7542 resultaten.
Verborgen stemmen?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
472 Stemmen verborgen in de boomtoppen,
orgelpijpen in een naderende storm,
bewogen in het krakend ritme
van het uitgewaaide riet,
gerimpeld in het huilen van de wind
en wat men alleen maar hopen kan
maar niet voortijdig ziet, laat
het getijde zich niet foppen door het,
kreunen van de vals gestemde instrumenten
de kraag opgestoken in…
De prostitutiewandelaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
691 Doch onbevredigd is de snoodaard afgedropen;
al had ie dan ook nog zo’n vreselijke zin,
zijn buul was plat, dus nee, dan kom je er niet in
en ging op huis aan, om er eenzaam wan-te-hopen.
Helaas, de libido liet hem niet meer met rust
en eigenhandig heeft hij toen de brand geblust.…
Herkenning
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
599 Een winter lang in duisternis begraven,
geen hoop meer op een leven in het licht,
geen ogen meer, geen glimlach, geen gezicht,
geen water dat je diepste dorst kan laven,
alleen maar pijn en vragen, kreunen, klagen,
de muren stom, je lichaam zonder kracht,
het graan sterft in de grond nog deze nacht,
maar Iemand is er die je toch blijft dragen…
zwijgen is zilver
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
670 te beginnen
om uit te leggen
iets zinnigs te zeggen
te delen
mee te spelen
blijheid, vreugde,
droefenis, verdriet
wat al niet
kun je daarin leggen
om die ander te zeggen
hoe je iets voelt
ondergaat of ervaart
niets of niemand
wordt soms gespaard
tòch geef je ze door
in de hoop…
het leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
760 Hoop, geloof en liefde zijn de pilaren van ons bestaan.
Het zal ons steunen, waar we zijn of gaan.
Dat zijn de dingen die gratis zijn in het leven, waardoor we rust in ons hoofd en lichaam kunnen creëren.
Hou de moed in het leven, want het leven is ons maar 1 keer gegeven.…
Grauwheid van het bestaan.
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
954 ik zag 't vandaag opnieuw
de grauwe onzekerheid
van 't bestaan
omlijst door storm en regen
door oorlogen van huis verdreven
in een tentenkamp gepropt
waar uitzicht op een nieuwe toekomst
aanwezigen wat hoop doet geven
hopelijk is 't verblijf hier voor hen
maar voor een korte tijd
al lijkt hun eigen tijdsbegrip
door de oorlogsellende…
Vooruit
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
722 water
De tijd stroomt achterwaarts en vroeg wordt later
Verloopt zij traag, dan gaat ons leven vlug
Het bonte nu verbleekt in het verleden
De waterrimpel stolt op ons gezicht
Zij wist de voetstap uit van onze schreden
Zacht knarsend schuurt in ons het tijdsgewricht
Ons reservoir loopt vol herinnering:
Een wolk momenten: liefdes, plannen, hopen…
Chemokuur
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
709 verstommen tot een stil behang
ze voelt de leegte pijnlijk in zich kerven
onzekerheid en onmacht maken bang
haar uren schuilen diep in dagenlang
voor ze de adem van voorbij verwerven
dan klinkt een kinderlach door peinzen heen
dooft het verterend vuur dat haar besloop
en veegt scherven gebroken moed bijeen
verwachtingsvol ziet ze gestage hoop…
De olijftak
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 veroordeeld
draagt zijn kruis
en doornenkroon
langs de hoon van
hen die hem verachten
om zijn liefde en geloof
zijn dood verwachten
in de stilte
van het graf hebben
vrouwen hem gewassen
op witte kleden gelegd
onzekerheid rolt stenen
die zijn rustplaats sluiten
zoals ooit is voorzegd
hij is opgestaan
op de zondagmorgen
met liefde en hoop…
Afscheid van mijn lichaam
gedicht
4.0 met 5 stemmen
13.306 Geen lucht, geen flonkering, geen hoop.
Waarom, mijn lichaam, heb ik nooit in je geloofd?
--------------------------------
uit: 'Slordig met geluk', 2016.…
De Wachtkamer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 Hoop. Wie weet ga ik met een receptje,
of met een adviesje weer naar huis.
Zucht. Wat voel ik me toch gespannen.
Ergernis. Een wachtend kind dat zeurt.
Zweet. Mijn ademhaling begint te jagen.
Vijf zijn er nog vóór mij aan de beurt.
Niets is vreselijker dan wachten.
Eindelijk word ik binnengeroepen.
Hoe gaat het met uw klachten?…
Rondzendbrief
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
603 Oranje wimpels dansen op en neer
De wind staat stevig in het vlaggendoek
Een visser, trots, toont een enorme snoek
Het is drie vliegen in een klap dit keer
Het is Bevrijdingsdag en Hemelvaart
Het kind achter de kassa weet het niet
Zij zingt enkel een oppervlakkig lied
Waarin de prins rijdt op zijn witte paard
Ik hoop dat zij van oorlog…
Muze (1)
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
657 Ze hopen dat je van alles koopt,
wat ik tot nul euro weet af te dingen,
ik kom voor Ellen, die lekkere stoot!
Natuurlijk ga ik wat interesse tonen
en doen alsof ik het kopen overweeg,
maar ik krijg nu al felle, rode konen
om Ellen weer te zien bij deze strateeg.…
van zwart-wit naar nexit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
417 kleurt, zwart wit versnelde passen
geluidloze terugdraaiende wielen in een voort-
gaande beweging maken van de afstandbediening
een kaasrasp zonder enig doel
het volgen vergt moed als de tijd
verspoed in geluiden die uit het transparante
het hedendaagse wil verzoenen
in één groot geheel, wegbewijzing
in wetgevingblauw verscheurt de hoop…
strijd der gestredenen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
617 dragend is de verte in onbehagen
en al zou ik willen weten, van toch waarom
schrijf ik zacht hun taal
in de rijp van morgenochtend
en hoop dat de nacht is gebleven
in de stilte waar vrede heerst
doch ik ween, daar mijn angst gestoeld
is naar vrouw en kind die zonder schuld
gekliefd naar ontijdse waarheden hun dood
beleven in pijn en traan…
dag winter
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
633 bomen gaan wijd open
hun takken krijgen knoppen
stil, verlangend hopen
op bladeren die ontpoppen
de mensen komen buiten
lachen, praten, luisteren
naar de merels die mooi fluiten
in groen geworden struiken
de winter zal vertrekken
zijn koffers staan al klaar
op reis naar andere plekken
misschien tot volgend jaar!…
Ik zie je graag!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
729 Om te zeggen dat ik van je hou
in mooie woorden valt niet mee
en "I love you" of "Ik hou van jou"
klinkt al snel als een cliché
"Jij bent de mooiste op de aarde"
is objectief gezien niet waar
"Jij bent van ongekende waarde"
klinkt toch ook een beetje raar
"Jouw lach is als een oase"
vind ik een vage metafoor
"Jij bent mijn hoop in bange…
Voorkamer van mijn hart
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
551 Verlichte krachten bundelen in de verte
vanaf de boulevard tijdens een heldere nacht
waar aan de horizon hoop straalt in een universum.
Omarmt met jouw hartstochtelijke passievolle hart
deel jij je inzicht vanuit de aard van gevoelens
waar ik de openheid ervaar in jouw atrium.…
verspilde woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 en broederschap
schallen luid
ons slogans toe
hartstochtelijk spreken
de harten van mensen
tot ieders verbeelding
maar het lukt hen niet
van de doof denkenden
de blinde muur
neer te halen
zelfs de grootsten
die bruggen willen slaan
strijden tevergeefs
met verspilde woorden
als in woestijnen roepend
zien zij op betere tijden
de hoop…
Zie mij aan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
464 gelijk het kind van ver voorbij
dat liefde zocht maar nimmer vond
op 's moeders kille oudergrond
o hoor mij aan lief innerlijk licht
uw kracht is uit het oer geweven
laat mij hier niet peilloos zweven
geef mij terug mijn evenwicht
een licht vertrouwen stroomt in mij
gelijk het kind van ver voorbij
dat bij ied're nieuwe morgenstond
in hoop…
Stille prioriteiten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 , misschien herinnering
aan vervlogen tijden en hun wel en wee
dromerig starend naar overgang tussen lucht
en water waar mysteries zo talloos zijn
voorbij een horizon verder dan vogelvlucht
door avondrood in dalende zonneschijn
wakend dromen van wat het goede brengt
met die zachte deining van water over zee
in stille onuitgesproken hoop…
Existenz
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
528 een mens balanceert
tussen zomerse zwoelte
onder een schaduwrijke boom
en de verlaten koelte
vaak door een leegte begeerd
ik zeg dit zonder schroom
immers het is de mens eigen,
het hart wil dit laatste vermijden
en vlucht in een verlangende droom
dat schuurt langs het pad van lijden
in de hoop dat een gemis zal zijgen
toch moet men…
Nachtgodin
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
597 Ik hoop je niet teleur te stellen,
want ik weet niet in welke fase de luchtbellen
van mijn vissemond zich bevinden. Is het te,
dan heb je niets aan mij, maar ondertussen
dein ik rustig verder, als wier op de zee,
je grapt terug, ik pak je vast, zie twee
literaire inktvissen elkaar bleu kussen.…
Medeleven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
512 alleen
het spel dat zij speelden
was mij onbekend maar
zij waren met velen
inwisselbaar zonder end
er zat geen leven in dit
maatschappelijk bewegen
slechts hout en steen
als restanten uit het vergaan
van een ooit vorig bestaan
dit schouwspel baarde
mij angst voor een desolaat
leven door de medemens vergeten
ik had schaduw en als hoop…
opstaan!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 telkens weer
de onmacht en schaamte
keer na keer
de hoop en wens
dat het stoppen zal
vol verwachting ook
klopt steeds het hart
dat in stilte schreeuwt
laat iemand het zien
iemand het zeggen
veilig willen zijn
voor een pak slaag
bij wie jou betekenen
zonder angst en pijn
voor onbegrepen haat
wat ook gedaan of gelaten
te begrijpen…
steekspel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
497 Uit elke vrouw wordt een man gebaard
met week vlees en bloed in de mond
gespeend met melk en zorgen bezwaard
schuift hij zijn klamme buik naar de afgrond
En wanneer het ebben komt na de vloed
liggen ze op een hoop benen en bekkens
gewis komt de koude wind tussen ’t wasgoed
het venijn met vuur de adem in de kwintessens
Waarna veel napraat…
WINTERAVOND
poëzie
3.5 met 2 stemmen
819 Ook nu het avond wordt,
Heer blijven we op U hopen,
Het winterdaglicht kort,
Hoe traag de dagen kropen.
Het water is zo diep
En donker, de lantaren
Beschampt de oeroude baren,
Waarin de wereld sliep.…
Verrezen mensenkind
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
501 waar de witte vlinder
verstoord opvloog
van de grijze rots rollen
vrouwen de toegangssteen weg
openen zo de tombe
schonen de ligplaats
met witzachte doeken
voor zijn bijna laatste rust
zoeken in vertwijfeling
gebed en steun bij elkaar
zij weten zijn leven en
werk is nog lang niet klaar
sluiten het graf met
hoop en zwaar hart
in…
afscheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
653 ben;
vreemd, dat ik in jullie herinnering zal blijven
maar er voor mij geen herinnering meer zal zijn
doe nog ‘n keer die film die je maakte
over onze vriendschap van zo’n vijftig jaar,
al die feestjes, al die reizen, nog één keer
voordat de dokter er zal zijn
Nog altijd dat studentikoze
je kop gezwollen door de prednison
na twee jaar hopen…
voor altijd kind zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 toch ik heb hem altijd nog herkend
in alles wat ik heb gedaan
hij hield zich rustig op de achtergrond
hield van mij en ik van hem
heb op de weg z’n verbeelding
deels losgelaten me nooit afgewend
en heel zachtjes hoorde ik zijn
mij influisterende ondeugende stem
zo kan het dat ik die lange
uitgestippelde rechte weg
straks met een glimlach hoop…