Alle inzendingen over innerlijke rust

9250 resultaten.

Sorteren op:

Zeegod bij Tahiti

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.283
De zeegod rust met zijn hoofd op een vulkaan die borrelend warm langs zijn oren bruist de haren als zeewier omhoog op een krioelend bed van leven op tien kilometer diep Zo groot is hij dat hij slechts drie keren ademhaalt per vier en twintig uur, een maal in het wordt weer eb nog eens uit het wordt weer vloed opnieuw vallend getij…

Lola

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 880
Ik noem je Lola Femme fatale als mens Mijn handen klam Jouw blik intens Je houding in rust Starend naar de wijn Hij die je kust Maar achter laat met pijn Je blik beslaat Op jouw droevig gelaat Als ijs dat verdampt En handen verkrampt Begrip borrelt omhoog Als ik je behoedzaam bestudeer Voel ik dat hij tegen je loog Als een herinnering…
J. Ruisch13 december 2002Lees meer >

Eindig en voor eeuwig

hartenkreet
4.7 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.344
'K weet het nog goed die dag in september Plotsklaps is het gebeurd, als een donderslag Dat je ineens niet meer leven mag Die dag blijft helaas voor ons, one to remember Altijd gingen jullie daar je rust vinden In een dorpje in zeeland, alleen aan een duinrand Daar werd je gevonden met je hoofd in het zand Zonder waarschuwing voor jou of beminden…
Gizmo19 januari 2003Lees meer >

Zat.

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.430
Ik had eens de behoefte Om mij te bezatten En deed dit met champagne En rode wijn Gewoon Om los te komen Heel even Vogelvrij te zijn Ik ruste wat, Vermoeid van al dat vliegen, Op wat mij een hangmat leek En liet mij heerlijk wiegen Aan een boompje bij een beek Uren later, Bij het ontwaken, Voelde ik mij niet zo 'hot' Ik had…
Eva31 januari 2003Lees meer >

droom

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.256
Geen kogels die de rust verstoren en dood en verderf zaaien. Een continent vol vrede en verdraagzaamheid gebaseerd op wederzijds respect. Een planeet zo puur, waar vrienden nog echt vrienden kunnen zijn. Ik zag een wereld als was 't een paradijs, het raakte me diep in het hart.…
tejo11 september 2002Lees meer >

Aan mijne vrienden

poëzie
3.0 met 30 stemmen aantal keer bekeken 6.224
Als wij, op de weg des levens, Aan de kant van 't stille water, In een koele schaduw rusten; Als de lieve zuidewindjes, Dart'lend, door mijn lokken, spelen, En der bloemen frisse geuren, Door de zuiv're lucht verspreïen; Dan gevoel ik al de wellust, Die Natuur mij doet genieten; Maar, hoe groot, hoe onuitsprekelijk, Wordt die wellust, lieve…

Toren

hartenkreet
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.254
Hoog en veilig zware sloten blokkeren de deuren Loop langzaam op je tenen houd moed Neem alle treden in je op Rust ontstaat, vertrouwen groeit Stap voor stap ga je een treedje lager warme gevoelens ontstaan Dan siert een lichte kier de donkere deur onwennig bij een nieuwe bezoeker wordt het weer koud en onrustig De deur valt terug in het…
Marjolein28 september 2002Lees meer >

gedoemd

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.243
gedoemd om droevig te leven is ieder die teveel liefheeft nog nooit hield mijn hart het tegen de liefde die te groot verdriet geeft weer zocht aan jouw borst mijn gemartelde hart zijn rust dat wil troost voor de brandende dorst en wordt niet geslecht door lust En altijd zal men boeten voor iedere liefdevolle daad tot de wellust der laatste…
Mireille9 oktober 2002Lees meer >

Gesloten terrein

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.078
Een ongekend en diep verlangen klopt aan de deur van mijn hart ze wil het met liefde gaan behangen het ruilen met de overheersende smart Maar de deur gaat nu niet open omdat mijn hart toe is aan rust het open staan is nu even afgelopen totdat de hete tranen zijn geblust Vraag me niets en kom niet te dichtbij want dit terrein blijft voorlopig…

Onvergetelijk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 904
Wat kan ik nu nog verzwijgen over de diepte die me stilde die onder zins-en-delen rilde om rusten aan elkaar te rijgen `t Heerst om jou zo ongekend als een collier uit één geheel puur mineraal minstreel gespeel waarin jij bindend schakel bent Krekel, kikker, brulkonijn mistlichten die kring vervoeren zelfs in wortels onder de grond…
WOLF13 september 2004Lees meer >

Zeeballade

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 979
speels het strand op en leggen een schelpentapijt in een kleurig patroon op het zand Dan jaagt de wind de golven op en het donderend geraas van het aanstormend water doorbreekt de serene stilte Dreigend verovert de zee het land met een nietsontziende kracht neemt de zee als overwinnaar vele trofeeën met zich mee En de zee weer tot rust…
Ilse Steel28 september 2004Lees meer >

Van God Los *

hartenkreet
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.310
Mogen zij rusten, zichzelf bezien, zichzelf vinden. Geheeld in Gods hand, adem en Liefde. ------------------------------------------------- * Dit gedicht gaat over de film: Van God los…

ad inferos

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.348
een seminarist daalt met amos af naar de rust van eeuwenoude doden hij toont terloops wat brosse beenderen waarboven bloemen groeien naar het licht hij haalt een vogel naar voren een tak een christusmonogram een kandelaar met zeven armen zij zullen de ogen zegt de jongen van achttien opslaan in het paradijs jaja mompelt amos…
Abel Staring30 november 2004Lees meer >

Zondag stad

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.048
De rust op zondag in de stad Is een weldaad voor het oog Zo kuierend door mijn stad Kijk ik naar mooie panden Statig hoog de herenhuizen Ontdek de lijnen en de bogen De zware deuren en hun oude taal Aan de singels en de grachten Hun tuinen en de lanen breed De hofjes die de stad herbergt Waar ik mij in een sprookje waan Een wereld…
batsie29 december 2004Lees meer >

Verlies

hartenkreet
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.647
ik wakker Met een uitdrukkingsloos gezicht Met in mijn ogen schijnend Het oranje ochtendlicht Het gemis dat kan ik dragen Als een fakkel in de wind Het vuur dat zal hoog branden Totdat ik het genoeg vind Mijn verdriet zal eeuwig blijven hangen Voor mij kom jij nooit meer terug Hopelijk kan iemand jou vervangen En vind ik weer mijn rust…

Eindelijk vrij

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.153
Voordien had ik nooit kunnen dromen Dat een last die op mij rustte Zo zwaar Ooit kon weggevallen; omdat het zo een deel van me geworden was, Dat ik mij niet kon inbeelden ooit zonder Te mogen en te kunnen leven.…

Jij was...

hartenkreet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.688
Jij was in de branding die ene rots waarop ik rusten kon, jij was het die onoverkomelijkheden met me overwon. Jij was degeen die er altijd was en ik ken je bijna mijn hele leven, jij was de vervangende ouder die ik nimmer heb gekregen.…
an terlouw8 september 2005Lees meer >

Hemelsleutel

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.496
pikkelpoort en hemelsleutel zit ik onder de lindeboom getrakteerd op een pianospel via het open raam en een zachte bries die mijn gedachten even naar het kamertje van Ernest Claes leiden en hoe heet het daar wel moest geweest zijn toen hij zijn Witte schreef dan zwerf ik verder naar het kerkhof waar hij in goed gezelschap van zijn vrouw rust…
Jandeb30 oktober 2005Lees meer >

bevalling gewenst

netgedicht
3.8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 5.437
Een vrouw ademt de verwachting uit na de ontsluiting telt men de uren tot de eerste schreeuw komt toch nog onverwacht een voetje op zoek naar steun vindt de schaar, waarmee zij net drie keer ingeknipt is zij wacht totdat haar boreling op haar rust, bloed, taai slijm bevochtigen haar uitgezakte buik de zachte onderkant van een stad waar…

Slaap zacht

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Ik zag een volmaakt gezicht Geschapen in de wolken Met een lach van satijn En fluwelen lippen Ik zag sterren stralen Als ogen die fonkelen in de nacht En ik aanschouwde je blik Genoot van de intense pracht Het was maar een moment Ik dacht enkel even aan jou En tijd had rust gekregen Alles stond even stil Ik heb liefdevol…

Vaardigheid

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 601
Verdronken letters vinden geen rust op de bodem van de prullenbak of in het verstrooide hoofd van de schrijver. De schipper manoeuvreert zijn strofe door een zee van schuimend wit en schrijft zich een haven, een punt waar elke klinker zich veilig weet.…

Voor André die gestorven is.

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.607
Ze mogen daar vinden de rust na de pijn in 't land van belofte de eersten gaan zijn, want God ziet heel anders dan mensen met macht en Hij schenkt vertroosting en licht na de nacht.…
Adeleyd29 juni 2008Lees meer >

Kille liefde

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 635
De penetrante kilte ontvang ik onbewogen Zoals zij mij met haar blik terechtstelde wanneer ik er was Ik voel mijn ontbloedde spieren hijgen naar rust Zoals een manie opstak door de wijze waarmee ze over mij sprak Mijn ogen zeuren bij het zien van de onbevlekte hemel Zoals de dagen dat ze naast mij ontwaakte en ik haar mooie gezicht zag Mijn…

Rade(r)loos

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 700
ja jij zoekt rust maar vindt alleen stilte in jouw hoofd kom dan vergeet het loos en spring als radertje in het alles dans al is het tandeloos dans en lach slijp resterende tijd vergiet geen tranen adem nu voor de nacht het laatste licht inslikt…
metha14 augustus 2008Lees meer >

drijfzand

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 832
laat me nooit alleen gaan slapen, liefste verdwalen in die duist're spelonk: eeuwenoud het veenbos ver onder het moeras waar beenderen rusten van hen die verdronken roestvrij een dolend zwaard maar nu heerst de ebstroom volle maan trekt zee van land..…
stater22 augustus 2008Lees meer >

Tantaliserend

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.978
Je oog rust op mijn nek als een te winnen trofee ik geef je mijn wijde hals als een offer dat je stilt. Maar alle ketens breken zich op de rotsen in de branding van de oceanen aan lust die zich werpen op je zij. Pak me beet en verscheur de vliezen van mijn baar maak me kind en schreeuw de eerste adem die ik leef.…

Ben jij de tijger

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 821
dagen kantelen in schemering verlengen schaduwen om nachten minder zwart te geven en zichzelf langer te verwennen met het licht dieren wisselen van leven en gaan rusten uit het zicht van opkomst tot aan ondergang ben jij de tijger die al loerend loopt te azen op dat grijze ogenblik wanneer de prooi ontspannen is omdat de nacht…
wil melker6 december 2006Lees meer >

Avondland

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.355
paarsberookt mijn lucht zijn afgeschenen podium de sliert die gedag als verwelkende boterbloemen zegt aan de nachtegalen ruiselaars van leeglekkend wilgenhout aan de haren van moeder aarde waar vissen zweven en wolken heiligschennis zijn aan de uitgeschoten mensenknollen, hen laat hij hun betraliede winterkoppen houden, hen laat hij rusten…