Alle inzendingen

Sommige gedichten kunnen gewoon niet rijmen veel verhalen hebben ook geen duidelijk begin midden of einde maar juist dat mag blijven ik ben al blij als ik geen startzin mis hou hartstochtelijk vast aan het niet weten om dat te willen schrijven het flitsen van het moment daar van ...

Waar Bauke Mollema de rust bewaart, Zit Nederland compleet in de gordijnen: Zijn voorsprong van seconden gaat verdwijnen, Het heeft veel weg van doorgestoken kaart. Wat ik nog meer zag is niet te verzinnen, Je kunt de Tour de France ook klunend winnen.

Ik voel je soms draaien in je slaap Niet naast me nee, Maar wel vlakbij. Ik neem je zorgen weg, Wanneer je bij me kruipt. Ik zoen je, terwijl je slaapt. Je zoekt de deken En mij. Je zoent me, terwijl je slaapt Jij Mij

ik heb de lijnen van je leven gebeeldhouwd door transparant licht te kleuren met emoties uit jouw gezicht een heerlijk genenpaar als basis in de warme bescherming van gezin en kinderen onbezorgd opgegroeid en tot bloei gekomen toch schaduwden al snel stukjes vrijheid die jij moes...

De borsten van “La Brard” zijn weer op peil En Jochem Myjer heeft nu rechte tanden Ronaldo ingesmeerd door moeders handen Ma Flodder en haar nieuwe levensstijl Ik moest dit nieuws met tegenzin vergaren Om vrijdag toch een snelsonnet te baren

Mijn open jas hield ik stevig vast alsof ik een vlieger was De wind nam mij mee Naar alle windstreken En ten slotte naar de zee Ik eindigde op het strand Voelde het zachte, mulle zand Kreeg een knipoog van de zon Die net aan haar ondergang begon Zag de lucht die nog even wilde st...

Als verliefdheid niet zo zoet was en verdriet was niet zo zuur Dan was de herfst niet zo kleurrijk en de winter niet zo guur Bergen zouden vlaktes zijn oceanen kleine waters De klok zou geen secondes kennen er is alleen nog "later" Het is nu toch veel mooier alles is nog puur Want ve...

Het summum van schoon- heid is zij Haar opgebonden los, in staart Gevarieerd in kleur door de stralen van de zon 't Water spiegelt haar contouren Dat mooi figuur voor door een ring Beslist met mooiste rondingen die dus beroeren 't Enigma van haar zijn, basis van haar mysterie Aanw...

Jouw kleurrijkheid liet bij mij sporen na met zachte penseelstreken op het palet van m'n gevoel je liet me zweven op de rand van de regenboog je raakte me net zoals jij mij? zullen onze kleuren nog matchen of zijn die van mij iets te fel en worden ze van jou wat vaag is er dan nog sprake...

De vrijheid die we hebben geven we elkaar De ruimte die we zoeken hebben we gevonden Warmte en liefde is wat ik ervaar Ons samenzijn heelt vele wonden Niemand die ons vertelde dat we zonder elkaar konden Ik heb enige haastige rust die ik bewaar Het stelletje is een geweldig paar Ik voel me ...

Het was vandaag een catastrofe. Het is traditie geworden, dat de wekker mij stilletjes laat ontwaken, zodat ik met een diepe zucht mijn armen kan strekken in de kamerlucht. Vandaag schrok ik me rot de wekker die luid zingend mijn oren geweld aan deed. Niet eens wakker nam ik dat ding stevig...

In het diepste van de rivier vermengd met zand; draaien kolken innerlijke schromen, misschien, naar een ver onbekend land. Herinneringen, diep opgeborgen gevoelens beroeren de rivier; De oever keert niet de wal en lijkt zo ver weg van hier. In mijn innerlijke verlangen sta ik nog te...

Wanneer de muizenissen komen kan ik toch beter naar de vijvers gaan en kijken naar de ganzen, naar de eenden die daar in vrede bij het water staan of duiken in de koele plassen waar waterplanten groeien zonder tal alsof er nergens oorlog, nergens vete ook maar heel even ons verstoren zal. ...

Eens zal deze wereld vergaan Komt Jezus terug op aarde Verliest het aardse zijn waarde Dan zal er niets meer bestaan. Een nieuw tijdperk is dan gekomen Al het oude zal geheel verdwijnen Een nieuwe heerlijkheid verschijnen We mogen dan bij God gaan wonen. Wanneer kan niemand bevroeden Ma...

Onze lieve veldheer van Betondorp Met op een worp van steen zijn kerk als stadion In welk buurtje hij de bletter te pletter werken kon Binnen de perken van een Amsterdamse School Maar waar heb die apekool voor nodig? Wees klagelijk een dame het ballen van de knapen Op hun dagelijks veels te...

Nog voor ik het kan spellen stromen mijn woorden op papier in een opwelling van soms zo maar even zoals een melodie die de tonen op de gevoelige snaar doen beven zo volg ik mijn bron de rest is mij om ’t even omdat ik de poezie min mijn hele hart klopt er in

Anna Gotha uit Kopenhagen heeft mijn horloge ontworpen en het hangt nog maar net om mijn pols, aangetast door zweet en gebruik is het leren bandje versleten en kan het elk moment kapot knappen. De juwelier verzekerde me dat ik nieuwe bandjes bij de V&D kan kopen. Dat drama kennen we. ...

Ogen gesluierd stralen aan de waterkant met zonsondergang doordat de passie meer biedt dan in de stoutste dromen.

interstellaire schepen heb ik niet verzonnen aan ruimtewezens ben ik niet begonnen om de mensheid te redden uit het dal van de zondeval voor het leven hier is er maar een bron de energierijke zon als deel van onze natuur in een geordende structuur is hij de basis van bestaan waarom h...

Een eetpiraat moet er niet zwaar aan tillen, In zo 'n kliniek met koffie en met thee, Met een ontbijt, met lunch en een diner, Wat heeft een eetpiraat nog meer te willen? Uiteindelijk krijgt hij het voor elkaar, Twee jaren lang de Staat als cateraar.

De koeien moeten weg, zo ook het groen voor alle buitensporig grootse plannen van harde, niets ontziende vastgoedmannen die zich allang zien zwemmen in de poen. Het vlakke land en vele poldersloten zijn slinks door slimmeriken opgekocht die in hun niet te stuiten hongertocht naar 't...

Onwetend denkend mens gevangen in zichzelf vasthoudend aan verleden immens pijnlichaam geen vooruitgang neerslachtig verdriet, in geestelijkheid geen bestaan van tijd enkel geschapen door de mens. In het moment is er enkel het NU eigen invullings keuze oproepend vreugde of verdriet niem...

rond de kerk en op de brink staan heel veel kramen kunst en kitsch zijn hier te koop en ook koek met zopie de dorpsomroeper doet zijn werk behangen met medailles toet, toet, hij roept zich schor net als eeuwen her Montmartre op een zandrug in het Gronings land

Amsterdam is ten lange leste een fundament onder de Nederlandse toekomstdroom. Een stad die zich door niets laat begrenzen; maar steeds voorafgaat aan een progressieve stroom. Amsterdam is ten lange leste een proeftuin voor de Nederlandse moderniteit. Een stad die niet alleen het vrije d...

jij verlangt naar de dood misschien omdat het leven absurd is ik houd de dood op afstand misschien omdat ik naar het leven verlang beiden klemmen we die pijnlijk schitterende medaille van dood en leven tussen onze handen

snap je dan niet dat ik het beste met je voor heb kijk in mijn hart zie dat dit niet is wat ik ooit gewild heb maar de kaarten zijn geschud nood breekt wet straks het pijnlijke afscheid is waar ik nog het meest tegenop zie

Door haar verbeelding wordt haar wereldje steeds groter terwijl ik dat allemaal bemerk kijk ik naar die kleine koter rijk aan fantasie is zij onze kleine lieveling haar kennis is gelukkig nog beperkt

Als kleinkind wilde ik zo graag, groter dan mijn grootvader zijn. Als oudste zoon moest mijn opa, na de dood van zijn vader, kostwinner worden. Moeder verkocht heet water en vuur. Opa werkte in een stinkende fabriek. Twee oorlogen en de grote crisis, heeft hij moedig overleefd. Nu we ...

Ik wil zwerven ik wil dwalen over stenen over gras Ik wil thuiskomen met verhalen over vroeger hoe het was

Met een goudgele glans portretteer ik jou in één blik door de opkomende zon die jouw huid verlicht. Jouw lichaam gevangen door de weerspiegeling in mijn lens ontwaak jij langzaam jouw ogen zoals een roos vertraagd opent. Jouw contouren gedetailleerd belicht door de eerste zonn...