2103 resultaten.
Vox Populi
gedicht
2.5 met 45 stemmen
11.405 Steeds minder wordt de fantasie
fantastisch, steeds kleiner
de wereld, korter
de reisduur, de voetbalbroeken.
Narcissen verdrogen en worden
door tulpen vervangen, de kat
werpt tussen ontsproten bintjes
negen jongen waar geen blik voor is.
Elke dag poets ik zorgvuldig
mijn schoenen en gebit terwijl er
verrekt, gecrepeerd en gemoord wordt…
Hier in dit land
gedicht
3.9 met 101 stemmen
29.569 Hier in dit land van water en van wind
en wolken die tot aan de hemel reiken,
een pannenkoek van klei en zand en grind,
vol kleine mensen achter hoge dijken,
hier wordt als regel zuinig voortgeplant
en heet de favoriete hobby maaien,
de favoriete stand de middenstand,
wil heel wat onweer tóch nog overwaaien
en halen heel wat levens nooit de…
Donkey o god.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 Ik heb de troep in mijn leven geloosd
Ik gooide achteloos de w.c.-rollen over
Het balkon. En toen het balkon ook nog.
Daarna de hele flat, behalve mijn eigen
Woning, die heb ik laten uitbouwen.
De maan die heb ik verruild voor de
Zon. De huismussen werden in een paar
Secondes flamingo's. Met een toverstok
Toverde ik vrede in de wereld…
De toekomst van vandaag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
534 daag voorzichtigheid uit
zet stokslagen en steniging
op de tocht om te verliezen
de frisse wind
die af en toe waait is de
verzegeling waard van oude gebruiken
nog heeft rode lak
de zachtheid van de middeleeuwen
hebben wij misschien te lang gewacht
zij gaan als lichtend voorbeeld
langs het firmament
de goed opgeleide jonge vrouwen…
Een bericht
gedicht
3.5 met 19 stemmen
5.379 Dit is inderdaad niet te verdragen. Lege kamers
kijken me verwijtend aan. Ik zet dozen anders
neer en nog eens anders en dan ga ik vroeg
naar bed.
Iemand, ik weet niet wie, zei dat het hoorde.
Wanneer het weer voorbij is raakt het ook
vergeten. Maar ik vergeet zo slecht.
Iemand kwam me helpen. Nu staan de dozen
op hun plaats. Ik…
De melkman is niet meer
gedicht
2.0 met 11 stemmen
7.125 De melkman is niet meer
en de singing transistor.
Schoenen ongepoetst, mannen
vrouwen weggegooid.
Twee paar nieuwe voorwerpen
die niet eens vreemd lijken.
In een gedicht keert niets.
Bloot aan de tijd aan de dood
aan familie en vrienden
die vreemd lijken.
En haar lichaam
haar zachte lijf, hard van inspanning
-----------------------…
Ik droomde dat het anders was #4
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 Ik droomde dat het anders was
Vrij van geest de dagen lengde
De uithoeken des levens verkende
In rust volledig van de angsten genas
Explosies van verblindend licht
Zwepen sloegen in mijn gezicht
Implosies van vergaan vertouwen
Die muren tussen lichaam en ziel bouwden
Flarden mist mijn stad omsloten
Schaduwen verdwaalden in het duister…
Langzaam maar definitief
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
651 Langzaam maar definitief
Wordt de stam doorkliefd
Haast meegevend,
Ontsteld omwerpbaar te zijn.
Het standpunt niet feilloos
Een illusie met wortels
Waar leven uit gegroeid is
En waarop het loof steunt.
Definitie vervaagt
De vorm verandert
En inhoud verdwijnt
Zonder stam om het vast te houden.…
In nat
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
648 Een studie in paars begint
met onregelmatige tekens
volgt bekende regels
Bij liefhebben aarzelt het violet
het cadmium schaamt zich rosse
Vederlichte lippen op elkaar
handen die onrustig, willen strelen
tot alle pijn en ongerief
de wereld uit, zich oplossen
schuilen gaan in het donker
In het blauw van de nacht maken
sterren en maan hun…
Vaarwel
gedicht
3.1 met 70 stemmen
36.091 En al die tijd lag daar
Dat heel gewone stukje papier;
Niemand wist
Dat er zo'n vreselijke afscheidsbrief
Op zou worden geschreven.
--------------------------------------------------------
uit: 'Dierentalen en andere gedichten', 2003.…
Een tintelfrisse frequentie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
450 ineens krijgt leven de geest
uit een andere dimensie
voelt buitengewoon
op een tintelfrisse frequentie
geschoond dragen
takken en boom
hun gestalte wat grootser
vullen ruimte in ijlere lucht
wiekt een vlucht ganzen
hun v voor de wind
in het laatste rood
van de vallende avond
waar je droefgeestig
door duister verwacht
bruist de sfeer…
VOORTSCHRIJDEND VOORJAAR
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 Nieuwe woningen,
bont geschilderd _ als plaatjes
uit een kinderboek.
Op regenkringen
-in eigen veren schuilend-
drijft de fuut traag voort.
Zuiver glanst de sneeuw
langs de sloot, waarin het ijs
grauw en week verzinkt.
In het avondgrauw
staan bomen zwart en puntig
als kruidnagelen.
Hete vulkaanrook
daalt langzaam, hortend, strijkt…
Warmte en zon van liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 Als iedere morgen
straal je weer
schijnend het licht
op mijn paden
stuurt de warmte
langs heldere lucht
of door wolkendek
niet onopgemerkt
je bent er als zekerheid
warmtebron en leven
die ook enkel van jouw kant
liefde kan en wil geven.
Zo ik jou zou ruilen,
zon van mijn liefde,
die schijnt deze dag,
zal ook morgen
een andere…
Locus amoenus
gedicht
2.7 met 35 stemmen
11.040 Eeuwen na de hoofse zeden,
tijdens ons afwezig eten,
staat de vanillevla
opeens in bloei.
Tafel en stoelen
lopen uit. Gekwinkeleer.
De vloerbedekking
klatert bij mijn schoenen.
Onze driezitsbank
is niet te houden,
heel de kamer
begint te stoeien.
Je legt je lepel neer
en kijkt me aan.
De boothals van je
beige trui
zakt…
VAN DE KLOTEN
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
549 De man heette Geert van de Kloten.
Hij ergerde zich aan z'n naam.
Zich voorstellen vond-ie een blaam.
Het werd een obsessie - een grote.
Hij voelt zich nu prima in orde.
Verand'ring van naam was z'n kans.
Officieel is z'n aansduiding thans
Jan-Jaap van de Kloten geworden.…
morgen valt de zee achterstevoren
gedicht
3.7 met 13 stemmen
6.169 morgen valt de zee achterstevoren
drinkt eb vloed
vaart zonder aankondiging
de hemel los
blijven we achter op het zand
engelen zonder draad
engelen zonder passe-partout
andersdenkend
morgen draait de wind
zonder mededogen
kapseist drijfhout
niets grandioos voor de boeg
blijven we achter op het zand
met geschilde lijven
dijen bezoedeld…
Zodat ik uitzie
gedicht
3.2 met 9 stemmen
6.014 Zodat ik uitzie
door het oog
van mijn naald
en sneeuwblind herken
de zwerfsteen,
sterfsteen onder
mijn tong: splinter
voor splinter
slaagt hij erin
niets te wegen,
niets voor te stellen.
----------------------------------
uit: 'Gedichten 1962-1990', 2010.…
restauratie wegens restauratie gesloten
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
569 de teloorgang van restauraties
geeft telkens meer stations
de aanblik van een koude voorstad
in het macabere voorportaal
van morgen krijgt kille nevel
vat op mijn gemoed...
bij de automaat pin ik een kaartje
voor de trein naar niemandsland…
Altijd maar weg
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
703 Zo zou het eenvoudig worden
brandstof voor vuur te zijn
zich met de lucht verbinden
Weg zweven met de wind
opgewekt door een verschil
tussen warm en koud
Dan nog je verwonderd afvragen
hoe het zou zijn met vleugels
nieuwe landen te ontdekken
als een albatros gemaakt voor zweven
of hoger gegrepen een engel
met harp zonder geslacht…
Hersengolven
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
644 Het gedeelte van mijn geest dat deint in de wind
Voelt zich prima
Het gedeelte dat uit de wind zit
In de luwte van mijn hersengolven
Voelt zich achtergelaten
Weinig te doen maar wil zoveel
Tijd om mijn hoofd te draaien…
alles verandert , maar verbetert daarom nog niet!
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
817 alles verandert maar verbetert daarom nog niet
in die goede oude tijd
waren de mensen nog gelukkig
met een iets en een niets.
mijn grootvader
was dronken van geluk
als hij voor vermoeide wandelaars
in de toen nog hete zomers
een koel glas water mocht serveren
uit zijn eigen gegraven welput.
mijn grootmoeder
voelde zich de koningin…
Tunnels
gedicht
4.5 met 6 stemmen
6.129 [Fietsend naar zijn werk, passeert Anton Korteweg elke
dag twee tunnels (tussen Leiden en Den Haag).
Op de eerste ontmoet hij om 8h20 de woorden: "Astrid,
I love you". Om 8h30 passeert hij de tweede tunnel en
ziet staan: "Astrid skelethoer. Negative erection".
Deze steeds weerkerende dagelijkse realiteit inspireerde hem
tot volgend gedicht…
Dat ene moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 Nederig boog ze
soepel als het riet
in de vergankelijkheid
van dat ene moment,
wetende
dat dat punt van zijn
nooit meer wederkeert,
de slinger
van eb en vloed
met als raakpunt
de ommekeer
en telkens anders
keer op keer ,
in het ver-rijkende veranderlijke,
in de flow van het
bewegen!…
TWEE GEZICHTEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
675 Dromend, vol angstzweet, zie ik de doodsstrijd
aan de vervloekte paal van 's mensen Dienaar.
De sterke Heiland is geheel kwetsbaar
voor kleinzielige wrok, die Hem honend bijt.
De man, tot het zwaarste slavenlot bereid,
voelt zich één grote gloeiende brandblaar:
folter- en spijkerpijnen zwellen almaar,
terwijl stekende zon door de wonden schrijdt…
Spakeloos landschap
gedicht
3.0 met 5 stemmen
5.987 De mensen worden uit het landschap weggenomen:
wat een rust! vooreerst
nog geen puinhopen, het licht
is het licht dat er is
op huizen als dingen naamloze bomen
een klagende waakhond een jagende vos
later
naarmate het donker nadert
steeds meer kraaien -
---------------------------------
uit: 'Vallende stilte', 2008.…
Changement de décor
gedicht
2.9 met 18 stemmen
7.495 Zodra de dag áls een dreigbrief
in mijn kamer wordt geschoven
worden de rode zegels van de droom
door snelle messen zonlicht losgebroken
huizen slaan traag hun bittere ogen op
en sterren vallen doodsbleek uit hun banen
terwijl de zwijgende schildwachten
nachtdroom en dagdroom haastig
elkaar hun plaatsen afstaan
legt het vuurpeloton van…
ommekeer
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
827 (verandering)
zoals men kut gebruikt
om er weerzin
mee uit te drukken
zo moet het ergens
ooit zijn misgegaan
op een plek
in het recent verleden
zijn de knoppen omgegaan
de tederheid bestreden
met het begrip banaal
zijn wij ver afgegleden
naar 't koude digitaal…
Afscheid
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.941 Waar is de vriendelijkheid gebleven?
Waar de rust?
Wie ontvoerde de onschuld?
De maagdelijkheid van de jonge jaren is verstreken
Geldingsdrang kwam er voor terug
Iedereen raast maar door
Op de hielen gezeten door een onzichtbaar spook
Dat in vele gedaantes optreedt
Geld, macht, bezit
Uiterlijk vertoon versus introspectie
Met het…
Perpetuum mobile
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
761 Verandering als constante,
geen trend zonder cesuur.
Water warmt op,
lucht koelt af.
Het keerpunt,
de wisseling van de wacht.
Een hapering,
een twijfeling in mij.
Verschil van dag en nacht.
De stroming gaat
op het ritme van het tij.
Perfectie is een dood evenwicht.
Alleen pijn prikkelt,
het foutje zet iets in gang.…
Het meisje
gedicht
3.1 met 17 stemmen
10.926 Ben ik na jaren nog het kind gebleven
dat zich, door lentes toverlicht verblind,
liet vangen door de speelse voorjaarswind
als hoog boven haar hoofd de wolken dreven?
Ben ik nog steeds het argeloze kind
dat zich aan zon en wind kan overgeven?
Is het dezelfde band waarmee dit leven
mij aan een wereld vol geheimen bindt?
Weer laat…