2056 resultaten.
Haar vinyl
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
401 haar vinyl
zat vol echo’s
uit vervlogen tijden
het startruis
had een intro
om te benijden
de beginvocaal
nog ongepolijst
was in essentie klaar
het wiegend
golven van de plaat
intrigeerde zonder maat
in de hartslag
van toen voelden wij
wat emoties doen
als nieuwe muziek
zijn barensweeën krijst
jeugd ook aandacht krijgt…
WIJSJE
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
646 Dat dit jaar
vrucht heeft gedragen
Dat ik de plukker eerst
zag schudden aan de boom
Dat hij de vruchten
met zorg raapte
Dat hij de ladder
tegen de boom zette
Z'n mand vulde
en een wijsje vloot:
Zagen,zagen
wiede wiede wagen
Het was een stokoud
wijsje
Uit m'n vroegste
jeugd.…
Lenteoefening
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
739 Het wijsje van hun
jeugd betaalt hen
uit, met rente.
Ze zingen al -
de merels,
fluisterend in zichzelf -
hun voorjaarsmelodie,
oefenend voor de
nieuwe lente.…
Omkijken
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
623 Ik mis mijn vader
En mijn hond
Soms mijn ex
En soms ook niet
Ik mis de dagen
Die ik had
Los van depressie
Of verdriet
Ik mis de zachte handen
In mijn haar
Al het gevoel
Dat er toen was
Ik mis mijn jeugd
Zo ook mijn buurt
Mijn oude school
Mijn leuke klas
Dat besef ik nu pas
En het werd nog erger
Al dat gemis
Toen ik dit gedicht
Wat…
Mijn laatste toeverlaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
563 zijn handen zijn
van hout het stoffen lijf
lijkt eeuwenoud
geknakt ligt hij
te wachten op
de eerste die hem ziet
met opgewekte ogen
een blijde lach maar ook
vaak tranen van verdriet
hij was mijn kameraad
we deelden alles samen
mijn laatste toeverlaat
ik heb hem opgepakt
wil hem nooit meer kwijt
mijn jeugd in onafscheidelijkheid…
XXIV - bloem in de knop - 1916
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 heur haar opgestoken
haar schort altijd even schoon
liefde in de tuin
even eveline
in de kringen van kratten
haar jeugd gevangen
paralellen
schieten pijlen uit de oerknal
naar de eeuwigheid
weer een depressie
uit de lucht vallen zegening
en mobilisatie
na sterre maanden
de premature geboorte
van begeerte…
De toekomst is er nog niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Mijn gezicht
tekent zich met dromen dat
hoopvol spreekt dat de ervaring
van gisteren door de jeugd van
morgen wordt meegenomen.…
Ik heb besloten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 Ik heb besloten niet te treuren
om mijn geboorteland, de bomen
van mijn jeugd, ik wil geen foto's
Ik heb besloten niet boos te zijn
op mijn vader, zijn regels
en de trotse familie die zwijgt
Ik heb besloten geel te leven
zon in mijn huis, op de muren
mijn buik en mijn blote voeten
Ik heb besloten te dansen
mijn eigen verhaal te zijn…
(Anti)klassiek duet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Ach, meneer Wiebes, houd de jeugd niet dom,
Om wetenschap en kunst; en de muziek: Daarom!…
consonant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 vleesgeworden, losgeraakt van gedachten
zwevend over ijsvelden om toch te vliegen
doordrenkt van tijd en denkbeeldige kou
op weg naar aankomst, daarmee onderweg
verbonden met pijnloos bezweren, vergeefs
tegelijkertijd volhardend in nachtlicht ontwijken
met ouderdom en jeugd als inzet
en overal een schilderij in herkennen
omdat het prettiger…
ziek
snelsonnet
3.8 met 9 stemmen
680 Ach lieve jeugd, doe toch normaal, studeer
Dan krijg je vast en zeker pluim of veer…
ongeloof
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
582 noem mij een reden waarom
het belangrijkste in het leven
zomaar pardoes genomen kan
ik kan en wil ze niet verzinnen
er zijn geen passende woorden
om het verdriet uit te drukken
als de passie wordt vermoord
die de roeping van het leven is
verloren en verward voel ik mij
nu het gevreesde ongelooflijke
juist wie jeugd steunen willen
in het…
Mijn oude school
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.145 Ik heb mijn oude school bezocht.
In de eindeloze gangen naar de klas
hangen geen jassen, staat geen tas
alleen de herinnering waar ik naar zocht
De zon die door de hoge ramen schijnt
verwarmt het oud versleten zeil
Waarover menig kindervoet in allerijl
nog zichtbaar in een klas verdwijnt
Één voor één passeren ze mijn gedachte
de oude…
Het kind dat wij waren
poëzie
3.7 met 103 stemmen
15.577 Wij leven 't heerlijkst in ons vérst verleden:
de rand van het domein van ons geheugen,
de leugen van de kindertijd, de leugen
van wat wij zouden doen en nimmer deden.
Tijd van tinnen soldaatjes en gebeden,
van moeder's nachtzoen en parfums in vleugen,
zuiverste bron van weemoed en verheugen,
verwondering en teerste vriendlijkheden…
DE TWINTIGJARIGE
poëzie
3.4 met 22 stemmen
3.849 (Klacht)
Daar zit hij en denkt aan de dagen der jeugd,
De lachende morgen van 't leven:
Voorbij is die wellust, vervlogen die vreugd,
't Heeft alles de jong'ling begeven:
Daar zit hij, de blik op de golven gevest,
Of staart er, als zocht hij naar beter gewest,
Op 's overzijds donkere dreven.…
Zwarte orchidee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
938 vloeien
Alaila hoor, de liefdeszee
golft ruisend haar gezangen
in een branding van verlangen
voor jou, mijn zwarte orchidee
Alaila lach, onze verbintenis
breekt al de geheimen open
die je sluimerend beslopen
in de zwoele duisternis
Alaila dans, de goden waken
over het kind dat je achterliet
bij de sawa, in ‘t gebogen riet
waar ik je jeugd…
Testament
gedicht
3.5 met 340 stemmen
78.116 Voor mijn ouders is het album met de plaatjes
die zo vals getuigen van een blijde jeugd.
Maar ze tonen niet de zouteloze praatjes
die een kind opvoeden in eer en deugd.
En verder krijgen ze alle dwaze dingen
terug die ze mij te veel geleerd hebben die tijd.…
Verdronken vlinder
gedicht
3.8 met 163 stemmen
31.436 Zo te sterven op het water met je vleugels van papier
Zo maar drijven na 't vliegen in de wolken drijf je hier
Met je kleuren die vervagen zonder zoeken, zonder vragen
Eindelijk voor altijd rusten met de bloemen die je kuste
Geuren die je hebt geweten
Alles kan je nu vergeten
Op het water wieg je heen en weer
Zo te sterven op het water met…
Kind van rekening
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.312 Vertel mij eens hoe ik kon slagen
waar m'n ouders zo in hebben gefaald
Nu ik in liefde een prijs heb betaald
voor hun onvermogen om te dragen
Wat betekent vertrouwen voor een kind
dat steeds in twee kampen moest leven
Al het gezegde betekende munitie geven
slecht woede wat het gezin nog bindt
Niemand meer die nog weet hoe het was
in schaarse…
Ouder
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
4.938 Heden is verleden,
al niet meer ver van hier.
Geheugen zacht bekleden,
met spijt en met plezier.
Waar eerder werd ervaren,
gevoeld met lach en traan,
Koel je nu zonder bezwaren,
de hitte is gedaan.
De pure eerlijkheid die je wilde geven
verdwijnt, je wordt wijs,
En helaas kleurt ook jouw leven
Niet wit of zwart maar grijs.…
Geur van eenzaamheid
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
460 nog loop ik
weleens voor gek
in een oude trui
met mijn lange
haren terug naar
de plek waar wij
als kind altijd waren
het stenen muurtje
de kapotte bank
zonder leuning
altijd kletsen vaak
met stem verhef over
de voor ons belangrijke
dingen van de dag
wie met wie was
en hoever of
haar ouders dat
al wisten en zoals
wij ook naar…
Soms, als je 's winters op 't besneeuwde pad
poëzie
3.2 met 9 stemmen
1.844 Soms, als je 's winters op 't besneeuwde pad
Wandelt langs beuken, vind je een plekje diep
In 't bos - 't is, of een stukje zomer sliep,
Dat met de zwaluwen mee te gaan vergat:
Geen sneeuw. Een herfstdraad. Mos. Een mug. Gepiep
Van 't meesje tussen zonnig roodbruin blad.
'T is, of je haast de toverwoorden had,
Waarmee je zon en zomer…
De voeten van Elgar
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.906 Wulps gehuld in het maanlicht
flaneert de moeder aller kwaad
Ontneemt de zon haar alzicht
waar zij opnieuw ten onder gaat
De voeten van Elgar
schuifelen terloops
in zandbakken leeg
Hij dacht gisteren nog:
"amkoe meer later"
Nu speelt hij weer.
Zijn handen op z'n buik
ruikt hij aan bloemen
neemt een verfrissende duik
in nog niet…
vlindervlucht 1965
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.282 langzaam vervagend in vergetelheid
verdwijnt de tijd
die donkersomber, omberkleurig
het allervroegste "vroeger" heet
nog één keer kijk ik om
en zie in duisternis
de Wanhoopmoeder, Schildervader zonder geld
en het Broertje dood.
Is of ik proeven kan
de kale rijst met zout
en suiker op het droge brood
Voel de armoe-spanning sfeer
de…
't Is zomer, zondagmorgen, een toneel
poëzie
3.2 met 15 stemmen
2.677 'T is zomer; Zondagmorgen. Een toneel
Zie 'k plots'ling voor me uit verre jongensjaren:
Ik lig in 't gras; er liggen rozeblaren
Overal om me, roze en wit en geel;
Mijn moeder speelt piano, 't laatste deel
Van Gounod's Faust. En 't leek op eens, als waren
Aan 't trillen ergens in mij zelf de snaren,
En 't bonsde door mijn borst tot…
Pavlov
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.194 Bij oma eet ik pinda’s
Bij opa proef ik worst
Bij tante steel ik snoepjes
En bij kroegen krijg ik dorst
Ik lijk die hond van Pavlov wel
Reageer bij ieder beeld
Laat me willoos weer dresseren
Ook al is de kiek vergeeld
Je geest is een computer
Zegt mijn psychotherapeut
Wat op je harde schijf staat
Wis je niet zo mak’lijk uit…
Werelden van vroeger
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
424 als ik in
je ogen kijk
gaan de werelden
van vroeger weer
open in alle
geheimzinnigheid
waar getoverd
en gedanst werd
in plezier beleven
met elkaar op muziek
die lachte met
hart en groot gebaar
toch trilde de snaar
in oeverloos verdriet
van de verdwaalde
die bang en in
de war ontroostbaar
om zijn moeder riep
jij hebt mij
altijd…
De stilte van vroeger
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
485 ik voel weer
de stilte van
vroeger toen
alle ogen zich
vragend op
mij richten
ik in paniek
zoekend naar
antwoorden
om aandacht
in de kiem
al te smoren
even terug
in de tijd van
onderwerp
en vraag want
de uitkomsten
blijven vaag
het voelt als
gebrek aan
vertrouwen
dat niet met
woorden weer
op is te bouwen
ik hoor…
Zomer
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
9.665 Horen
Spaanse schetsen
Roken
Amerikaanse sigaretten
Hollandse biertjes lessen
Onbenullig kletsen
Verlangen naar langer
Terwijl staren naar sterren
Gevoel van geluk
Melancholie tegelijk
Onderuitgezakt in tuinstoel
De koning te rijk…
Vanzelfsprekend
netgedicht
3.4 met 166 stemmen
24.191 Zonder enige angst
stak ik de rivier over
liep ik op water
duurden de nachten het langst
Danste ik door de dagen
holde ik door de hemel
beklom ik de hoogste toppen
nooit waren er vragen
Vanzelfsprekend vertrouwen
aan de jongsten voorbehouden
voor mensen nodig om te bouwen
Dit gedicht verhaalt zich
>>>>>>>>>>>>>>>vertaalt…