3362 resultaten.
naam
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
962 blaas ik stof
uit mijn handpalm
asse wordt het
en tegen-licht
kristallen vuur
in mijn huid gegrift
ik ben de zwart-bevlekte
de brand-gemerkte
vlucht
in het verhaal
van geheim en stilte…
Morgen
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.248 en ik zweef door de straten
met een duizelend verlangen
Morgen begrijpen wij de vlucht
en kijken wij kroelend
uit over de zee…
Schaduw
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
2.135 Mijn schaduw volgt niet meer
Vlucht voor mijn aanwezigheid
Wil niet langer gebonden zijn
Aan de grillen van het lot
Dwaalt eenzaam door de tijd
Naarstig op zoek
naar een glimp van zichzelf
Mijn schaduw
Werd een dolende…
hogere machten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 hogere machten
houden mensen klein,
kortwieken hun vleugels,
arme mensen
krijgen weinig kansen
voor hogere vlucht.
joz. le bruyn…
moe
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
569 ik ben moe en
weet wel waarom
maar vraag het mij
en ik weet het niet
ik zie de vlucht
van de vogels
ver zullen ze gaan
zo ver zulllen ze vliegen
ik ben geen vogel
en ik ben moe…
Eerste persoon enkelvoud
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
425 ben ik ergens
in zekere zin
een vlucht naar woorden
of fantasie en verloren strijd
tegen meedogenloos hardvocht
doch
mijn wang tot werkelijkheid gewend
kwetsbaar maar bestaand
ik meen van wel…
parelmoervlucht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
482 ze leven op wilde
viooltjes de kleine
parelmoervlinders
twee late vliegers
dansen in het
najaar boven
bloemrijke graslanden
hun laatste
fladderende vlucht
in oktober…
nacht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
410 onder gewicht van wolken
vluchten woorden over verre huizen
in deze nacht van slaap en stilte
een nacht als geen andere behalve
ingekeerde krabbels in mijn schrift
de lege plek in het bed…
Dorpstafereel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
208 Reigers zetten hun vlucht naar het oosten voort.
De hemel wordt doorsneden.
Genoeg beschutting geeft de bamboehut.
De zon staat nog niet hoog.
De meester lacht: hij is tevreden.…
de val
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
342 Temidden van de verliezen
Vervagen de dromen van een vlucht
Na de val blijft alleen een gebed van zwijgen over
In het gonzen van de tijd
Ik zoek je glimlach op de verre oever van het mededogen…
lijf -op de vlucht 369-
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.529 de ervaring zelf is niet te beschrijven
de beschrijving is niet direkt te ervaren
beschrijving een reflectie van lijven
die onbeperkt in het heelal rondwaren
toch deel van processen en systemen zijn
een ervaring die weer uit delen bestaat
die door het filter van de reflectie gaat
op de grote vlucht door werklijkheid
zo teken ik een rond…
DE VLUCHT DES TIJDS
poëzie
3.6 met 19 stemmen
2.741 Dít kan mij vaak weemoedig maken,
Dat ons de tijd zó snel ontvaart,
Dat, eer zij ’t Heden recht mocht smaken,
De ziel reeds in ’t Verleden staart.
Het zaligst uur, sinds lange jaren
Verwacht en vurig afgebeên,
Het komt gelijk een klank van snaren:
Hij ruist, verrukt, en — vliegt daarheen!…
Witte vlucht in ruimte.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 Tekenen met woorden,
witte roos met woorden,
arend met woorden.
Oorden wit tekenen
die arend worden.
Een roos tekenen
met witte woorden
is als een vliegende arend
boven het wiegende kroos
in een kleine witruimte.
Ontwarend broos.
- zichtbaar. -…
De vlucht des tijds
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.301 Dát kan mij vaak weemoedig maken,
Dat ons de tijd zó snel ontvaart,
Dat, eer zij 't Heden recht mocht smaken,
De ziel reeds in 't Verleden staart.
Het zaligst uur, sinds lange jaren
Verwacht en vurig afgebeên,
Het komt gelijk een klank van snaren:
Hij ruist, verrukt, en—vliegt daarheen!…
DE VLUCHT DES TIJDS.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
940 Dat kan mij vaak weemoedig maken,
Dat ons de tijd zo snel ontvaart,
Dat, eer zij 't Heden recht mocht smaken,
De ziel reeds in 't Verleden staart.
Het zaligst uur, sinds lange jaren
Verwacht en vurig afgebeên,
Het komt gelijk een klank van snaren:
Hij ruist, verrukt, en - vliegt daarheen!…
dwarrelt luchten die vluchten
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
731 ik zie je
jagen en vlagen
vragend uitdagen
kleuren peuren uit
wolken die kolken
als ik luister
besta je uit
zuigen en zuchten
kreunen en steunen
kou om te kleumen
ik voel je
duwen en trekken
bomen verrekken
in buigend bewegen
het krenken van kronen
je dwarrelt
luchten die vluchten
in verleidelijk dwalen
om dan weer een den…
GEVLEI LOERT EN VLUCHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Onzeker schuifel ik door een duister woud.
Vanachter diepzwarte reuzebomen
en schimmige ritselstruiken komen
gedaantes nader, maken me benauwd.
Lokkend gefluister vult het bladerhout.
Zijn die verleidingen in te tomen?
Mijn huid moet bang, veranderlijk stomen:
tergend heet, vragend lauw, radeloos koud.
Tenslotte word ik met stille moed…
Tussen Donker en Vlucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
365 Een glimp—
niet licht,
maar wat eraan voorafgaat.
In de plooi van een blik
brandt het nog niet uitgesproken.
En dan:
een ruk aan het seizoen,
lucht die openspringt
in nerven van geluid,
druppelend ritme,
als vogels
die weten wanneer ze moeten gaan.
Tussen het zware en het vliedende
hangt een stilte
die niet weet
of ze moet vallen…
Zomer in zachte vlucht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
503 Zomerwind waait zacht
door de armen van de struik
vlinder blijft zweven
In de zomerbries
wuift de vlinderstruik zachtjes
vlinders komen thuis
Geur van paarse bloei
trekt een dans van vleugels aan
zon kust elk bezoek
Tijd lijkt stil te staan
bij de dans van paarse bloemen
en een vlindervlucht
Licht valt op de struik
tussen blad en…
Vlucht voor den duivel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
471 Loop voor den Duivel, zwart van list,
waar maanlicht koud zijn schaduw kust.
Hij fluistert zacht in nacht en mist —
wie hem bemint, vergeet de lust.
Zijn oog is zoet, zijn hand is wreed,
hij geeft wat sterft, en neemt wat leeft.
Hij weeft van as een zilvren droom,
waar ziel en zonde samenstroomt.
Hij kent uw wens, het fel verwaand,
en…
Wendy
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.348 dans nog eenmaal voor mij
jij maakt mensen blij
laat ze zweven
neem ze mee in jouw vlucht
dansend zwevend zwierend
een vlinder in de lucht…
Braken mijn vleugels
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
599 een zorgloos bestaan
we rustten wat vaker
spraken in geur
de nectar bracht liefde
en later zijn kater
de bloem is verdord
mijn vleugels zijn grauw
de vlucht is te kort
om te vliegen naar jou…
Rare Mensen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
594 De reden waarom vluchtelingen vluchten
wordt in Europa amper onderzocht
een mens maakt zomaar niet een lange tocht
als hij in 't eigen land niets heeft te duchten
Dus waarom gaat een mens op avontuur?
Wanneer je thuisland wordt kapotgeschoten
dan vlucht je weg, desnoods in rubberboten
je rent, je zwemt, je klimt over een muur!…
geen helling thermieken
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
745 ze braken mijn vleugels
vertraagden mijn vlucht
zijn jaloers op mijn kleuren
moet ik uit de lucht?…
Droomstof
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.276 Door de waarheid ingehaald
Vertrekt ze naar het land der dromen
Waar visioenen binnenkomen
En haar dwaallicht vredig straalt
Voorbij de aardse woestenij
Raakt ze lucide sterren
Ziet de kosmos opensperren
Schouwt planeten van nabij
Maakt het gewillig brein
Haar eigen creaties
Restrictieloze impressies
Die werken als karmozijn…
Onderweg naar Egypte
gedicht
3.1 met 10 stemmen
15.350 We zaten samen op mijn lange waxcoat.
Het was oktober in een bos in Drenthe,
de zon warm op het gras, het leek wel lente.
Zij had de picknicktas met kaas, fruit en brood.
We keken naar de letters in de beuk, groot
gegroeid sinds onze geboorte, we prentten
ons de stilte in, de taal die niet went en
'op jouw jas ben ik altijd veilig' besloot…
de oude stopt met drinken
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
4.407 wat doet de verzuurde rufter
ter verlichting van zijn leed
dat dronken heden&verleden heet?
hij gaat zwemmen in een slufter
eet langzaam in kleine brokjes
drinkt zijn melk met kleine slokjes
des avonds blijft hij nuchter
drinkt water met twee rietjes
neuriet gregoriaanse melodietjes
het is nu over met de boeren en de winden
hij wordt…
vanuit het verre
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.671 ik sprak haar aan
vanuit het verre:
een café vlakbij't station
'Het Verre'
zij zat diep
in gepeins verzonken:
m'n ongeschreven dagboek
tussen haar
een muur
een klein verduisterd raampje
misschien verliezen
wat je nooit vond
en mij
was ik haar even kwijt
waar ben je?
zocht haar zag haar weer
stond op
al met een voet…
Vluchtweg
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
878 Grijp je vast
Aan bomen vol herinneringen
Volg de weg
van wie je bent
Die dwars door woorden breekt
Geen witte sneeuw
Tot scheuten uit je lichaam schieten
En je ontwaakt in een frisse wind
Onder de warme regenzon…
het stille na de storm
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
859 de stormachtige wind
doet buigen
maar niet breken
ze snelt voort
haar voetstappen klinken hol
in de stille straat
buiten adem
komt ze aan
op haar bestemming
waar het noodlot
haar ontmoet
ontlopen kan ze niet
haar kreet gesmoord
in het huilen
van de wind…