6348 resultaten.
De vergeten steeg...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
937 haard, nu is er niemand die hem nog ziet
Ver weg van de beschaafde wereld afgegleden
scharrelt de zwerver zijn eten uit de voerbak
Met zijn eeltige vuile handen vouwt hij het karton
tot een slaapplaats, met als kussen een jute zak
Verscholen tussen gesteenten uit een middeleeuws verleden
is de eenzame zwerver geruisloos heengegaan in eeuwigheid…
Spanning
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 Binnen mijn zelf opgetrokken muren
Duurt een halfuur snel een eeuwigheid.…
Heel mijn leven
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.859 Maar nu der zonne gouden val
Vloeit langs gelaat en blinkend kleed,
En zij gaat, zingend of zij zal
Zó eeuwig zingen zonder leed,
Nu voel ik - of 'k mij zelve wieg
In dromen die maar kort bestaan
't Is beter zo 'k mij zelf bedrieg
Dan 't leven droomloos door te gaan -
Nu voel ik zalige vreugde in mij
Bij 't luistren naar haar lach…
Prooi
gedicht
1.0 met 1 stemmen
5.504 Op dit punt
schrok ik vroeger wakker badend in het zweet, nu kan ik
erom lachen, ik gil het uit van pret alsof ik eeuwig
met vakantie was, zo zit ik hier te gillen.
----------------------------------------------------
Uit: DW&B juni 2012.…
compilatie en schuld
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
577 onschuld, vraag ik me af
of is het de som van dingen
die aan het eind van de leugen wacht
glazen waterlelieknoppen verdragen geen stenen
ook niet op blauwe, bevroren lippen van sprookjes
de wereld
krimpt koud in uitgedoofde handen
wanneer je vloekt om wat er geleden wordt
jij tiert refreinen van rotzooi bij elkaar, bespot
de eeuwigheid…
botersla
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
637 groenteafdeling
zonder krullen of roodgekleurdheid
of suggesties van eiken en verte
of de zilte smaak van Zeeuws wier
dus was de botersla en scheur 'm
teder in stukken en nog ietsje kleiner
doe dan olijfolie in een diepe kom
plus donkerrode wijnazijn en wat zeezout
kiep de sla in datzelfde bord roer rustig om
eet dan gulzig en denk aan de eeuwigheid…
Een vrouwelijke nazaat...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.253 Ook al is hij nu, met Miet Weijters, vlakbij hem
in de Eeuwigheid: ik voel zíjn beschermende
aanwezigheid rondom me.
Dood is niet dood, maar springlevend.
Hij liet me de bloemen zien en zijn groenten.
Telkens als ik sigarenrook bemerk, denk ik
automatisch aan hem. In een fractie van seconde
is hij dan dichtbij me èn in mijn hoofd.…
Ziel van mijn eindeloos bestaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Is er ergens een plaats in het universum, waar dit geluk eeuwig duurt?
Liefde die over grenzen heen gaat.
Ik heb haar gevonden in jouw hart dat je aan mij toevertrouwt.
Nooit zal ik je willen kwetsen, omdat jouw liefde zo zuiver is.
Jij bent de ziel van mijn eindeloos bestaan.…
Drinkbaar ?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 Begrip van eeuwigheid gaat het verstand
te boven gekluisterd aan de dood vleien
we met de dingen die ons dierbaar zijn
drinkbaar met teugen van de doorbloede wijn.…
Mijn lief is blij
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.520 Maar nu der zonne gouden val
Vloeit langs gelaat en blinkend kleed,
En zij gaat, zingend of zij zal
Zó eeuwig zingen zonder leed,
Nu voel ik - of 'k mij zelve wieg
In dromen die maar kort bestaan
't Is beter zo 'k mij zelf bedrieg
Dan 't leven droom-loos door te gaan -
Nu voel ik zaal'ge vreugde in mij
Bij 't luistren naar haar lach…
De techno beat van idolen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 bepalen
van mijn bestaan en dromen
waar verlangen
de hemel altijd heeft gesierd
en in hoop muziek was te horen
zal nu uitbundig feest worden gevierd
niet op de laag bij de grondse manier
waar het aardse zichzelf verliest
in boertige grollen en grappen maar
waar het hoofse cultuur en beschaving verkiest
eindelijk zal nippen
het eeuwige…
Land in wording
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
780 De strijd tussen de tijd
en de tijdloosheid
kent geen wortel en geen voleinding
de eeuwigheid is een ladder
zonder beneden of boven
het water en het gewas
hebben hun grensgeschil nog niet beslecht
ontoegeeflijk en hardnekkig
verschuiven dagelijks de linies
zo nu en dan valt er een donderklap
dan dreigt de hemel
schichtig zoeken struik…
Gesprek met de dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
860 Laten we vriendschap sluiten,
omdat het leven eeuwig doorgaan zal.…
De mierenkapel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Het was een intelligent mierenvolk
Daar in dat Braziliaanse woud
Krioelend leven in een kolk
En eeuwenoud
Ze waren zichzelf bewust
En dachten na over hun bestaan
Zij waren niet zomaar gerust
Hoe het na dood zou verder gaan
Maar zij voelden een zekere kracht
Die zou blijven dragen
Een eeuwige macht
Aan wie alles was te vragen
Daarom bouwden…
Bestemd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
633 Ons spraakwater was te weinig om te blussen
want twee blikken stookten voor een eeuwigheid.
De stilte verenigde de hartstocht in vuur en vlam
met een wrijving waarmee de ontsteking begon.
De oerknal explodeerde na een zacht gesis
door het aanstippen van de vuurbal aan de horizon.…
Het vele klatergoud (ode aan Elze)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
421 zonder draad
toch sluiten moeren de wegen die jij gaat
in de jou passende verbindingen
geeft staal geheugen mee
om de zee duurzaam te klieven
verovert draagkracht om te kunnen vliegen
spreidt knoesten in het eeuwenoude hout
om hun verhalen bloot te leggen
luistert minzaam naar het vele klatergoud
genereert dimensies die raken aan eeuwigheid…
Voor en na het meesterwerk [2]
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4.097 Gerhard Richter heeft
jouw inlogcode maar jij stuurt een sms'je
waarin je zegt ik zie je nu, ik zie je
als mijzelf, midden in het eeuwig licht
naar digitale iTuneswetten binnenzeilend
door het gulle venster van Vermeer.
--------------------------
uit: 'Voor alles', 2014.…
Terugspoelen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
679 Ik griezel er soms van dat zijn ooit zo
vitale lichaam nu in het pikdonkere onder
de grond meer en meer uiteen valt, maar
dat is hij natuurlijk allang niet meer en
zijn eeuwige geest is eindelijk verlost
van de aardse beperkingen.…
Steen der wijzen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.064 naar benee
mooie steen ik neem je mee
in de broekzak van mijn reis
meer dan 50 tinten grijs
en prachtig van mij
zacht en warm ben jij
je duwt me, draagt me naar het zonnige dal
duikgewicht in mijn vrije val
ik tors je mee op mijn pad omhoog
de lichtheid zoals libelle vloog
lijkt nu bevroren in de kou
meer dan 50 tinten grauw
en altijd eeuwig…
Raven kondigen een doodse stilte aan.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Raven
kondigen de doodse stilte van eeuwige
zwarte nachten aan. Rouwzwart is het veder-
kleed van deze intelligente gravers met de
dood begaan; die slechts middels de verganke-
lijkheid van het leven kunnen bestaan.…
vaarwel en tot ziens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
870 vaarwel en tot ziens
net als ooit
wees welkom
blijft eeuwig verbonden
aan wat leven
mensen zijn doet
onwerkelijk daarom is
nu jij als bij windvlaag
in onbewaakt ogenblik
stilletjes bent vertrokken
naar de overkant
van tijd en zijn
een welgemeend gedag
een woord van waardering
voor de momenten samen
kan eerst daarom nu
een jaar…
geloof hoop en liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
845 hemel
de boze boodschap
dat niet vanzelfsprekend
meer het leven zal zijn
op leven en dood
strijden dan de jaren
met vreugde en verdriet
met nu en dan de hoop
dat langer de adempauzes
dan kortstondig zullen zijn
nu uitgestreden
wensen wij jou het thuis
aan de oevers van de overkant
bij door jou geliefden
die eerder al
daar hun eeuwigheid…
Wat zouden wij zonder onze rood-bonte koe moeten doen?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
559 Laten we daar niet lang
over debatteren; maar haar een ere
plaatsje geven tussen het Friese
groen; en haar met een gouden standbeeld
voor eeuwig eren.…
Aardappelkunde
gedicht
3.4 met 7 stemmen
3.578 altijd kapot
hieruit leidt men het bestaan van de tijd af, vandaar
ook dat wuiven van mij, van ons – correctie
tot dusver is onzin, het verleden bestaat niet
vroeger is een gedachte, een maaksel, een aanschaf
dus ik heb niets moedigs gedaan, ik heb alleen
zojuist in het donker van de kast die mijn hoofd is
getast naar het vermeende eeuwige…
Fernando de Noronha
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.208 Een eiland, wel voor eeuwig vastgelopen
In de staalblauwe harde hemelkring,
Een ballingschap die niets meer heeft te hopen
Van een aardbeving of omwenteling.…
Wachtend op wat komen gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 het leed van kou, ontberen
Van de warmte in hun veren
Zijn zij ongekroond getuigen
Hoe de peupeldieren spelen
In een rijk vol rituelen -
Paringsdrift en nageslacht
Bij volle maan, rond middernacht
Een kikvors worgt zijn gorgelkeel
Blaast zich op tot wajangpop
Drie maal driedimensioneel,
Zet heel de vijver op z'n kop
Met zijn eeuwige…
Magisch receptuur
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
921 Rond het middernachtelijk uur
Strandden wij op Aiaia,
Onwetend van oneindigheid
Van jeugdigheid in levensduur
Van 't eeuwig Elyzees elixer
In Circe's magisch receptuur
Zij, godin en kruidenmengster
Schalks, bevallig qua postuur
Troont mij naar haar rotspaleis:
Daar vleien zich tegen een muur
Negen van ons schip verbannen
Vastgeketend…
in tijden van verdriet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
424 wat wij zijn
als mensen over en weer
naasten van elkaar te zijn
in tijden van verdriet
elk jaar opnieuw
mijmeren wij de tijd
die wij morgen vieren
door vrijheid te feesten
die met hun heengaan
anderen ons schonken
dat wij daarom als mensen
altijd met elkaar omgaan
zoals jij en ik graag willen
dat zij het met ons doen
in plaats eeuwig…
Nooit meer
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
645 Hoe zou mijn hart van vreugde zwellen
als het jou nog één ogenblik kon zien
‘k zou dat ogenblik als een eeuwigheid gaan tellen
dat ik als uitverkorene zo’n groot geluk verdien.…
Lyme Regis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Je warme kleuren van overdag, geschilderd in pastellen,
verbleken met de tijd, als het eeuwig tij dat gaat,
bij het vallen van de kille avond,
als de eerste lichtjes worden aangestoken.
Het is het tussenuur, niet langer dag,
en de nacht laat nog op zich wachten.…