1757 resultaten.
Ontluisterende luister
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
627 Haar sieraden beschermen niet
wanneer ze door hoog water waadt
in karmozijnen rokken
naar heuphoogte getrokken
Wat ginds op Golgotha geschiedt
wanneer goed bloed de aarde raakt
is aan haar blik onttrokken
maar ooit zal het haar schokken
Dan roept zij hem die alles ziet
voor haar beladen werd met smaad
en vraagt dan onverschrokken
haar…
waar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
674 waarom zweeft men in het rond
in het alles
in het niets
niets anders dan dat
zweven door dag
en nacht
vloeibaar goud
of silver
zoals de kogel
voor een wolf
vampier
of wat dan ook
zie de mist
zie het als rook
zie het als mist
weet je het zeker
of heb ik mij vergist
wie sist
en schreeuwt
de rapen zijn gaar
wat is echt
nep
waar.…
Hooitijd
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
841 de haan zal kraaien noch draaien
wanneer de meid zich stille houdt
hoe hoog haar rokken ook zwaaien
de haan zal kraaien noch draaien
lust doet harten feller laaien
dan het opgepookte kachelhout
de haan zal kraaien noch draaien
wanneer de meid zich stille houdt…
Een zonnige dag
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.009 Jeugdige vrouwen
in kleurige jurken
fietsen in vliegende vaart
door de stad
hun wijde rokken
wapperen losjes
als fleurige ragfijne
goochelsjaals
dansende lokken,
bewogen door vlagen
ze kleuren een heerlijke
tropische dag
in hun vrolijke speelse
zomerse dracht,
hun beeld betovert
de Spiegelgracht.…
Duinenkust
snelsonnet
2.5 met 11 stemmen
975 Een kekke kuil was ’s avonds al gegraven
zodat ik vrolijk mij erheen begaf
maar weldra stond ik stil, verbaasd, zelfs páf:
Er lag een jonge vrouw vol overgave
Ze rook naar zout, zand, zee, had ik wel lust?
Ik ging, maar ja… alsof je duinen kust…
Een zonnige dag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
650 Jeugdige vrouwen
in kleurige jurken
fietsen in vliegende vaart
door de stad,
hun wijde rokken
wapperen losjes
als fleurige ragfijne
goochelsjaals,
dansende lokken,
bewogen door vlagen,
ze kleuren een heerlijke
tropische dag
in hun vrolijke speelse
zomerse dracht,
hun beeld betovert
de Spiegelgracht.…
Troosteloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Door de gordijnen somber licht
Blij voor zo-even in het donker
Ogen sluiten in de schemer
Achter dubbel glas de stilte
Rook en as, de zoveelste sigaret
Wazige gedachten, troebel zicht
Lege fles Whiskey, zwaar hoofd
Hanenpoten op grijs papier,
te dronken…
Ik word één met de nacht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
480 geestelijke pijnen
ondermijnen mijn kracht
hersenen kraken en rekken
lichamelijk verschijnen
krampen en spastische trekken
ik zonder mij af
wordt één met de nacht
het duivels gespuis
op mijn schouder gebied
inhaleer en… geniet
de rook maakt me wazig,
slaperig, slap
de pijnen verdwijnen
warempel
ik lach!…
Spreek
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.906 Uit nacht en rook stegen maanschijven.
Daar liep je, ik dacht dat ik je hoorde huiveren.
Dat was de kunst.
-----------------------
uit: 'De gang', 1979.…
Sneeuw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
504 was het omdat de sneeuw was gevallen
of omdat ze was gesmolten
dat een koude hand zich op mijn borst legde
en hier zo lang bleef liggen
tot ik gevoelloos werd
gewichtloos
tot ik zwevend boven mijn lichaam
dit roerloos kon zien liggen
in een rode rok
een zwarte trui
een glimlach om mijn bleke lippen
dromend over Sneeuwwitje
het zusje dat…
rook stijgt vers gebrand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
606 zon verregent
goudgerand
rook stijgt
vers gebrand
langs zwart
gedolven aarde
vernieuwend
over leven in
herschapen
vast verband
koffie wacht
cake verkeuvelt
in een traan
de tissuelach
verzacht verdriet
het mompelen
zwelt aan
vergetelheid
de werkelijkheid
was even kwijt…
dwaalde in gezichten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.035 dwaalde in gezichten
ogen die me misten
zag strakke monden
die woorden sisten
omdat ze alles wisten
een hand die streelde
ik vond de aandacht fijn
zij had dat in de gaten
wilde me verlaten
alleen kon ik niet zijn
ik zag haar vlinder in
een gouden vlucht
de walging is gebleven
ik poetste vuil en
rook de rotte lucht…
Windkliekjes
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
522 De geuren van de blonde rook dwalen rond
als je commentaar op commentaar geeft
hoor je er vanzelfsprekend ooit ook bij
windkliekjes beschrijven droeve keutels
langzaam verder verwijdert van de muze
die uit zichzelf nooit hoerig blijft
geestigheid moet terug in de melkfles
zodra zwellinkjes zich met ironie verrijken.…
deze plek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 het meisje moe
van de eindeloze herfstwind
sleept de zoom van haar rok
over het lege strand
de hongerige meeuw
krijst met schorre keel
over de open zee
het meisje hoort
het schrapen van lepels
in lege etenspotten
ze ziet sintels
met de schijn van gloed
op deze plek neem je
maar eenmaal afscheid…
Gegroet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 ik groet je
maar je hoort me niet
ik zwaai
maar je ziet me niet
vastgeketend zit ik
nu mijn benen
niet meer willen
ingepamperd
in dat wat eens
mijn luie stoel was
zijn de veren duidelijk voelbaar
al lijkt de stof als nieuw
het vertellen aan
dat ‘ie versleten is
kan ik niet meer
en aan wie
kinderen zijn opgegaan
in de rook van alzheimer…
Nedalco Schoorsteen
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
1.011 Opgericht, lang en blijvend recht
voor de goede orde die ik bracht,
een maatstaf waarneembaar
van wat rook naar eerder verdacht
steen na steen verstild..
na een lang beroet verleden
veranderde mijn bestaansreden,
in een indrukwekkende skyline
met uitzicht bij het avondlicht
herkenbaar tot ver beneden
kreeg ik een kroon aangemeten.…
Die avond
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.423 dat ze in een kuil in de grond heel hard ging bidden en huilen en
gillen en dat alles tegelijk de zomerbloemen van haar zachte rok
trilden zand viel uit de takkenbossen boven ons op mijn haren op
het doekje van mijn moeder
dat ze mij meenam het schemerduister in waarheen de straat
door uit de schoorsteen van de lijmfabriek kwamen rook deze
keer…
omdat aarden te gevaarlijk was
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.422 in je blik zag ik mijn thuis
je ogen openden mijn liefde
liet me binnen in je huis
waar ik de bloemen rook
ik zag je kleuren
voor het eerst de lente bloeien
je groeien in de zon en ochtenddauw
voelde het verlaten van de barre kou
te jong in liefde afgewezen
met kilte verder moeten overleven
het einde van de winter scheen nabij
warmte…
De horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.127 De horizon
Verbloemt in de rook van de stad
De zon
Verdwijnt als een kostbare schat
Het heelal
Rijst op in de nacht
Een duizendtal
Verlicht de donkerte met al hun pracht
De anonimiteit
Is zo groot als het kosmische domein
De kleinheid
Maakt ons tot een zandkorrel in de woestijn
De schemering
Verfoeit de komst van een nieuwe dag…
Blowin in the wind
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.186 Het was fun het haha roken
om de beurt namen we een hijs
heb ook jeweetwels gesproken
was ook kierewiet en onwijs
het was peace zittend om de pijp
vredig kunnen lachen om niets
want de wereld was toch al leip
en Armand had een waterfiets
er hing love in de ijle lucht
hartstochtelijk werd er bemind
denk aan die jaren met een zucht
ze zijn…
IJzig prikkeldraad
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.514 rode plassen
wachtend in
de regen tot
je naam
werd weg
gewist
Kaal leeg
eenzaam
sloffend op
weg naar
je nieuw
bestaan
Dode blikken
lege ogen
vermoeid
de hoop
opgegeven
Afgebeuld
werden ze
doorgestuurd
naar een
ander kamp
waar ze
uiteindelijk
in rook zouden
vergaan…
Toen zij instapte viel op haar been
gedicht
2.4 met 33 stemmen
21.672 Toen zij instapte viel op haar been
langs de zoom van haar rok een schaduw
golvend doorschijnend als water
getatoueerd in de loop der gebeurtenissen
Denk je niet dat die terug
dat zij hier weer en haar vader en moeder de auto
neer kunnen zetten weer instappen weg kunnen rijden
Dat die dan net zo terugkomt
----------------------------…
Les Femmes
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
933 In alle talen
zijn er vrouwen
In alle landen
alle steden
Op elke markt,
de veerboot naar huis
of de bus
de tram
de trein
de metro
Overal
altijd
Lang haar kort
broek of rok
bloes of topje
een jurk of
strak in't pak
Maar altijd vrouw
En nooit
behalve jij dan
jou…
HERINNERING AAN VADER
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
2.324 hij was een straffe roker
Aan het opsteken van een sigaar
kon hij zich wijden
In rook op
gingen 'haar gordijnen'
Vitrage in 'haar sop'
en nieuw behang geplakt om de 2 jaar
Wij vulden-als kind-
de sigaretten en sigarenkoker
Voor de rokende visite
niet in 't minst bang
Het is nu...…
suites voor annemieke VII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 schreeuw van de dakmeeuw
op de grens van de duinen
schuim van de branding
het nieuwe veerhuis
zakt af naar de oude rijn
waar is de veerman
in rook opgegaan
de gedachten en dromen
slechts klanken blijven
een pruimenmondje
we hebben nog niet alles
gedaan en gezegd
racen naar oegstgeest
de kreet van de overkant
gehoord en gevreesd…
Tot aan die tijd...
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
744 Wanneer je het zwart
van de nacht
in mijn ogen ziet
ben ik er even niet
maar wacht op mij
het donker voorbij
dichterbij
de bron
van het bestaan
waar het hart van
wolken breekt
en zoute tranen
uit een zee van spijt
in rook zijn opgegaan
waar het licht
weer dag wordt
en mijn glimlach
zich uitstrekt
in oneindigheid
wacht…
straatmadelief
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
704 bijna had ik het gedaan
en was ik op je gaan staan
het voetgangerspad
was van de regen nat
eerst rook ik je geur
en toen zag ik je kleur
je bent te ver van huis gegaan
hier hoor je immers niet te staan
je bent te teer en fijn
om hier alleen te zijn
heb je van de ondergang gered
en snel in het gras teruggezet
je bent me te lief
mijn…
Lucky Man
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
588 Rook benevelt me,
mist van de koude sambucca dampen,
ijsklontjes die tranen huilen in het glas,
waar ik niet janken kan,
een onzichtbare man,
verscholen achter een brandend licht,
als motten naar de incomplete leegte,
flokt de vrouwenziel naar het onvulbare eb,
omdat ze moeten,
omdat ik moet,
om te branden,
niet alleen in het glimmende lemmet…
Flora
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
542 onder tien gebroken nagels
zat het vuil van vele straten
elke dag snoof hij
zijn eigen vieze luchten
de stank lag diep
in de kloven van zijn hand
begraven
ze rook in hem
de hele stad
ze was zijn zeep
zijn enig stuk
hoe zoet haar zweet
als zij hem waste
Uit “Cubanos y Cubanas”…
kaneel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
643 subtiel is het allang niet meer
de geur verspreidt als smaak nog beter
zoet
en krachtig
als een suikeroom met dikke buik
een suikertante met een kanten rok
frivool en ietwat bleu
haar in krullen
glimlachlang, blote tanden, niet meer bang
voor alles wat er sneu
nog tussen hangt
smaakvol ligt die zachte kracht
te smelten
op mijn tong…