1560 resultaten.
stil om jou
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.159 kan schoonheid ooit mooier zijn
dan toen die dag was in alles
ingehouden adem benemend
om te zien, stil verlangend ja
herinnering tastbaar als huid
teder stilte strelend voel ik haar
warmte onderstroom van levend
besef, ik: uitverkoren was ik, ja
verte, zacht zeurende pijn om wij;
kan ooit de diepte vervagen?…
Een zeemeeuw vloog
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
763 onverwacht in mij
vond ik jou
en luchten vol licht
ik wil de dag achterna
dichtbij de kust
zomaar wat dromen
over geluk
het wordt later
ver van de stad
en op het strand
vegen witte wolken
de stilte bij elkaar
golven groeten
ook een kind
met een zoen
in haar wijde haar
net op dat moment
verdwijnt het zicht
en ik besef
dat…
monumentenzorg
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
718 wat men mist in dit land
zijn de poorten
naar voorbije tijden
in eeuwige ruïnes
onafgebroken tekens
voor onze nederigheid
het besef dat vóór ons
reeds van alles werd en was
gebruikswaarde is voorwaarde
voor het voortbestaan
van bouwsels als kastelen
men sloopt geschiedenis
als voorbije onwaar
hooguit is er restauratie
tot iets wat nooit…
Het schandaal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.249 Vanachter het schandaal
is het schuilen mij in het
hart blijven steken, de wortels
ontmoedigen het applaus
van mijn doksaal
Avondduister tast naar herinneringen
die enkel nog bestaan
in de graffiti op mijn huid, geen gekerm
van valse toonaarden – maar het besef
ervan erken ik luid
Doch verstomd zijn mijn kreten
die verslagen het lokaal…
jouw eigen hemel
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
705 Vele groeiringen later laten
je duizendmaal golgotha vergeten
om het zwijgen van de dood
te bevrijden van het juk
dat je schouders hebben gedragen
in tijden van nood
jij schiep jouw eigen hemel
kristalliseerde je beeltenis
op de flanken van het kruis
herschiep het besef dat het sterven
slechts een hoorspel is in het theater
doch jij…
Herbeschreven waarden
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
620 Ik herschrijf de toestand
die buigend zoals het koren
de wind bekroont naar haar kunnen
en die meegaand de regen terug voert
naar een wolkenloze hemel
doch is mijn besef
dat geen zelfbeeld kan bestaan
onder de noemer van pluralisme
waarvan ik de wonderen op
de bladen van een woordenboek kan vinden
ingetogen is het ik naar wie ik
onlangs…
Gevraagd: Vrijheid....
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
686 Het besef groeit met de dag
waar moet dit toch naar toe
Alle dagelijkse plichten
ik ben ze meer dan moe
Verlang steeds meer naar rust
en serene stilte om me heen
Als ik alles nu kon laten
geloof me, ik deed het meteen
Geen miljoenenbedrijf, geen plichten
geen gedoe, geen personeel
Niet steeds alles maar moeten
alle dagen en oh zoveel…
van muur tot muur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
652 de wereld stuitert binnen angsten en een vaag gevoel
onwezenlijk versnippert haar besef
dat
wat ik uit mijn ogen geef niet veel meer is,
dan een dochter geven kan: verstand vervalt, slechts
haar momenten tellen
alles draait zich:
bindt de muren rond wat tafels en een stoel
maar- welke ooit van haar was- ziet ze niet
ze ziet slechts…
Zielsverwante verlatenheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
640 Dikwijls wanneer ik
mezelf in eenzaamheid verlicht
door over het alleen zijn te peinzen
vrees ik weer de zielsverwante verlatenheid
die tijdens mijn herinnerde jeugd
zo voelbaar was in heimweedromen
ik keer dan terug
in verwilderde rozentuinen
en probeer mijn gevoelens
in uitvoerige brieven te omschrijven
maar ik besef tenslotte…
deken van violen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
912 met een deken van violen
kleine teer-blauwe
maagdelijke witte
zijdezachte
heb ik jouw broze botten
je doorschijnende huid
je wil om te leven
en je wens om te sterven
de pijn van je ziel
dat rauwe en ruwe
het machteloze verlangen
ons naadloos samenvallen
eerbiedig toegedekt
in het besef
van een eeuwig verbond
heb ik je toegedekt…
Onomkeerbaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
467 De boor baant zich
Met geschulpte randen
Schuin naar beneden
Een weg door de
Steenharde rotswand -
Ik weet dat ik
Die boor ben,
En gestaag verder
Naar beneden draai -
Als iets meer dan
De helft van de boor
In de rots verdwenen is
Besef ik dat ik terug wil,
Maar het point of no return
Ligt al ruimschoots achter me,
De…
Echo van een verloren lach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
690 Het is stil
maar dan
verbreekt jouw lach
de ijzige kilte
Ik zie jou
herinner jou
en hoor jou weer
Het geluid weerkaatst
van links naar rechts
En even
lijk ik tussen
hoog en laag
te zweven
Maar het wordt steeds stiller
steeds stiller
stiller
stil
doodstil
Tot ik de stilte erken
Tot ik besef
dat je er echt niet meer bent…
Kleine herinneringen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
618 In korte nachten
van lange twijfel
waar de uren
kleine cijfers tellen
bij het verlangen
naar de herinnering
van de kleine dingen
die het grote geheel
van leven voorzien
is daar weer een flard
een zin die je sprak
een blik van je ogen
en dan het besef
dit is er nog steeds
ook al is het voorbij
ik vang ze op papier
de nacht…
I don't mind stealing bread from the mouths of decadence
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
565 Maar
repliceerde de
geestige gezwindheid ad rem:
decadentie zou decadentie
niet kunnen zijn
zonder decadent
veel monden
En hier had zelfs
de brabantse betweter
niet van terug
even liet ze dit besef
op zich inwerken
en besefte toen
dat de woorden
noodzakelijk waar waren…
De kleine glimlach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 en in de traagheid van dit uur
het weten dat het licht zal winnen;
de kleine glimlach naar de rozen,
het diep besef dat alles gloeit
en dat geen leed ons klein kan krijgen
en laat ons verder dan maar zwijgen.…
Rainbow of Love
hartenkreet
4.4 met 24 stemmen
1.667 Maar ik besef ook wel dat als deze dingen ,
voor mij onmogelijk zijn,
Ik kan geen bergen bouwen,
ook geen lichtgevende regenboog.
Laat mij enkel zijn wat ik ben,
Een goede vriend die aan je denkt.…
Scherpt adrenaline
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
428 er is paniek
als het onverwachts
knalt uit het publiek
een eerste vluchtgebaar
pakt handen samen
snel weg uit de hel
ze vallen
zonder op te staan
rood vloeit hun gedaan
weer ligt de wereld
open maar er wordt
nog steeds geschoten
samen maakt de kansen
groter om de chaos
te gaan overleven
na dodelijk besef
scherpt adrenaline…
mijmering
hartenkreet
4.0 met 22 stemmen
1.908 verscholen tussen
oude bomen
staat nog
die verweerde bank
we waren jong
met prille dromen
vele jaren liepen mank
gekerfde strepen
vergroeide harten
leesbaar is nog net
jouw naam
starend naar
mijn eigen schaduw
verbergt mijn rug
een stille traan
in het besef dat
kostbare jaren
zomaar verloren
zijn gegaan…
Voor jou
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.243 steunt op jou
jij brengt het licht in mijn ogen
maar zonder kijken kan ik volgen
want, jij hebt mijn stilte bewogen
Eenzaamheid is een volle zaal
verborgen in miljoenen mensen
doch deze ziel kent het geheim
en weet zich niets te wensen
Zoals eb en vloed samensmelten
tot de maan hen koesteren zal
weet ik, wat in vervulling gaat
is mijn besef…
rustplek
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.431 Badend in het zachte nachtlicht
voel ik de avondbries langs stromen
ik zie alles met mijn ogen dicht
langzaam drijf ik door mijn dromen
Door de duisternis ben ik omgeven
ik lig hier machteloos en zonder wil
weg van de zorgen in het echte leven
hier vind ik rust hier is het stil
Niet gevangen in het besef van tijd
voel ik me alleen…
Kapel Mercy-center Madison (U.S.A.)
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
870 Vogelenzang en eeuwig water,
altijd weer ebbe en vloed
maar diep besef van de Ene
die allen in allen begroet.
Hartslag die duurt
maar rustig wordt als het water
golvend en kabbelend
slechts nu, nu.... niet later.
.…
Transeamus
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.152 Het bleke laken gaf
de dood een naam
kleine lijntjes
op jouw handen
kronkelden blauw
langs onbegrensde pijn
toen gisteren sprak
met twee monden
liet ik besef
achter mij
en bracht
morgen dichter
nu de storm is
gaan rusten
zijn falende adem
oude bomen laat staan
kun je zelfs die
niet meer verplanten…
voor hans lodeizen
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.886 soms daalt een dichter
in de herfst
op aarde neer
er groeiden voeten aan
ogen vol dromen altijd open
het besef ik moet gaan
het herfstblad volgt de wind
danst een laatste dans
zingt een lied
dat ik kan verstaan
jij bent niet te jong gestorven
je bent gewoon weer weggegaan
er groeiden vleugels aan
de wind in je te lichte ogen…
De stilte is killing
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.496 De stilte is killing
Ik voel me alleen
Je zei dat je ging
Ook waarom en waarheen
Daar had ik begrip voor
Het was je gegund
Maar de toekomst voor ons
Had toch beter gekund
Dus heb jij momenten
Met het zelfde gevoel
Dan is voor ons beiden
Het ultieme doel
Om samen te zijn
Voor de rest van ons leven
Want besef het maar goed
Het leven duurt…
Revelaarskind
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
762 En ik onthul
het gezicht
waarin het angstige besef
voor leven en dood
één geworden zijn
ik smeek je
ontwapen niet
het kind in mij
reik het enkel
een uitgestoken hand
toon mij je woorden
met waarde
en vul dan híer
mijn leegte
ik vraag het je
daag je uit
bal mijn vuisten
en vecht
schreeuw dan toch
slechts één woord
dat het…
Bloemen hebben water nodig
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.020 Zoals bij alles dat het leven heeft
is het belangrijk dat je het water geeft
zo had ik in dit leven
een schitterende bloem water te geven
gevoed door stralende zon
leek het een bloem die niet verwelken kon
een die de zoetste nectar bezat
en huis gaf aan alle vlinders die ik had
totdat
ik het water vergat
jeugdig als ik was
besef ik volwassen…
zoek dan
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.101 mijn vlinder
vindt
de beelden
die wij samen deelden
vindt
wie ik was
voor ik onze gedachten las
vindt
de glinster in onze ogen
de lach om onze mond
die sterren naar de hemel zond
vindt
het besef van waarheid
van echt
onderscheid
tussen goed en slecht
zoek mijn vlinder
en vindt
ons gevoel
het is weg
verloren
ergens
onderweg…
droomveld
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
604 dromer, er is meer
steek je hoofd boven het droomveld
waar de levenswind
ogen en oren onophoudelijk vult
met het wonder van het volle leven
het raadsel van de lege dood
dromer, er is meer dan jouw droom
ook al denk je dat die uniek is
als laatste droom zonder einde
waar is het besef
ik wil vechten in het levensveld
leven, want ik…
de herinnering blijft
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.164 In een groene oase
door sereenheid en rust omgeven
waar het zonlicht de graven kust
besef je de eindigheid van het leven
waar alleen het gezang van de vogels
de stilte doorbreekt
als het verdriet
zacht tot ons spreekt
dan voel je het gemis
van een dierbaar mens
die er niet meer is
In deze stille oase ontstaat
een moment van bezinning
om…
retro-perspectief
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
517 de ochtend geurde pasgewassen
net als jouw kant van
het door ons gedeelde bed
wij hadden de verbaasde nacht
een kus ontnomen
intiem boven dagblad en koffie
bloosden we het donker weg
van dichtbij waren we
steeds dichterbij gekomen
nu is er ander zicht
de geuren en besef
van samenwonen
komen weer terug
al is het in mijn dromen…