35281 resultaten.
IK BEN HET ZUIVERSTE DIER OP AARDE
poëzie
5.0 met 1 stemmen
7.271 wordt groter in mijn hart
in het donkere weefgetouw van je vingers
borduur ik een nacht van eenzaamheid
veelkleurig veeleisend veranderlijk
ik ken alle tranen van de eenzaamheid
sla mij maak mij open
ik ben een roos van vrolijkheid
kom hier vertrouw mij
ik gooi de wind vol sterren
als een boot van overvloed
in de spaarzaamheid van de zee…
Jij was het niet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
654 liefde
die mij deed verlammen
of de opkomende zon, die verscheen toen jij
je blonde haren kamde
het was ook niet toen ik je hand vast hield
en dat het nooit meer morgen zou worden
alles staat stil wanneer jij mij aankijkt
het was ook niet jou mooie zuivere lach,
dat alles begon te leven
het waren niet jouw haren,
die golvende over de zee…
Luchtstroom, adem, wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
450 Anima, Spiritus -
Ziel en geest die
Ten diepste in dit
Lichaam wonen en mij
Maken tot de mens
Die ik ben -
Worden geprikkeld door
Wind en lucht,
Gedachten ruimen met
De wind die waait uit
Het verkoelende oosten,
Bewegen mee met het ritme
Van mijn adem aangeblazen
Door de deining van de
Oneindige zee in het westen -
Windstilte…
Woorden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
709 Zoveel woorden in mijn hoofd
Verlangen naar papier
Zoveel wil in mijn hart
Verlangt naar nieuwe dromen
Een berg gevoel in mijn buik
Ontlaadt als een vulkaan
Magma kruipend door mijn lijf
Een uitweg zoekend
Om zich uit te braken
Lava stroomt langs mijn benen
Stort zich in de zee
Zoekt naar verkoeling
En vindt rust op de bodem
Tussen krabben…
Stemmetjes in mijn hoofd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
581 het is als een zacht
kabbelen dat babbelen van
de stemmetjes in mijn hoofd
een achtergrond geluid
als het ver geruis
van de golfjes in de zee
soms verheft er zich een
slaat dan indringend over
het water neemt hem mee
maar als het stormt
en emoties schreeuwen
om gehoord te worden
is er ruzie die snel
overslaat in elkaar verbaal…
strandlopertje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
577 Altijd als ik aan je denk
houd ik m'n adem in
de tijd staat even stil
je betekent voor mij zoveel
alsof sterren gemaakt zijn van jou
grijs groene ogen bewegend in een lach
er is geen mooiere vrouw
met jou leef ik echt ten volste iedere dag
de zee zingt met ons mee het lied der liefde
het verleden wordt het heden
we lachen om een drieteenstrandlopertje…
Hurler avec les loups.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.125 Verzwolgen door een zee
van bloemengeur en etensresten
panoramisch uitzicht op de bergen
een tafeltje voor twee
gehuil van de wolven
vrij ver bij ons vandaan
natuur is hier op zijn best
herinneringen komen terug in golven
alle overdenkingen ten spijt
leeftijd laat zich thans gelden
vage herinneringen uit een andere tijd
nog eenmaal…
Geluk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
431 de zee het fletste blauw
sluierende nevel
die aan de einder
naadloos overgaat
in aarzelende lucht,
gescheiden
door een koppel meeuwen
in de verte
geen golven
zachte wind over mijn huid
de duinen in mijn rug
de dag nog voor me,
mijn hele leven nog
een heel leven
geen gedachten
geluk…
Bootvluchteling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
483 Het is om het even welke God
Het ijzer boog of de bomen deed groeien
Of het een natte dag of een mooie
Dat deed er ook niet toe
400 keer een mens die niet kon zwemmen
En een zee die onmogelijke diep
En op zijn minst net zo prachtig was
Als bruut
Na 60 minuten zou alles al verstommen
Veel langer houden anzwemfabeten niet
Net zo min als…
Geen stenen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
518 Duizeling
De Middellandse Zee als
een kerkhof
zonder herinnering en
geen stenen
met memorie, altijd vreemde…
Bescheiden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
441 stappend uit mijn woordenstromen
als een kind dat leert lopen
dan hoop ik dat jij mij herkent
aan mijn neus en ogen
Zo niet, kun je mijn stem horen
in het ruisen van het koren
het waaien van de wind
in het breken van de golven
op de brekers aan het strand
het schreeuwen van de meeuwen
Ik zal je enkels strelen
bij het pootje baden in de zee…
Lettervelden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
457 Letters dwalen over lakenvelden
waar mijn gemis als liefde is
en haar afwezigheid als de zee
omdat het waaien soms oneindig lijkt
en komt ze terug, dan zijn we samen
in bed met de meest innige liefde
liederlijk in de eenvoudige vorm
van lusten zo onstuimig als kusten
waar ik mijn letters laat verdwalen
totdat zij verdwijnt in de annalen…
cel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
670 In een donkere cel
Niet geboeid
Maar zittend
Slapend
In isolement
Tot dat je weer wakker bent
Ik zag je vaak
Heb je één keer zien huilen
Om de vriend die er niet was
Waartegen je even kon schuilen
Iedere keer de schelp
Des levens die je beschermt
Die hoort van je eenzaamheid
De zee die je uit de samenleving doet verdwijnen
Dicht gaan de…
Vonkte gouden regen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
535 je vonkte
gouden regen
rook naar zomer
strand en golfjes zee
die pure volheid
van het leven toen
lach en ogen
stralend in een zoen
ik nam je mee
de wereld in
doldwaas verliefd op
jou mijn eigen griet
we zijn gaan lopen
naar de horizon
dansten schaduw
in het rode avondlicht
ik wist nog
dat de hemel kierde
toen ik jou zacht kuste…
Verloren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
591 Witte vleugels
breken het prille ochtendlicht
aan de einder
tussen wolken en zee
waar het opstijgt uit het nacht'lijk duister
Gedachten rapen schelpen
ranke vingers glijden door zand
en het zilte schuim vangt dromen
waarin alles verloren ging
tussen het wit en zwart van woorden
Daar buigt de wind zich in haar schoot
en zij buigt…
Nieuwe koers
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
776 Geluiden in de duinen
die gevoelens uiten
om met uitzicht op zee
af te sluiten.
Een rood vurige gloed
die mijn avond voedt
is jouw souvenir
wat liefdevol groet.
Door gespiegeld te spreken
doet mij verlicht leven
bij de dageraad
in druppel nevel.…
een nieuwe schepping
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 hoe merken ze dan toch dat
mijn eclips het verzwijgen
tentoonstelt van niets dat in
mij is verrezen
of heeft de serre hun eigen bron
verwarmt met een hitte van gestolen
gedachten en wedijvert de lente
met het spiraal van verloedering
alhoewel het luisteren effectief
in bescheidenheid kan plaatsnemen
oort mijn gehoor als schelp vol zee…
Zwart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Zwart als de zee,
Zwart neemt je mee
Naar de tijd waar je nooit meer zal zijn
En ook al doet dat soms pijn,
Soms is dat oké.
Zwart als de dood,
Als je samen met je lotgenoot
de duistere diepte ingaat.
De diepte waar iedereen naar raadt,
Maar die diep van binnen gewoon zwart is.…
Opwaaiend stof
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 muren kaatsten
het zinloos gesprek
echo’s dolden
in holle frasen
ramen donkerden in
de zee van misverstanden
die zich ontrolde op
stranden vol onbegrip
de discussie met een
spervuur van woorden
emoties vlamden in
gesticulerende handen
een krijsende meeuw
klaarde de lucht
nam stilte mee in
het koninklijk landen
wij lachten…
Recycling Vet Cool
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
634 Een wandeling aan zee en dan zo’n zakkie.
Oh jee, nu kwijl ik als m’n labrador
bij de gedachte aan ‘t patatje met.
Ik speur de straten af in Rotjeknor
want kokendheet en geurend frietenvet
betovert me, ik hunker nu alweer.
Ik hoop dat iedereen patatjes koopt
omdat m’n Smart op biodiesel loopt.…
Chantage
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
670 een kale boom maakt dreigende gebaren:
als jij niet aan mij hangt
heb ik geen nut
en word ik omgehakt
de woeste golven van de zee brullen mij toe:
laat je door ons omarmen
we zijn al leeggevist
voed jij ons met je lichaam
de dag is niet veel lichter dan de nacht
we leven als de dieren in de bio-industrie
geoormerkt en geketend door amorele…
de zandkorrel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
733 een klein fijn korreltje van zand
verloor zijn hechte band
toen de wind hem even meenam
en hij zo in woelige zee terecht kwam…
verzwolgen door klotsend water,
aangezogen met veel kracht,
naar bodemloze diepte gebracht,
waar een schelp zich wel ontfermde
over het verloop van zijn verdere lot…
de oester besefte waarde, gaf al zijn liefde…
Vruchten in beginsel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
486 zeeën vol kleuren
verwateren langzaam
aan blote voeten
waar vroeger
geuren golfden kabbelen
nu vruchten in beginsel
ooit zwermde wind
zacht zoemende bijen
langs iedere weide
waar licht voor
snelle groei heeft gestaan
zet warmte de oogst dik aan
zon zee en land volgen
zonder ingreep van mensen
nog steeds zijn scheppende hand…
Zijrivier
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
597 Er valt in mij een stilte
een zijrivier die meandert naar de zee
oneindigheid die ik niet kan duiden
een vragenspel, onwerkelijk
herinnering neemt mijn gedachten mee
en de zuurstof die ik haalde
uit het verwerken van jouw dood
is als vroege mist rond jouw graf verschenen
even plotseling is de herinnering weer verdwenen
ik zie je telkens…
Rijzend naar het zenit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
585 Met zeer hoge felle golven stroom jij
net als een zee met bestormende kracht
daarna verzacht, want dan komt je wat bij
Je keert je om en ontremd in de nacht
stoot je naar daar waar het zenit jou wacht,
waar dromen die jij steeds meevoert leven,
het perfecte is, dat nooit wordt gegeven,
alles en niets heb jij daar in jouw macht.…
Door de tijd
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
769 Wat houd ik van de prille morgen
Enkel de vogeltjes die fluiten
Alles rustig en stil
Alleen dan voel ik me geborgen
Wat houd ik van de dag die nog moet beginnen
Weer een donkere nacht voorbij
En een zee van tijd voor mij
Ik wil me heerlijk afsluiten hier vanbinnen
Wat houd ik van de belofte van een nieuwe dag
Ik kan opnieuw beginnen
Zonder…
Was ik wind
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
815 Was ik wind
zouden mijn vlagen
flirtend langs de flanken
van een ranke zwaluw strelen
zou ik blauwe vlinders
fluisterend naar dansen zingen
wolken warm omgeven
tot ze nevelen voor mijn zucht
ik zou de zee doen deinen
ritmisch haar getijden
plagend stuwen
en tot stormend golven blazen
was ik de wind
dan legde ik mijn vleugen
verlangend…
De mens als gevangen in zijn rommel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Het plastic verstikt het leven in
de zee. De afvalbergen overdekken
de aarde. De atmosfeer vertoont
grote gaten door de uitstoot van
CO2.
De mens als rentmeester van de aarde
kent pas het belang van zijn waarde
als hij zijn tekortkoming erkent.
Hij achter de feiten aan rent.
Te laat voor de door verzuring
stervende bomen.…
Geeft niet
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.736 nee, maar we hebben nog genoeg oude ideeën
we zitten in een vliegtuig
de violiste waar ik naar luister vraagt zich af
hoe haar hand in elkaar zit
maar ze gaat door
het lijkt een struikelpartij
maar het is wegrennen in slow motion
de zee weerspiegelt de langzaam golvende wolkenlucht
het vliegtuig bonkt door een luchtzak
geeft niet:…
Onder zeil
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 Langs de kust bezoek ik graag plekken
Waar een uitzicht lonkt
Verleiding op reclameborden ronkt
En aanzet om de bakens te verzetten
Het lijkt cliché en sleets
Maar in de haven is het altijd druk
Reisdoelen te over naar geluk
En dat herhaalt men steeds
Ik schuw de open zee
Het ongewisse zonder maat
Vooral bij ontij in de nacht
Toch…