35704 resultaten.
Levende woorden
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
3.043 Schets een weg met woorden
Geef je toekomst zin
Neem mee ook je verhaal
En vul je leven in
Met vaste vrolijke lijnen, kleuren
Een frisse blauwe lucht
Een paadje hier nog vers en kaal
Vol met nieuwe geuren
Het brengt je naar je wezen
en waar je wezen wil
Uiteindelijk ben je uitgelezen
En valt beweging stil
Je leven, een illustratie…
En Toch
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
2.163 Mistig en kil
Ik ben wakker en zo helder
Scherp is nu mijn geest
Gedachten zet ik op een rij
Dat is lang niet zo geweest
Ik kom nu dicht bij mezelf
Voel hoe ver ik ben gegaan
Grenzen verloren in liefde
Mezelf zoveel tekort gedaan
Het is tijd om te beseffen
Dat je mij niets meer kan geven
Wachten heeft geen zin meer
Jij hebt nu je eigen…
Zomer 1952
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
6.876 Zomerdagen op't strand,
Barbecuen, keer op keer,
Ontspannen thuis of in ver land,
Genieten van het warme weer.
Biotex dagen, ijsjes druipend
op T-shirts net schoon aan.
Auto's, in de hitte kruipend,
langzaam naar huis terug gaan.
Al fresco dagen, tot laat toe,
Sloom, werken sommigen door.
Kindjes gapen, oh zo moe!…
Het blijft
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
6.352 seizoenen door
bevallen vrouwen en worden anderen bevrucht
zout de zee zich verder, betrekt boven mij de lucht
en hoort er niemand wat ik hoor
zeker, ik ben de ontdekker van mijn land
maar mijn plek die met een geheim begon
wentelt zich almaar in lucht en in zon
en jaagt hier mijn hart en ziel in brand
om mij heen wuift blozend het graan
vers…
gelukkig getrouwd
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.346 gelukkig ben ik met jou getrouwd
tot nu heb ik het nog nooit berouwd
wij zijn er altijd voor elkaar
vormen zo een ongewoon paar
in goede en in slechte tijden
wisten wij elkaar te ver(b)lei(ij)den
plezier, zorgen, helaas ook verdriet
wat deelden wij samen niet?…
Rembrandt's passie
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
832 in het koninklijke blauw en roodgeel en goud,
toont zich Oktober, stille maand van de herfst,
voorzichtig glurend langs bronsgroene bladeren,
traag en verstild tekent het silhouet van
een ijle vlucht kraanvogels zich af, je hoort
ze hoog en ver roepen, langs het pastelblauw
van deze vroege, ja bijna droeve avondlucht;
mijn vriend, de Noordenwind…
Koffers vol leugens...
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.451 Je koffers staan in de lege hal
klaar om voorgoed weg te gaan
De taxi wacht in de vroege morgen
om je mee te nemen ver hier vandaan
Je huilt en zegt woorden van spijt
en je wilt uitleg geven van deze pijn
Zwijgend omarm ik je nog een laatste keer
Nooit kan ik meer je allerliefste zijn
Je tranen drogen op mijn huid
als ik je kus in dit laatste…
flarden vals gezang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 uitgestoken hand
gegrepen door feedback
van opties in
veranderde omstandigheden
afwijzing verheugt
weerde lang herinnering
maakt verleden
tot weerbarstig heden
deze toekomst zonder kans
in een doorgesleten
oerpatroon
blijven wij dansen
gaan met scheve passen
niet betreden paden langs
wiegend en geurend
een bloemblad
achterna tot ver…
Vlinderdansend lief
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.381 snelheid van 't licht
terwijl een wachtende af- en aanwezigheid werd
gelijk aan waar 't licht mij bracht
en terwijl de afwezigheid zich inlijfde met verlangen
zo wortelde de aanwezigheid zich in dromen
en het licht wentelde zich in lange slierten
lange, zwierende flarden van beelden
van een dans, omhoog, omlaag en heen en weer
nabij, ver…
Claus' zwanenzang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
782 verbitterd keilde de dichter zijn veer
en laatste sonnet in de puilende mand
poëzie bekoorde niet langer het land
verlaten door recensenten van eer
wie durft zich nog wagen aan dicht en spraakleer
aan eerlijke verzen waarin ‘t beeld zich brandt
gekruid met wat humor, subtiel of saillant
in lyrisch extraverte of ingetogen sfeer ?…
Mijn beurt
gedicht
2.0 met 230 stemmen
68.464 De kaas moet vers uit Parma komen;
De pepers rood uit Pomerigio
De mascarpone moet geel-romig zijn
En jij moet zingen bij de wijn.
Ik zal een jonge kwartel eten,
Gestufft met mortadella en Toscaanse weed.
Je bloes hangen we voor het venster
Tegen inkijk en insecten.…
wat je niet hebt …
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.518 ik hou van jou
en ’t toch verzweeg uit angst voor oude wonden
jouw gisteren was te veel geschonden
en jij wou niet vergeten
hoe men in haat het meest begeert
want nimmer heb jij ooit geleerd
te schenken wat je niet bezat
en zo heb jij mij nooit echt liefgehad
toen ik je minde voelde ‘t koud, onaangenaam
jij was daar reeds van mij heel ver…
Dorp in Zuid-Holland
gedicht
2.4 met 19 stemmen
8.276 Kijk zonder handen op de fiets,
en brommend met een buddyseat
de Kreek rond, over Kaai en Heul,
een hels kabaal het halve dorp -
maar iemand die ook vleugels kreeg,
die kwam niet ver. Die drijft er nog.
----------------------------------------------
uit: 'Op de hoogte van Icarus', 1993.…
vogelverschrikker
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
779 er loopt wel eens iemand langs
het weiland en werpt een blik
over gerafelde veren
gestoken in het strohoofd
en ziet misschien twee knopen
ronddraaien in zijn maag van stof
als grassprieten kriebelen
aan tenen omwikkeld met
sokken vol rot nieuwspapier
en wind kleren vies blaast in
de regen denkt hij vaak me
taak hier is flink door…
Computer
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.735 Een kille kast brengt informatie
van ver weg in mijn kamerhoek
wanneer voorzien van installatie
brengt hij me alles wat ik zoek
Paintshop bevordert tot creatie
van nieuwe platen voor mijn boek
bewerken levert inspiratie
als ik naar nieuwe vormen zoek.…
Vaak niet te vatten
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
1.343 de slaap kan ik vaak
wel vermoorden
zo onhanteerbaar als
een kip
bij de slachter
zonder kop vliegt ze op
ploft blind op mijn zojuist
bladvrijgemaakte schedeldak
en gaat daar dan flink irriteren
dat eigenwijze kreng
strooit mijn hoofd vol late veren
ontneemt mij de rust die het dus
voor zichzelf niet zozeer ambieerde
scharrel…
Rotterdam
poëzie
3.0 met 4 stemmen
3.531 En, vreemdeling, zegt gij,
Hoe ver en wint het niet mijn Maze van haar IJ?
---------------------
uit: De Gedichten…
Schoenen van beton
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
921 de berg die ik moet beklimmen
kijkt mij dreigend aan
op schoenen van beton
en met een hoofd vol veren
een luid bonkend hart
dat bijkans bezwijkt
ga ik het toch proberen
ik spreek mijzelf moed in
maar ja, die schoenen
ze wegen me zo zwaar
toch kom ik worstelend boven
en zie daar klip en klaar
mijn woorden als schichten
aan de wolken hangen…
Schoenen van beton
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.318 de berg die ik moet beklimmen
kijkt mij dreigend aan
op schoenen van beton
en met een hoofd vol veren
een luid bonkend hart
dat bijkans bezwijkt
ga ik het toch proberen
ik spreek mijzelf moed in
maar ja, die schoenen
ze wegen me zo zwaar
toch kom ik worstelend boven
en zie daar klip en klaar
mijn woorden als schichten
aan de wolken hangen…
mijn blind getast
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.443 water in het eerste ochtendlicht
niet helder eerder vaal door 't groen
als koude breekt en ik sta daar aan 'd oever
zie niets tast blindelings met mijn hand
't doorschijnend grijs en ik wil jou
beroeren maar vind je niet
ik weet dat jij er bent en ook
heel warm soms misschien en toch
nooit werkelijk grijpbaar want jij bent
altijd zo ver…
waar blijft de morgen
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.145 Tot ver weg van zorgen.
Waar is de map?
De wegwijzer?
Als je vanbinnen verbrandt.
Waar blijft de morgen?
Als de tijd niet verder gaat.
Waarom blijft ze verborgen?
Of net altijd te laat.
Ziet ze ons niet zwoegen?
Of verdrietig in ons bed.
Of wil de morgen
er gewoon niet voor zorgen,
dat je er even niet op let?
Waar blijft ze?…
Vrijheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.005 door het venster van mijn ogen
glijdt een zwaluw door de lucht
heerlijk zwevend op haar vleugels
waar de wind naar adem zucht
waar een blauw geverfde hemel
met een zon die warmte straalt
in een wolkenloos beloven
al mijn hoop naar boven haalt
het leven geurt naar vers verlangen
naar het kennen van een zin
naar het stoppen met…
bitte
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.636 mythe
Wat blijft, ouwetje,
flarden broos film-
journaal, waarop
u de paradepas
afdrukt in de
asresten van
boeken en
bundels
Maar kantel eens
uw verchroomde
ogen, en zie dat
'n eindeloze rij
wagons, met de
woordenschat
van spoorloze
schrijvers en
dichters, bij
uw lege
laarzen
stopt
Zonder enig berouw,
blijft zelfs een vers…
zo ik iets ben ...
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.351 zwijgend meegegaan
je waant je mijlenver bij hem vandaan
bij tijd en wijle vind je toch zijn sporen
hij speelt met jou een spel van ‘zwaan-kleef-aan’
men kan de wieg nog aan je tongval horen
de nestgeur is wel vaag, maar niet verloren
zijn wortels zitten diep in elk orgaan
in welke vreemde haven je ook bent
er blijven schimmen uit een ver…
priester schiet duiven in kathedraal
gedicht
3.0 met 23 stemmen
21.286 Heel even staat hij in een bui van veren
een korte sneeuw een kolk van kleine pluimen
weerspiegeld in de vloer een ademloze vrede
terwijl het schot weerkaatst tegen de zuilen.…
Gebloemde Bruid
hartenkreet
4.1 met 30 stemmen
2.620 die altijd zou bestaan
Zij zocht nooit ruzie had altijd begrip
Was geduldig en bewoog sensueel
In voor wilde nachten zo grenzeloos
Altijd bescheiden vroeg nooit teveel
Zij was zo makkelijk altijd flexibel
Gaf de ruimte die een man nodig heeft
Vertrouwde hem in alles wat hij deed
Omdat ze niet met vooroordelen leeft
Zij weet nu dat hij ver…
Raam
gedicht
2.3 met 43 stemmen
11.574 Maar tussen raam en sponning is de kier
te klein en ook te ver, - hoewel het licht
mij niet geheel en al wil buitensluiten.
---------------------------------------
uit: 'Bzzlletin', 148, 1987.…
Jij...
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.623 Jij bent de droom in de nacht
waar ik niet uit ontwaken wil,
en de woorden van dit vers,
waarmee ik mijn gedachten stil.…
Bloot
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
780 Maar voor het zo ver komen zal,
schrijf ik nog heel veel woorden.
Samen vormen ze de zinnen
die bij mij hoorden.
Autobiografisch als al mijn gedichten
is ook deze weer geschreven,
spontaan en zonder plichten,
Uit mijn gedachten op papier gedreven.
Niets is puurder als je bloot te geven,
je hart, je ziel en nog veel meer.…
het verborgene in plooien
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
849 ik zag je bergen kleurig landschap glooien
je rots onzichtbaar in ver perspectief
ik voelde het verborgene in plooien
maar had het zonlicht en je geuren lief
ik zag je water vallen langs de breuken
het zwart van de ravijnen donker diep
golven moesten vaak een uitweg beuken
als jouw rivier haar stroomgebied verliet
je passie moest ik los…