562 resultaten.
Zomer op komst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
570 Omgeven door duizend-en-een kleine fonkelingen
wordt de zon vroeg wakker en begint haar opkomend licht te
werpen over gevarieerd landschap met ongerepte natuur vol afwisseling
Zowaar nemen haar stralen mijn inkt evenals in beslag en inspireren mij tot schrijven.…
De tweesprong van het silicium
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
192 Wij proberen het te bezweren met onze eigen maat,
het in te peperen wat goed is, wat rechtvaardig,
en met inkt van wetten te binden aan ons menselijk besef.
We eisen dat het ons ingeworteld wezen dient,
elke stap gewogen op de schaal van onze waarden.…
ode aan de potlood
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
137 Potlood, je hebt geen inkt nodig, geen pracht,
toch breng je ideeën tot leven, dag en nacht.
Je maakt geen lawaai, je blijft stil en rustig,
toch is je impact groot, je bent heel krachtig.
Met een knipoog en een glimlach,
blijf je altijd kalm, zonder pracht of praal.…
Dinska Bronska
poëzie
4.4 met 48 stemmen
7.286 Er was 'n beetje inkt aan haar kaak.
O, Dinska Bronska,
gij vertrekt naar Canada:
de verroeste stoomboot wacht langs de kaai.
Gij laast op een almanak
der 'Red Star Line'
dat Canada groter appels,
o, hoger en geler koren heeft dan Plocka.
Het moet in Canada veel beter zijn!…
Eenzame
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.189 Zijn inkten zijn vergoten
Over een wereld van onbegrip.
Reikende handen werden er afgewezen,
Onverschillig,
Angstig,
Bang.
Bevroren gevoelens jagen er
Als dwazen de hersenschimmen,
Steeds op zoek naar het onbereikbare.
Onbeantwoorde vragen blijven er bloeien,
Vormen de vertederende eilanden,
Bange zuchten uit het verleden.…
voor mijn dag-lief
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
2.377 Ze schreef het en ze ziet: dat staat er
Ze koestert hoop voor overmorgen
En z’heeft gelijk, want het kan best
dat dit de allerlaatste test
is voor een leven zonder zorgen
En hij zou haar dat zo graag gunnen
ze wil zo, maar kan soms niet meer
dan zit ze daar en keer op keer
ziet ze de inkt zichzelf verdunnen in:
“Als ik me verlaat op…
Onleesbaar klaaglied
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
726 Ach
Woord in inkt gestold
Kon ik jou maar van het vel weken
In een kolfglas verdampen
Oversijpelend naar een droomvat
Je laten gisten
Uitgepuurd tot nectar
Om blijvend te bedwelmen
Sla me in de ban
Want zo vergeten is een gezegende vloek
Maar een leesdorst heeft me van leven weggedreven
Mijn lippen zijn jou ontwend
Zwarte vingertoppen…
De naam van de Roos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 Slopend ritme in het klooster
Wakend door de nacht, naar 't rooster
Haat en nijd - een moordpartij
Wat is vluchtiger, vroeg hij,
Dan buitenkant die niet beklijft,
Als uiterlijke vorm niet blijft
Vaak zag hij frater William's hand
Bedekt met stof van de schrifturen
Verse inkt van het verguldsel
Van gracieuze arabesken
In beeldrijke…
Honger in je pen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.462 Honger in je pen
ik ga vertellen
van de honger in de pen
de kogel die al uitkijkt
naar eigen hoogtepunten
als het oog wordt geraakt
door wat zo op elkaar lijkt
schiet hij kruislings naast
hoor de gongslag het hart
in zwarte inkt vloeit
de smerige groenschijn
van dezelfde bomen
met een andere bast
honger kan groeien
op het braakveld…
VLIEGENVREUGD EN DICHTERSMART
poëzie
3.7 met 18 stemmen
3.851 Hoor ze tieren... kijk ze zwieren
In mijn boeken en papieren,
In mijn melk en op mijn brood,
In mijn inkt en in mijn suiker,
In mijn vruchten... op de ruiker,
Die een trouwe hand mij bood...…
Als het lood verdwijnt
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
256 Vijfhonderd jaar lag alles vast:
in zwarte inkt, in lood gegoten.
De schrijver sprak, de lezer zweeg,
de wereld leek haast dichtgespijkerd.
Maar telkens als de taal verandert,
begint ook iets in ons te schuiven.
De oude muren vallen om,
de straten leren weer marcheren.…
Traandamp
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
851 Ik speel met de inkt,
flirt met de grenzen van een taal.
Elk gebrek wil ik verdragen,
behalve de jongen die zijn vlam laat doven,
zich verslikt in een duister fortuin.
In spinsels van bedrog gevangen.
Geef me de mens die de vloer durft kussen,
dansend op het blinkend ijs,
met de daver in de ader.…
Huis van de Geleerden
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.680 viel
en bewaar het in uw hart
U gaat als ander mens naar buiten
Treed naar binnen zo U wilt
U gaat als ander mens naar buiten
Zag het zonlicht - zalig zonlicht
fraaie bundels dichtend zonlicht
hoe het danste als een vuurvlieg
over treden naar beneden
hoe het neerstreek op dat ene boek
ik had het zo herkend
het rook naar opgedroogde inkt…
Dageraadsfluister
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
234 Dan stijgt een kraai op, zwart als inkt uit oude boeken,
zijn vleugelslag een trommelroep die ‘t duister doet verjagen.
Maar zie, het licht sluipt nader, niet als held’re stralenregen,
doch als een dief met gouden vingers, tastend langs de rand.…
Ode aan de burgerlijkheid (voor Pipi L.)
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.708 Moet ik je brengen het genot van zinnen
mijn huid van top tot teen in inkt
met je naam beschrijven
opdat je daar een levenlang zal blijven?
Mijn hart uitsnijden?
- Ben ik eigenlijk wel te benijden ? -
Mijn geslacht in delen splitsen
en je in een keer meteen maar honderdvoudig minnen?
Zo heet dat je ervan verdampt?…
Niemand ooit zo gebroken als wij nu ademen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
279 dijen en heupen uitbleven
bleef alleen de deuk in de bank over
van te veel avonden naast elkaar zwijgen
alsof zwijgen een soort liefde was
die stiller viel dan vallen
ik schrijf je neer in de geschiedenis
met bittere, verwrongen leugens
maar nog steeds, als stof, rijs ik
door de modder van Mechelen
door de longen vol inkt…
'de kroon schittert niet naar haar gemeende zet', Petrarca's sonnetten in compacte vorm vertaald en herordend.
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.547 splijten in tergende traagheid
schietend pistool, en de perverse stad
heeft de hemel weer gitzwart gevat
zij het dat veertigduizend mijlen onder de leest
het lente was, en met het eerste stemgeluid
van het wijsgerig lichaam brult het beest
varende wolken en flikkering van water
vluchten in een schaar boven het gras
een gruwelijke dolk van inkt…
Negatieve wensen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.045 Geen vest zonder knopen,
Geen hart zonder hopen,
Geen haartjes in de inkt!
Geen brandbrief gekriebeld,
Geen tafel die wiebelt,
Geen sleep van logees!
Geen zwakte in je spieren,
Geen kamers die gieren,
Geen beenen voor vlees!
Geen wangunst of schrafel,
Geen dertien aan tafel,
Geen deuk in je hoed;
Geen zondag met regen.…
Letter en geest
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
423 Waar waren wij gebleven,
o kallígraphos van Brugge
twee zonder bindmiddel als onafscheidelijke eenheid
veel langer in het zuiden reeds beneden de rivieren
met de in sepiagetinte inkt gedoopte veren
van in de kloostertuinen kaalgeplukte grote ganzen
als taakbewuste kopiisten aan het illustreren
en buiten kloostergangen in de cel…
Habemus Papam / 08/05/2025
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
738 Zwarte rook, kieskardinalen blijven op stal in contemplatie,
inkt geschreven stembriefjes blijven aan het rad draaien.
Witte rook, signaal en teken, deurscharnieren springen open, Sint-Pieters klokken beginnen onophoudelijk te luiden,
de oudst zetelende Kardinaal komt op het balkon. Habemus Papam, mussen in de nok.
We hebben een nieuwe Paus.…
Baarlijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Waarden werden waziger: van Woerden, naar Wierden, naar Werden:
oostwaarts laverend in pek en veren,
varend op pikzwarte inkt.
Het harde hart stinkt. Mijn pen verdrinkt.
Peilloze diepte, nacht, golven.
Man van Mars, wolven.
Tweeling in de trojka, naar het abattoir.…
Eigen Erf
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
437 ============
===================
moeder zei ooit
dat alles veilig was,
juist door al het gebid,
maar ik hoorde alleen het tikken
van vergeten geesten
en loeiende dieren
de muren stoven kalk
van oude generaties,
dood en onder,
ver onder de vloer
lag het kind
dat ik had moeten zijn.
de buitenwereld klopte
aan met moddervingers—
schoolrapporten…