13230 resultaten.
Met jou zijn
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.306 Met jou zijn,
overdag, in de nacht,
Harmonie, understanding,
oog voor de ander,
met jou zijn
huist in het
gevoel en verstand.
Mijn hart en mijn hoofd
zoeken altijd weer
jouw hart en jouw hoofd,
en mijn hand vindt altijd
weer jouw hand.…
verre reis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.280 Om het stilzijn
te omzeilen schrijf
ik er om leen
nacht
krijgt een ander zicht
en de dag legt zich
in de armen
van talrijke schrijfkronkels
gedachten
reflekteren gesprekken
met het geheugen
dat liefde leven is
toch is er troost
want
jij bent onderweg.
Theo Wuestenbergs…
verre reis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
652 Nacht
krijgt een ander zicht
en de dag legt zich
in de armen
van talrijke schrijfkronkels.
Gedachten
reflekteren gesprekken
met het geheugen
dat liefde leven is
toch is er troost
want
jij bent onderweg.
Wuestenbergs Theo…
- Vergelijkbaar -
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
575 samenvloeiend in een nieuw kleedje
lijk kleine filmpjes
in de stromen door eenheid
opgeladen het delen met anderen
prikbord items van het hart,
...verslaggeving van binnenuit
heeft een groot identiteitsprobleem.…
Het stinkt
hartenkreet
2.6 met 17 stemmen
1.331 Je was ooit een stoere homo
in ons leger
In Bosnië verstond jij je plicht
Op zich niet spannend
maar zeer integer
Je werk aldaar als keukennicht
In plaats van lof over het eten
Krijg je iets anders op je bord
Een genocide op je geweten
Een volk door jouw geaardheid uitgemoord
Ook al is het lang geleden
En blijft er onduidelijkheid over toen…
geduld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
621 Zoekend naar het beste in onszelf en in een ander.
Op zoek naar de waarheid die ons bindt.
Niet gevangen door beperking, maar vrij van nee en vol van van passie voor het leven.…
Contrapunt
netgedicht
4.2 met 34 stemmen
1.045 Nu je handen hebt gelezen
in tomeloze paringsdrift
moeten wij het ergste vrezen
voor wederzijdse liefdesgift
werelden zijn zoveel groter
dan onze enge zielenband
wij versmelten in de boter
ver buiten het gezond verstand
in jouw reizen naar de ander
overvleugel jij de geesten
wij zijn eigen tegenstander
in het contrapunt van feesten.…
Het geluid van de stilte
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
514 Roep van anderen
overstemmen hoge bomen,
geluid te verdragen.
Tijd draagt de dag in
geluiden van de stilte,
zonder oordelen.…
Morgen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
976 Morgen zal het anders gaan.
De dagen dat ik niet meer bij je ben.
Ik me in mijn oorspronkelijke leven niet meer herken
en niet weet of ik daar nog wel wil zijn.
Ik weet niet aan welke kant de zon opkomt,
aan welke kant hij de wereld weer verlaat.
Ik weet niet of hij terugkomt,
mij in eenzaamheid achterlaat.…
Ook niet veel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
872 En de oude man in het vermoeide spiegelbeeld op mij laat lijken als ik niet meer weet hoe de dood naar mij kijkt
en hij mij alleen maar beleefd vraagt of ik na mijn eenzaam
wachten nog iets anders wens.…
Veilige hokken
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
631 er zit niets anders op
dan maar
naar de haaien
en aapjes kijken
binnenblijven
tot het zonnetje schijnt
te ondergaan
bekken trekken met de vissen
meegaan in de stroom
bidden met de beren
het wordt gewoon
op den duur
niet naar buiten
te treden
ingesloten als gekooiden
door media omringd
blijven tekenen
en kleuren binnen de lijnen…
memoreren
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
855 deze dag
gedenkt een nachtegaal en een dochter
de één verloor haar stem, de ander haar vertrouwen
in
wat werkelijkheid gebood
de zachte witte dood van vroege winters zweeft
langs alle warme woorden, waar mijn afscheid weeft
en ik gebied de lente
nog te wachten
op iets moois
als er dooi valt in december
valt een ster weer op haar plaats…
Onbegrijpelijk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
690 gestolen
wiens kleren zienderogen vergrijsden
bij het opspelden van een ster
werd het licht in hun ogen gedoofd
toen angst zich meester maakte
was het leven nog speels de ene minuut
werden ze weggerukt bij de volgende
vroegrijp door een onbegrijpelijke ideologie
die de wereld verstilde
achterbleven knuffels stille
getuigen van 'n ander…
Stamcellen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
596 Nu, horizontaal, na je dood
ben je kleurrijker dan voorheen
de overgang naar het kleinste
waaruit je was opgebouwd
onderga je verheven en waardig
Je ontvangt en herbergt vandaag
levensvormen van ander allooi
met een gewijzigd kaliber
word je gestadig bestookt
De regen raakt wel dieper
maar de wind om je huid
breekt geen armen meer…
En wat dan?
gedicht
2.5 met 116 stemmen
31.942 'Het was waar' zult gij zeggen 'hij speelde
met woorden als geen ander maar wat
heeft dat te betekenen.' Zo bleek
zal ik zijn.
In u...
en wat dan...?
----------------------------------------
uit: 'Schreeuwlandschap', 1975.…
bij Wijhe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 bij de molen zonder wieken
komt ineens de vraag
is het onvoltooid verleden tijd
of een kwestie van verval
vooralsnog blijft het gissen
doch molens moeten draaien malen
en kreunen onder fikse wind
een molenaar moet in de weer zijn
met zeilen touwen en ander gereedschap
geluk is een draaiende molen
met wieken die dromen meenemen
naar…
Rustig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 Zo'n oogkliniek heeft anders niks te doen
En schade, ach wat is nou 10 miljoen?
Burgemeester van Aertsen van Den Haag was wel tevreden met de manier waarop de jaarwisseling in zijn stad is verlopen. Ook van elders komen dit soort geluiden.…
Replica's hebben geen naam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
698 iedereen maakt
zijn entree en
neemt zo zichzelf mee
met vuurrood haar
uitbundig blozen of in
het blauwgroen van de ogen
het saillante punt
van onderscheid is dat
niemand ooit een ander blijkt
maar ieder wil het schoonheidsideaal
laten zich en masse verbouwen
lopen in de kudde van getrouwen
blijf maar wie je bent
de replica’s…
Door andermans ogen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
612 Ik heb eens mijn leven bekeken
Door de bril van een ander persoon
Ik zag o zo vele gebreken
Vol gelach en onwaardig gehoon
De nacht die ooit is begonnen
Is nooit meer veranderd in dag
Dus vecht ik hard maar onbezonnen
En luister ik naar dat gelach
Altijd zal ik nu blijven kijken
Naar de lachende mens om me heen
Omdat het mij zo mooi zou…
Het pad van geluk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
623 dacht de stappen
te weten die ik
moest gaan in dit leven
een rugzak
met kennis en kunde
een doel dat de wereld mij gunde
maar vergat
naar vogels en bloemen te kijken
warmte te geven aan mensen
het ging alleen om mijn wensen
had maar één perspectief
voelde hun liefde niet
heb alles moeten leren
door anderen en mezelf te bezeren…
terras
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 je praat met iemand
en dan nog met iemand
en nog weer met iemand anders
op het terras overkapt door wolken
en dan opeens een vrouw uit Canada
ze is een Indiaan zegt zij en dat zie je dan
en daarna is er nog de geluidstechnicus
van de Melkweg waarmee je praat en lacht
maar dan gaat iedereen weg en zijn
alle stoelen leeg terwijl jij…
Met donkerpaarse strik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 hun tijd vroeg
grijze kaarten
met donkerpaarse strik
haar laatste wens
was anders
zij koos voor licht en wit
in samenzijn
met wilde bloemen
die bloeiden aan hun stam
een leven lang
met zorg gekoesterd
tot het aardse zijn voltooiing nam
de bloemen
wiegen samen
op het laatste zuchtje wind
stil verwaait
de handkus
van haar…
Goede raad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
548 Is onze inschatting juist,
dat de ander, spontaan en mentaal
het ook echt en oprecht ‘zou willen kunnen’?
Dus gaan we mee op weg,
houden voorlopig een oogje in 't zeil
en, onopvallend, een vinger aan de pols.…
Tweevlak in Rood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
536 Rood raakt niet elkaar
opgelijnd in orde
houden ze afstand
zuiver zijn ze niet
beiden
zwartigheid laat sporen na
ingegroefd de
onuitwisbare tekens
van ander leven
Rood wordt vloeibaar
bloed dat stroomt
zwartgalligheid
zuiver zevend
De satellieten in Crème
wachten
als engelen voor de poort
te worden toegelaten
om Zwart te verzachten…
als sneeuw voor de zon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.063 sinds die ene dag
viel alles in duigen
het leven werd
plotsklaps anders,
onvoorspelbaar...
toch geniet ik
bewuster van de
mooie momenten...
want ik besef,
ze kunnen ieder moment
weer verdwijnen
als sneeuw voor de zon...
die momenten zijn soms
zo pijnlijk mooi
die mogen nooit
zomaar verdwijnen
als sneeuw voor de zon...…
Van heden naar verleden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.861 liefde steekt de weg over
het strooit gevoelens in onze herfstwind
het wiegt om een plek te geven
in ons sluierend verlangen
en het weeft woorden
in ons samen denken en voelen
en beschrijft tekens in ons houvast
het verlegt de koers van een schimmig verleden
naar een blijmoedig heden
niet meer ingeperkt maar ontwakend
in een ander…
Graat
gedicht
4.5 met 4 stemmen
26.844 de brug zien
en hem wegdenken
aan de overkant
een wuivende vriend
zonder telefoon
zonder adres
weg als je je omdraait
buigen het water
zien en weg denken
dan vissen nummeren
en opbergen
niet de vriend vergeten
maar meenemen
en begraven
diep in het zand
je door een ander laten dragen
nieuwe vriend kiezen…
In je eentje.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
946 Omdat je niet bent
niet bent zoals de anderen?
omdat je niet bent
zoals zij aan het einde van de straat?
staan ze wel eens paraat?
Kan er iets veranderen?…
In blosjes vuur
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
692 zij wiegt rank
op liefdeswind
bloeit voor het eerst
als lentekind
de wereld
is zacht groen
in blosjes vuur
ontwaakt volmaakt
de tedere schoonheid
van het anders zijn
geeft heimwee
en voelt zoete pijn
met kleuren
van verlegen
worden vrienden
goed bekeken
liefde wordt
in kleine vonken
als elixer
uitgeschonken
de godendrank…
Zal ik nu blij zijn
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.230 Zal ik nu zingen, om blauwe seringen,
Enkel om bloemen en anders niet?
Zal ik nu zingen, wijl meerlen zingen,
Zal ik nu zingen een meielied?…