2088 resultaten.
Het broeit (OCCUPY)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
557 het broeit
de ogen glanzen weer
mensen pikken het niet meer
zij willen
vogels horen fluiten
zonder stress naar buiten
het economisch groeien
kan hen niet meer boeien
geen jacht op geld en macht
breken met afhankelijkheid
van kapitaal en speculaties
een eigen koers zonder hun malversaties
de maatschappij zal
in zijn voegen kraken…
De moderne slavernij (OCCUPY)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
637 jij bent niet vrij
maar leeft onder het juk
van de moderne slavernij
artsen die hun
dokters eed verkrachten
door te snijden in gezonde huid
mensen die geen
ouderdom belijden maar
hun nekken strakker laten trekken
geld uitgeven dat
gedeeld zou moeten worden
met hen die vechten voor wat eten
weg met de terreur
van geld en macht…
Wie vrij komt
gedicht
2.0 met 57 stemmen
13.039 Wie vrijkomt
wil een leeg hoofd.
Wie vrijkomt
heeft geen oren.
Schil de dromen,
bijt in de vrucht.
Wie zeult de koeltas
met gebroken ijs?
Wie vrijkomt
vergeet de oren
aan het hoofd van de ander.
Als hij lacht
wordt zij
een ander
misschien.
---------------------------
uit: 'Witte adel', 1991.…
ommekeer
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
827 (verandering)
zoals men kut gebruikt
om er weerzin
mee uit te drukken
zo moet het ergens
ooit zijn misgegaan
op een plek
in het recent verleden
zijn de knoppen omgegaan
de tederheid bestreden
met het begrip banaal
zijn wij ver afgegleden
naar 't koude digitaal…
2012
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
777 Een jaar van verandering
Staat ons nu te wachten
Geen mens die weet wat komen gaat
Al zijn er wel gedachten
We zullen dingen anders doen
In het groot en in het klein
Want het systeem is vastgelopen
En dat is niet fijn
Of misschien is dat wel goed
We kunnen opnieuw beginnen
De oude economie werkt niet meer
We gaan iets anders verzinnen…
Kleef aan
gedicht
3.4 met 16 stemmen
15.037 Einde winter, het ontvroren gras
wilde nog niet erg, zagen we tegen
donker in de sloot de nieuwe. Twee
witte. Ze voeren
langs de korte kant zo vanzelfsprekend
of ze van het dode paar het werk
hadden opgekregen. Naar het meer, de brug en
terug om bij de steiger stil te zitten.
----------------------------------
uit: 'Voorlopig verblijf',…
Transfiguratie
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
551 Zoveel moet losgelaten worden: straks
weer de lente, het licht op de berg en
de uren met vrienden, het vrolijke spel;
niets blijft hier duren – de tijd verstrijkt.
Steeds weer moet losgelaten worden: niets
bindt voorgoed, geen woorden of dromen,
maar we gaan verder, het leven is groter
dan enkel maar het hier en het nu.
Zoveel moet losgelaten…
Vulpen, groen gevlamd
gedicht
2.6 met 10 stemmen
6.167 gekregen in '86
dop vervangen in '91
houder vervangen in '93
clip vervangen in '98
dop opnieuw vervangen in '02
gouden pen vervangen in '07
met deze pen geschreven in '09
alles anders
alles hetzelfde
------------------------------
uit 'tellen en wegen', 2011…
HERFSTGROND
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 De voldane aarde van het najaar
mijmert dof berustend, glimmend, trots, bewust
over dankbare, vergane wellust,
die zij gul gaf aan bloem en korenaar.
Bezadigde kluiten voelen zich zwaar,
worden door natte koelte sterkend gekust,
verzorgen teer leven, dat in hen rust,
hoopvol uitziet naar de wintertovenaar.
Verstild wandelt bezwerende daadkracht…
Een heel behoorlijk natuurgedicht
gedicht
2.2 met 11 stemmen
4.237 De scepsis is langzaam weggestorven
en het laatste voorbehoud
met de spotvogels vertrokken
naar het heidense Zuiden
wordt het langzaam tijd om te gaan sneeuwen,
eerst langzaam, daarna dichter,
tot alles blanco is en onverlicht,
je reinste Middeleeuwen.
Mooi zo, dan nu maar eens een zwerver
aan laten kloppen. Volluk! Hongur!
Het licht in…
Onzichtbaarheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
644 De maan in duisternis verdwenen
het licht van de zon gedoofd
daartussen de aarde voor altijd.
Honden en wolven barsten uit in huilen
zij weten waar haar zwevend lichaam
aan de verre, hoge hemel staat.
Nachtzwaluwen vliegen op haar aanwezigheid
de vlucht van noord naar zuid bepaald
vleugels bewust van aantrekkelijkheid…
Herfst Festival
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.589 De verandering kwam niet geheel onverwachts,
een maskerade in gedoodverfde kleuren
verschenen door schaarste in het verschiet
bladeren gehuld in geleefde geuren,
nog onbekommerd warm uitgedragen
in ondraaglijke lichtheid van het bestaan,
beroeren stralen deinende kruinen
de top van de kleurenpracht bereikt
het uitzicht verbluffend.. een…
November
gedicht
4.0 met 2 stemmen
17.056 Geen spoor meer van zomer, al haast weer winter
De mistbanken van de herfst hangen laag
over de grond, verschuiven traag.
Het licht wordt steeds kouder en minder.
En ik denk: ik ben bijna niet buiten geweest
toen het gras nog hoog stond en bol van groen
de bomen waren. Teveel te doen
en schrijven voor brood verduistert de geest.
En zelfs…
Potentiële energie
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.612 Je ziet niet het verschil? Een steen
is een steen? Terwijl die in het dal,
mooi gevormd ja, maar wel dood
als een pier. Zie mij dan hier in de fleur
van mijn bestaan: op deze top lacht
de toekomst me toe. Hoeveel kan ik
niet verwezenlijken, als lucifers al die
bomen doen knappen, huizen vernielen,
rivieren een andere kan doen uitgaan.
Het…
Winterzon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
791 Warme kleuren reizen verder
dan de witte eenzaamheid van deze dag.
Een bevroren rivier in schaduwen
ademt met een lach.
Het ijs wil de vorm van de eeuwigheid
wel kennen en de trage schaduw
van de dood houdt nog vast
wat gezien wil zijn en gehoord.
De winterzon breekt de kou
in kwetsbaarheid en ademt warm
een zachte blauwe horizon…
PRILLE DRANG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.108 Ik ben op bezoek
bij een lieve mevrouw
haar dochtertje van
een jaar of zeven acht
zit verlegen onder de tafel
kijkt bedenkelijk
naar die grote ruige kerel
kleine Annemarieke
zit stil bij mij op schoot
terwijl er een foto wordt gemaakt
met haar beertje strijkt ze
over mijn neus en wangen
ik ga er weer vandoor
het meiske roept tegen…
Vertrek
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.684 De overgebleven
losse eindjes
slurpen de laatste
restanten energie
conditioneel en
emotioneel wrakhout
blikken verwonderd
naar elkaar
blijven drijven
alles eruit
op tijd klaar
overbodige woorden
zouden nu dubbel
hol klinken
in het nu
lege huis
hoor ik de stemmen
van negentwintig jaar leven
galmend in mijn hoofd
opkijkend vanaf de…
Mijn bestaan
gedicht
3.0 met 5 stemmen
8.250 Soms word ik wakker, bang
dat ik echt besta.
Angstig tast ik de muren af,
het bed, mijn nek
en zoek mijn gezicht,
maar ik kan het niet vinden.
Trillend sta ik op.
Ik doe het licht aan,
trek mijn onrust aan
en loop alleen
op de sneeuw die mijn hart bedekt.
Alles buiten
is nog steeds zoals het ooit gestapeld is.
Maar de wereld die mij…
MOGELIJKE TOEKOMST
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
550 Nadenkend kijken
door schemerblauwe lenzen
de wereld is overwoekerd
door kronkelige stengels
waarbij voortdurend
bijengezoem klinkt
zullen eens
reusachtige planten
en nietige diertjes
de aardbol beheersen
terwijl
de gehele mensheid
begenadigd
elders in het heelal woont?…
al die mooie praatjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 we leven in constante conflicten
in het groot en in het klein
er schijnt geen einde aan te komen
steeds weer nieuwe oorlogen
we zeggen ( bewapend ) dat het moet
voor de uiteindelijke vrede
uit onvrede, woede, machteloosheid
schijnen we niet te begrijpen dat bij
onze geboorte er een prachtige wereld
op ons wachtte...onschuldig, rein.…
Als klokken zwijgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
748 economische dwingelandij
wordt stille tijd ons ontzegd
en het meetbare opgelegd
We laten ons sturen en jagen
ook al willen we onthaasten, of vertragen
We vragen om geluk met minder, waar
dwingende uniformiteit dat verhindert
Wanneer we weten wat we werkelijk willen
verlangen dat klokken zwijgen en de tijd zal stillen
is de hoop op verandering…
Opa
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.380 Opa is duizendjarig
en van glas, lijkt het.
Stoot je hem aan, dan begint er
een fijn koperen mechaniek te zingen
in zijn borst: ik heb het warm,
te koud, zit op de tocht.
Zijn eigen handen
zijn een vale nevel voor zijn ogen.
Hij denkt dat bomen brancadiers zijn
- 's winters wit, altijd beweeglijk -
en morst dagelijks van angst.
's…
Ik was de schikgodin
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.523 Ik was de schikgodin van serge en katoen.
Een stiefzus van de tijd. Ik vlocht netten
voor een ziel van vlees en bloed.
Genadig zond het lot mij spoken
voor mijn rokken. Mijn dames
waren schepen. ik sneed zeilen
voor hun mast. Hoe jankte niet
de kast, alsof haar vliezen braken
toen ze gingen. Wie schept,
baart sterven. Ik knipte
navelstrengen…
Leeg vat
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 Als de hel de anderen zijn
is dan de een voor de ander een duivel
of zijn wij desondanks mensen
op zoek naar aandacht en tederheid
een warme plek om te blijven
waarover Carole King zong
genoegen nemen met genoeg
of schreeuwen we om niets
door het hardst willen klinken…
Ommekeer
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
489 Vanuit de verte voelde ik de bries.
Gaande weg bleek het gedraaid.
Geen houvast van de frisse wind.
Er is geen haan die daar naar kraait.
Geen ochtendlicht aan de horizon.
Geen wind die opnieuw door waait.
Geen geur van gemalen koffiebonen.
Er is geen haan die daar naar kraait.
In de verte galmt opgewekt gezang.
Voor groei van de zaad…
terug naar de navel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
588 de zachtheid van het verre water
aangelengd met koppige, rode wijn
geplengd op harde, droge grond
geur van hars uit houten vaten
van Delphi naar beneden kijken
ertsschepen liggen roestig voor anker
aan de horizon springt een dolfijn
vangt het laatste licht van de dag
hier kan ik jong blijven met jou
zelfs vandaag met grotere pijn
dan verlangen…
Dat ene moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 Nederig boog ze
soepel als het riet
in de vergankelijkheid
van dat ene moment,
wetende
dat dat punt van zijn
nooit meer wederkeert,
de slinger
van eb en vloed
met als raakpunt
de ommekeer
en telkens anders
keer op keer ,
in het ver-rijkende veranderlijke,
in de flow van het
bewegen!…
"gewoon"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Er zijn altijd dingen die "gewoon"
gebeuren
Zonder dat je het wil, of dat je er maar iets vóór of áán hoeft te doen
Er zijn altijd dingen die "gewoon"
gebeuren
Waarvan je denkt als het kon zou ik het "anders" overdoen
Er zijn altijd dingen die "gewoon"
gebeuren
Die je eigen ik vol in de kern raken
En je vaste patroon verstoren…
Schoonheid schijnt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
685 In de late schemering
de avond valt met grijs
notelaar verzamelt schaduw
meer en meer om zich heen
Haar gezicht straalt licht
ik mag hierbij aanwezig zijn
om te zeggen dat zij mooi is
Zij antwoordt met nu het donker wordt
al het lelijks in ongezien verdwijnt
zij verblindend uit mijn ogen schijnt…
VERSCHIJNING
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
534 't Evangelie zal zich statig voordoen
bij hen die het Woord aandachtig lezen,
kan in dagelijks leven grillig wezen,
het gewaad van een spitse mop omdoen.
De engel geeft een opbeurende zoen
op het gemoed, uit zwaar peinzen herrezen,
is niettemin een onvatbaar wezen,
snelt soms heen als een angstig waterhoen.
Die hemelgeest mag mensen gadeslaan…