Alle inzendingen over zwarte vrijdag

7546 resultaten.

Sorteren op:

DE BRON

netgedicht
3.5 met 37 stemmen aantal keer bekeken 9.614
wild en krachtig stormde ’t machtig woeste water naar omlaag kolkend, klotsend beukend, botsend schuimend op de keienlaag stuwend, sleurend zwart verkleurend in een helse razernij oorverdovend niets belovend lokte ’t woeste water mij tergend glad ’t zwoegend pad naar de oorsprong van de bron zwetend, vloekend doelloos zoekend…
Anne-Mieke6 augustus 2002Lees meer >

de donkere kamer

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.092
met hun passionele nachten hun ziel reeds rood verkleurd hun geest nog in de ban van pijnlijk zwarte krachten en met het licht weer aan de lakens in het sop de tuigjes schoon gewreven zien zij zichzelf staan pakken de draad weer op … waar waren zij gebleven?…
Jeroen Swaan19 september 2002Lees meer >

Voorgoed

hartenkreet
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.303
Niet huilen, als je het kan, op 9 januari, de zwarte dag. In de woonkamer was doodse stilte, treurend om een groot verlies. Ik zakte door mijn knieën en gilde:"Ik kan en wil dit niet, help me alsjeblieft!!!". Als een baby ben ik op de vloer gecrashed, terwijl de anderen daar maar zaten.…
Kim27 september 2002Lees meer >

GEDREVEN

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 793
De dichter is in wezen een profeet Predikend in zwart-wit, geuren en kleuren Hij weet terneer te drukken, op te beuren Zijn hosti- eekhoornbrood; een soort boleet Zijn pil, à la Drion- een vliegenzwam Voor als de golf van snik hem overspoelt Als niemand weet waarop de dichter doelt Hij brullend leeuw is of mak als een lam Zodra hij proestend…

Geen luid geluid

poëzie
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.048
Maakt grond en sneeuw en harten hard en al de bomen zwart De hutten staan zo kil en stil alsof haar elk gesloten wil daarbinnen dringt de koude maar, daar uit de dodenbaar Gebogen hoofds, vereenzaamd droef Een moeder die haar kind begroef Sluipt wanhoop d' aarden straten door en glimlacht als te voor en glimlacht of zij hoop nog hiet dat…

in wissels van de tijd

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.090
ik zag het schreeuwen in je ogen je mond het zwarte gat dat woordloos open ging en groter werd, de wanhoop die toen aan me vrat je nam je wereld mee van zwijgend handenreiken de korte liefdeblijken in het weten van elkaar we golfden en pasten wisten van tweeduizend jaar geschapen als een paar in wissels van de tijd ontspoord en…
wil melker21 september 2004Lees meer >

Barbarisme

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.624
de rijke veelkleurigheid van Nederland niet gratuit ontstaan in de loop der jaren met recht en reden alom hooglijk geprezen komt in de knel nu zelfs van hogerhand steeds meer nuanceverlies is te vrezen de zwart-wit standaard rukt dreigend op cultuurverworvenheden als verdraagzaamheid vreedzaam samen leven wederzijds begrip worden razendsnel…

Vreemd

hartenkreet
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.416
Kijk mij goed aan wat is er vreemd aan mij mijn zwarte ogen of bruine huid wat is er zo vreemd aan mij? waarom noem je mij vreemd?…
Nasrin Hamidi19 december 2004Lees meer >

Zintuigen (2)

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.907
de stilte zoekt fluisterend een uitweg de luide kermis van het dagelijkse bestaan ontvlucht in oren verdwaald de veelkleurigheid verschiet naar zwart-wit het bont geheel wordt genegeerd door rancune en onwetend gevit vierendeelt de huiswijn van de kerk proeft naar oma’s soep met ballen de boon uit de koek trakteert de tong op hoog zoengehalte…

MIJN BROER (in herinnering)

hartenkreet
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.389
Jouw naam staat daar in zwarte letters je geboorte en sterfdatum erbij pas dan besef ik weer heel even je was toch de jongste broer van mij. Ik heb je niet gekend als kind alleen maar als een volwassen man ik wou dat ik de tijd terug kon draaien maar ik weet dat dit niet kan.…
Moeke1 januari 2005Lees meer >

LAREN

netgedicht
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 5.008
Zuidenwind wieg wieg de bladeren vlieg maar vlieg vlieg naar Laren Zon schijn groen Zon groen wemel weer zoals toen Groene hemel Bladerzon wandel over Mama's japon met bont getover Zuidenwind zie Mama aan zie haar blauw lint en trek eraan Even talm met haar zwart haar te spelen kalm even maar Wijd open ogen val toe…
Katja Bruning20 december 2001Lees meer >

fotoboek

gedicht
3.5 met 217 stemmen aantal keer bekeken 27.596
geleden lang voordat Drees zijn zegeningen bracht met kerk en kapitaal nog aan de macht een sloppenwijk zoals in vele steden de foto’s geven een ‘romantisch’ beeld van sleetse panden in te smalle straten van het zonlicht en van god verlaten waar weinigen met voorspoed zijn bedeeld ‘kleurrijke buurt’ staat er zo fraai beschreven maar in zwart-wit…

rode schoentjes

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.123
hoe lang had zij al lopen kijken naar rode schoentjes met een hak schoentjes die je gaat bekijken voor kleur en maat, maar ook gemak schoentjes waar je goed op zou kunnen lopen en goed staan bij je zwarte haar ja, die ga je dan wel kopen en dan niet één, maar wel twee paar dan kom je thuis en gaat proberen te lopen op zo'n hoge hak je…

Mijn gedachten

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.029
een hart gebroken een ziel verloren leven van dag tot dag zoeken naar een lach je hart zo zwart als de nacht leven in zulke onmacht een ziel die huilt iemand die zijn gevoel verschuilt leven is soms zo gemeen waardoor je hart verandert in steen soms heel gevoelloos maar niet het leven heeft wat ie koos zal het hart nog opleven…
Gijs Schimmel28 augustus 2007Lees meer >

De kersenpluk

gedicht
3.2 met 32 stemmen aantal keer bekeken 31.813
Durf ik wel dat kersrode kersenpaar onder dat zwarte springerige haar brutaalweg van het oortje af te happen? Geduld, geduld, het lieve leven roept. Mijn laatste oortje is nog niet versnoept. ----------------------------------------- uit: 'Au! De rozen bloeien', 1983.…
Kees Stip7 augustus 2022Lees meer >

Weer verloren

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 672
Het sluipt binnen mijn geweten blokkeert langzaam word de kamer zwart de stilte verstomt het mes ligt voor me loert me aan uitnodigend een lichtpunt in de duisternis mijn hand begint een eigen leven een leven vol dood een leven wat de mijne verdringt tegen mijn huid voelt het mes koud en scherp koud als de mensen scherp als de pijn…
Sharon9 oktober 2007Lees meer >

Strijden tussen licht en donker...

hartenkreet
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.972
De schaduw van de dood slaapt nooit Langzaam wuiven de sluiers met hun doodsarmen Als de zandloper zijn laatste levenskorrels laat glijden zal het donker zich over het leven erbarmen Een strijd gevoerd tussen leven en dood waar de mens sluimert in nevelen van dovend licht De zandloper laat het eindoordeel in deze gelden en de zwarte schaduw…

Herfst

poëzie
2.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 5.422
En in de lucht des vochte ochtends hangen De laatste dunne blaad'ren van het jaar, Als in het zwarte takkennet gevangen, Met fijne glans van kleuren naast elkaar. Zo louterde de pracht zich van de lange En luide lichttijd en de brede schaar Van groengedoste bomen, tot die bange En tere lichtkleur van het late jaar.…
Hein Boeken5 november 2024Lees meer >

Dag Swiebertje...

hartenkreet
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 882
Jij gaf kleur aan het tijdperk van zwart-wit... In mijn hoofd klinkt vandaag nog dit: dag Swiebertje, dag kindertjes, tot weerziens hoor...!…

KUSTWACHT

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 800
In de uitgebloeide boerenworm ben ik, in het late paardenbloemenpluis, de uitgebrande netel, het grijsgroen geworden sterremos, het zwart basaltblok, het schuim van golf na golf na golf na golf na golf: het tot oneindig geworden wezen dat niets voelt, niets wil, niets raadt, niets kan dan zijn- een einder die zich eindeloos herhaalt zonder…

Ode aan Swmyborszka

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 830
Je leerde mij vooral hoe een mens moet overleven, met zwart en wit, van toets tot toets. Je naam, Swmyborszka, is bijna onuitsprekelijk, maar je menselijkheid slecht elke grens.…
Tjoke13 maart 2007Lees meer >

uit Het Requiem van Julius Dreyfsandt zu Schlamm : Credo

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 765
CREDO de Heer van leven en sterven heeft weet als behoeder van vertrouwen wat de mens in lijden zal beërven en zal aldoor om verscheurde harten rouwen het is de wanhoop in eindeloze zwarte nachten die het leven doet verachten het onvermijdbaar verscheiden van al wat geschapen is laat de rots van geloof en hoop versplinteren…

Nacht rust

gedicht
4.2 met 125 stemmen aantal keer bekeken 13.002
Zwart rimpelig en onont- koombaar drijfzand. Zo machteloos, verdwaal ik in herinneringen uit de valkuil van mijn jeugd, dwingt Maartse Haas mij van een smalle rand en steekt een lemmet naar mijn ondergang. Stamelend spreek ik met doden die mij noden tot gezellig samenzijn.…

een zachte landing

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.593
ik ga voorwaarts, de linker voet eerst kan ook de rechter zijn, 't is om het even een schrede die men voorziet en beheerst en traag een afdruk in het steengruis ververst zoals de dode even de adem mocht beleven het spoor naar de laatste toekomst wordt getrokken in de stoet vergezeld van verstilde zwarte kraaien zij kennen de mimiek van een…

en als zijn blik ontdooit

hartenkreet
2.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.153
water van de zee in haar gaan zij onder blikken die vasthouden groeien later in ’t ijs de boten liggen aan de ketting en de man in ’t bloed gaat ruggelings een eenzaam pad dat hij onder gevallen loof vermoedt de as van het vuur is nu nat en hij zwijgt de zomer zo licht hij woorden uit ogen al zijn het geen vensters bladeren vallen zwart…
sunset14 april 2007Lees meer >

Het veer

gedicht
3.1 met 108 stemmen aantal keer bekeken 24.460
Een man met een pet op aan het stuur van een hoekige zwarte Ford. De bootjes aan strakke kabels die op geheimzinnige wijze de richting bepalen. Wat moeten mensen daar aan de overkant, waar niets te zien is dan een stil veerhuis, een kerktoren achter verre bomen. Andere dag: alleen grijze vrachtwagens op het dek. Mannen in grijze uniformen.…

Alles wat je wilde, het was alles

gedicht
2.3 met 244 stemmen aantal keer bekeken 45.773
. --------------------------------------- uit: 'Zwart als kaviaar', 2001.…
Menno Wigman16 december 2018Lees meer >

Een stofje in het universum

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 831
Een stofje in het universum Een deel van het geheel Meer mogen we niet zijn Een onderdeel van veel De twinkeling van een ster De wereld van dromen Totdat z’n vrije val Daar een einde aan laat komen De diepte van het zwarte gat Verdriet van wat we missen De zuiging van het lot Dat zonder reden kan beslissen De straling van de maan…

De tol is mijn einde

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 805
om beelden van glas te breken uit liefde onze dood te sterven in rood bang niets over te houden angst voor de scherven stilte te erven je vervalt tot punten en strepen historie gewist je ziel is vergeven waarheid heeft haast ik durf niets te vragen want alles lijkt schijn is echt te verdragen ik denk mijn spiralen in zwart…

Negen levens…

hartenkreet
3.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.477
De kat van nummer zeven gaat elke dag naar nummer negen Daar komt hij zijn poezenvriendin tegen en samen wandelen zij door de stegen Maar op de dag ging het fout De kat had het aldoor zo koud Ook had hij het flink benauwd Poezenvriendin kwam met vlugzout De kat van nummer zeven begon langzaam te zweven Zijn ogen zwart, begon te beven…