9751 resultaten.
Waar ben je?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.047 Toch voel ik jouw aanwezigheid
Ik zou alles doen, alles
Om jouw stem nog een keer te horen
Ik wil jouw troostende woorden,
Papa
Maar je bent alweer
Verdwenen,
Daar achter de wolken
En ik?
Ik zie geen sterren
Enkel een donkere zomerlucht…
tijd
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
553 ik ken ze nog zo goed
jaren van speurend staren
er was alleen de tijd
die leek bevroren,
of gewoon stil te staan
door het opgroeien
in moeilijke jaren
leerde ik te aanvaarden
dat de klok van het leven
vele dingen zal bepalen
zelfs oud worden
is een waarheid,
een voldongen feit
waarbij ik hoopte
dat die tijd
voor één keer…
In de wandelgang
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 In de wandelgang
van ‘t oude hoofd
dwaalt de drang van schrijven
dat blijft bovendrijven
in de kabbelende stroom van leven
een gedachte die bewoog
maar niet keren wilde
het grote kind met zorgen
dat in ontroering
mijn moederhart verstilde
en wagenwijd ontsloot
ik neem het altijd mee
toch eens los zal moeten laten
tot voor de drempel…
De aarde uit mijn ogen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
654 het waren conversaties
die 'k plezierig vond
want ik hoefde me niet
constant te verdedigen,
we lieten elkaar in
de eigen waarde,
de regenwormen,
de emelten
en ik,
Nu is mijn gelukzalige
droom voorbij, ik wrijf
de aarde uit mijn ogen,
en weeg haar op mijn hand,
Besef dat ik uit
aarde ontstaan ben
en er gelukkig in
terug zal keren…
Ouderlijk huis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Herinneringen
zonder beweging
dof en grijs
uren die blijven staan
in ritme
van seconden
dagen zonder keer.
Datum aan de muur
op een prentkaart
staat aangegeven
waar wij elkaar vonden.
Kamer hol en leeg.
Klokslag,
als een donder.…
Pastoraal werker (02)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
768 tegen drukte
Zei ze en ik schreef het neer
Maar ze had haar Lieve Heer
Waardoor haar het soms nog lukte
Spijts hij uit het leven rukte
Hen haar dierbaar, telkens weer
Kan maar slecht meer tegen drukte
Zei ze en ik schreef het neer
Al haar vreugde en haar zeer
Hoe ze vroeger soepel bukte
En dan veldboeketten plukte
Hoe ze liefhad menig keer…
Zigguramurdi
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 In je kamers huizen heksendromen
slaapdronken duik je op
terwijl ik nachten wakker lig
je ingewanden voel verstenen
in mijn vermoeide lijf
je verhaal broeit onderhuids
laat zich lezen in een glazen bol
waarin vleermuizen luchtledig
schud me wakker
leg je stenen ziel bloot
laat de zon het uur aanwijzen
het is tijd om terug te keren…
Brievenweger
gedicht
4.7 met 10 stemmen
2.857 Jij kunt niets anders dan geheimen wegen,
één per keer, verzegeld in papier.
De benen open, even. Overwegen.
De prijs bepalen. Dun, metalig dier,
wie meet exacter, wie heeft meer verzwegen?
Jij weet van niets. Jij bent getal van alles.
Een kleine sprong en het gewicht kan gaan.…
vogel
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.333 De bomen kregen een betekenis
die zij nog zacht gebarend wilden weren,
maar 't noodlot was niet meer te keren;
een vogel streek klapwiekend in de wildernis
van takken neer en nu hij roerloos zit
(het licht wordt zo benauwend wit),
denk ik aan dood, verrotte geur van blaren,
hetzelfde zijn op steeds dezelfde plaats...…
Recept
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
520 Dit keer voorgoed.…
Waterwereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
412 we hebben schepen
gelicht om nog
een keer zicht te
krijgen op hun vergaan
hebben gedoken
om er achter te komen
waarom alles zo is verlopen
hoe een wrak kan ontstaan
de waterwereld
heeft met eigen wetten
alles van boven omsloten
wat niet meer drijft
zij delen in een
tijdloos verblijf
plaatsen waar toeval
geen perspectieven schrijft…
Voorjaar op Schiermonnikoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 Hoe wonderlijk was vergeten
Nu keren in en uitzicht terug
Eb en vloed mijn eigen brug
Als aandachtig tijdloos weten
Stromend in verhalen
Staat de weidsheid stil
Maakt wijsheid geen verschil
In mijn verbijsterend vertalen
Wolkenpaadjes in het buitengebied
En het meedogenloos moment
Spoelen door en maken schoon
Geborgen zingt het levenslied…
boerenprotest
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
602 de boeren staat het water aan de lippen
en ze verliezen nu toch hun geduld
want uit Den Haag werd weer iets stoms gebruld:
'halveer je varkens, koeien en je kippen'
de getergde boer komt in 't geweer
ze knorden eerst maar roepen nu toch boe
en worden het gekakel uit Den Haag zo moe;
is er iets mis dan zijn zij het elke keer!…
Ongekend geluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
573 vaak kwasten
penselen randjes
verf tot eenmalig
ongekend geluk
waar verf onopzettelijk
pigmenten raakt
die altijd al contact
hebben gemeden
die nu onbekende
kleuren laten zien in
een onvoorspeld
schitterend vermengen
dat zijn de kleine
wondertjes die zich
op het witte doek in
alle stilte manifesteren
er zijn geen
tweede keren…
licht wit
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
461 jij hebt altijd
de zachte kleuren
voor je laten spreken
daar waar het
dreigde te breken
helderde jij licht wit
dat contrasten uit
hun hoeken haalde
voor een luchtiger samen
de neiging tot
blokkeren herhaalde
zich een aantal keren
tot gewenning jou de
heerlijke entree kon geven
zonder bijsturend regelen
zo dat jij in je stralende…
Bonte Piet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
779 Een bonte Piet liep door de straat
Ietwat verdwaasd, ietwat gehaast
In kleuren van de regenboog
Met oogverblindend zwart gelaat
En prachtgewaad, z'n kraag heel hoog
Gesloten om zijn hals en nek
Een pauwenveer van amethist
Met een azuren ring als oog
Dat hij verdween is extra zuur
Helaas, ik krijg nu rust nog duur
(volgende keer beter…
Kerstmis 2021
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
771 We krijgen als cadeau dit keer
de boosterprik en leggen ons neer
bij ‘t simpele feit
dat, niets gaat boven gezondheid!…
Onmin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 Later wanneer ik naar huis ga,
en in het park onder waterige bomen loop
zie ik ook je ogen, helder en geloken nu,
voor de laatste keer gebroken.…
Flaneren
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
492 ik zag je
flaneren in
een bevallig
wenden en keren
voor de etalages
van jouw keuze
spelend met
je spiegelbeeld
paste jij de
meest luxueuze
outfits door er
even in te schuilen
om daarna
met een joyeuze
zwaai afscheid
te nemen van
de baai van
verleidelijkheden
stil stapte
lichte teleurstelling
met een kleine echo
door de…
elke lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
531 in elke lente
schuurt een leemte
een leegte die zich
niet vullen laat
lieflijke bloesems
bedekken tranen en
scherven lacunes
worden een meer
in ieder spoor zit
het spoor van ieder
geen muur die het
kwaad keren kan
zo vaak is geschreven:
ik houd me goed en
tot heel spoedig
het is de stilte later
die ons verpletteren zal…
stralend leven en sterven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
415 Australische Aboriginals
zagen hem
duizenden jaren geleden
de heldere reuzenster
Betelgeuze
600 lichtjaar van de aarde
verwijderd twintig keer
zo groot als de zon
nog honderdduizend jaar
leven voor de boeg
eens volgt een
supernova explosie
hij zal imploderen
diep in zijn binnenste
sterft hij
bij zijn afscheid stuurt hij…
Vanonder de Linde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 vanonder
de linde
overzie ik de tuin
het stille wonder
van bomen met hun bloesem
de noten de appel en de pruim
en ik verbaas me iedere keer weer
over hetgeen ik dan ervaar
het intense van dit is het leven
zo noemenswaard het ontvangen
van de zon de warmte de regen maar ook
de kou de storm donder en bliksemgevaar
en al het leven is in…
Het licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 tranen droog
omdat je niemand anders dan jezelf bedroog
Het licht is klaar
Het licht is duidelijk
Het licht is daar
Ga er terug naar toe geleidelijk
Voorbij
Voor je het weet
Je klok tikt niet meer
Het is onvermijdelijk
De keuze is simpel
want bij Allah ik zweer
Het licht de laatste drempel
Vraag Allah vergeving voor de zoveelste keer…
ENVOI b)
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
544 Geloofsbrieven aanbieden of eindelijk
al je verzen volkomen screenen
om daarna 'high' terug te keren?…
Nuntius
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
473 Ik moet opnieuw gekruisigd worden, peet
Groet uw messias, 't is maar
dat je 't weet
Laat dit een teken zijn, geen boetekleed
Maar keer wel om, naar Rome, beste peet!"…
wat weten zij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
668 wat weten zij
die aan de kade staan
zij zien ons
hand in hand
traag en wankel
naar het schip toe gaan
weten zij
wat wij voelen
als wij
elkaar omarmen
als wij
hartstochtelijk
zo lijkt het toch
elkaar zoenen
voor de laatste keer
wat weten zij
over ons
nu wij blijkbaar scheiden moeten
ik
van jou
mijn nooit gekende moeder
jij…
R.I.P.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
319 vrede
zeggen we, de rust
van een droomloze slaap
in het hiernamaals
van het voorgeborchte
tijdens het saaie wachten
op het daarnamaals
van de hemel
Misschien is dat het
vagevuur: ledigheid
tot in eeuwigheid, amen
De dode ruste in vrede
zeggen we, de onrust
van onze nagedachtenis
die weet dat het te laat is
om gedane zaken te keren…
Vlinders
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 Zij voelde ’t vlindren in d’r buik,
Toen ze hem d’eerste keer zag.
En daar bleef ‘t dus niet bij,
En dát bemerkte dus ook hij.
Toen zij dat opmerkte bij hem,
Ging bij haar alles van de rem,
In ’n welhaast sneltreinvaart,
Dat zette haar wens op d’kaart.…
poort der barmhartigheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
236 jij zong
het lied
over de
poort je
zag het
toen open
staan
helaas was
jij toch
zo bang
om dood
te gaan
spreken daarover
kon ik
met jou
helaas niet
meer
elke keer
werd jij
verdoofd zozeer
voor ons
nog op
deze aardbol
rest het
volledig vertrouwen
dat dit
hemels geluk
ons wordt
gegeven
zonder angstcomplex
een…
buitengebied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
131 het landschap van dienst
is dit keer nader tot dichtbij
troostend, tevens
dienstbaar op verzoek
met driehoeksmeting bepaald
zodat geen mens verdwaalt
verschoven in tijd
rekbaar van begrip
dit lijdzaam te ondergaan
dit neigen naar uithoeken
deze landengte verbindt ruimte
staat stil ter plaatse
tegenover alhier
en zich elders…