Alle inzendingen over zoon

15404 resultaten.

Sorteren op:

winterglow

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
voorzichtig heeft ze al de eerste winterthee geproefd en zorgzaam zacht wat eikels in haar mand gedaan het raam vertelt van regen, zeer slagvaardig zonder bron, maar niets nog laat de dag verbleken, waardig wrijft ze zeven tenen warm en als ze kon dan vroeg ze alle dennenappels aan haar arm zich te vormen, naar de zon…
switi lobi9 september 2014Lees meer >

Gespiegelde waarheid

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 468
Zon die brandt aan deze zijde Van de waarheid - schaduwen Die nauwgezet vertellen Wat er gaande is, zichtbare Resultaten langs de randen Van dit dagelijks bestaan - Maar wat is die kalebas dan Die ginds kleurrijk weerspiegelt in het In het vensterglas?…
Bert Weggemans12 september 2014Lees meer >

Weemoed

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 620
Zodra de zon zijn stralen weer laat zien, is de weemoed weer verdwenen misschien ?…
Johanna11 oktober 2014Lees meer >

Cyclus

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.176
Avond: de bomen op de kade dopen hun donkere takken in het water tot de volgende dag de zon ze weer opdregt. ------------------------------------------ uit: 'Hollanda Maandblad', 2011, nr. 11…
Willem Thies20 november 2014Lees meer >

Speel, 't is bittere ernst

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
Speel met de zon In je haren, Met het zand Tussen je vingers, Speel met de gedachten In je hoofd die woorden Worden, woorden om te horen, Regels om te zien, Verzen om te zingen - Speel met het mes Tussen je tanden, 't Is bittere ernst, Want in de verte Wacht de groeve Van een bij twee Die je in de aarde Verwelkomen…

Tussen je tanden

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 539
Speel met de zon In je haren, Met het zand Tussen je vingers, Speel met de gedachten In je hoofd die woorden Worden, woorden om te horen, Regels om te zien, Verzen om te zingen - Speel met het mes Tussen je tanden, 't Is bittere ernst, Want in de verte Wacht de groeve Van een bij twee Die je in de aarde Verwelkomen…

Selfie in het water

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 584
ik staar naar het water dat alleen is en net zo koud als de dood trek een jas aan stromend water warm je even kijk omhoog naar de zon laat de vissen zwemmen in je lichaam strek je uit stil kabbelend ik weet niet of mijn gezicht gespiegeld wel met je mee stroomt of hier achterblijft…

Dag lieve kopjes in ' groen '

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
Geel en paars, zie ik ze staan, steken net hun kopjes boven het gras uit, ze piepen voorzichtig als het ware omhoog, blikken naar de zon. Geel en paars, ik zie ze staan, ach de krokusjes weten wel, hoe de mens te behagen, want een ieder die zijwaarts kijkt, glimlacht.…
An Terlouw16 februari 2015Lees meer >

Land van leegte

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 742
Vogels zingen met hun gefluit, de wind streelt over onze huid, het gras kriebelt mijn gezicht, de zon staart terwijl je naast me ligt. We verdwijnen in een veld, enkel de leegte telt, verborgen door een berg van grassprietjes en zand, neem jij me mee naar sprookjesland…
MG.9 maart 2015Lees meer >

lentegevoel

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
In het vroege middaguur zit ik in de zon op een terras met m'n rug tegen de muur en geniet van de narcissen in het gras die dansen in de wind en luister naar de vogels in de nog kale bomen maar toch met een zweem van ontluikend groen koester ik dit moment in een altijd blij makend seizoen waarin ik alles weer vind…
marijke16 april 2015Lees meer >

zeuren en treuren.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 982
een boer heeft altijd wel wat te zeuren is 't niet over de melkprijs dan wel over de prijs voor 't vlees vervolgens overvalt bij de boer dan weer de vrees komt er nu wel of niet snel wat regen akkers staan gortdroog zon staat hoog aan de hemel op het boer zijn rust; kennelijk geen zegen.…
Leonardo11 augustus 2015Lees meer >

Durf ik dat?

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
De zon kwam vanochtend op, maar het is donker gebleven.…
Petra15 augustus 2015Lees meer >

Een graf in de wolken

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
Een man, een vrouw, Een zoon, een dochter Reizen naar verre oorden Waarvan ze tot dusver Alleen maar lazen, Of waarover ze hoorden, Reizen naar de verte, Naar ver achter de horizon En nog voor ze hun doel Bereiken worden ze onderschept Door het weerbarstige heden, Een ijzeren vogel bezorgt Hen een graf in de wolken…

De moed van een vrouw

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 636
o, de verscheurende pijn in die overvolle rubberboot haar land ziet zij nooit meer nu kent ze barensnood mannen schreeuwen wild een oude beschaving nadert de zee houdt haar vast weet wat baren zijn ze wordt aan land gedragen daar wordt haar zoon geboren artsen zonder grenzen redders in de nood…

Stil liggen......

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
Zomer is met zon vertrokken luchten met herfst eerder grijs dan blauw Kou heeft de toeristen de dagjesmensen van kade en oever verdreven Ik schrijf en heb geschreven over zomerzon de stroom,de schepen die er -dagelijks- voeren Nu liggen ze er nog wel stoer maar stil en verlaten motorgeronk... alleen in mijn geheugen.…

Avondwake

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 836
Praten met mijn vader Luisterend naar zijn zoon In de stilte van de nacht Zo intens en ongewoon Verhalend over dingen Die voor ons bijzonder zijn Zittend bij elkaar Soms rechtlijnig overal tegen Vaak wel op één lijn Pratend met mijn vader Ook al is hij jaren dood Van hem mag ik klein blijven En hij blijft altijd groot…
Hookie14 maart 2016Lees meer >

Mijn deel van leven

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
schaduw was bekleed met kleine reepjes zon die dansten op de warme wind in een oase met licht als bron een stukje paradijs waarin alles vergeten sneller smolt dan stukjes ijs ik kuste jou de nieuwe wereld in met een schitterend perspectief ik heb je al mijn deel van leven zo godvergeten lief…

Kleur bekennen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 474
kleur mij niet rechts schilder mij links aan de zijlijn nu ongevraagde antwoorden aan mij op worden gedwongen kauw ik steevast met links een versgeperste mok kleurt de dag oranje nog net niet rood hoewel de zon mij wekte heeft de wind haar verstopt en laat de bloemen buigen al gaan ze nog net niet door de knieën…

Kindertekening

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.758
voor Inez Mijn ogen zijn gemaakt Van zon en van maan Mijn wimpers Van vleugels van dons Mijn oren van afstand Mijn mond van valleien Mijn ledematen zijn Van donder en donker Van akkers hout en rivieren Zijn alle andere delen Die ik amper ken Maar op gelijke voet leven met elkaar. --------------------------- uit: 'Som van tijd'…

Mis mij niet

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
vind mij in de wolken zoek mij in de zon gevleugeld of gevlinderd uitgevlogen of in cocon plant mij in de aarde ruik de geuren van een bloem hoor mij tjilpen als een vogel als een honingbij vol gezoem verwar mij niet met leegte herinner hoe het ooit was vier dagelijks het leven stamp in iedere plas…
LadyLove19 augustus 2016Lees meer >

Een rit door het bos

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 452
De zomer loopt ten einde, een bosrit in de zon de nazomerdagen laten vergeten hoe 't ooit begon. Ineens valt mijn oog op een sprookjesboom die stond daar naast andere, heel gewoon. Ik moest er een kiekje van maken niet synchroon van die overjarige, door de tijd aangetaste pracht-boom.…
An Terlouw17 september 2016Lees meer >

Breekbaar

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
De zon staat laag schaduw lang als een pierlala Het ijs is broos en breekbaar 't kind ziet geen enkel gevaar loopt roekeloos de dunne ijsvloer ...........op Wie geeft 'n teken roept ho of stop kijk uit niet verder? Breekbaar...'t kind.…

Vingerlicht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
ik zou je door heel vluchtigjes raken langzaam wakker willen maken in warm gedachten strelen de trauma’s van donker willen helen jouw dromen vingerlicht tot schemerpatronen weven in de kleur van de dag naakt de zon geboren zien worden in haar stralenbereik oplichtend als toen in het aards paradijs…
wil melker29 december 2016Lees meer >

Zijn stukje wereld ben ik

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 720
in deze wereld waar de merel huilt schuilt een man onder mijn vleugels hij verbergt zijn lijf en zijn gezicht het gewicht van leven is te zwaar ik laat hem daar soms til ik mijn vleugels op en laat de zon hem zachtjes raken zo lijkt het eventjes wat lichter ookal weten wij wel beter…
Dianah4 februari 2017Lees meer >

Oude man met plastic tas

gedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.994
Met 1 plastic tas van het warenhuis met de rode zon met gebogen schouders traag te voet langs de bleekgroene heesters langs het dode kanaal over het grote lege plein. Duidelijk het javelwater, de melk en het brood in het zakje. Keert hij tevreden terug? ---------------------------- uit: 'Dubbelzanger', 2002.…

fleurig

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 593
blijmoedig, bontgekleurd en zo bloeiend slenter je lachend langs de waterkant opgeruimd, opgetogen en zo opgewekt met je voeten spelend in het warme zand zingend begroet je de stralende zon de bloemen in je haren verwelkomen het leven bruist en kleurt alles zo keurig fideel…

impasse

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
doodlopende wegen blijven onaangeroerd zonder ommekeer het geheugenlandschap vergeet een schip in de verte zodat je soms een sterrenbeeld ziet dat als vliegtuig ontvouwt, als tegenlicht zonder zon, ons plamuureiland misschien en een schitterend gebrek ter afsluiting onderwijl vang ik bot; dit bleek toch geen goed idee…
Iniduo19 juni 2017Lees meer >

't verre zilver

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 707
ik stapel ze op er zijn er nog genoeg zo vroeg in de ochtend deze schelpen, wat men ook beweert, zijn geruisloos het zand echter spreekt over het liefste en het strand lijkt leeg alles is voorbijgaand, zeg ik en wachten is verloren tijd een meeuw kijkt mijn kant op de zon droogt haar vleugelpunten de noordenwind zal haar…

Wonderbaarlijk buigt zich over water

gedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 11.806
Wonderbaarlijk buigt zich over water, zij kent mij niet het is zomer, de zon schijnt, hommels gonzen, krekels tsjirpen en de wind gaat liggen, uitgelaten, maar voorzichtig, allemaal voor haar zij ziet zichzelf en denkt dat ik dat ben, ik, ik zij raakt met haar lippen het water aan zij wil geen ander zijn, zij houdt van mij. ------…

Zomaar

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
twaalf regels in een zondagse courant stiefvader brengt overleden kind naar het politiebureau zij was slechts twaalf lentes wat kan er in hemelsnaam zijn voorgevallen dat dit iemand deed besluiten de zon uit jouw gezicht te halen jij kleine meid in de bloei van jouw leven niets rest dan stil verdriet…
LadyLove15 oktober 2017Lees meer >