8372 resultaten.
wat jij mij toe dicht
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
781 waar ik jou voel
in het aanraken van gedachten
overstijgt de stilte elke ruimte
die jouw lach als rode wangen
laat rimpelen op mijn mond
je bent meer
dan de hartstocht van dichters
die blauwer wordende luchten
wilden delen in open bunkers
van bloeiend vertrouwen
meer dan de lieflijke huizengevels
en droomgevulde schuren
waarop…
donar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
554 opstekende storm wilde luchten
windstoten teisteren de bomen
angstig vlucht het veluws volk
in schaam’le hutten bijeen
ineengedoken bij het vuur
luisterend naar het woeden
kolkende wolkenhemelen
zijn vol razen en flitsen
donar heerst daarboven
zijn hamer flitst blauwe slangen
zijn bokkenwagen rateldondert
het primitieve volk huivert…
lente
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.590 Tere zonnestralen ontwaken de winter
uit haar diepe winterslaap
Lentezon speelt met de silhouetten
van ontluikend groen
dat afsteekt tegen een azuurblauwe lucht
Vogels komen weer terug van hun verre vlucht
op zoek naar een nieuwe lentebruid
en zingen het hoogste lied
met hun lieflijk stemgeluid
Bloesem en narcissen verspreiden
haar betoverende…
open graf
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
966 ze zijn machtig
zij die de lucht versnellen
omdat ze de dood beheersen
en meester zijn
over het leven wanneer ze woorden
aan tongen hangen, vorstelijk getooid
ze zijn ongenaakbaar
zij die in onbegrensde stappen
langs reusachtige huizen gaan
alsof mijn sterven geen enkele mond zal vullen
ook niet op het tafelblad dat, tot zwijgen…
Knuffelen
hartenkreet
4.3 met 30 stemmen
2.397 Het geven van een knuffel
Het verdwalen in jouw lust
Het begeren van je lichaam
Het vuurwerk als je me kust
Het fluisteren van je stem
Het strelen een zachte zucht
Het moment van koesteren
Het liefdesgevoel in de lucht
Het vertrouwen wat je geeft
Het versmelten met jouw zijn
Het heerlijke veilige gevoel
Het steeds weer samenzijn
Het…
Eb zonder vloed
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
2.850 Als eb zonder vloed waar is de limiet
naar lucht happend en wachtend
met tedere liefde in het verschiet
afknappend of welwillend smachtend.
Verloren tussen duizend tranen
ziet zij het verkeersbord stop
opnieuw beginnen zonder tanen
leven in een notendop.…
Morgenzee
gedicht
2.8 met 12 stemmen
5.444 Zo wel bevaren,
vreugden en leed ontvlucht,
doodmoede blaren
doodstille lucht.
Rimpels verdwijnen,
kleuren gaan doelloos om,
vluchtende lijnen
Keren weerom.
En van al ´t Zijnde,
drijvend Verdwijning in,
zie ik geen einde
of geen begin.…
Collect call
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
786 buitenland
valt me behoorlijk tegen
mijn logement is krap
het meubilair versleten
de bedden zijn niet zoals thuis
ze kraken veel gelegen
en walmen penetrant
oud zweet
culinair genot is onbekend
eten is slechts overleven
niets meer dan minder
op mijn bord
het klimaat voelt wel oké
de hitte is net uit te houden
al snuif ik gretig frisse lucht…
Brasil
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
1.340 Hete lucht en heel veel mensen,
tranen langs het strand.
Wind en schaduw, even stilte
waar het lied geen woorden vindt.
Moeizaam zoeken naar echt leven,
veel te ernstig voor een kind;
toch nog lachen om het leven
dat weer ergens doortocht zoekt.…
Breekt en beukt
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
420 jankt kraakt
diep heb je mij geraakt
Alsof je me intens haat
nu je liefde mij verlaat
Geen greintje tederheid
jouw kil en koud beleid
Breekt en beukt me kapot
ik voel me gekwetst rot
Boos ben ik dat is zeker
jij roekeloze hartenbreker
Je nam mijn hart in de maling
in een schijn liefdesdwaling
Nu zie ik pas je ware aard
gebakken lucht…
Straal de lente
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
716 Geconcentreerd licht hemelgoud
heeft van het kille wit gewonnen
groet aan pook en kachelhout
stralend golven de fotonen
vluchtend door de atmosfeer in
sprankelende geuratomen
barstend zeepsop in de lucht is
opgelost in warme nevel open
trekt het landschap uit vernis
zuchtend slaakt verlichting leven
ontwaakt door de verse adem lief…
Raapte vruchten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
911 De sloot wou ik omzeilen
maar de afstand was te groot
de diepte kon ik niet peilen
ik at van het laatste brood
Ik stierf, de laatste blauwe luchten
omringden mijn doelen die nu verloren
leken te zijn in een afgrond waar
donder heerste en de goden
aten van mijn erfenis
al streelde het verlangen om dán toch
op deze aarde te blijven maar…
Den Haag
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.507 Nederlandse luchten en stoere mannen
tegen hoge golven en felle westenwind.…
De witte kater
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.954 Hij ligt graag op de leuning van mijn stoel,
Een warme sneeuwbal, die zich kan ontwinden
En naar het lege tasten als een blinde,
En golven met zijn rug of een gevoel
Zich uit wil leven tot een melodie,
Achteloos in de stille lucht geschreven.
Dan zit hij star, uit wit metaal gedreven,
En schuift voorzichtig over op mijn knie.…
Amazone in de Bosjes van Poot
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.172 kou
Een speer trof haar met vol geweld
De haren bewegen als gras in de wind
nagels groeien uren natuurlijk door
Vogels beginnen weer hun ochtendkoor
dat geen gehoor in haar oren vindt
De geliefde moet vergeefs wachten
de stem gebroken, van smart verstomd
koud zal het zijn in eenzame nachten
Ogen open weerspiegelen de blauwe lucht…
Jij parkaat dwars
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
632 in bovenlucht
jankt tegenwind
haar sombere verhalen
laat zon niet stralen
door druppels van verdriet
maar jij trotseert
mijn griet die vlagen
met het neusje in de lucht
hoort niemand jou ooit klagen
over vele stom gestelde vragen
jij parkaat dwars
door alle buien heen
wintert in een eigen paddenstoel
hebt lak aan iedere grote smoel…
Tijd loopt haast te leuren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
751 knikkers op
krijt verkleurt de kop
in tekening heel nonchalant
op het trottoir gedropt
bomen werken zoetjesaan
de tegels uit de stoep
je schopt er tegenaan
of trapt in hondenpoep
blikken dromen aan de kant
gepoetst in stille uren
kinderen op de achterbank
steels gluren naar de buren
in deze straat dwaalt
leven langs de deuren
de lucht…
EINDEJAARSRING: INTOXICATIE
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
772 de ijle lucht ontving de hartenkreten
een wijngaard, vruchtbaar land, een schone bruid
we hadden een illusie nagezeten
en alles pakte in ons nadeel uit
een slang heeft met zijn giftand mij gebeten
toen hij zijn aesculaap beklom, mijn kuit…
Open raam...
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
3.062 Door het open raam
vangen je ogen de blauwe lucht
Nog even genieten
voor je allerlaatste zucht…
Vogels laten zich meedeinen
op de zachte adem van de wind
Je ogen stralen in het schemerlicht
Even voel je jezelf het kleine kind
De angst voor je laatste reis is weg
Genietend neem je afscheid van de natuur
Nog één keer glijden je ogen de hemel…
laat zacht haar ogen breken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
787 een kastdeur kraakt
de klok verstaat het tikken
van zijn slag de tijd
telt uren rustig af op
tonen van haar eindigheid
zon verschiet in kleur
laat stofjes dansen
in de willekeur van lucht
de geur van lang geleden
herkenbaar in gebeden
we zitten stil gevangen
in het broze lijden
lippen smakken in het
delen van de dorst
zien haar…
een geboren einde
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.321 gaan
een poging tot scheppen
om dat weer los te laten
ja, ik was met veel begaan
maar het meeste bleek al
in een ver verleden verlaten
of tot stof te zijn vergaan
torens van gestapelde beelden
bouwde ik om me heen
het was slechts mijn gegeven tijd
inkleuren
het waren de momenten van stilte
die ik met leegte deelde
ik verfde lucht…
EEN SCHREEUW OM HULP
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.324 Mijn hoofd achterover gegooid
kijk ik strak naar de lucht
mijn echo weerklinkt in de ruimte
'k zie alleen de vogels in hun vlucht.
'k Voel de wind door m'n haren
kilte heeft mijn adem weggenomen
wie zal mij voor verder leed bewaren
zodat mijn hart tot rust zal komen?…
is zwanger van herinnering
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.011 in de verte
woeden branden
verteren levens
zonder handen strijden
zielen om bestaan
je proeft de wind
in tijdloos gaan
ze is zwanger
van herinnering
uit tijden dat
het beter ging
nu kermt ze en jaagt
restanten bulderend
naar alle kanten
ze smoort de lucht
zucht haar gif in
stikkend sterven
niemand zal de
aarde erven, want
het…
de wind zong het blauw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
875 zonder binding, ik
aarde een zoekplaats voor mij
in steden schiep tijd
ruis van de mensen
hun ziel en de lijven
gestapeld in hoge verblijven
de wind zong het blauw van
de hemel, je wolkte in dromen
een einder voorbij, bleef
tijden onvindbaar voor mij
ik voelde je adem versnellen
voorspelde je vluchten en
dook in herkenbare luchten…
Letters
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
895 Ik schep ze uit de lucht,
laat ze dwarrelen op papier,
daar vormen ze woorden op
hun eigen wonderlijke manier.
Vrij en sterk rollen
zinnen in de zon,
zacht van kleur smelten ze
in mijn verlangende mond.
In radeloze voetstappen
kunnen letters vluchten
om de angst te ontwijken.…
ze bazuinen schaduwen rond
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.747 ik zie het wolkenfront
met op de rand de engelen
ze bazuinen schaduwen rond
die zich met zon verstrengelen
ze spelen met de buien
in afnemend hemels zicht
dartelen in bloemkoolwit
tot bliksem hun gezicht verlicht
de lucht is dreigend heet
draagt vleugels in thermiek
maar als de donder klapt
verschieten ze paniek
ze zweven, weven…
Winter-stad
poëzie
3.7 met 23 stemmen
3.452 Boven glansgewassen pleinen
Waar de stille mensen lopen,
Juichen klokken uit haar open
Torens zuiver door de reine
- Luchten naar verrukte dromer
- Al de hartstocht van zijn zomer. . .
Hart, wat hielp ons lange zoeken,
Daar wij toch gevonden worden?…
Vogelvrij
netgedicht
3.3 met 63 stemmen
20.431 me `t gevoel te willen sterven
Ik hoef je niet te laten gaan
maar je kunt vliegen dus ik leg
je neer; vrij de vleugels te zwerven
even niet begrijpend, d`r kopje schuin
tot haar donk`re ziel `t blauw verkiest
vlak voor ze `t gras laat werv`len
door zacht haar armen uit te slaan
de dood vliegt uit d`r oogjes weg
veertjes klapperen lucht…
Heerlijke gedachten..
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.554 Zwevend gaat je naam door mijn gedachten
Soms schrijf ik hem zomaar even op een klad
Als ik mijn ogen sluit zie ik je in zwarte nachten
Ik wou stilletjes dat ik je zomaar even bij me had
Als ik omhoog kijk naar de witte wolken in de lucht
Lijk ik je gezicht te zien en je glimlacht naar mij
Dan weet ik dat ik in verliefdheid naar je zucht
Mijn…
je dook als zon door glas
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.791 kruisten
eeuwen huisden in je geest
tijd was slechts passant als
zand dat tot woestijnen waaide
je keek me aan en zwaaide
de hemel was voor mij te ver
jij kierde door zijn deuren
ik zocht de warmte van je lijf
verbaasd door onbekende geuren
we reiken over mensen heen
zien hun sporen door de jaren
we kunnen ze niets geven omdat
de lucht…