7546 resultaten.
DE BRON
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
9.614 wild en krachtig
stormde ’t machtig
woeste water naar omlaag
kolkend, klotsend
beukend, botsend
schuimend op de keienlaag
stuwend, sleurend
zwart verkleurend
in een helse razernij
oorverdovend
niets belovend
lokte ’t woeste water mij
tergend glad
’t zwoegend pad
naar de oorsprong van de bron
zwetend, vloekend
doelloos zoekend…
de donkere kamer
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
2.092 met hun passionele nachten
hun ziel reeds rood verkleurd
hun geest nog in de ban
van pijnlijk zwarte krachten
en met het licht weer aan
de lakens in het sop
de tuigjes schoon gewreven
zien zij zichzelf staan
pakken de draad weer op
… waar waren zij gebleven?…
Voorgoed
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
2.303 Niet huilen, als je het kan, op 9 januari, de zwarte dag.
In de woonkamer was doodse stilte, treurend om een groot verlies.
Ik zakte door mijn knieën en gilde:"Ik kan en wil dit niet, help me alsjeblieft!!!".
Als een baby ben ik op de vloer gecrashed, terwijl de anderen daar maar zaten.…
GEDREVEN
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
793 De dichter is in wezen een profeet
Predikend in zwart-wit, geuren en kleuren
Hij weet terneer te drukken, op te beuren
Zijn hosti- eekhoornbrood; een soort boleet
Zijn pil, à la Drion- een vliegenzwam
Voor als de golf van snik hem overspoelt
Als niemand weet waarop de dichter doelt
Hij brullend leeuw is of mak als een lam
Zodra hij proestend…
Geen luid geluid
poëzie
4.7 met 6 stemmen
2.048 Maakt grond en sneeuw en harten hard
en al de bomen zwart
De hutten staan zo kil en stil
alsof haar elk gesloten wil
daarbinnen dringt de koude maar,
daar uit de dodenbaar
Gebogen hoofds, vereenzaamd droef
Een moeder die haar kind begroef
Sluipt wanhoop d' aarden straten door
en glimlacht als te voor
en glimlacht of zij hoop nog hiet
dat…
in wissels van de tijd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.090 ik zag het schreeuwen
in je ogen je mond
het zwarte gat dat
woordloos open ging en
groter werd, de wanhoop
die toen aan me vrat
je nam je wereld mee
van zwijgend handenreiken
de korte liefdeblijken
in het weten van elkaar
we golfden en pasten
wisten van tweeduizend jaar
geschapen als een paar
in wissels van de tijd
ontspoord en…
Barbarisme
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.624 de rijke veelkleurigheid van Nederland
niet gratuit ontstaan in de loop der jaren
met recht en reden alom hooglijk geprezen
komt in de knel nu zelfs van hogerhand
steeds meer nuanceverlies is te vrezen
de zwart-wit standaard rukt dreigend op
cultuurverworvenheden als verdraagzaamheid
vreedzaam samen leven wederzijds begrip
worden razendsnel…
Vreemd
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
1.416 Kijk mij goed aan
wat is er vreemd aan mij
mijn zwarte ogen of bruine huid
wat is er zo vreemd aan mij?
waarom noem je mij vreemd?…
Zintuigen (2)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.907 de stilte zoekt fluisterend
een uitweg de luide kermis
van het dagelijkse bestaan
ontvlucht in oren verdwaald
de veelkleurigheid verschiet
naar zwart-wit het bont geheel
wordt genegeerd door rancune
en onwetend gevit vierendeelt
de huiswijn van de kerk proeft
naar oma’s soep met ballen
de boon uit de koek trakteert
de tong op hoog zoengehalte…
MIJN BROER (in herinnering)
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.389 Jouw naam staat daar in zwarte letters
je geboorte en sterfdatum erbij
pas dan besef ik weer heel even
je was toch de jongste broer van mij.
Ik heb je niet gekend als kind
alleen maar als een volwassen man
ik wou dat ik de tijd terug kon draaien
maar ik weet dat dit niet kan.…
LAREN
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
5.008 Zuidenwind wieg
wieg
de bladeren
vlieg maar vlieg
vlieg naar Laren
Zon schijn groen
Zon groen wemel
weer zoals toen
Groene hemel
Bladerzon
wandel over
Mama's japon
met bont getover
Zuidenwind
zie Mama aan
zie haar blauw lint
en trek eraan
Even talm
met haar zwart haar
te spelen kalm
even maar
Wijd open
ogen val toe…
fotoboek
gedicht
3.5 met 217 stemmen
27.596 geleden
lang voordat Drees zijn zegeningen bracht
met kerk en kapitaal nog aan de macht
een sloppenwijk zoals in vele steden
de foto’s geven een ‘romantisch’ beeld
van sleetse panden in te smalle straten
van het zonlicht en van god verlaten
waar weinigen met voorspoed zijn bedeeld
‘kleurrijke buurt’ staat er zo fraai beschreven
maar in zwart-wit…
rode schoentjes
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.123 hoe lang had zij al lopen kijken
naar rode schoentjes met een hak
schoentjes die je gaat bekijken
voor kleur en maat, maar ook gemak
schoentjes waar je goed op zou kunnen lopen
en goed staan bij je zwarte haar
ja, die ga je dan wel kopen
en dan niet één, maar wel twee paar
dan kom je thuis en gaat proberen
te lopen op zo'n hoge hak
je…
Mijn gedachten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.029 een hart gebroken
een ziel verloren
leven van dag tot dag
zoeken naar een lach
je hart zo zwart als de nacht
leven in zulke onmacht
een ziel die huilt
iemand die zijn gevoel verschuilt
leven is soms zo gemeen
waardoor je hart verandert in steen
soms heel gevoelloos
maar niet het leven heeft wat ie koos
zal het hart nog opleven…
De kersenpluk
gedicht
3.2 met 32 stemmen
31.813 Durf ik wel dat kersrode kersenpaar
onder dat zwarte springerige haar
brutaalweg van het oortje af te happen?
Geduld, geduld, het lieve leven roept.
Mijn laatste oortje is nog niet versnoept.
-----------------------------------------
uit: 'Au! De rozen bloeien', 1983.…
Weer verloren
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
672 Het sluipt binnen
mijn geweten blokkeert
langzaam word de kamer zwart
de stilte verstomt
het mes ligt voor me
loert me aan
uitnodigend
een lichtpunt in de duisternis
mijn hand begint
een eigen leven
een leven vol dood
een leven wat de mijne verdringt
tegen mijn huid voelt het mes
koud en scherp
koud als de mensen
scherp als de pijn…
Strijden tussen licht en donker...
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
2.972 De schaduw van de dood slaapt nooit
Langzaam wuiven de sluiers met hun doodsarmen
Als de zandloper zijn laatste levenskorrels laat glijden
zal het donker zich over het leven erbarmen
Een strijd gevoerd tussen leven en dood
waar de mens sluimert in nevelen van dovend licht
De zandloper laat het eindoordeel in deze gelden
en de zwarte schaduw…
Herfst
poëzie
2.7 met 21 stemmen
5.422 En in de lucht des vochte ochtends hangen
De laatste dunne blaad'ren van het jaar,
Als in het zwarte takkennet gevangen,
Met fijne glans van kleuren naast elkaar.
Zo louterde de pracht zich van de lange
En luide lichttijd en de brede schaar
Van groengedoste bomen, tot die bange
En tere lichtkleur van het late jaar.…
Dag Swiebertje...
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
882 Jij gaf kleur
aan het tijdperk
van zwart-wit...
In mijn hoofd klinkt
vandaag nog dit:
dag Swiebertje,
dag kindertjes,
tot weerziens hoor...!…
KUSTWACHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
800 In de
uitgebloeide boerenworm ben ik,
in het late paardenbloemenpluis,
de uitgebrande netel, het grijsgroen
geworden sterremos, het zwart basaltblok,
het schuim van golf na golf
na golf na golf na golf:
het tot oneindig geworden wezen dat
niets voelt, niets wil, niets raadt, niets kan
dan zijn- een einder die zich eindeloos
herhaalt zonder…
Ode aan Swmyborszka
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
830 Je leerde mij vooral
hoe een mens moet overleven,
met zwart en wit,
van toets tot toets.
Je naam, Swmyborszka,
is bijna onuitsprekelijk,
maar je menselijkheid
slecht elke grens.…
uit Het Requiem van Julius Dreyfsandt zu Schlamm : Credo
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
765 CREDO
de Heer van leven en sterven
heeft weet als behoeder van
vertrouwen wat de mens in
lijden zal beërven en zal aldoor
om verscheurde harten rouwen
het is de wanhoop in
eindeloze zwarte nachten
die het leven doet verachten
het onvermijdbaar verscheiden
van al wat geschapen is
laat de rots van geloof en hoop
versplinteren…
Nacht rust
gedicht
4.2 met 125 stemmen
13.002 Zwart rimpelig en onont-
koombaar drijfzand.
Zo machteloos, verdwaal ik
in herinneringen uit de valkuil
van mijn jeugd,
dwingt Maartse Haas mij
van een smalle rand
en steekt een lemmet
naar mijn ondergang.
Stamelend spreek ik
met doden die mij noden
tot gezellig samenzijn.…
een zachte landing
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.593 ik ga voorwaarts, de linker voet eerst
kan ook de rechter zijn, 't is om het even
een schrede die men voorziet en beheerst
en traag een afdruk in het steengruis ververst
zoals de dode even de adem mocht beleven
het spoor naar de laatste toekomst wordt getrokken
in de stoet vergezeld van verstilde zwarte kraaien
zij kennen de mimiek van een…
en als zijn blik ontdooit
hartenkreet
2.0 met 11 stemmen
2.153 water van de zee
in haar gaan zij onder
blikken die vasthouden
groeien later in ’t ijs
de boten liggen aan de ketting
en de man in ’t bloed
gaat ruggelings een eenzaam pad
dat hij onder gevallen loof vermoedt
de as van het vuur is nu nat
en hij zwijgt de zomer
zo licht hij woorden uit ogen
al zijn het geen vensters
bladeren vallen zwart…
Het veer
gedicht
3.1 met 108 stemmen
24.460 Een man met een pet op aan het stuur van een hoekige zwarte
Ford. De bootjes aan strakke kabels die op geheimzinnige wijze de richting
bepalen. Wat moeten mensen daar aan de overkant, waar niets te zien is dan
een stil veerhuis, een kerktoren achter verre bomen. Andere dag: alleen
grijze vrachtwagens op het dek. Mannen in grijze uniformen.…
Alles wat je wilde, het was alles
gedicht
2.3 met 244 stemmen
45.773 .
---------------------------------------
uit: 'Zwart als kaviaar', 2001.…
Een stofje in het universum
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
831 Een stofje in het universum
Een deel van het geheel
Meer mogen we niet zijn
Een onderdeel van veel
De twinkeling van een ster
De wereld van dromen
Totdat z’n vrije val
Daar een einde aan laat komen
De diepte van het zwarte gat
Verdriet van wat we missen
De zuiging van het lot
Dat zonder reden kan beslissen
De straling van de maan…
De tol is mijn einde
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
805 om beelden van glas
te breken uit liefde
onze dood
te sterven in rood
bang niets
over te houden
angst voor de scherven
stilte te erven
je vervalt
tot punten en strepen
historie gewist
je ziel is vergeven
waarheid heeft haast
ik durf niets te vragen
want alles lijkt schijn
is echt te verdragen
ik denk mijn spiralen
in zwart…
Negen levens…
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
1.477 De kat van nummer zeven
gaat elke dag naar nummer negen
Daar komt hij zijn poezenvriendin tegen
en samen wandelen zij door de stegen
Maar op de dag ging het fout
De kat had het aldoor zo koud
Ook had hij het flink benauwd
Poezenvriendin kwam met vlugzout
De kat van nummer zeven
begon langzaam te zweven
Zijn ogen zwart, begon te beven…