9414 resultaten.
Niet Perfect
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
718 Een Huis moet stevig zijn, dat is bekend
om de Bewoners zekerheid te bieden
opdat hun streven rust op een solide
maar tegelijk flexibel fundament
Er is een tuin, en er is stromend water
er is verwarming, er is licht en lucht
je vindt er voedsel en veel reisgenoten
Je kiest je eigen rol in dit Theater
je regelt zelf de hoogte van je vlucht…
azuurblauw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
578 je zuurstokroze mooiste jurkje
je kleine arm steekt uit
naar verdronken dromen
onder het water je hoofdje
je ogen bron van verstilde tranen
ze zien het licht niet
in deze duisternis
in deze lange nacht
sleurde de heldere zee
jouw onschuld
naar het kille einde
ik zie je
met gesloten ogen
verder leven?…
ik wil de zee alleen voor mij
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
793 Ik wil de zee - zei je
alleen
alleen voor mij
niet voor het kind
met emmertje en schepje
niet voor zonnebadende barbie meisjes
niet voor glimmende sixpack jongens
of anti zonnebrand inwrijf senioren
stijf van de olie
ook niet voor uitgelaten opstuifhonden
die gecultiveerde - in zand en water
losgeslagen - kamerolifanten
niet…
het onzegbare
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 Nee nooit
of ja wel eens
een paar regels
noem het maar Poëzie
je kunt ook zeggen
dat je maar wat schrijft
en dat je her en der
wat wit laat vallen
dan weet iedereen
dat er steeds dat moment
iets is dat je niet zegt
precies dan ontglipt het je
je kwam dichtbij
ze zaten in het riet
bij het warte water
en opeens vlogen…
In aanbouw
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
711 Later op dag duiken er curieuze
gaten op
bejaard daglicht waagt er zich
zonder enige rimpeling te water
een troebel theezeefje schept zilvergruis
uit de reflectie
verdwijnt als kruimeldief
in de kruipruimte van het ondermaanse
als een groene draak
zwermt geboomte langs kartelranden
eindeloos bladspuwend
in dode wind
uit de stilte rijst…
Anatomie van een sloot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
614 meanderend buigzaam met star
eenrichtingsverkeer
jaarringen vlinderen over haar
zanderige buik
de boorden groengesluierd
steenkoollagen in haar tooi
wierig fladderende vezels
met de rug naar de bron
een verdord seizoen legt haar
schijnbaar droog en dood
de landman knipt haar kaal en breder
dregt al haar legsel weg
totdat klaar water…
hoofdpijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 naar huis
daar arriveerde ik ongeveer
niet heel ergens anders, bij mijn deur
volgende dag hoofdpijn
bestreden met 2 paracetamols
leek verder niets
maar opeens weer het nieuws
ontelbaren op de vlucht naar hier
35 procent van onze jeugd werkloos
inburgeringscursussen zijn er niet meer
dus brengen we wat welkomstpakketjes
het water…
Mia
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 uit het diepe water
een baby halen en hard schreeuwen
omdat het lukt
zo blij was hij…
Hemelboog
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
463 Het water brandt sprak de filosoof
neem dat maar niet letterlijk zei de psycholoog
Hij liep er gewoon overheen prevelde de theoloog
maar wij verdrinken toch echt sipte de misantroop
ja, als het zo doorgaat wel oreerde de ecoloog
eigen volk dan laatst schreeuwde de demagoog
appartementen met uitzicht kwijlde de planoloog
En ik, ik zat daar aan…
Vazig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Ik krioelde tenenkrommend
Verstomd over de leegte
Ik kon niezen, rollen, hijgen
Knijpen, grommen, tot ik brak
Ik was een vaas, mijn bloem was dood
Mijn water bruin
Mijn vel gebarsten
Ik stond bovenop een iets
-niemand kon het plaatsen-
En ik danste, speelde, zong
Werd haast woest om al mijn vreugde
Niemand zal mijn zijn ontnemen
Ik…
Een frisse duiker
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Het te water treden,
en het deinen op de eerste
golven van 2016 mee.
De eerste confrontatie met de
koude vloeibare zilte minerale
waarden, waarvan er ons zoveel
omspoelt op de ganse aarde;
prepareert de mens met pit op de
tijdingen die spoelen door ons
bestaan. En ons, dankzij, weer
telkens op de kustlijn doen staan.…
Golven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Van hoge,lage
van waarde
in onze zoektocht
langs aarde
gras - en kruidenrand
van het evenwicht
Het is
soms even
'n stil water
vervat
in woorden
een gedicht
Door wind
niet aangeraakt,bewogen
...onberoerd
Maar wind
wakkert aan
rimpelt het papier
Laat zich gelden
wij....…
Door vingers aangewezen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 nog voel ik
het machtige graniet
de basalten wering
straalt zijn kering
in geordende structuur
ook het beton
oogt lief in kleur
gerankt met stalen tuien
om water naar zee
te kunnen spuien
de grote werken
van weleer
grondvesten vertrouwen
wij tunnelen nu liever
dan dat we bouwen
de nieuwe maatschappij
flitst in blauw licht
langs…
Verborgen schoonheid
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
834 Gedragen over gladgestreken water
met gevoel van kilte zonder windvlaag
zo opent haar nieuwe pad in bloesems
en leven de diepe gevoelens gestaag.
Twee zwanen dobberen trapsgewijs
en geleiden de processie tot het kanaal
waarbij de stilte het geloof van spijt
je sluiert rondom jouw schoonheid.…
Ode aan Barbara Hepworth
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 Yves
met zekere hand bewerkt zij steen
rank het lijf, sterk, de spieren gespannen
haar beitel baant een weg naar
geen terug meer mogelijk
hout donker, hard, gesneden tot
oervrouw gevormde rondingen
transparant en zacht na dagen
schuren, schaven en polijsten
beeld met uitzicht op oneindig water
ogen starend naar de horizon
waar lucht…
Liefde is.......2
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
746 Liefde is bidden voor water
aan een lopend kraantje.
Liefde is nooit laattijdig
Liefde overstijgt elk geloof.
Liefde gaf Hem duizend namen.…
Ze is niet meer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.180 Een vrouw gevonden in het water
is waar iedereen over praatte
Ze heeft haar leven ontnomen
is nooit meer thuis gekomen
Ze nam haar levensbesluit
voor haar was haar droom uit
Zonder verder na te denken
had ze niets meer aan het leven te schenken
Ze wilde niet meer verder leven
zo zonde, had ik maar heel even
met haar kunnen praatten…
Zoeken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
599 't Is steeds weer zoeken,
heel even vinden
maar niet vast te houden,
net zomin als je water
in een vuist kan sluiten.
't Is steeds weer zoeken,
even ontmoeten
maar ook weer stoten op verschillen.
Niet echt kunnen willen
maar verder gaan.…
Rozenkransmaand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.274 Op het rechte pad
Groen aan weerszijden
Werpt het rad zijn schaduw
Hoe regelmatig draait het
Rustig haal je adem, zelfs
De ganzen houden rekening met je
Geluidloos promoten ze groei
De zon in de rug trek ik de kar
Dat je de mond van je moeder hebt
Gebarentaalt het riet
De wilgen vormen een erehaag
Die niemand beknot
Het water…
Elsje Christiaens (1646-1664)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 jouw korte leven kan
men niet in schrale
woorden vangen
de droeve schilder
vaart over het water
naar het galgenveld
inkt, riet- en verenpen
in zijn loden jas om
jouw lot te bewenen
bijl en wurgpaal
als pover raamwerk
hij zoekt slechts je gezicht
op kostbaar papier
dicht op je huid getekend
de verborgen verlatenheid
"de…
Dat geloof ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Water bevriest tot ijs.
Sneeuw smelt onder de zon.
Rivieren stromen.
Mensen worden ongevraagd geboren.
Tranen stromen zoals rivieren stromen.
Ongevraagd moeten wij weer gaan.
Als wolken worden we gebroken.
Het onbegrijpelijk mysterie blijft.
Wonderen bestaan.…
Verwaterde twijfels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Dat vissen kent nimmer de voren;
waaruit het water helder naar boven opwelt.
Waar al het onduidelijke pas helder zal
worden als het juiste verhaal op zijn tijd
aan de geduldige visser wordt verteld.…
Gedoopt in inkt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
542 ik lees het bos
dat landschap
opzuigt uit de aarde
sprieten reiken
nietigheid in hun hoop
de hemel te bewegen
wortels zoeken
in de kale grond
naar water om te leven
op hun papier
schrijf ik mijn
afscheid letters hier
gedoopt in inkt
van zwarte vennen
wil mijn pen niet wennen
aan de voetangels
en klemmen van de
vele jagers…
struikeldicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 het later van vroeger
ontbeert een toekomst
aan de som van druppels
ontbreekt het water
er bestaat geen bos meer
zonder kettingzaag
het gedicht is kaal
eeuwig is alleen de dood
ongerijmd als gemorste koffie
bij ontrafeld brood
sommige winters verlangen
naar een zomerjurk
elke betekenis draagt een
steen om de nek
elk woord…
verbinden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 soms is geluid
het subtiele zilveren
rimpelloze draadje
de strohalm
waarop de orkaan
geen vat krijgen kan
soms is een mens
iemand van weinig
woorden waaraan men
zich warmen kan als
de ijskoude wind over
de rivier je omhelzen wil
soms is het schip
met man en muis
te behouden als men
het wilde water van
de zee met olie
gladstrijken…
Vogels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
606 Gedachten door mijn hoofd,
Nooit zal ik ze vangen,
Terwijl ze steeds harder razen,
Loopt er water over mijn wangen.
Daar bij die boom stopte het,
Langzaam ging het weg,
Eén keer zag ik mijzelf nog,
Kijkend over de heg.…
Een spreker stelt zijn eigen grenzen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
480 Een vissen in troebel water
soms. Heel moeilijk soms om
de fundamentele waarheid uit
de ander te trekken.
De vrije mening. De vrije
garing van informatie van
het woord. Ieder individu
stelt zijn eigen grenzen.
Wisselt uit hetgeen die
zelf graag hoort.…
Dat wat is
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
804 Of geëvolueerd
leven
ontstaan
Vanuit een kiem
Een cel
Een bacterie
Een organisme
Dat wat is
de mens
Die in de chaos orde schept
En In de orde
chaos veroorzaakt
immer zoekend naar adem
In de storm
Dat wat is
Openbaart zich
In alles
Vloeit
Groeit
Sterft
Laat los
Dat wat is
Is in samenhang
Met de kosmos
in beweging
Door
Water…
snater - wilde eend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
574 tussen huis en water
waggelend paraderend
het straatje op en neer
kijkt kleurrijk gevederd
met peinzende argwaan
de wilde eend mij op
zwijgend verwijt hij stil
wat mens toch kijk je nu
dat ik spetteren wil
zoals ik snateren moet
is deductief en inductief
de aard toch van mijn zijn
alleen onze eieren leggen wij
niet zoals de mensen…
Schaduwzijde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Mijn tuin is jouw tuin
je staat niet in mijn schaduw
ik alleen in de jouwe
als ik je zon gun
vuur, water, aarde en lucht
je bent nu eenmaal
op goed geluk hierheen
gewaaid, een vreemde
waar ik toevallig woon…