15921 resultaten.
Niobe
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
319 Ontwakend uit een palindroom
lag hij daar ziende blind van woede
in een uithoek van de melkweg
wacht hij nog steeds op keer ten goede
op het verkeerde paard gewed
trekt kwade trouw door merg en been
als listig spoor van vuig bedrog
vliegt zij als schaduw van hem heen
aan gene zijde van de zon
tot zij, ten prooi aan d'elementen
gelijk…
The eagle has landed
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
367 Een jaar geleden hebben
een paar pioniers
erudiet en goed
van de tongriem gesneden
een sturm und drang
periode gekend
de site bombarderend
met heliofore, hemelbestormende
door muzen gevoede
helikonpoëmen
Onvermoeibaar het luchtruim verkennend
met namen strooiend
van eeuwen geleden
eloquente voortrekkers
erudiete gangmakers…
net niet hardop
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
310 Wat ik lees in jouw woorden,
goede vriend van mij,
wat ik hoor tussen de zinnen door
en wat je net niet hardop zei;
wat je doet door de dagen,
door het houden van,
hoe geven doorwerkt in het leven
en het zelf overtreffen kan.
Wat ik zie in jouw beelden,
als jonge leerling van,
wat ik voel boven de namen uit,
maar wat er toch niet…
Skin deep elime
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
367 Wat zou ik toch graag
dat boek willen zijn
maar dan moet je
goed zoeken Elime
het ligt diep verstopt
verder weg dan toen jij
Mamatova, je liefde
voor mij deed ontkiemen
skin deep zat je in me
maar onder de omslag
van mijn huid, goud op snee
kon ik jou terug verdienen
mijn onyxogen
zien jouw diamanten
van kaft tot kaft lezen…
mare concharum
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
357 Hoorde hij de schelpenzee door
zijn oor; ongeholpen luisterend
doet hij dat, mompelen; vergeef
de verhalen hun achtergronden.
Was zij de zonnebloem van verre
en of, boven zwevend de wolken
op de tijger haar rug: de bevrijder
van dromen voor deze eindigheid.
Gevallen was hij desalniettemin
knie- en kleedloos als kansarme
als stof in haar…
à Godinne
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
934 Terwijl haar handen
over lijnen glijden
aan steile wanden
landen mijn passen
op tweeërlei paden
in pure plassen
verblijden onze harten
in eigengereide sprongen
als perfect passende parten.
In dat lichte drijven
ook ganzen
rotte, grauwere
zwaangasten
kleine brantajongen!
En verborgen blijven
de dagen
koude, sombere
razende…
Achter de dichter staat
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
277 Achter de dichter staat deze waargenomen
wereld van blazende zwanen, openslaande
deuren, zo’n hemel die niet opbeuren wil
ingedroogde beeksluizen, de neerbuigende
hengstenhalzen, het grote rode mierenbal
de bever buiten het dal, de uiterste waarde
stronken, gebroken modder, opvliegende
eenden, gekwetter, zwart-witte koeten die
drijven…
Droogzweet
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
162 Was jij vannacht nog wakker geschud
door de regen met ijshagelstenen en dreigend rollende donder
en schichtende bliksem
wreed uit je dromen gehaald
Was je gerend als een zot
naar het raam
had je de deur naar je balkon
niet op slot
maar vanwege de adembenemende hitte
juist wagenwijd open gedaan
Sloeg de vlam in de pan
in het oog…
hoorn des overvloeds
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
146 soms maken
woorden van jou
mij woordeloos
stil
soms maken
woorden van mij
jou woordeloos
stil
een stilte
vervuld van
bloemen
en vruchten…
Ave Viator!
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
238 (Wees gegroet, voorbijganger!)
Wij laten haar nog even persisteren
in dubio van wankel evenwicht
positioneel is zij nu uit het zicht
verdwenen, doch de limes zal ons leren
of en zo ja wanneer de kansen keren
dat zij meer ziet op gele kleitabletten
dan weer zo'n roomse keizer in portretten
en dit weer transformeren tot gedicht
waar…
Een hommage
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
193 De tijd kreeg een betekenis
die zij wilden weren,
maar het noodlot was niet te keren;
de angst streek klapwiekend neer
in de wildernis van pijn
en nu hij zich daar nestelt
- het licht wordt zo sprakeloos wit -
denken zij aan het vaarwel
Hoe komt wie vlucht ooit tot bedaren
en wie voor altijd slaapt nooit terug?…
X. Oktober, sloper van mijn streven
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.935 En ‘k zie, - daar ‘k moede en wrak in uw gedein verloren,
mijn eigen weze’ ontvliê;
terwijl, van eigen dood gedoopt tot eigen gloren,
verstard, mijn bredere oge’ uw weelden zien geboren, -
O Leve’, uw stervens-harmonie…
En ‘k zie – gepaard voor ’t bukkend juk de schonk’ge juchten,
Oktober, en ’t gepeil
van ’t stijgend hoornen-stel gesteld…
Weggaan
hartenkreet
4.0 met 48 stemmen
3.658 tegen wil doen
vaak komt er toch verdriet
een handdruk en een zoen
die zeggen dat je gaat
voor even of voor altijd
je ‘thuis’ verlaat
toch wel uit dankbaarheid
maar veelal met pijn in je hart
loop je weg van de gewenning
want je maakt voor jezelf een nieuwe start
als een soort erkenning
die je leven zal veranderen
want je gaat jouw eigen…
Je moet nu maar eens zwijgen
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.082 Je geeft steeds minder ruimte
voor mijn eigen wereld
en wat ik daarin voel.
Je hebt denk ik geen idee
hoe het nu toch wel voelt
begluurt en zonder vrij zijn.
Je maakt mij het leven zuur
waar is dat aan te danken
of geeft het jou plezier?
Je bent niet meer dan woorden
ik kan je wel verstaan
maar wil je niet meer horen.…
Verbazing
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
796 Verbazing over moeder aarde
hoe zij het al die jaren klaarde
steeds weer de schoot te zijn
van al het leven groot of klein
Zij laat alles groeien en bloeien
zonder zich te vermoeien
om wat de mensen haar aan doen
zij maakt elk voorjaar weer groen
Het is een groot wonder
keer op keer bijzonder
dat zij al eeuwen lang
gaat haar eigen gang…
Vrij denken
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
921 Leven kan een lust zijn
maar soms is het een last
't kan soms aardig wezen
soms loop je op de tast
Doe dan maar een jubeltje
trap een middenvoor
wees eens een duveltje
rij eens naast het gebaande spoor
Wordt een vrije denker
weg de protocollen
Heerlijk zo'n eigen hoofd
Laat daar nooit mee sollen
Te lang liep ik
op gebaande sporen…
het kwaad
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
932 ik wil het kwaad niet
kennen
het bestaat niet
alleen in holle vaten
die meegalmen op golven
van haat
niet alleen in onbekenden
die vliegtuigen in torens,
messen en kogels in mensen
boren
niet alleen in gevaarlijke gekken
op straat het bestaat ook
achter mijn eigen ogen
in de schaduwen van mijn gedachten
ik wil het de rug toekeren…
Banket
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.225 groots banket
gasten van heinde en verre genodigd
lakeien in livrei
tafels gedekt
zelfs de tafelschikking niet vergeten
want je kon maar nooit weten
of nee toch niet
hij vergat met de prinses te praten
op de avond van het feest
glom hij van alle gasten het meest
maar al wie er kwam
geen prinses om hem te kussen
die arme prins
zat op zijn eigen…
Vooruitzicht
gedicht
3.1 met 33 stemmen
13.870 Het is alsof de wereld met
zulke gunstbewijzen aan het tijdelijke
zich verontschuldigt voor het wrede
dat haar eigen is. Want meestal
zien we weinig, is het donker, nacht.…
Kamer
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.307 Beslotenheid
muren en geblindeerde ramen
Ik maak me klein, de kamer groot
Groeiend
Dwangmatigheid
Deur, ergens in dit omhulsel
Is de weg uit, want ik kwam toch ook
Binnen
Echoënd
Geluiden in pulserend ritme
Walsen vanuit mijn hart
Circuleren
Roepend
Ontvang ik mijn eigen woorden,
Mij omhelzend tot warme deken,
Cocon
Kamer…
Programma
gedicht
3.2 met 42 stemmen
19.998 Dezelfde toon herhaald
tot in den treure, en dat dan
'vormvastheid' noemen, of 'een
eigen stem', dat soort gelul.
Nee daar hou ik niet zo van.
Geef mij dan maar het favoriete
snoepgoed uit mijn jeugd. De
toverbal. Je zuigt en zuigt
maar, telkens komen er andere
kleuren te voorschijn en voor
je 't weet, heb je helemaal
niets meer.…
CONSTITUTIE (2)
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
932 Voor drie miljoen komt er een stemadvies,
uit eigen zak betaald, is dat wel 'kies'?
------------------------------
...omdat het aantal tegenstanders van de
Europese grondwet groeit, trekt het kabinet
de komende twee weken 3, 5 miljoen euro extra
uit om expliciet op te roepen tot een ja-stem...…
vaderlandsliefde
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.079 Nee, geef je eigen eer niet prijs.
Die mensen in Den Haag, die zijn niet wijs.
Verdedig met je laatste tand,
toch de eer van ons vaderland.…
Koppeling
netgedicht
1.9 met 249 stemmen
60.804 De populieren pluizen en
hier in huis is het ook niet
terwijl mijn kinds-kind zich
naar het daglicht werkt,
het vruchtwater twee dagen eerder
naar de aarde deed vloeien
o goden, geen infectie, complicatie
als ik bidden mag, geloof en hoop
ik in mijn wetenschap over
mijn eigen zekerheden
vertrouwen heb ik in mijn kind,
mijn kleinkind kan…
langzaam sluiert mist
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
897 helderheid verdwenen
nevels stijgen op
in kilte langs je benen
voelt klamheid komen
nog heb je zicht
maar langzaam sluiert
mist de wereld dicht
geluiden zijn
niet meer te duiden
verstikkend is de stilte
om je heen gewikkeld
kou vertraagt
maar onversaagd
sprankt hoop
heel diep van binnen
ik wist dat je het kon
met kracht uit eigen…
van het rechte pad
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.490 slopen”
men roept ook jagers tot de orde
“verboden hier het wild te stropen”
ach, men ontmoet hier hele horden
van slaapverwekkende verdorden
die die praatjes zomaar kopen
ik stel mij daar tegen te weer
en zo bega ik euveldaden
daar nadert reeds de hermandad
maar ik begeef mij niet zozeer
buiten de gebaande paden
ik baan gewoon mijn eigen…
Kindermishandeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.153 De klas is haar veilige onderkomen
thuis zijn ongelukjes haar ondergang
onzichtbare tranen die constant stromen
zelfs voor haar eigen vader is ze bang
En op school gaat het echt niet goed
haar gedachten zijn voortdurend besmet
niets in haar jeugd zoals het moet
haar moeder doet een drankgebed
De pubertijd zal haar onderkoelen
haar geluk…
Poëzie
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.010 heb gehuild, gelachen en bemind
en kijk ik terug in mijn herinneringen
dan was de poëzie een goede vrind
die in mijn hoofd een lied kon laten zingen
als ik door leed of pijn werd overmand
wist dat me op het goede spoor te dwingen
al balanceerde ik vaak op de rand
en overheersten in mijn leven plichten
ik richtte 'n schuilplaats in naar eigen…
voelend naar het grote dorsten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
888 hij rijpte uit haar schoot
het lijfje rood
ontdaan van alle vliezen
moest hij voor eigen
leven kiezen omdat de
arts de navelstreng afsloot
zijn eerste schreeuw
ontplooide ook de
longen, voltooide wat
in aanleg was begonnen
geluid verbrak de stilte en
werd gesust door moeders huid
kleine vingers op haar
borsten, nu al voelend…
Wil je oorlog
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.119 Gevuld met frustraties
daarin een soort haat
ben nu écht wanhopig
ook ontzettend kwaad
Steeds hetzelfde liedje
die vernietigende toon
je bent gewoon jaloers
op het geluk van je zoon
Je blijft ons achtervolgen
opnieuw oorlog verklaren
terwijl dit komt door jou
zittend op je eigen blaren
Gooi alles maar in de strijd
maak ons leven maar…