7969 resultaten.
Dood
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.176 - Neen 't is niet wreed dat na een zalig zwerven
Door vreugde en hoop en stilte en droefenis
Wij eindelijk een koele rust verwerven,
Maar nu: mijn ziel is bang en ongewis,
Ik kan uw warmte, uw zachtheid nog niet derven,
Uw liefde die zo zoet-vertroostend is.…
Gerijpt en zuur.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
503 Steeds sneller gevangen in
de jaren sluipt de melancholie
door de versleten vingers
de ziel raakt zwanger van een
ongeëvenaarde zachtheid
De gouden tonen vloeien weg
de oude troubadour wedijvert
met z’n melodie, geroofd uit tijd
en zinnen en zwijgt in het beminnen
Wikkelt zich het zwart fluweel van
de naderende nacht, huivert In…
De ooievaars aan de Kalfjeslaan
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
422 Twee jongen waren uit het ei gekomen
het ouderpaar op jacht naar vis en muis
die waren maar heel eventjes van huis
toen heeft een valk de kuikens meegenomen.
’t Is de natuur, toch snijdt het door mijn ziel:
dat lege nest, hoog boven op een wiel.…
Weerribben
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
491 Dag en nacht hebben zichzelf overwonnen en
alles op een naderende onweer is ingesteld in
de staag veranderde weerribben van vergankelijkheid,
die zich in de sculpturen van de ziel weerspiegelen.…
Stad zonder tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
563 *-eigenheden
Die vervelen
nooit, zoals Rubens ons
in veel van zijn werk
immer laat zien
Hoogstaande streken
met pencelen
Een stad zonder tijd, houdt
jou en mij jonger
Een stad zonder
tijd knaagt niet aan onze ziel
Wijzers terug
*Peter Paul Rubens; Siegen (Duitsland), 28 juni 1577 - Antwerpen, 30 mei 1640…
Plek van zand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 van zilt
Wie aldaar
elkaars echte ogen zagen
Wat niemand ooit weten zal
Ergens in het duin een dal
Een mystieke plek van zand
Werd grond voor grote Liefde
Van hem en haar
Dat niemand ooit overtreffen zal
Daar,
ergens in het duin dat dal
In de middagzon op blauwe sprei
Staarde zij naar waar verwant
Alwaar hij
Voor altijd haar eigen ziel…
Soulmate
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
757 Twee verbonden zielen ontmoeten elkaar na zoveel jaar.
Lijkend als een paar
wandelen zij verder dicht naast elkaar
richting dromen
die door jaren heen tot stand zijn gekomen.
Als bekend maar ongekend, onbekend
smelten zij samen.…
DIRECTEUR
gedicht
4.0 met 11 stemmen
12.152 Onmacht en rechtloosheid ontbinden
de ziel, die langzaam onpersoonlijk wordt.
Zo zal ze beter passen in het blinde
systeem van kaarten, dat zijn tafel torst.
Verraden krachten richten zich op deze
mens met het enige tekort
dat hij mij zólang zal genezen
tot ik een ander word.
----------------------
uit: Blauwzuur (1969)…
Het Nederlandse Verzet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
915 Verspreiders, drukkers en mensen
Van het algemene verzet hebben zich
Met hart en ziel voor de vrijheid
Van Nederland ingezet.
Nu nog dagelijks kunnen wij kiezen
Uit een van de voormalige illegale kranten,
Die hun oorsprong vonden in het verzet
Tegen de nazistische opposanten…
Bij een dode
poëzie
4.1 met 9 stemmen
1.966 Lief ik kan geen tranen vinden
Als mijn hart hem elders peist,
Waar zijn ziel met de beminde
Sterren van de avond rijst
En ons, dagelijks verblinden,
Hoger wegen wijst.
Naar de heemlen van de lage zoden
Stijg' de gouden offervlam!
Wie kan wenen naar de vroeg vergoden
Die de dood ons halen kwam?…
Jan Mankes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
621 Jouw ziel een kostbaarheid,
kern van een onvermoede geest,
vol van grenzeloze nieuwsgierigheid
bij het zien van mens of beest.
In de bossen die je hebt verkend
waren vele wonderen die jij wel zag.
Jouw oren hebben elke vogel herkend
intens leefde je elk moment van de dag.…
onbekend
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
558 Of blijf je stil
Stil kijkend naar de zielen
Die om je heen draaien
Doe je mee
Raak je iets
Zeg je je woord
Kun je vergeven
Het hogere
Dat er is
Dat brengt leven voort
Amen zeg ik
Ik weet niet waarom
Maar ik zeg het gewoon
Omdat het woord toch bestaat
De aarde en zijn droom…
Jij voor mij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 De geest waarin ik mijn ziel doop.
Zo zal ik jou nu van liefde spreken;
en zo kunnen wat ik vroeger niet kon.
Heel mijn hart behoort aan jou.
In jou stel ik mijn vertrouwen.
Ik bid en smeek jou, dat jij voor mij
in woord en beeld blijft behouden.…
Fabels?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
523 Wijsgeren gehuld in een wijsgierige deken
daaronder hun amulet, blijven transcedent ,
ik heb mij daarop stuk verkeken,
wel alle grenzen van mijn ziel verkent.
in de zandloper verloopt het zand in de
richting van de hand hem plaatst,
we kunnen hem blijven draaien,
niet de ons aangemeten tijd.…
Noorder of Zuiderlicht?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
781 in omwentelingen van de mooiste wensen
ontkiemt in het Noorder – en het Zuiderlicht
gebloesemde herinneringen van een
laatste rustplaats onder de wortels
van de altijd groene kunstboom
achter glas verdeelt de tijd
zijn stralende rust en dekt met
stilte het landschap toe en
draait de aarde door in de
handpalmen van dolende zielen…
Civilis
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.883 Wien Neêrland's bloed door d'âren vloeit, van vreemde smetten,
En andr' infecties vrij, en die gedwee 's lands wetten,
Al zijn ze soms wat mal, gehoorzaamt; wiens borst
(Zijn onbeklemde) gloeit voor Vaderland en Vorst,
Die ere hem, die van de grote kamp de ziel is:
Het hoofd der Batavieren, Claudius Civilis.…
ongeboren woorden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
576 op voelbaar papier
wil ik je schrijven
mijn kind
ik kijk naar een gevulde wieg
met ongeboren woorden
zij verdragen het daglicht niet
ik schrijf je mijn kind
als de avond zacht zal zijn
dichtgeslagen boeken
wrik ik open
ziel en huid keer ik binnenstebuiten
om jou vast te houden
uit droefenis spin ik
mijn nooit gezongen liedjes
jouw…
De ochtend is mooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 Wij kijken in de spiegel en
jouw blik toont de naaktheid
van mijn ziel.
Je brengt me in een land van breekbare liefde.
Je deelt de schoonheid met de nacht
in het heldere licht van sterren.
Jij maakt van mij een wolf
in schaapskleren.
Met je vleugels spreid je warmte,
verzacht je de pijnen van mijn woelige gedachten.…
Mooie homo
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
605 De scheiding van je moeder/vader
maakte een diepe wond in je ziel,
je moeder stierf, je vader de dader?
je bibberde in je boerenkiel.
In Zeeland ervoer je benepenheid
en haat jegens oprechte homofielen,
je streed moedig tegen hun verwijt,
dat homo's met aids pielen.…
Nocturne.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.025 't Troosteloos leven is hem een tresoor
In zijn ziel sereen zingt een lief'lijk koor
In hèm is 't àl klanken en kleur,
Maar Colombine in moe getreur
Denkt aan scheien....…
Broeiend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Luid klinken alle slagen,
voor de zielen die zich in de lading wagen,
is de rede er geen optie meer.
Het ruist,
broeit..
Door alle eigen waarden,
is er niets meer te verstaan.
Laat het gaan,
vraag niet wat ons bind.
Laat ons terug,
weer even spelen,
even kijken,
met de ogen van dat kind..…
Jij bent mijn glimlach.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
665 De geest waarin ik mijn
ziel doop. Zo zal ik nu
van liefde spreken; en zo
kunnen wat ik vroeger niet kon.
Heel mijn hart behoort aan jou.
In jou stel ik heel mijn vertrouwen.
Ik bid en smeek jou, dat jij voor mij
in woord en beeld blijft behouden.…
Vertrouwelijke woorden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
465 Hoe belangrijk kunnen die
vertrouwelijke woorden zijn;
die als balsem inwerken op wat
de ziel reeds eerder verwondde.
Hoe belangrijk kan het luisteren
zijn, dat zintuigelijk mogelijk
maakt dat haatgevoelens door de
zachte spraakkunst kunnen worden
verslonden.…
De bouwval
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.516 Die van uw glans verviel,
En eenzaam op de rotspunt rust,
Wat wekt gij in mijn ziel?
Versteende stem van vroeger tijd!
Wat spreekt gij tot mijn hart,
En wekt er droevig echo's op
Van weedom en van smart?...…
Levenshonger
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 Uit de stilte van verwachtingen
waarvan we zijn doordrongen,
om elke vezel te verleiden tot
het bloed druist door de longen
uit het uurwerk van de ziel, komt
de tijd voor wie de tijd is gekomen,
het vorige is al bijgezet, wordt het
jaar opnieuw in kaart gebracht, om
weg en doel te laten samensmelten, in
de revisie van het hart lijkt…
Witte Haven
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
578 waar je leven plots aanstroomde…
als je door de zwaarste storm bent gegaan
en de Stem die je dicht in jouw ziel hoorde
en die je ooit beloofde, dat je verlicht
door Zijn hoven van gouden licht zou gaan……
Glasscherfjes.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
535 Meditatie en relaxatie ten voeten uit, nooit eerder beleefd
Me aan hart en ziel gekleefd
Dus de hort op al fluitend, kon het me nog wat?
...... dametje fluitend op straat ......
indruisend tegen de gevestigde orde…
Bij dag slaagt men erin om te vergeten
gedicht
5.0 met 2 stemmen
6.659 Alleen de nacht, genadeloos, ontdekt
hoe tevergeefs de ziel zich tracht te warmen
aan ’t droombeeld, door herinnering gewekt.
En elke nacht opnieuw, zonder erbarmen,
doorvlijmt het lichaam, weerloos uitgestrekt,
hetzelfde heimwee naar dezelfde armen.…
Met open ogen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
490 Loop over het wijde veld mijn kind
Genietend van de rust
Vrijheid die geen ziel daar bindt
Ontspannen en zelfbewust.
Loop over blanke strand mijn kind
En hoor in regelmaat der golven
Het verhaal wat geen mens verzint
De geheimen op de bodem bedolven.…
Samenspraak
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
465 Wat zeggen woorden dan alleen slechts klanken
Als ze slechts door lippen uitgesproken zijn
Soms is ’t niets, een andere keer puur venijn
En vraag je af waar heb ik dat aan te danken
Hoe oppervlakkig kunnen mensen wezen
Bij uitschakeling van hun ziel en brein
En doen onnadenkend anderen veel pijn
Als woord en daad niet uit ‘t hart zijn gerezen…