9250 resultaten.
Zeegod bij Tahiti
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.283 De zeegod rust met zijn hoofd
op een vulkaan die borrelend
warm langs zijn oren bruist
de haren als zeewier omhoog
op een krioelend bed van leven
op tien kilometer diep
Zo groot is hij dat hij slechts
drie keren ademhaalt per vier
en twintig uur, een maal in
het wordt weer eb
nog eens uit
het wordt weer vloed
opnieuw vallend getij…
Lola
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
880 Ik noem je Lola
Femme fatale als mens
Mijn handen klam
Jouw blik intens
Je houding in rust
Starend naar de wijn
Hij die je kust
Maar achter laat met pijn
Je blik beslaat
Op jouw droevig gelaat
Als ijs dat verdampt
En handen verkrampt
Begrip borrelt omhoog
Als ik je behoedzaam bestudeer
Voel ik dat hij tegen je loog
Als een herinnering…
Eindig en voor eeuwig
hartenkreet
4.7 met 29 stemmen
2.344 'K weet het nog goed die dag in september
Plotsklaps is het gebeurd, als een donderslag
Dat je ineens niet meer leven mag
Die dag blijft helaas voor ons, one to remember
Altijd gingen jullie daar je rust vinden
In een dorpje in zeeland, alleen aan een duinrand
Daar werd je gevonden met je hoofd in het zand
Zonder waarschuwing voor jou of beminden…
Zat.
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.430 Ik had eens de behoefte
Om mij te bezatten
En deed dit met champagne
En rode wijn
Gewoon
Om los te komen
Heel even
Vogelvrij te zijn
Ik ruste wat,
Vermoeid van al dat vliegen,
Op wat mij een hangmat leek
En liet mij heerlijk wiegen
Aan een boompje bij een beek
Uren later,
Bij het ontwaken,
Voelde ik mij niet zo 'hot'
Ik had…
droom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.256 Geen kogels die de
rust verstoren en
dood en verderf
zaaien.
Een continent vol vrede
en verdraagzaamheid
gebaseerd op
wederzijds respect.
Een planeet zo puur,
waar vrienden
nog echt
vrienden kunnen zijn.
Ik zag een wereld
als was 't een paradijs,
het raakte me diep
in het hart.…
Aan mijne vrienden
poëzie
3.0 met 30 stemmen
6.224 Als wij, op de weg des levens,
Aan de kant van 't stille water,
In een koele schaduw rusten;
Als de lieve zuidewindjes,
Dart'lend, door mijn lokken, spelen,
En der bloemen frisse geuren,
Door de zuiv're lucht verspreïen;
Dan gevoel ik al de wellust,
Die Natuur mij doet genieten;
Maar, hoe groot, hoe onuitsprekelijk,
Wordt die wellust, lieve…
Toren
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
1.254 Hoog en veilig
zware sloten blokkeren de deuren
Loop langzaam op je tenen
houd moed
Neem alle treden in je op
Rust ontstaat, vertrouwen groeit
Stap voor stap ga je een treedje lager
warme gevoelens ontstaan
Dan siert een lichte kier de donkere deur
onwennig bij een nieuwe bezoeker
wordt het weer koud en onrustig
De deur valt terug in het…
gedoemd
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.243 gedoemd om droevig te leven
is ieder die teveel liefheeft
nog nooit hield mijn hart het tegen
de liefde die te groot verdriet geeft
weer zocht aan jouw borst
mijn gemartelde hart zijn rust
dat wil troost voor de brandende dorst
en wordt niet geslecht door lust
En altijd zal men boeten
voor iedere liefdevolle daad
tot de wellust der laatste…
Gesloten terrein
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.078 Een ongekend en diep verlangen
klopt aan de deur van mijn hart
ze wil het met liefde gaan behangen
het ruilen met de overheersende smart
Maar de deur gaat nu niet open
omdat mijn hart toe is aan rust
het open staan is nu even afgelopen
totdat de hete tranen zijn geblust
Vraag me niets en kom niet te dichtbij
want dit terrein blijft voorlopig…
Onvergetelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
904 Wat kan ik nu nog verzwijgen
over de diepte die me stilde
die onder zins-en-delen rilde
om rusten aan elkaar te rijgen
`t Heerst om jou zo ongekend
als een collier uit één geheel
puur mineraal minstreel gespeel
waarin jij bindend schakel bent
Krekel, kikker, brulkonijn
mistlichten die kring vervoeren
zelfs in wortels onder de grond…
Zeeballade
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
979 speels het strand op
en leggen een schelpentapijt
in een kleurig patroon op het zand
Dan jaagt de wind de golven op
en het donderend geraas
van het aanstormend water
doorbreekt de serene stilte
Dreigend verovert de zee het land
met een nietsontziende kracht
neemt de zee als overwinnaar
vele trofeeën met zich mee
En de zee weer tot rust…
Van God Los *
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.310 Mogen zij rusten, zichzelf bezien, zichzelf vinden.
Geheeld in Gods hand, adem en Liefde.
-------------------------------------------------
* Dit gedicht gaat over de film: Van God los…
ad inferos
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
2.348 een seminarist daalt
met amos af naar de rust
van eeuwenoude doden
hij toont terloops
wat brosse beenderen waarboven
bloemen groeien naar het licht
hij haalt een vogel naar voren
een tak een christusmonogram
een kandelaar met zeven armen
zij zullen de ogen
zegt de jongen van achttien
opslaan in het paradijs
jaja mompelt amos…
Zondag stad
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.048 De rust op zondag in de stad
Is een weldaad voor het oog
Zo kuierend door mijn stad
Kijk ik naar mooie panden
Statig hoog de herenhuizen
Ontdek de lijnen en de bogen
De zware deuren en hun oude taal
Aan de singels en de grachten
Hun tuinen en de lanen breed
De hofjes die de stad herbergt
Waar ik mij in een sprookje waan
Een wereld…
zoals verwacht.
hartenkreet
4.1 met 50 stemmen
3.080 Lieve oma, rust zacht.…
Verlies
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.647 ik wakker
Met een uitdrukkingsloos gezicht
Met in mijn ogen schijnend
Het oranje ochtendlicht
Het gemis dat kan ik dragen
Als een fakkel in de wind
Het vuur dat zal hoog branden
Totdat ik het genoeg vind
Mijn verdriet zal eeuwig blijven hangen
Voor mij kom jij nooit meer terug
Hopelijk kan iemand jou vervangen
En vind ik weer mijn rust…
Eindelijk vrij
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.153 Voordien had ik nooit kunnen dromen
Dat een last die op mij rustte
Zo zwaar
Ooit kon weggevallen;
omdat het zo een deel
van me geworden was,
Dat ik mij niet kon
inbeelden ooit zonder
Te mogen en te kunnen leven.…
Jij was...
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.688 Jij was in de branding die ene rots
waarop ik rusten kon,
jij was het die onoverkomelijkheden
met me overwon.
Jij was degeen die er altijd was
en ik ken je bijna mijn hele leven,
jij was de vervangende ouder die ik
nimmer heb gekregen.…
Hemelsleutel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.496 pikkelpoort en hemelsleutel
zit ik onder de lindeboom
getrakteerd op een pianospel
via het open raam
en een zachte bries
die mijn gedachten even
naar het kamertje van Ernest Claes
leiden en hoe heet het daar
wel moest geweest zijn
toen hij zijn Witte schreef
dan zwerf ik verder
naar het kerkhof waar hij in
goed gezelschap van zijn vrouw rust…
bevalling gewenst
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
5.437 Een vrouw ademt de verwachting uit
na de ontsluiting telt men de uren
tot de eerste schreeuw komt
toch nog onverwacht
een voetje op zoek naar steun
vindt de schaar, waarmee zij
net drie keer ingeknipt is
zij wacht totdat haar boreling
op haar rust, bloed, taai slijm
bevochtigen haar uitgezakte buik
de zachte onderkant van een stad
waar…
Slaap zacht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.089 Ik zag een volmaakt gezicht
Geschapen in de wolken
Met een lach van satijn
En fluwelen lippen
Ik zag sterren stralen
Als ogen die fonkelen in de nacht
En ik aanschouwde je blik
Genoot van de intense pracht
Het was maar een moment
Ik dacht enkel even aan jou
En tijd had rust gekregen
Alles stond even stil
Ik heb liefdevol…
Huivering
poëzie
3.4 met 21 stemmen
3.811 Hoe kan ik rusten aan je borst?…
Vaardigheid
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
601 Verdronken letters vinden geen rust
op de bodem van de prullenbak
of in het verstrooide hoofd van de schrijver.
De schipper manoeuvreert zijn strofe
door een zee van schuimend wit
en schrijft zich een haven, een punt
waar elke klinker zich veilig weet.…
Voor André die gestorven is.
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.607 Ze mogen daar vinden
de rust na de pijn
in 't land van belofte
de eersten gaan zijn,
want God ziet heel anders
dan mensen met macht
en Hij schenkt vertroosting
en licht na de nacht.…
Kille liefde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
635 De penetrante kilte ontvang ik onbewogen
Zoals zij mij met haar blik terechtstelde wanneer ik er was
Ik voel mijn ontbloedde spieren hijgen naar rust
Zoals een manie opstak door de wijze waarmee ze over mij sprak
Mijn ogen zeuren bij het zien van de onbevlekte hemel
Zoals de dagen dat ze naast mij ontwaakte en ik haar mooie gezicht zag
Mijn…
Rade(r)loos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
700 ja jij zoekt rust
maar vindt alleen
stilte in jouw hoofd
kom dan
vergeet het loos
en spring als
radertje in het alles
dans
al is het tandeloos
dans en lach
slijp resterende tijd
vergiet geen tranen
adem nu
voor de nacht
het laatste licht
inslikt…
drijfzand
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
832 laat me nooit alleen
gaan slapen, liefste
verdwalen in die duist're spelonk:
eeuwenoud het veenbos
ver onder het moeras
waar beenderen rusten
van hen die verdronken
roestvrij een dolend zwaard
maar nu heerst de ebstroom
volle maan trekt zee van land..…
Tantaliserend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.978 Je oog rust op mijn nek
als een te winnen trofee
ik geef je mijn wijde hals
als een offer dat je stilt.
Maar alle ketens breken zich
op de rotsen in de branding
van de oceanen aan lust
die zich werpen op je zij.
Pak me beet en verscheur
de vliezen van mijn baar
maak me kind en schreeuw
de eerste adem die ik leef.…
Ben jij de tijger
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
821 dagen kantelen
in schemering
verlengen schaduwen
om nachten minder
zwart te geven
en zichzelf langer
te verwennen
met het licht
dieren wisselen
van leven
en gaan rusten
uit het zicht
van opkomst
tot aan ondergang
ben jij de tijger
die al loerend
loopt te azen
op dat grijze ogenblik
wanneer de prooi
ontspannen is
omdat de nacht…
Avondland
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.355 paarsberookt mijn lucht
zijn afgeschenen podium
de sliert die gedag als
verwelkende boterbloemen zegt
aan de nachtegalen ruiselaars
van leeglekkend wilgenhout
aan de haren van moeder aarde
waar vissen zweven en wolken
heiligschennis zijn
aan de uitgeschoten mensenknollen, hen
laat hij hun betraliede winterkoppen houden, hen
laat hij rusten…