15209 resultaten.
PASAR IN DEN HAAG
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.578 Slurven, boeddha’s, priesteressen
Wierook, batikstoffen, goud
Kruiden, sambals, jong en oud
Ieder kan zijn dorst hier lessen
Heimwee, kooplust, droge kelen
Handelsgeest, voor elk wat wils
Cocosmelk, wijn, water, pils
Ogen staan zowat op stelen
Want Javaanse schoonheid danst
Trommelt, glimlacht en behaagt
En van Dort signeert muziek…
R. is dood
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.526 zekerheid verschaft:
R. is dood
het geheugen trekt zijn laden open
herinneringen buitelen over elkaar
voetbal verdringt de vakbond
het symposium de partijraad:
R. is dood
in elkaar gezakt bij het biljart
dat decennia eerder bij Voorthuis
voornaam kweekschoolvertier
betekent met chocoladerepen:
R. is dood
over rood zegt de oude…
EEN KIM TE VER
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.137 Ad Fontes; terug nu naar de bronnen
Kom buig je over een antiek geschrift
Kaf en koren, bok en schaap geschift
Oud terrein wordt hier opnieuw ontgonnen
Tolerantiedenken, vroomheid, vrede
Ontsluiting van het Nieuwe Testament
Zoet is de oorlog voor wie hem niet kent
Hij zong van einder, zotheid, goede zede
Passio Docendi en Civilité
Antibarbari…
Nachtmerrie 'Sonnet'
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.934 Soms schaam ik me om mens te zijn
word ik door diens handelen beroofd
van elk begrip, kan slechts verdoofd
me verschuilen in mijn mistig brein
Zo dacht ik starend in de rollende ogen
van een oude merrie die in`t weideveld
slachtoffer werd van zulk bruut geweld
dat niet past in gangbaar denkvermogen
een zielloze gek, ziek, geobsedeerd…
Herfsttinten
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.923 Wij worden zachtkens, zachtkens oud:
Bewaar die glimlach van 't gemoed,
Die stil-gedegen schat van goud -
't Is goud!…
RITSELEN VAN HET STIL
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.057 Ritselen doet ’t stil niet meer
zij wacht mij en ligt te staren
in het duister steeds maar weer
naar de pijn van duizend jaren
Ritselen doet ’t stil niet meer
ook in het oeverriet is ze dood
Schoon het riet gaat op en neer
sterft het voor het avondrood
Ritselen doet ’t stil niet meer
dat is ook haar voorbijgegaan
Door het verdriet van oud…
Hotemetotenland
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
952 Hoten en Toten gedragen zich als oude wijven,
hebben altijd voorrang in de streekeigen krant.
Tja, wil je deze sociale ellende ontlopen, kun
je het beste een enkeltje naar Elders kopen!…
Pech of geluk
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.082 Een oude ziel daarentegen,
heeft fouten kunnen begaan,
moet daarvoor boete doen,
in het volgende bestaan.
Veel pech in mijn leven,
weet ik dat ik veel fouten heb begaan,
moet het leven nemen zoals het komt,
mijn boetedoening ondergaan.…
ik laat je gaan
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.717 Je auto, de eeuwen oude boom
die niet eens wilde meegeven
de snelheid, waar jij voor ging
kostte je meer dan je leven
Genoeg tijd hoopte je nog te hebben
maar vechten tegen tijd is zinloos
jij leefde nog meer dan hard
en je lichaam was te broos
En ik weet het heel zeker
jij bent kwaad op die boom
vergeef me mijn gedachten
maar zo was…
ANSICHTKAARTEN
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
4.355 Somberte
en rododendrons langs pad en oprijlaan
van het geheugen bloeien steeds, maar
door de vensters van de oude huizen
zie ik onherkenbare gedaanten gekend,
ondefinieerbare voorwerpen herkenbaar
op zoek naar een plek om ongestoord
de komende vijftig jaar te verstillen.…
Nacht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
952 ruimte, ademt donker lucht
zonnelicht verduistert nu haar laatste zucht
in de huizen gaan elektrisch lichtjes aan
zie de bomenrand, het einde van het bos
boeren stoppen met hun werk, ze zijn bevrijd
want de oogst is binnen, alles net op tijd
ook het laatste rood verdwijnt, de nacht breekt los
aan het eindeloze hemelse gewelf
wapent zich de oude…
Doorgaan
netgedicht
3.4 met 27 stemmen
10.173 Vriendschap in haar vertrouwde ogen
Een oase gevonden in blauwe lucht
De laatste herfst nog niet vervlogen
Passie in haar zilte zucht
Haar zinnen, de eeuwige jeugd
Op de tast, hand in hand
Aan de sterrenbeelden voorbij
Schelpjes zoeken op het strand
Spiegelbeeld, het oude zeer
Een vreemde vriend in mij
Maar ook zakenman, en kleine jan…
Klacht van de kleine Willem
poëzie
3.5 met 48 stemmen
3.722 mijn zusje is gestorven,
nog maar veertien maanden oud.
’k Zag haar dood in ’t kistje liggen:
ach wat was mijn zusje koud!
’k Riep haar toe: mijn lieve Mietje!
Mietje, Mietje! maar om niet.
Ach! hare oogjes zijn gesloten;
schreien moet ik van verdriet.…
koekoekszang
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
863 meisjes van drie-en-dertig jaar
hoog opgeleid goed gevuld
met weetjes van wanten
flexi in allerhande varianten
contactueel zo hoog begaafd
ziet ze toch pompen of verzuipen
zijn het de genen die het doen
een veter in een oude voetbalschoen
de biobreuk die krijst en knaagt
door hoeveel bronnen ook gelaafd
ze knakken op één mankement…
Vlakke stilte
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.117 waarom zeg jij niets
laat je de stilte weerklinken
als een uitgestrekte vlakte
waar leven zichzelf verloren heeft
waar vergane en blindgeworden zichten
zwerven langs oude bomen
met de dood achter zich aan
waarom zeg jij niets
laat je mijn stappen zinken
naast de langzaam stervende morgen
blootsvoets in het achteruitgaan
oneindig ver…
Speed date
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
683 De ruimte is single verlicht
30 tafeltjes met flora’s, hoela’s
sommige zijn bloednerveus
de mannen stoptrein stopt en stopt
een ja, nee of misschien
te kaal te grijs te dik te oud
te dom te soft of te veel goud
te lief te arm te boers te relax
te mager te somber teveel nog ex
Mijn vriendin (sinds kort losgekoppeld)
wil best solo onderhoudend…
Nieuwe vriendschap
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
6.119 Oude vrienden, lang uit het oog
duiken plotseling weer op
"bijpraten" blijft onwennig
achteraf blijkt het een flop
Eigenlijk is er niks meer te vertellen
interesses blijken af te wijken
geen band meer zoals ooit
of iets wat er nog op doet lijken.…
Later
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.310 In het water van deze haven lopen
geen schepen meer binnen, zacht wier
wiegt rustig in de hoeken, oude mossen
schilderen het vale hout van de deuren
dieprood en donkergroen, mengkleuren
van de bladeren die rottend oplossen.…
Op het perron
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
699 gevlucht voor de guerilla's
via sluikse wegen door het oer
sluip ik met volle koffer
over een stinkend vol perron
niet dat het iemand opvalt
de mens is zichzelf het naast
tot soldaat mij in het oog krijgt
en verveeld de peuk uittrapt
tergend traag sloft hij mij nader
schopt tegen het oud valies
'k wil me wel veretheren
geen gevoel en…
Residentie
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.918 Zij leerde mij de klank
van fiets en Scheveningen ,
niet wetend dat ik later
aan diezelfde zee zou staan
maar dan aan deze kant, op
het oude continent, turend
soms op een middag aan de
vloedlijn naar de onzichtbare
stad van mijn jeugd
Vancouver, van waar berichten
overwaaien in de compacte taal
van mijn vader en mijn
geboorteland.…
Bureaublad zonder franje
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
593 Ontdaan van meer en
losgelaten bladderverf
gaat deze reis naar binnen:
iconen op mijn pad
Langs langvervlogen beelden
nu zelden zonnig ingekleurd
langs steile rots vol diamant
van bitterzoete dromen
In harmonie en dissonant
van oude liefdesliederen
als wonden aan het oppervlak
de huid nog vurig van het branden
Zo loeiend is de zomerzon…
Waar ben je?
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.358 Het is donker
Ik zit alleen op de grond
Luister mijn voicemail nog eens af
Bekijk wat oude foto's en vraag:
Waar is de liefde nu?…
haiku's
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 blad waait met de wind
op weg naar verre plaatsen
winter nadert ras
stappen op het pad
bladerloze boom in sneeuw
een enkele vogel
de oude steen ligt
stil door verre eeuwen heen
door niemand gezien
kabbelend water
stil ligt de verlichte stad
een vogel vliegt weg
het ven verscholen
voetstappen in verse sneeuw
krakend ijs dichtbij…
Ik mag ook eens wat
gedicht
2.6 met 30 stemmen
7.379 Een nieuwe, oude tafel heeft ze
zegt ze. Wil ik niet komen kijken?
Vanwaar en sinds wanneer dit idee
dat ik me zozeer voor tafels interesseer?
Sinds ze het vroeg gaan mijn gedachten
er wel vaker naar uit. Is de hare rond
of juist vierkant, ovaal, ingelegd,
gepolitoerd? Met vier of zes poten,
lange elegante, met een knikje halfweg?…
Lofbetuiging
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
3.440 Ranken twijgen enten loten
nijgen winden mee te zwichten
naast te groeien naar het licht en
oude schaduw te vergroten
Stam hout vast aan wirwarkruin
durft elk takje te beloven
het verleden komt weer boven
ook al herfst geblader bruin
Wortels weten zich doordrongen
in jouw voedzaam rijke hoven
die de levenskans vergroten
Van je pit toomloos…
MIJN NIEUWJAARSWENS
hartenkreet
2.9 met 17 stemmen
2.632 De zon zal meteen schijnen
op een jong of oud gezicht!
Verdwijnen zullen pijnen,
het leven wordt weer licht!…
Storm aan het strand
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.352 Verzuip hen
die fatsoenlijk als mannen behoren
te sterven, hun vrouwen en kinderen
beschermend, oude steden verdedigend,
hen die in plaats daarvan hun zondagen
luizig in plastieken kuipjes verklitten,
blikken uilenzijk zuipend, onmachtig lallend:
‘’Aanvalluh !!’’ ‘’…
geduld groeit
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
3.745 segmenten leergierig en jong
nemen kennis van wetten
door herhaling in zetten
van remmende voorsprong
met name het grote vertragen
in centra straten op burelen
zacht sudderen de taferelen
rond onze oud'ren van dagen
ganse groepen drijven mee
verzonken in tijd als in zee
bij kassa's rijpen diepe gedachten
allen staan geduldig op hun…
Stap voor stap
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.228 wenkt
En ik loop verder, stap voor stap
Daar, waar de stilte me omhelst
als een deken van fluweel
Waar de vrijheid mijn zorgen verjaagt
en me een zee van zonnestralen schenkt
Daar zal ik heengaan, stap voor stap
Pak mijn hand, maar niet te vast
Leid me daar, maar laat me vrij
Om zelf te lopen, stap voor stap
Naar de plaats waar het oude…
POORT VAN HET NIEUWE JAAR
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
2.355 Niet achterom
kijken
Beslist niet
achterom kijken
Januari al
een enkel etmaal oud
Decemberdagen met
feesten afgerond
Wisten even niet
van overgave
Wisten even niet
van afscheid
Wisten even niet
van wijken
Op klokke twaalf
gingen we de stadspoort door
De brug over
van het vergeten
En kijken nu,
kijken onze ogen…