6892 resultaten.
Zomaar een dag
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
673 kissebissen in de sloot
een verdwaalde hommel
zoemt voorbij
ergens bloeit en lokt lavendel
in de tuin van mij
af en toe een voorbij razende auto
men heeft haast
ik niet
dit is genieten tussen hoge bomen
bij het tuinhekje zie ik de hommel
hij was sneller
nou ja eigenlijk zijn het er meer
die zich laven aan de honing
in mijn lavendelpracht
binnen…
Ma bien-aimée roos
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
645 om een huisje deur
zag ik witte liefde in jouw ogen
en het groeide binnenin ons
enthousiast
jij liet me dansen en glimlachen
bij dageraad en bij nacht
tot daar het einde kwam
eens te meer drukt afscheid
laat stilte achter in ’t hart en oog
en achter mijn deur
om te bewegen
over twee provincies
binnen en buiten
wat de natuur repeteert…
Vincent van Gogh
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
852 , hemels laaien
in mijn hoofd en buik, handen grijpen, roemen
’t licht, de lucht, ’t is pure poëzie, een zucht
ontsnapt en gaat even naar een woest stilleven
moet verder naar gezwoeg op ’t schrale land
dan de cipressen, kreupelhout, te snel, ik vlucht
de zelfportretten kijken, bijten, snijden, geven
mij ’t euforische gevoel dat ik van binnen…
Gevoel van Ooit
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.173 Soms hoeft het eventjes niet meer
en verlies je de zin van het leven
Langzaam stroomt de energie weg
en toch blijf je steeds maar geven
Dan moet je stoppen en verdergaan
mensen en dingen achter je laten
Het gevoel terug vinden van ooit
het leven zit soms vol met hiaten
Zoek evenwicht en rust van binnen
wat je ergens op je weg bent verloren…
Een menigte
gedicht
3.6 met 7 stemmen
8.066 Binnen enkele dagen was het
gebeurd, bleek zij uiteengevallen
in een waaier van vrouwen.…
Een vlaag van verbeelding
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
762 een sproeier met nat licht
wuift langs de statige gevel
de wind verdraait het zicht
heen en weer
snel of even
in de doorgaans proestige nevel
achter sombere ramen
bewegen figuren in zwart
zijn het weduwen
of één persoon op iedere wand apart
ik schuil aan de overkant
en staar naar binnen
zou men daar
alvast de spoken wekken
kruipen…
Foto met mij
gedicht
2.6 met 51 stemmen
16.005 Naar binnen toe ben je bang. Voorgevoel. Vrouw
naast man. Stoel naast stoel. Je lacht te laat.
Ik droom ervan. Een hand waarin je hart slaat
houdt me tegen. Blijf, blijf. Pulseren wordt
mijn enige bewegen. Je blijft doordat je gaat.
------------------------------------
uit: 'Het meer in mij', 1986.…
Jij, lieve schat
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
774 Jij, lieve schat, je wordt zo ongenadig
bejegend door blinde gnomen en stupide
machtsmisbruikers, kom, ik wil je met
zachte hand naar mijn hart en ziel, heel
teder, begeleiden, sluit je op binnen de
grenzen van mijn wezen, voel je veilig,
want ik heb me jaren verdiept in allerlei
magie, dieptepsychologie en sjamanisme.…
Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn
poëzie
2.0 met 5 stemmen
1.712 Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn
Waar een kap'laan zich heim'lijk aan bedrinkt: –
Hij feest zijn oog aan 't glas, dat halfvol blinkt
Binnen de lichtkring van de lamp, wier schijn
Wemelt rondom en scheem'ring wordt in 't klein
Vertrek, waar vóor hem zich een heir verdringt
Van dromen, tot zijn hoofd halfdromend zinkt:
Hij prevelt…
DE VOGEL
gedicht
2.8 met 13 stemmen
6.159 Dan vliegt gij soms door 't open venster binnen
Gelijk een vogel die vergaat van dorst;
Ik voel uw voetjes tripplen door het linnen;
Snel drinkt gij aan de vijver van mijn borst.
Gij vouwt uw vleugels samen rond mijn hart,
Eer gij verdwijnt in 't nachtlijk blauw en zwart.…
De Ene
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
719 (voor Mirjam Bruijn)
Ik heb na mijn lange zoektochten binnen
de boeken over spiritualiteit uiteindelijk
mijn rust gevonden in bespiegelingen over de Ene
en de Eenheid, zoals de Essenen en de Katharen
geloofden en beleefden. Niet dualiteit, maar
eenheid is de weg, zoals Christus wist en doet.…
Veerkracht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
634 sieraad in het kreupelhout
een woonplek die morgen
niet meer bestaat
ons wonderlijk weefsel
is een ongeëvenaard geheim
op weg naar het open graf
In verlopende tinten worden we
zonder plooien gestreken
onder de milde druk van zonnegloed
en het gewicht van het onvoorspelbare
scherven van gebroken glazen bollen
dringen onzichtbaar binnen…
Jesus was een Rolling Stone...
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
571 mijn handen en weet
dat er andere wegen zijn
maar het beloven is te simpel
stelt echt niks meer voor
als een ieders geloof door alle Bijbels
gevangen wordt
het web zit nu om de spin
wie heeft er eerder gedood
belang gehecht aan haat
die mijn ziel van binnen…
DE VOGEL
gedicht
1.7 met 6 stemmen
13.381 Dan vliegt gij soms door 't open venster binnen
Gelijk een vogel die vergaat van dorst;
Ik voel uw voetjes tripplen door het linnen;
Snel drinkt gij aan de vijver van mijn borst.
Gij vouwt uw vleugels samen rond mijn hart,
Eer gij verdwijnt in 't nachtlijk blauw en zwart.…
gaan in liefde
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.104 (mama, 20-04-1936 / 22-08-2011)
gaan in liefde
toen viel alles even stil
ons hart in de jouwe, onze ogen bij elkaar
onze handen streelden al het laatste leven
buiten liet de zon een vlinder vallen
binnen scheen de dood op jouw gezicht
het was mooi hoe rust in overhand
langs ingevallen wangen -zocht
tot…
de zomer voorbij
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.037 De bladeren van de bomen kleuren
in bonte pracht en kruidige geuren maken
je verlangend naar de intimiteit van de nacht en
de warmte van het binnen zijn.…
Een wijle ten gronde
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
691 als gevoel
mijn levenslust
naar binnen trekt
en ondraaglijk lijkt
roept de aarde
terwijl zwaarte mij toedekt
ik val dan neer,
haast stotend, ten gronde
splijt uiteen
in stervende delen
van koude rillend
aan overmacht gebonden
kijk stuurs nabije verte in
gedragen door lijfelijke steunen,
verscheurende schreeuwen
doen mijn hart kreunen…
Houdt moed, lieve vriend!
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.328 Wat doe je als ze niet weten van je pijn
Wat denk je als je huilt van binnen
Ga de boom in met de goede wensen
Ach mensen weten vaak niet hoe!
Ik zeg je alleen maar: houdt moed…
asbak
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
635 ieder klaar
na hun kort maar vurig leven
door lustgevoelens opgebrand
diende jij als laatste rustplaats,
uitgedrukt door vaste hand
ook al zag jij vaak wat morsig
van het asgrauw van hun top
nimmer was jij echt kieskeurig
maar toen kwam de roep om stop
sindsdien ben jij afgeschreven
niet meer welkom in de kring
strafbaar als jij binnen…
Binnenstebuiten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
783 Beide dubbel geluk
Denken is mijn vooruitgang
Het doen is mijn rem
Andersom zou ik geen stap dichterbij komen
Ben opzoek naar binnen
Buiten past zich vanzelf aan
Binnenstebuiten
Stuur je mijn geluk
Ik ben gearriveerd…
NACHTELIJKE HARTSTOCHT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
787 Onstuimig was haar liefde beslist
die ene nacht waarop wij minden
Buiten hingen slierten avondmist
binnen kon ik haar aaiend vinden
Hartstochtelijk eiste ze nog meer
haar lichaam begeerde ‘t van mij
Ik legde haar zacht in ‘t bed neer
streelde, als per ongelijk, haar dij
Kussen verslonden mij de mond
de maan straalde zacht zijn licht
’t…
jaloezie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
858 je weer
toekijken is het enige wat ik kan
het maakt me ziek
’t houdt me ’s nachts wakker
hij zal je breken, net als toen
ik wil je terug
tuurlijk zegt ie dat
hij geeft geen niks om je
als hij klaar is, ben je weer afgedankt
je ziet zijn spelletjes niet in
die hij speelt met ieder ander
toekijken hoe hij je breekt
breekt me van binnen…
Nederlanders leven met water.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Daar zijn wij goed in, allerbest;
Dat zit al binnen onze geest.
Wij zijn niet moe, wij blijven staan,
Wij zullen uitdagingen verslaan.
Wij zijn bereid op alle rampen,
Klaar om vloeden te bekampen;
Wij zijn de heersers van de zee!
Aan ons is die gehoorzaam en gedwee.
De rivieren kunnen overstromen,
De zee en het regen mag er komen.…
Mijn licht, mijn fakkel, mijn toorts
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
617 Ik nam het vuur; bracht haar
van binnen naar buiten, door
donkere ruiten scheen een pril,
steeds sterker, stiller wordend ideaal licht.
De fakkel voerde haar doel, haar bedoeling
veel verder dan enkel haar baarmoeder:
zij bleek een al gehele, grote zorgende,
verzorgende moeder!…
Waar liefde woont....
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
793 Waar liefde woont, daar komt Jezus binnen
Hij wil bij ons zijn in vreugde en verdriet
Wees daardoor getroost en wanhoop niet
God blijft ons met Zijn liefde omringen
Waar liefde woont, geeft God Zijn zegen
Dan zijn wij verzekerd van Zijn goedheid
Van nu af aan, elke dag, tot in eeuwigheid
Hij zal ons geleiden op al onze wegen.…
toen ik lag te slapen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
762 het bedrog kwam zo bespottelijk
toevallig uit
niet te geloven
eenmaal binnen zoent ze me en als ik
jullie niet met eigen ogen had gezien
had ik het nooit geloofd. ik ben een
zwakke man en wil haar niet kwijt
dat weet ze waarschijnlijk maar al te
goed. ik heb een besluit genomen
zolang ze me niet zegt : het is voorbij
blijft het gewoon…
Dit herfstgeel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 Dit herfstgeel wordt vaal in de dalende zon, de avond
die niet tegen te houden is, die naar binnen doet vluchten,
naar vroeger, naar warmte, naar herinneringen.
Kan ik een ander wel echt verstaan, nabij zijn, dragen?
Zelf zit ik met zoveel vragen, maar alles is hier en nu, al
zie ik dat slechts heel even, heel even, in het felle geel.…
Wolf in andere tijden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
627 Door het raam ziet hij haar slapen
Van geen enkel kwaad bewust
Geruisloos glipt de wolf naar binnen
maar het beest is niet gerust
In zijn ooghoek ziet hij een beweging
Een dartel meisje in scharlaken rood
De wolf twijfelt geen seconde
en bijt het oude vrouwtje dood
Maar ook de wolf is omgekomen
Ons achterlatend met de hypothese
Dat hij…
Verdieping?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 Deze spaart mij
legt een mistig winterlaken op de toppen
van alle vergezichten die vergeten raken,
soms valt een antwoord binnen als een toeschouwer
die de zijn afslag heeft gemist.…
Mijn ondeelbare deel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
443 Uiteindelijk raak ik verzeild
in afgesloten kamers en door
zinnen, stuwing van het bloed
door aderen waarin het hart te
groot de geest te nauw, ritmisch
in taal en woord verstijfd in een
roman, de plaats verkrampt in grijs
en groen, in tijd niets meer vernomen,
het doen laten een constante druk
van wurging als ik binnen kom.…