Alle inzendingen over inkt

562 resultaten.

Sorteren op:

Zomer op komst

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 570
Omgeven door duizend-en-een kleine fonkelingen wordt de zon vroeg wakker en begint haar opkomend licht te werpen over gevarieerd landschap met ongerepte natuur vol afwisseling Zowaar nemen haar stralen mijn inkt evenals in beslag en inspireren mij tot schrijven.…
CB13 juni 2022Lees meer >

De tweesprong van het silicium

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 192
Wij proberen het te bezweren met onze eigen maat, het in te peperen wat goed is, wat rechtvaardig, en met inkt van wetten te binden aan ons menselijk besef. We eisen dat het ons ingeworteld wezen dient, elke stap gewogen op de schaal van onze waarden.…

ode aan de potlood

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 137
Potlood, je hebt geen inkt nodig, geen pracht, toch breng je ideeën tot leven, dag en nacht. Je maakt geen lawaai, je blijft stil en rustig, toch is je impact groot, je bent heel krachtig. Met een knipoog en een glimlach, blijf je altijd kalm, zonder pracht of praal.…

Dinska Bronska

poëzie
4.4 met 48 stemmen aantal keer bekeken 7.286
Er was 'n beetje inkt aan haar kaak. O, Dinska Bronska, gij vertrekt naar Canada: de verroeste stoomboot wacht langs de kaai. Gij laast op een almanak der 'Red Star Line' dat Canada groter appels, o, hoger en geler koren heeft dan Plocka. Het moet in Canada veel beter zijn!…

Eenzame

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.189
Zijn inkten zijn vergoten Over een wereld van onbegrip. Reikende handen werden er afgewezen, Onverschillig, Angstig, Bang. Bevroren gevoelens jagen er Als dwazen de hersenschimmen, Steeds op zoek naar het onbereikbare. Onbeantwoorde vragen blijven er bloeien, Vormen de vertederende eilanden, Bange zuchten uit het verleden.…
Hardy Paul4 december 2003Lees meer >

voor mijn dag-lief

hartenkreet
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.377
Ze schreef het en ze ziet: dat staat er Ze koestert hoop voor overmorgen En z’heeft gelijk, want het kan best dat dit de allerlaatste test is voor een leven zonder zorgen En hij zou haar dat zo graag gunnen ze wil zo, maar kan soms niet meer dan zit ze daar en keer op keer ziet ze de inkt zichzelf verdunnen in: “Als ik me verlaat op…

Onleesbaar klaaglied

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 726
Ach Woord in inkt gestold Kon ik jou maar van het vel weken In een kolfglas verdampen Oversijpelend naar een droomvat Je laten gisten Uitgepuurd tot nectar Om blijvend te bedwelmen Sla me in de ban Want zo vergeten is een gezegende vloek Maar een leesdorst heeft me van leven weggedreven Mijn lippen zijn jou ontwend Zwarte vingertoppen…
Wim Veen23 januari 2005Lees meer >

De naam van de Roos

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Slopend ritme in het klooster Wakend door de nacht, naar 't rooster Haat en nijd - een moordpartij Wat is vluchtiger, vroeg hij, Dan buitenkant die niet beklijft, Als uiterlijke vorm niet blijft Vaak zag hij frater William's hand Bedekt met stof van de schrifturen Verse inkt van het verguldsel Van gracieuze arabesken In beeldrijke…
Max6 januari 2020Lees meer >

Honger in je pen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.462
Honger in je pen ik ga vertellen van de honger in de pen de kogel die al uitkijkt naar eigen hoogtepunten als het oog wordt geraakt door wat zo op elkaar lijkt schiet hij kruislings naast hoor de gongslag het hart in zwarte inkt vloeit de smerige groenschijn van dezelfde bomen met een andere bast honger kan groeien op het braakveld…

VLIEGENVREUGD EN DICHTERSMART

poëzie
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.851
Hoor ze tieren... kijk ze zwieren In mijn boeken en papieren, In mijn melk en op mijn brood, In mijn inkt en in mijn suiker, In mijn vruchten... op de ruiker, Die een trouwe hand mij bood...…

Als het lood verdwijnt

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 256
Vijfhonderd jaar lag alles vast: in zwarte inkt, in lood gegoten. De schrijver sprak, de lezer zweeg, de wereld leek haast dichtgespijkerd. Maar telkens als de taal verandert, begint ook iets in ons te schuiven. De oude muren vallen om, de straten leren weer marcheren.…

Traandamp

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 851
Ik speel met de inkt, flirt met de grenzen van een taal. Elk gebrek wil ik verdragen, behalve de jongen die zijn vlam laat doven, zich verslikt in een duister fortuin. In spinsels van bedrog gevangen. Geef me de mens die de vloer durft kussen, dansend op het blinkend ijs, met de daver in de ader.…
Wimper19 oktober 2002Lees meer >

Huis van de Geleerden

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.680
viel en bewaar het in uw hart U gaat als ander mens naar buiten Treed naar binnen zo U wilt U gaat als ander mens naar buiten Zag het zonlicht - zalig zonlicht fraaie bundels dichtend zonlicht hoe het danste als een vuurvlieg over treden naar beneden hoe het neerstreek op dat ene boek ik had het zo herkend het rook naar opgedroogde inkt…
jan haak29 januari 2011Lees meer >

Dageraadsfluister

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 234
Dan stijgt een kraai op, zwart als inkt uit oude boeken, zijn vleugelslag een trommelroep die ‘t duister doet verjagen. Maar zie, het licht sluipt nader, niet als held’re stralenregen, doch als een dief met gouden vingers, tastend langs de rand.…
piewan5 maart 2026Lees meer >

Ode aan de burgerlijkheid (voor Pipi L.)

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.708
Moet ik je brengen het genot van zinnen mijn huid van top tot teen in inkt met je naam beschrijven opdat je daar een levenlang zal blijven? Mijn hart uitsnijden? - Ben ik eigenlijk wel te benijden ? - Mijn geslacht in delen splitsen en je in een keer meteen maar honderdvoudig minnen? Zo heet dat je ervan verdampt?…
villanelle22 september 2006Lees meer >

Niemand ooit zo gebroken als wij nu ademen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 279
dijen en heupen uitbleven bleef alleen de deuk in de bank over van te veel avonden naast elkaar zwijgen alsof zwijgen een soort liefde was die stiller viel dan vallen ik schrijf je neer in de geschiedenis met bittere, verwrongen leugens maar nog steeds, als stof, rijs ik door de modder van Mechelen door de longen vol inkt…
anna10 maart 2026Lees meer >

'de kroon schittert niet naar haar gemeende zet', Petrarca's sonnetten in compacte vorm vertaald en herordend.

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.547
splijten in tergende traagheid schietend pistool, en de perverse stad heeft de hemel weer gitzwart gevat zij het dat veertigduizend mijlen onder de leest het lente was, en met het eerste stemgeluid van het wijsgerig lichaam brult het beest varende wolken en flikkering van water vluchten in een schaar boven het gras een gruwelijke dolk van inkt…
Petrarca12 april 2005Lees meer >

Negatieve wensen

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.045
Geen vest zonder knopen, Geen hart zonder hopen, Geen haartjes in de inkt! Geen brandbrief gekriebeld, Geen tafel die wiebelt, Geen sleep van logees! Geen zwakte in je spieren, Geen kamers die gieren, Geen beenen voor vlees! Geen wangunst of schrafel, Geen dertien aan tafel, Geen deuk in je hoed; Geen zondag met regen.…

Letter en geest

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 423
Waar waren wij gebleven, o kallígraphos van Brugge twee zonder bindmiddel als onafscheidelijke eenheid veel langer in het zuiden reeds beneden de rivieren met de in sepiagetinte inkt gedoopte veren van in de kloostertuinen kaalgeplukte grote ganzen als taakbewuste kopiisten aan het illustreren en buiten kloostergangen in de cel…

Habemus Papam / 08/05/2025

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 738
Zwarte rook, kieskardinalen blijven op stal in contemplatie, inkt geschreven stembriefjes blijven aan het rad draaien. Witte rook, signaal en teken, deurscharnieren springen open, Sint-Pieters klokken beginnen onophoudelijk te luiden, de oudst zetelende Kardinaal komt op het balkon. Habemus Papam, mussen in de nok. We hebben een nieuwe Paus.…

Baarlijk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 533
Waarden werden waziger: van Woerden, naar Wierden, naar Werden: oostwaarts laverend in pek en veren, varend op pikzwarte inkt. Het harde hart stinkt. Mijn pen verdrinkt. Peilloze diepte, nacht, golven. Man van Mars, wolven. Tweeling in de trojka, naar het abattoir.…

Eigen Erf

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 437
============ =================== moeder zei ooit dat alles veilig was, juist door al het gebid, maar ik hoorde alleen het tikken van vergeten geesten en loeiende dieren de muren stoven kalk van oude generaties, dood en onder, ver onder de vloer lag het kind dat ik had moeten zijn. de buitenwereld klopte aan met moddervingers— schoolrapporten…
Simon K.5 december 2025Lees meer >