3375 resultaten.
Groot klein land
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
465 Vandaag hier
morgen daar
met wilde rozen
in het rieten haar
rood wit blauw
leven stroomt door
aderen zeën
voeten dansen
barrevoets
glimlach door
brandend zand
van verre continenten…
knoop in de maag
netgedicht
4.2 met 40 stemmen
2.624 Een droge boterham
Met zand.
Zij schuurt de maag
Met knopen.…
Oorverdovend
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
513 jouw stilte is oorverdovend
wekt irritatie op daar de
investering stoelde op los zand
kleurrijke uren teniet gedaan
toen onze toekomst vol plannen
alleen de mijne bleek…
Woorden
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
446 woorden waarvan ik hoopte
dat ze ooit de jouwe zouden
worden zijn verloren gegaan
bij de zee
hoe ik ook loop en kijk
zand tussen mijn voeten voel
de golven tel
ze zijn verdwenen
net als jij…
† Kadaffi † Kadafi † Kadhafi † Khadaffi † Ghadaffi † Gadhafi †
snelsonnet
3.7 met 25 stemmen
1.614 Nog kort geleden was hij troetelkind
van Sarkozy en Blair en Berlusconi
Ze accepteerden zelfs zijn trotse tronie
omdat men onder ’t zand veel olie vindt
In Rome en Parijs en ook te Londen
wordt echter veel schijnheiligheid gevonden…
In aarden tinten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 Met het turfstof nog in
Mijn oren, het veen
Dat al mijn gedachten doorleeft,
Dat mij raakt tot in het diepst
Van mijn wezen -
Zie ik jou, kind van het zand,
Met je handen de aardappels
Rooien, zie ik je gezicht
In aarden tinten
Voor altijd geschilderd
In mijn hart…
strandvakantie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 in zijn poging een snelsonnet te schrijven
is onderstaande dichter reeds gestrand
hij ligt nu met zijn voeten in het zand
en zal daar nog wel n klein tijdje blijven
ik reken op begrip en tolerantie
ook een dichter heeft wel eens vakantie…
Eilander
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
688 Ik ben een waterman, een Amelander
Ik ben het wrakhout, zand en zilte bad
Een pier uit deze aardkloot, salamander!
Dus nokken met je flatje in de stad
Ik val nog liever hier ter plekke dood
Dan weg te sterven als een stadsmalloot…
rood
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 ik zag
de bloedrode
kleur van
granaatappels
het wendbare
gedwarrel van
de granaatrode
vlinder
ik zag
de bloeiende
pioenroos
in de tuin
het karmijn
op jouw lippen
in het
zonlicht
ik zag
de vermorzelde
schelpen in
het zand…
Altijd gebleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Je borstkas toont
geen beweging meer,
Weldra zal het zand
je hebben omsloten -
Maar wat jij dacht
en zei in jouw leven
Zal ervoor zorgen
dat jij voor altijd
Lijkt te zijn gebleven.…
opgetild
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
462 ze zet een
stap terug in
het schurende
bijtende zand
de zilte
zeelucht hongert
in de
zwarte nacht
de storm tilt
haar op
hoog boven
de tijdelijkheid
hoe onverschillig
is de nacht
voor de
zachte krachten…
omkeren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
441 je zei, er is geen weg terug
dit geldt voor elk woord
dat verdwijnt en vlug
zal verkeren in ‘n ver oord
het vloeiveld van schijnbaar
en waarachtig beleven
dat alles wist wat wij daar
in het zand hebben geschreven…
verborgen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
424 veel ligt verborgen
onder het puin en
onder het zand in
versteende beelden
onpeilbaar diep in
de stille oceaan
zoveel verborgen
in stilte in woorden
in hart en ziel
zoveel onuitsprekelijk
verborgen in
jou in mij…
Zon
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
712 De zon werd geschilderd
door zijn naakte minnares
die op het strand lag
om het zand te voelen.
De stralende hemelplaneet
die haar blote lijf verwarmde
verdiende meer dan een eerbetoon
een aandenken voor de eeuwigheid
zo vrolijk speels in haar gedachten.…
Max van start
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
571 Hoe oranje is weer ons Nederlands leger
langs de baan, onder de zon
toen het ooit voor onze Max begon
droomden we al van zijn wereldzegen
nu is hij daar
dichterbij dan ooit
als hij zand in de ogen
van Hamilton strooit…
Liefde glipt weg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
500 De liefde glipt als fijn wit zand
Tussen mijn verbaasde vingers
Verzet is
vergeefs
Niemand kan een boom scheppen uit planken
Noch een foto nemen van de geur van zuivere sneeuw…
Spel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Wind stoeit met water stoeit met strand,
zand stuift over wuivende duinen,
onbesuisd, onder meeuwen die deinen,
dansen op het ritme van de branding,
golf op golf op golf,
Nehalennia's hartslag.…
Pijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
599 hier staat het leven
daar ligt de dood
puinhopen beven
zand kleurt rood
om het even
Palestijn of Jood
woede en verdriet
begraaf je niet
in het beloofde
geroofde land
het land dat brandt…
Ommuurd
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
216 In de schaduw van de kerk
Het veldje voor de wiegendoden
Een wereld van zand
Geen gebenedijde woorden
Van bemoste cherubijnen
Om alles wat hier roerloos ligt
De wind maakt uit de kruinen
Van de oude bomen
De eerste herfstbladeren los…
Woestijn in de polder
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
816 Met mijn schoen door zand en stenen
Waait het stof hoog op
Daalt een eindje verder
En strijkt neer op een verdwaald blikje
Ik hoor de doeken klapperen
Als grote witte spoken
Sommige mensen zijn al op
Alsof de camping gaat ontwaken
Ik zie een karavaan van mensen
Wachtend in de rij
Storm in hun hoofd
En het zand in hun ogen
De groene…
Hoogtij
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.833 Een nonnengift, roze gekapt
ligt teer neer in 't zand.
Onder de branding brekende kruikjes
wenden zeeziek de steven.
Tussen haar hand, klampend aan de helm geheven
en het in haar voetlijn rimpelende zand
licht zijn diepzee op.
Haar kleed verschikkend neemt hij haar in golven
en zijn dalen is dat van een zeekat
tot inktpaars verschrikkend.…
Herinnering .....
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.212 Lopend door het zand
verdwijnt de gedachte
die door me heen flitst
dat je niet zult wachten
ik hoop ...
Golven over onze schoenen
we hebben niets in de gaten
onze gedachten vloeien samen
en vullen op de ontstane hiaten
ik denk ...…
Hoogtij
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.011 Een nonnengift, roze gekapt
ligt teer neer in 't zand.
Onder de branding brekende kruikjes
wenden zeeziek de steven.
Tussen haar hand
klampend aan de helm geheven
en het in haar voetlijn rimpelende zand
licht zijn diepzee op.…
kust
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.448 je dat niet was
je handen werden kouder
verborg ze in mijn jas
en zonder iets te zeggen
heb jij mij toen gekust
er was niets uit te leggen
stelde jij mij gerust
nooit vergeet ik meer die avond
vier voeten in het zand
we zagen duizend sterren
op een verlaten strand…
Verjaardag
netgedicht
2.5 met 169 stemmen
10.285 Maar helaas, hij glijdt weg
als het mulle zand
tussen mijn vingers.”
Zei ik daarop:
“Ik ben de tijd, het mulle zand,
de zoele wind, een kringel rook.”
Jij zei:
“Onze kinderen, hun diep verdriet,
hun blije lach,
zijn in mijn hart
gevangen tijd.”
Ik zei:
“Vergis je niet.
Ze groeien van ons weg.…
en zo wil ik zijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
739 Ik wil de voeten in het zand steken
het warme zoute water van de zee
in golven over me heen laten spoelen
fietsen wil ik door de duinen
met de neus in de wind
of in een bootje dobberen
en dan dronken zijn van Liefde
en alles vergeten behalve nu.…
Doka
gedicht
3.0 met 10 stemmen
4.143 Het zand in haar navel, een ijsje in haar hand.
Smelt het, dan zand erover. Strand vlakt uit.
Ze noemt de wind een val, blaast hem aan
bovenhuids. Uit de zee doemt mist die haar
inkuilt in een glazen kist. IJsbloem in de zomer.
Loodzwaar achter een raam met leeftocht staan.
Het licht doorwaden in een lens. Tintelingen
in een glasfiguur.…
Wind, water en herinneringen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
562 De wind speelt zacht door m'n haren
en veegt sporen weg hier in 't zand.
Wind, blijf waaien en blijf spelen,
maar laat mij achter, met 'n lach.
Er is iets wat ik zou willen delen:
Zie hier, een wonderschone dag.…
anomalie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
659 alles verstrijkt zover je kan kijken
de lijken reikhalzen onder 't zand
het gedruis wuift iedere inbreng weg
erosie strijkt een vers paneel
onophoudelijk
't licht van de zon tart 't dodelijk heelal
daarmee is niets meer gezegd…
Samenwerking
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 en jij waant je ook reeds in het hotel
we kleden ons uit, spoelen al het zand weg
in de douche; jij staat er als een gluurder
schaamteloos sla je ons gade, zie je hoe we kussen
tot ik je vriendelijk maar kordaat aan de deur zet
en wij verder doen achter dit afgesloten gedicht.…