjes rond de nerven ook
en je geurt zo fijn
je wilt dit vast van mij niet weten
maar ik vind je echt
om op te eten
morgen…
couvert
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 Geadresseerd tot het einde
begon de reis, in als de vlucht
de route was vast gelegd
Dicht gekleefd, roerloos
lag jij daar, in de kist
onwetend van het verdriet
Volg de post de wereld rond
begraven, niet meer op te graven
verdwenen in de brievenbus
Op weg naar je laatste rustoord
waar men het zal hartelijk ontvangen
geen afscheid kent zoveel pijn…
Urbi et orbi
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
544 lijden
ontbonden van de geest, stigma’s
zijn geheeld en liefde vaart met
mededogen over de dode zee
mijn hand spreekt het leven
want mijn mond is door de tijd
gesloten, ‘k heb gevast totdat
ik van de hemel het brood mocht plukken
toch is deze wereld gezalfd met
onwetendheid en is het gehecht zijn
aan het bezit de oorzaak van alle pijn…
Hier
hartenkreet
2.0 met 42 stemmen
4.656 Dit alles zegt niks
over de pijn in mijn hart
of al die stomme liedjes
over de smart
maar dit hier
is nu eenmaal het leven
Keihard.…
Je verandert..'geestelijk en fysiek'
hartenkreet
2.4 met 18 stemmen
1.659 'geestelijk en fysiek'
het zal nooit meer zo zijn
zoals het vroeger was
ik had nog hoop
maar die veranderde tot as
nu, heb ik pijn: 'geestelijk en fysiek'…
Fantoompijn
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.265 Op de grens van vandaag naar morgen
Op de rand van waken naar slapen
Moet ik een neergestorte droom borgen
Alle duizend duigen bijeen zien te rapen
Op de grens van ongeloof naar inzicht
Op de rand van hoop naar vrees
Zie ik de schade die is aangericht
Voel de pijn die uit de puin verrees
Ik zie je nog dag en nacht
Want je bent met mij verweven…
Schaduwrijk
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
478 Vol woord gekozen schoonheid
doch met hart en ziel in diepe pijn
begraaft zij het dagboek "zomerstilte"
achter een laatste dunne bomenrij
het treuren van kale wilgen
nabij boerderijen in winterstilte
leggen trage lange schaduwen
zich neer over grauwe weilanden
in schaduwrijk van het witte land
denkt zij huiverend terug aan toen
zij daar…
Ochtendoefening
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
503 Veronderstel al de energie wat
nodig is om het licht te herkennen,
ontstaat binnen in onszelf en ook
de pijnen in het hart, in tijd
gemeten, ons misschien verlaat,
lach als we elkaar beschijnen,
treur als het folteren begint,
verzoen, bemin en verblindt,
verhef de zon tot wond, als bewijs
dat alles tijdelijk verdwijnt, en
weer een gepaste…
Christine
netgedicht
3.5 met 32 stemmen
1.482 We spraken af weg te gaan
zodra de glassplinters te dichtbij
zouden komen en kans zouden maken
een plaats te vinden in het zachte vlees
Jij kon slechter tegen pijn dan ik
Ook hielden we niet van lawaai
van opgeschroefde stemmen
en van doffe, schreeuwende slagen
We dachten dat de dood een drempel was
naar een ander,…
Jij bent de enige
hartenkreet
2.7 met 15 stemmen
2.157 De tijden dat je me pijn doet
en tranen op mijn gezicht
ziet verschijnen.
En zelfs nu, terwijl ik je haat,
spijt het me te zeggen:
toch
wil ik niet zonder jou,
ik wil niet dat gebroken hart.…
Zeg me wat te doen.
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.309 Ik zie hoe hard je moet vechten
Hoe uitgeput je wordt van de strijd
Ik zie en voel hoe hard het is
Maar onthoud: niemand wil jou kwijt
En al heb ik er alles, alles voor over
Maar ik kan alleen machteloos toekijken
Ik wil helpen maar wat moet ik doen
Om een oplossing te kunnen bereiken
Om jou pijn te kunnen verzachten
Om een lach te…
Niet om gevraagd
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
2.200 Wie heeft voor de pijnen een goed plan?
Belangrijk is mensen die van je houden.
Die je helpen in je strijd.
Ik heb er niet om gevraagd.
Ik ben hen dankbaar voor altijd.…