11284 resultaten.
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
298 Wind trekt door het huis,
laat kastdeuren klappen,
tilt stof op uit hoeken
waar niemand meer kwam.
Op het nachtkastje licht het scherm op.
Hij kijkt tot het donker wordt.
In de straat scheurt een vuilniszak open.
Papier rolt over het asfalt
alsof iets probeert te vertrekken.
Hij neemt op.
Geen begroeting.…
De Horeb
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
120 Zag de lichten van de stad
De wind waaide, maar de tijd stond stil
Een adelaar vloog door de nacht
Het was iets waar de ogen zich voor openden.
Aantrekkingskracht verkleinde de afstand.
Voeten verankerd, zenuwen gespannen.
Dwars door de nacht, een stem.…
Wat de aarde blijft dragen
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
7 Het gras houdt sporen
de wind draagt stille resten
groen wacht op herstel
Het gras houdt sporen vast van wat hier langskwam,
plastic en glas dat niet meer bij de takken past.
Je voelt hoe de aarde stil blijft dragen wat blijft liggen,
een lichte druk die rimpelt door de open ruimte.…
laat mij weer spelen
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.598 Opdat ik dat kleine hart hervind
Door volwassenheid ontnomen
Vergaan door jaren, met de wind.
Als de bladeren van bomen
aan hun takken stil vergelen
gelijk mijn kinderdromen.
Wil je mij dan strelen
als dat jongetje van toen
en weer vrolijk laten spelen.…
wieg maar in lentes uren
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
882 ik zag je bloem
het korenblauw
tegen het grauw van
opgetrokken muren
je bloeide
daar alleen en
wortelde in puin
van het verleden
het armetierig groen
gaf toch een
schitterende bloem
halsreikend naar het heden
kom open maar
laat zon je warmen
draag vrucht in wind
en rust in sterke armen
wieg maar
in lentes uren
jouw groen…
Ooit sloeg een vuist op tafel
gedicht
3.3 met 21 stemmen
8.385 Wind blaast in de open haard,
vlammen blaffen als honden.
En naast het vuur zwijgt een man
die op zoek ging naar zichzelf
en hem helaas heeft gevonden.
------------------------------------
uit: 'De Gedichten', 1998.…
het prunuslaantje van weleer
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
724 ik zie het
prunuslaantje van weleer
herinner mij de rode lagen
het speelse vlagen van de wind
ik was een kind in die verleden dagen
onderstammen zijn nog dik
maar de enten zijn gezwicht
de kale takken vroegen om
een snoei zodat hun groei ook na de
winterdagen het rozerood kon dragen
mijn laantje is niet meer
de meeste bomen zijn geveld…
dacht je meerjarig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
971 ik heb je geoogst
nieuwe voren geploegd
maar je land ligt nog braak
heeft de lente tegoed
toch schijnt de zon
en groent de natuur
maar jouw zwart ligt erbij
alsof de winter nog duurt
waarom kon je niet groeien
in de herfst van de zomer
je rijpte volop en kleurde zo
mooi in de wind van je dromen
ik heb me vergist
dacht je meerjarig…
ogen blikken grote gevolgen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.010 ik zag je laveren
tegen de wind
het kind in je
speelde met water
je ging overstag
het tuig draaide om
de boom
kwam pas later
de klap was
te hard en
maakte een eind
aan je dromen
het zeil is gereefd
de storm gaan liggen
je kind leeft zich uit
in het kijken naar vissen
lacht naar de zon
weerkaatst in de golven
draait zich uiteindelijk…
Sindsdien
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
739 Sindsdien
is het stof
van de dagen
sterrenachten
verbergen
nooit meer
glimlachend
verdriet
hoopvol
komt de
vreemdeling
nader
geopende
armen
schenken
verlangen
ditmaal
fluister jij
wel mijn naam
brengt stilte
in verwarde
gedachten
wil verborgen
hartstocht delen
op golven
van de wind
kom jij…
Helastiek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
692 Lachend snoeit zij
verdroogde takken
terwijl de herfst
oogluikend toekijkt
hecht morgen zich in
reeds omwoelde grond
wanneer de laatste loten
buigen klinkt onverhoeds
als de halmen waai ik en
laat ogen stralen op vlagen
van aanstormende wind
haar laatste oude adem
geeft zacht veerkracht
aan een nieuw leven
stormenderhand…
het ronde warm van zomer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
809 ineens verliest
de zon het ronde
warm van zomer
wordt ze weer strak
belicht in helderheid het
opstaan van de dromer
de lange herfstdraden
zijn al vroeg gesponnen
in het frisse ochtenduur
het eindeloze zonnen
is door buien nog maar
slechts van korte duur
groen verschiet
in koele winden
er dwarrelt al een
eerste blad, de oogst…
in breuken wortelden mijn barsten
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.631 mannenhart
ik groeide
op de kale rots, in breuken
wortelden mijn barsten
ik was gebroken door
de hand die met mij knoeide
het eigen lijf dat ik verfoeide
voordat ik kon
verwelken zond jij regen
om te helpen, ik fleurde op
je kuste me
tot bloei in duizendschonen
zo kon ik jou mijn liefde tonen
je gaf me raad
door zon en wind…
De triestigheid 's avonds
gedicht
3.1 met 17 stemmen
8.224 De toren geeft de uren aan en wind
bevoelt haar jurk. De rug buigt
als een hazelaar.
Een hand omsluit een hand, een berm
rijst op. Met reeds ontstoken lampen
rijdt een auto, glimmend,
door het land.
-------------------------------
uit: 'Fratsen' (1993)…
Het oog van de orkaan
gedicht
3.8 met 29 stemmen
11.532 Zo zondag dat de wind hier niet
over de pier blaast noch in 't park
de hond dolt is het mij te moede
en zulke taal ook drukt mij uit
als tube's laatste, allerlaatste...
Op straat stappen of ze mij halen:
geen jeugd, geen jacht, komt u maar mee!
maar nee, is het roerloze extase:
een stille gang, tikken zeg niks!…
bloot in onbedekt plezier
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.236 je trekt de wereld aan
kleed het naakt naar
zijn geboden, ondeugend
in de laatste mode
maar je lach is bloot
in onbedekt plezier
ogen spotten in verbazing
over al die regels hier
lopen zonder voeten
mensen zetten naar je hand
winden duwen zonder moeten
tijd verwijlt in zonnestand
je draait je om
ziet het licht verdwijnen
de hemel…
Slapeloos
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.015 Geen wind die fluistert,
de nacht is kil .
Hoe je ook luistert,
het blijft ijzig stil .
Je proeft het zout,
van de zee verderop .
De nacht is koud,
het tij komt op .
De dag is daar,
de horizon verlicht .
De nacht is klaar,
veeg nu je tranen.…
moederziel alleen
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
1.150 moederziel alleen
gedragen door de wind
wachtend op een steen
zit een eenzaam kind
dagen niets gegeten
van honger bijna dood
trachtend te vergeten
de smaak van brood
vluchtend voor 't geweld
van soldaten met geweren
zit hier nu deze held
langzaam weg te teren
Door God en mens verlaten
niemand die hem mist
zijn hulpgeroep mag niet…
het kind
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.461 ik houd van het kind
dat als een vlinder in de wind door mijn leven gaat
ik houd van haar donker bruine ogen
en van haar vermogen blijheid te scheppen in mijn bestaan
ik houd van haar zwart golvend haar
dat een gelaat omzoomt
waarvan nog geen enkel mens dan ik ooit droomt
ik houd van haar warme huid
die geurt als het verse kruid
en eerste…
Als een bloem...
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.127 Als een bloem zou ik willen leven
bloeiend in al haar pracht en praal
Als een zonnetje zou ik willen leven
warmte gevend met haar zonnestraal
Als een waterval zou ik willen leven
meegaand met de wind
verkoeling gevend voor ons allemaal
Als de sterren zou ik willen leven
schitterend in de lucht
Als de maan zou ik willen leven
schijnend…
Handwas
netgedicht
3.2 met 588 stemmen
81.564 was ik maar als was in een mand
dan kon ik lekker liggen blijven
in geur van zilt bezwete lijven
verbleekt door zon, geschuurd door zand
was ik maar als was aan een lijn
verblindend zou ik naar je zwaaien
kom dichterbij, ik wil je aaien
verleidend intensief robijn
frisse wind door al mijn draden
warmend licht bespeelt mijn huid
nog niet…
Vliegen als een adelaar
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.242 Met goudkleurige kop
en diep zwarte vlerken
ben ik het symbool
van kracht zonder buigen
In 't hoge rotsgebergte
ben ik altijd thuis geweest
waar het verre uitzicht
mijn scherpe oog trotseert
Op weidse vleugels van satijn
laat ik me drijven
doorklief met trage slag
wind en hemelrijken
Waar het blauw van azuur
en ijle wolken zweven…
TRANEN VAN VERDRIET
hartenkreet
4.5 met 39 stemmen
1.872 de maan schijnt door de wolken
en de wind fluistert jouw naam.
ik voel me ongelukkig,
eenzaam, koud en bang.
ik kan mijn tranen niet bedwingen,
en ze glinsteren op mijn wang.
snel veeg ik ze weg,
bang dat iemand ze ziet.
ze zouden om me lachen,
om mijn tranen van verdriet.…
tranen van verdriet
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
1.313 De maan schijnt door de wolken,
en de wind fluistert jouw naam.
Ik voel me ongelukkig,
eenzaam, koud en bang.
Kan mijn tranen niet bedwingen,
en ze glinsteren op mijn wang.
Snel veeg ik ze weg,
bang dat iemand ze ziet.
Ze zouden om me lachen,
om mijn tranen van verdriet.…
tranen van verdriet
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
1.616 de maan schijnt door de wolken,
en de wind fluistert jouw naam.
ik voel me ongelukkig,
eenaam, koud en bang.
kan mijn tranen niet bedwingen,
en ze glinsteren op mijn wang.
snel veeg ik ze weg,
bang dat iemand ze ziet.
ze zouden om me lachen,
om mijn tranen van verdriet.…
Storm
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
823 Tollende bladeren klimmen en draaien,
zichtbaar gemaakte kracht van de wind.
Kleuren op tilt -als een dans in een feestjurk,
jacht op de liefde door levensblij kind -
vallen na werveling neer op het grasveld,
juist op de plek waar het spel net begon.…
je glimlachte voorbij
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
2.720 je lopen heeft
iets gratieus het haar
blond opgestoken
je neusje in de wind
de ogen wat geloken
je blikt nog lente
in de zomerzon
aarzelt en kijkt om
ik lach het volle licht
in je verbaasd gezicht
je stem
klinkt lichte tonen
in herkenningskleur
je parfum is herinnering
aan eerste kussengeur
ik kreeg een hand
op armlengte afstand…
adem tocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
789 daar was de dag
dat ik mijn ziel liet gaan
en zei, ga maar
ik ben van aarde
jij van wind
verzamel afgevallen blad
bolsters van tamme kastanjes
esdoornvleugeltjes
beukennootjes
de geur van dennenhars
van pasgevallen regen
maar bovenal
zoek naar de stem die
jou tot leven riep
en kom dan weer
bij mij
dan spelen wij
nog samen…
herfstdag in zomer
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
782 halfdroog
bladgefluister
in ’t circus van wind
ligt stof
op kamergroen
van weken
vogels tekenen grijze nevel
ik drink jouw mond
smaak onze slaap
en dag dwaalt bijna wankelend
aan ons voorbij
wij houden onze vingers gekruist
en hebben de wereld, stilletjes gevouwen
aan de kant gelegd.
sunset 27-07-2007…
Sarah
netgedicht
3.7 met 52 stemmen
7.569 in jou
ligt poëzie
zoals het geluid
van de zomer
een dans door wind
met zicht op zee
ik luister
steeds dichter
naar jouw meisjesdromen
de vrouw in later
en verlangend vertrouwen
ik zeg: ik zie je graag
heel de tijd en nu
kwetsbaar
jouw schoonheid
die mijn hart weet te
raken…