36198 resultaten.
voorjaarskind
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
866 zoals ik als kind ooit ruggelings
in het prikkelende gras 'n jonge
lente welkom floot
gelijk een vogel zwierend langs
witte wolken en stralende zon
door het hemelruim vloog
zo fluit ik steeds weer vol
verlangen bij het prille geel en
groen het tere voorjaar tegemoet
.…
Smeltpunt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.122 Heldenmoed is vrij,
gedragen op twee handen
zitten zij
ongenaakbaar
met het staal dat lippen perst
en de reis die beiden
brachten van oost naar west
is nu ten einde; waar de zon
de ochtend raakt is vast thans
vloeibaar tot de avond geregen.
Zo gaan zij op
in een wolkenloze lucht
als druppels in elkaar gevlucht.…
Beeld
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
945 De Dood heeft een wit paleis
net achter de horizon
in de buurt van de dalende zon.
Een nachtegaal zingt er hel
begeleiding: een turkse trom
en een koperen rinkelbel.
Het licht is er warm en rood,
in de tuin welt een koele bron.
In een hoek staat een oude zeis,
op een marmeren bank zit de Dood.…
Streekroman
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.675 Het is warm
Fatima
moet zuchten
het jeukt zo
zwarte doek
om haar brein
ze wil vrij
blij en los
maar het moet
van Allah
het is warm
Gerdina
moet zuchten
het plakt zo
zwarte kous
om haar been
ze wil bruin
bloot en zon
maar het moet
van haar God
het is warm
ook Esther
moet zuchten
het kleeft zo
zwart bloed
aan haar hand
ze…
weefde grijze dekens
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
728 ik voelde hoe de dauw
in schemering ineens in
ochtendnevel overging
kou sneed in het licht
ontnam het vage zicht
en weefde grijze dekens
met tekens van ontwaken
in zacht gedempt geluid ging
donkerte zijn schuilplaats uit
de nacht is weer geweest
voor ieder mens en beest
kom laat de zon maar komen…
Na jouw pijn.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
686 Mag ik verzen met je vormen,
asgrauw, stinkend als ajuin,
maar ook vloeiend,
méér vertellend
tot de dag en zon weer schijnt?
Mag ik verzen met je vormen,
verzenstruik met bloementooi,
verzen die de tranen smelten?
Vogel zing, je bent zo mooi!…
zuilen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
578 beukenstammen zijn zuilen
die elkaar
boven ons ontmoeten
de zon daarboven
strooit door ruisende
teergroene bladeren
zilver op ons pad
een gotische kathedraal
wortelend in de bodem
waarop we geboren werden
en eens in zullen rusten
waar we een leven lang
dankbaar mogen zijn
voor zoveel
eenvoudige pracht…
Zoekende mensen
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
900 Mensen, ze hopen
en mensen lopen
naar een onbekende weg
Zie, de zon schijnt
door het duister,
en luister...
Altijd een sprankje
lichtend hoop
ontneem ze dat niet...…
In de oorlog
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.481 De zon scheen.
Wij zaten achter het huis,
mijn moeder en ik.
Zij schilde aardappels.
Een Duitse soldaat kwam achterom.
Ausweis bitte!
Ik herinner mij een grijsachtige kaart
met een foto er op.
De soldaat droeg,
behalve een helm, opzij
een groene bus,
een pijlenkoker leek het wel.
Gelukkig leven wij nog.…
April,
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
919 is wat zwak,
biedt nog buien een dak
laat de zon in zijn schil
wanneer hij dat zo wil,
wel wolken ten spijt
sluit je hun sneeuwwit habijt;
spreidt een grasgroen tapijt
voor nieuw leven
en niet even
breng je de merel van de wijs
ontneem je wei de ereprijs,
want tussen paas- en pinksterbloem
botert het
al steelsgewijs…
landen was me zachter voorgelogen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.659 de zon verschraalde
takken stalen licht
uit ogenblikken
dat ik inzicht had
ze zouden me
de hemel moeten wijzen
maar bogen over mij
en tunnelden mijn pad
ik kon niet verder gaan
het dwarsbomen hield aan
een angstsprong was de eis
ultieme vrijheid als mijn prijs
de vlucht bleef
spoorloos in de lucht
mijn gedachten zijn gevlogen…
Vaarwel Kathinka
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
2.611 Het laatste uur
in het gezelschap van
de zon, de Ierse Zee, de golven
de wind, de klapperende zeilen
na verandering van koers
Achterover leunde jij
gleed zijdelings weg
Het lichaam koos het moment
om weg te gaan en jij verdween
in het schreeuwen van de meeuwen
boven de zee, het land
de stad en Amsterdam…
De Freudburger
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
1.129 De Freudburger schaart zich in duisternis
en filosofeert de ondergang van zon.
De Freudburger.
De Freudburger in harmonie brengt:
Op het leven zielen, licht en verlengd.
De Freudburger.
Die morgen zweeft de Freudburger heen.
Wijzer dan wijs; de wereld broeit gemeen.
De Freudburger.…
Waterval
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
788 Water glijdt over je heen
Het klettert langs je naar beneden
Je schittert in de zon
Goud en zilver spetteren in het rond
Regenbogen ontstaan aan je voet
Je bent een prachtig gezicht
Zo teder en o zo krachtig dat je bent
Het mooiste op aarde
Nieuw leven ontstaat in en om je heen
Je bent een pracht van enorme waarde…
hoop
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.023 brandende zon op hun rug
vragende ogen
ogen voor vrede
dromen van vrolijke vogels,
dansende kinderen.
laat dit waarheid worden
waarheid voor altijd…
kleur hitte rood in uren die gloeien
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
985 ogen filteren
de zon uit het licht
schaduwen dansen
een stralend gezicht
strooi vonken
in vuren die smeulen
ontbrandt als hun
aandacht ontvlamt
kleur hitte rood
in uren die gloeien
hartstocht blijft boeien
als het zweet is verdampt
nog zindert de liefde
op die zonnige dag
de wereld werd stil
toen je mij alles gaf…
Natuurliefde
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
7.824 Zwanger van water
ontdoen
grauwgetande flarden
zich van hun neerwaarts
ijlende last
in hunkering
de aarde te zogen,
landschappen
van stromende beken
in mistige waas
op glas,
grijze lappen
worden ijler
waar blauw
tevoorschijn komt,
uit diffuus licht
wordt zon weer geboren,
liefkozend haar aarde
als minnares.…
de weg.........
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
1.291 Als ik de weg niet meer weet
wil jij mij jouw hand geven en me leiden
Als de zon voor mij niet meer schijnt
wil jij dan mijn lichtpuntje zijn
Als er geen einde komt aan die donkere tunnel
wil jij me vasthouden en me jouw warmte geven
Als de kracht uit mijn lichaam verdwijnt
wil jij me dan jouw energie geven zodat ik
weer kan leven,stralen en…
Gedeelde kennis met Prins Claus
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.427 Koud ligt u binnen opgebaard
Ik wandel buiten in de zon
Moet blijven en geloven.…
tikje ondoorzichtig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
917 wolken
en wat grijs
tikje ondoorzichtig
de zon wilde wel
maar scheen toch
heel voorzichtig
een matte sfeer
iets te benauwd
alsof je adem
dubbelvouwt en
niet naar buiten
lijkt te komen
we zijn er allebei
de bank is vrij
jij kent de plaats
wijs mij de bomen
waaronder we de
andere wereld dromen…
het lied der helden
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
893 waar witte anjers
zich langzaam sluiten
de merel zijn lied
als ode schenkt
aan het veld der doden
waar eens de helden
moegestreden
nu in rust
verzuchten in schaduw
van de ondergaande zon
als laatste groet
van weer één dag
waar het gekerm
van menige strijd
vergaat in het ruisen
der fluisterende wind…
Lichtverhaal
gedicht
3.0 met 90 stemmen
34.920 Schitterend licht uit duizend
bewegingen water
wind over water prevelend
aanstormend opspattend water
zoals ik ziende de zon op het water
het eeuwige licht denk
zo, mijn ogen verdwalend
in waterlichtverte,
denk ik dat gij bestaat
die over donkere afgrond
licht heeft geroepen -
schittergedachte
schitterlichtverteverhaal.
--------…
De macht van liefde
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.834 Regenboog vol kleuren
de zon die naar me lacht
sterren die blijven stralen
liefde heeft me in haar macht
Rivieren die helder klinken
regendruppels als kristal
tranen van pijn bevriezen
gelukstranen groot in getal
Overal pracht en liefde
als jij maar bij me bent
bij jou voel ik me veilig
omdat jij mijn innerlijk kent…
Autolyse
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 Boven Maasbommel staat de zon
zich aan het einde van de dag
ontzettend uit te sloven
zo rood, zo goudomkranst,
om te geloven
moet je 't zien en
dan nog niet, misschien.
Is het de laatste keer en
wil zij het niet meer,
dit gloeiend hangen in de lucht
verterend van verlangen?…
hoofdfilm
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.164 Ik draai de film af
in m'n hoofd
van jou te vroege sterven
waarvan de beelden
op m'n netvlies zijn gebrand
die in duizenden scherven
als tranen vallen
in m'n hand
Maar het is de tijd
die m'n tranen
doen verdwijnen
en blijven die beelden
over
waarop de zon altijd
zal schijnen…
Verdriet
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.096 Maar even plots komt weer het licht
en schijnt de zon;
ik weet dat geen seizoen het eeuwig leven heeft
en dat de eb en vloed
dit leven tekent.…
herfstwind
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
957 Herfstwind
ruist door de bomen
die de takken wiegt
als een moeder met haar
pasgeboren kind
blaadjes koesteren zich nog even
knus bij elkaar
aan de gouden zon
om straks als tranen
te vallen
en de aarde bedekt met
een dik bladertapijt
waarmee de wind zal spelen
in de reflectie van de tijd
wachten we op de winter
die vanzelf zal komen…
In windstilte kringelt rook
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
770 zag jouw sigaret
een puntje op balkon
zij lichtte zonder zon
wist dat jij
de rust genoot
van eindelijk alleen
in windstilte
kringelt rook in
zacht weer herbeleven
van alle mensen
om je heen zo ga je
naar een nieuw stuk leven
doof je sigaret
ik wacht op je in het
nieuwe kuiltje van je bed…
Weten al de azen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
766 het regent nu
maar in de
warme zon
zie ik je staan
oogt blikken die
het rood weerkaatsen
nee het is geen schrikken
wij weten al de azen
je opent me
ik stamp het licht
van alle plassen dicht
met rode laarsjes aan
jij laat me gaan in
spelen als een kind
alleen jouw liefde
droogt mijn blonde haar…
Alsof jij op mij wacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.279 Klein fragiel
fladder jij door mijn tuin
op zoek naar de laatste bloem
in deze late septemberdag
alsof jij op mij wacht
pak ik mijn camera
vereeuwig jou daar
ik het zachte licht van de zon
en is jouw leven al lang vergaan
kijk ik nog steeds naar de kleuren
geportretteerd, vereeuwigd
blijf jij voor altijd bestaan…