1541 resultaten.
keerpunt
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
3.769 levenslang gevangen
wanhoop in het hart
onvervuld verlangen
voortdurende smart
heimwee naar de hemel
naar geborgenheid
hunkering naar liefde
nu en voor altijd
Jezus is gekomen
keerpunt in ons lot
oorsprong aller dromen
veilig thuis bij God
liefde zonder grenzen
rustpunt voor de ziel
hoop voor alle mensen
kom en kijk en kniel…
wij hadden veel gedroomd
netgedicht
2.3 met 25 stemmen
6.961 Wanhopig wortelend in zand,
maar toch reeds voorbereid op het omvallen.
Ieder naar zijn eigen kant.…
Gloed
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.469 de eenzaamheid
van de nacht
die je het gevoel geeft
verdwaald te zijn
in het dichte woud
buiten jezelf
waar krachten
strijden met je hart
het ochtendgloren
betovert de stilte
van de vroege ochtend
geeft inzicht in de passie
die op een dag
je hart doordringt
om eeuwig
te blijven
branden
een wisselstroom
tussen wanhoop…
een fragment van aanwezigheid
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
740 mijn lelijkheid
breekt de grond
open
door een bevrijdend
oordeel van de dood
vlinders
in donkere tijd
leggen wanhopig
hun gewicht
op mijn trommelvlies
wanneer een maskerade
verzandt in late zonde
van leegte
ik leg me
naakt in de aarde
en vraag gratie
in dat ene moment van
waarheid
mijn ogen ver weg
als vogels…
geluidloos verdriet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 ik vroeg maar
je antwoordde niet
keek me aan
iets in je blik riep
wanhopig mijn naam
jij draaide om
wilde gaan
ik pakte je handen
je twijfelde
bleef even staan
zag tranen
in ogen
een mond met
geluidloos verdriet
je vertrok zonder iets
ik heb je nooit
meer gezien
de tijd was op slot
wij gingen in liefde
samen kapot…
schaduwbestaan
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.910 Sprong ze daarom zo wanhopig haar dood
tegemoet?…
Zwart geboren
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
737 Haar handen
zwart
gaven af
gewend te geven
klauwen vingers
gekromd in taal
haar eigen taal
waar strak
een omweg
maakt en
letters niet
meer drukken
op verloren
ooit wordt
sprakeloos
het boek gesloten
het hoofd denkt
na en geeft grijs
de laatste letter
voor de punt
wanhoop raakt
zwijgt zij…
Haar dracht
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
772 Omdraaien kan al lang niet meer
de strik is onnodig
kort haar heeft ook wel iets
maar als hij ingehouden vraagt
waarom vandaag en niet morgen
blijft het ijzingwekkend stil
zelfs adem wordt niet gehoord
blauwe ogen spreken allang
geen stoere straattaal meer
zij draait zich wanhopig om
vergist zich in de hoogte van
de donkergrijze stoeprand…
Sint-Jobretabel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 De diepe smart verdrongen,
de wanhoop overwonnen.
Want,
Job, de Godgetrouwe,
weet:
Jahweh laat me nooit alleen.…
Het land
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
642 Het boterde niet
tussen hem en het land
woekerde onrust
stroomden wrede rivieren
vlogen sombere vogels
over Hollandse velden
onder grijs bewolkte lucht
in een vermeende duistervlucht
deelde hij zijn wanhoop
met het land en zijn kinderen
sliepen op grauwe landschepen
waar ze de blote duivel knepen
omdat het niet boterde
tussen…
verstilde tranen
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
2.108 het zijn de tranen die verstillen
in de echo van jouw zin
die een dak van wanhoop maakte
met een eindeloos begin
hoe kan ik jou ooit zeggen
dat mijn liefde in jou bloeit
dat het voelbaar door blijft stromen
en verloren weder vloeit
geen woord zal jou nu raken
geen zin zal blijvend zijn
slechts de echo zal nog resten
als een steeds hernieuwde…
Het laatste shot
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
875 ga met mij mee
in het laatste shot
mijn aderen zijn al kapot
een snelle ronde bloedsomloop
maakt kankercellen dood
of doet ze snel verdwijnen
naar plaatsen waar
het gif niet makkelijk in
eerste rondgang kan verschijnen
geen wanhoop
zij kunnen slechts leven
van wat het bloed kan geven
mijn lichaam is gesloopt
maar het laatste…
Ogen blik
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
664 Haar ogen vragen
spreken, klagen
breken, kiezen
hopen, verliezen
laten schaamte strijden
waar lijden door daden
het daglicht verloren
vergeten, verraden
verketterd, verkoren
zoekt zij een toekomst
vindt dagelijks pijn
haar ogen spreken
vragen, breken
haar wanhoop
haar blik
haar ogen blik…
Goudmijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
618 Wat schreef ik graag
een schrijnend vers
vol smartelijke wanhoop
en hopeloze hunkering;
wat liet ik graag
gevoelens overstromen,
dichtend over 't onbereikbare;
wat legd' ik graag
mijn ziel in woorden
bloot voor hem
die ik niet krijgen kan;
maar 'k heb geen toegang
tot de goudmijn
van 't gebroken hart;
in mijn poëtisch
keukentje…
Negeren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 Maar mij iets belooft
dat naar liefde smaakt
of een
afscheid
dat minder
wanhopig
wordt
en
dromen
niet laat barsten
als je mij weer ziet
en elke gebaar met
koude
ogen negeert.…
Voorjaar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
712 Je hoeft er niet voor te reizen
Op pleinen en in perken
Kan je het bemerken
In eigen straat of plein
Zal de belofte er zijn
De krokussen bloeien
Hoop en verwachting groeien
Geeft fundament voor het leven
De tere twijg wordt weer een tak
voor het oog met het grootste gemak
Knoppen worden tot bloem verheven
wanhoop verandert in hoop voor…
Irma
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
624 Ze had haar boze oog gericht
op een prachtig eiland
in de Atlantische oceaan
hoe kan het toch bestaan
dat een orkaan zo tekeer kan gaan
het eiland heeft haar schoonheid verruild
als je de verwoestende beelden ziet
zo veel chaos, wanhoop en verdriet
bevolking totaal verdwaasd
want nog is zij niet uitgeraasd
de natuur
heeft weer haar…
achteloos punt je de roos
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
2.390 messen blinken
staal kaatst woorden
die raken zonder
zichtbaar te vermoorden
werpen met venijn
een blik vol haat
haar krijg je wel klein
want je kent geen maat
achteloos punt je
de roos, naast het
trillende lemmet bidt
zij wanhopig haar gebed
je hebt het mes
er in gezet, het zal
snijden, zonder bloed
is er geen scheiden…
Onpeilbare diepten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
429 langs uitgesleten paden
lopen eeuwenoude zielen
in vermoeide rijen
verdwijnen in het duister
van het donkerste zwart
in het holst van de nacht
diep onder de grond
liggen de verborgen geheimen
van leven en dood
de echo van de geest
schreeuwt om verlossing
uit de kerker van wanhoop
smekende handen
reiken naar het onbereikbare
genezende…
Ik wil vertellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Van jaar tot jaar sneeuwt het
herinneringen, ze bedekken
en blokkeren de oprit
Ik schep ze aan de kant
Ik moet eruit, ik moet
boodschappen doen
En als ze gaan smelten
als ze in de regenpijp
druppelen en weglopen
lig ik wakker in bed
te luisteren en volg ik
het kabbelen in de goot
Het maakt me wanhopig
Ik wil weg, een pauze
om alles…
2025
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
562 Geven en nemen
Presenteren en ontvangen
Plezier en droefenis
Dapper en bang
Eenheid en polarisatie
Liefde en angst
Blij en zwaarmoedig
Hoop en wanhoop
Gezond en ziek
Licht en donker
Liefhebben en haten
Verlangen en afkeer
Positief of negatief
Het is lachen of huilen
Ik hoop op veel lachrimpels
En weinig tranen in 2025…
Verwend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
313 De wanhoop van de verjaagde -
de nonconformist, de immigrant...
De dood van de aangevallene -
de vrouw, de vreemde...
wil niet, kan niet, mag niet
anders benoemd worden
dan mijn vrijheid -
mijn vrije tijd, mijn hoop
mijn thuis, mijn veiligheid...
mijn verwende leven -
in mijn verwende land...…
Als ik er ooit niet meer....
hartenkreet
3.8 met 38 stemmen
1.957 Als ik er ooit niet meer zou zijn,
wanhoop dan niet.
Laat ik niets meer van me horen,
bén ik er dus niet meer, heb dan
op gepaste wijze, verdriet.
Natúúrlijk mag je óm me huilen,
láchen mocht tenslotte ook.
't Zijn juist dié emoties, die
horen bij leven én bij dood?…
het heengaan
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.615 Er is geen houvast meer,
en met de moed der wanhoop,
probeer je het weer,
zonder resultaat, zonder hoop.
Zwetend en vermoeid,
je vingernagels verschroeid,
door het willen grijpen in het ijle,
je laatste krachten zijn weg,
te hoog was die spitse berg.
Je glijdt weg, je ogen gaan dicht.…
de dood
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.730 Er is geen houvast meer,
en met de moed der wanhoop,
probeer je het weer,
zonder resultaat, zonder hoop.
Zwetend en vermoeid,
je vingernagels verschroeid,
door het willen grijpen in het ijle,
je laatste krachten zijn weg,
te hoog was die spitse berg.
Je glijdt weg, je ogen gaan dicht.…
AARDBEVING
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.312 een van onverwachte herkomst
wilde vleugelslag bewogen
golft de gekleurde hemel
van midden januari
Het licht is zwart
het duistere is licht
vanuit een verte
roepen zachte stemmen
Het is vanuit de grond
dat trillingen
de aarde
hemelhoog bewegen
Wanhopig…
Voorbij
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
2.169 In tranen verzonken
Oneindig verdriet
Zat ze daar, tranen blonken
In haar ogen, het pleit beklonken
Ze barstte bijna en hij verliet
Haar alles, haar dromen
Uiteengespat in vale wanhoop
In ijdele illusie bekroop
Haar het gevoel, dat het nog goed zou komen
Kwetsbaar en aangedaan fragiel
Een hoofdstuk afgesloten
Verlaten en verstoten…
Een vaasbeschildering
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.861 Toch droom ik: schonk een god hun plotsling rust,
Na 't klinken van een laatste, schrille noot,
Wellicht, uit wanhoop om hun lange lust,
Zag ik ze snikken in elkanders schoot.…
Als ik door dit ijs zak
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
449 ik weet me op glad ijs
maar geef toch alle twijfels prijs
die mij een leven lang beheersen
ben ik wel vrij
als alles is voorzegd
door toeval of karma lijkt vastgelegd
vinden mijn daden genade
word ik bekeken en bestuurd
of als netwerker slechts ingehuurd
er is mij een vrije wil gegeven
maar als ik door dit ijs zak
bid ik wanhopig voor…
De schreeuwende stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
594 Ik hoor weegeklaag in deze schreeuwende stilte,
het wanhopige bidden van een vader, een zoon,
van hen die wenend van heimwee en pijn
hun kapotgeschoten dromen en levens hier gaven.
Maar wat is een soldatenkerkhof toch schoon.
Witter dan wit zijn de duizenden graven
en het gras is nooit korter geschoren geweest.…