inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 77.790):

Geur van eenzaamheid

nog loop ik
weleens voor gek
in een oude trui
met mijn lange
haren terug naar
de plek waar wij
als kind altijd waren

het stenen muurtje
de kapotte bank
zonder leuning
altijd kletsen vaak
met stem verhef over
de voor ons belangrijke
dingen van de dag

wie met wie was
en hoever of
haar ouders dat
al wisten en zoals
wij ook naar alle
andere zaken
zaten te gissen

kende de plaats
die jarenlang heilig
voor ons was
die ons een stukje
ontbrekend thuis had
gegeven met de geur van
eenzaamheid getekend


Zie ook: http://wilmelkerrafels.deds.nl

Schrijver: wil melker, 11 april 2022


Geplaatst in de categorie: actualiteit

4.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 35

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)