Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.053):

Achter de dichter staat

Achter de dichter staat deze waargenomen
wereld van blazende zwanen, openslaande
deuren, zo’n hemel die niet opbeuren wil

ingedroogde beeksluizen, de neerbuigende
hengstenhalzen, het grote rode mierenbal
de bever buiten het dal, de uiterste waarde

stronken, gebroken modder, opvliegende
eenden, gekwetter, zwart-witte koeten die
drijven, zelfs de paardenbloemen verstijven

hondsdraf, de dravende dalmaat, op takken
de gehakkelde aurelia, door de koeienstront
verder glijdende laarzen, neuzen bezerende

meidoorns, kreupelhout kraakt, wisselende
wind; de rivier; steken in het verstierende
lijf verbleken niet onder de bedrieglijke zon.

Achter de dichter staat als gevouwen knoop
de vrouw met liefde tot in het duizendvoud.